3341 resultaten.
Bindingsangst?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.906 Het is zover, híj weet wat hij wil
Ik schijt zeven kleuren
Huilbuien, buikpijn, angstdromen
Vreemd, niets wat me op kan beuren
Ik zou een gat door het plafond moeten springen
Waarom komt dat gevoel nou niet?…
vondelingskens
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.390 .;
Waar men, als een vreemde bant
D' eigen zoete tale.
'k Vond ze, waar geen zachte stem
Door m'n zuchten streelde...;
'k Vond ze ver, heel ver van hem,
Ver van alle weelde.
In 't vertellen van wat wind...,
't Rits'len van de hagen...,
In de kijkers van een kind...,
't Scheem'ren van de dagen...…
zwartgrijs kil neergezet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
726 snel uitgezet
bezittingloos
was hij vertrokken
idealen als bagage
familiebanden
brandend in zijn hart
zijn toekomst werd
weer wit is al dat zwart
de aankomst
in het nieuwe land
was overweldigend
men kende al zijn naam
de vrijheid om
te gaan en staan
voelde verfrissend aan
vrij maar wel
om acht uur
in het opvanghuis
de vreemde…
meisje in de spiegel.
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.335 wat vreemd.
ze vraagt hoe ik heet.
ik vertel mijn naam.
opeens is het even stil.
we keken mekaar aan.
opeens ziet iemand mij staan.
ik glunderde.
zij ook.
echte vriendschap.
zoiets heb ik nog nooit gehad.
ik kon mijn oren niet geloven.
rende als een kip zonder kop
het hele huis door.…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 Zie daar de wilde paarden aan de horizon
die donkere hengst met bruine manen
ik weet nog van de echo
in jouw diepe blauw verlangen
de regen in het winterkoude bushokje
eerste zoen op jouw maagdelijke wangen
en misschien heb je meer hulp nodig dan ik
of minder medelijden dan een vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde…
Zolang
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.641 zolang ik uit mijn ogen kijk,
zolang ik door deze dagen ga,
mijn hand bevestigd in een vrouwenhand:
een spiegel vóór het omklemde hart
van wie doodloopt, zijn angst ophoopt,
zolang ik mijn hand houd in die hand;
zolang zal ik het blanke huis verfoeien
met zijn grondslag in zwart slijk
zolang zal ik er woelen
als een kat in een vreemd…
Valencia
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.326 Vreemd gevormde tegels onder zijn voeten
en een zon die langs de gevels
schaduw over duiven werpt.
Torens,
die in klassieke vormen
ogen tot knikkers maken.
Terwijl de man
zijn handen wast in de fontein,
fluistert hij naar zon en water:
Wat is nou Valencia?
Wat is nou Valencia, zonder haar?…
GEEN GEHOOR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Mijn zuster is bespiegelend
Ook ik dook eens mijn pijnen in
Kwam uit bij kind en het gezin
Ik leerde houden van een Man
Die op Zijn beurt boos was en ver
Maar hoger dan de blauwe luchten
Toch veel van alle kinderen hield
Tussen servet en tafellaken
Zong ik verlangend als een bruid
Om deze vreemde bruidegom
Die zwijgzaam was en zelden thuis…
Volmaakt gerijpt ?
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Overstijgt gevoel, om een gelijke
horizon te zien, wat een begin – en
tevens eindpunt zou zijn, ook weer
vreemd en gênant als je die vrijheid
claimt, verwant aan gongslagen van
verandering zoals we die in elkaar
herkennen, om het mechanisme te
verleiden, de wijzers van het uurwerk
– tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden,
die van tijd en…
De eenzame schilder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
665 realisme
de dood van inwendige ziel
slooft de hele winter
zijn verstand letterlijk
uit zijn handen
wanhoop staat altijd
voor hem klaar
als bron van inspiratie
vallen de lijken
per dozijn uit de kast
op canvas kan je alles
tot leven krijgen
zelfs de vele gezichten van de dood
en als het voorjaar straks zal komen
zingen er vreemde…
Mijn vader
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.403 Mijn vader die het geluk van vreemde belangrijker vind,
dan het geluk van zijn eigen kinderen.
Mijn vader die denkt te weten wat voor mij belangrijk is.
Mijn vader met een heel leven achter zich,
met ook heel veel fouten,
waar hij volgens mij niks van geleerd heeft.
Mijn vader die bang is voor zijn eigen geluk te gaan.…
pin-up-woman
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 ben je een
vreemde eend in de bijt, maar wel uniek
vooral, en daar ga ik weer, op de foto's
waar je zo mooi ontdaan van kleren deze
zakelijke tijden opnieuw betovert met de
hoogstmogelijke poëzie van jouw lichaam
waar geen andere vrouw aan kan tippen, al
zeg ik niet wie de ware koningin is, want
dat is iemand anders en dat zeg ik ook om…
Monogram
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
703 Seizoenen razen in jaren als stof door het universum heen
Dat is ook mijn tempel waar het vandaag de dag stormt
Elke andere ziel een nieuwe zonsopgang alleen
langzaam waar een laatste ondergang zich vormt
Explosies erupties geboren in oorden woorden vol vuur
Nooit te laat te vroeg tevergeefs
Vreemde geuren zoet komen tevoorschijn vanachter…
Koldinghus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
856 Franzosen en reiz’gers als ik
vreemden wiens waarde sterk overschat wordt:
goud vult geen muren van trouw
van trouw aan het land, het volk dat je lief kreeg
Jannie Roodhof -Pool…
Druiventrossen
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
554 Van de bijbel herinner ik me vooral
de vergelijking van borsten met druiventrossen,
wat ik een vreemde vergelijking vond, want al die
ronde druiven lijken niet op afgevlakte borsten
en daarom was de schrijver van het Hooglied
voorzeker een metafysische surrealist.…
Brief van een korte dode ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.238 nu ik zojuist mijn geest heb weggegeven
doch de inhoud nog niet leeg is
geniet ik nietszeggend in de tuinstoel
met half gesloten ogen
alleen mijn geest spreekt spontaan
naar hen die mij het liefst zagen gaan
denk niet dat ik bang was voor het leven
want dan heb je ‘t mis
wel voel ik vreemde trekken op mijn smoel
maar ben heel tevreden weggevlogen…
Heuvelachtig terrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Het is vroeg of laat tijd de cyclus te voltooien,
de vallei van vreemde vogels binnen te gaan,
waar in weerwil van schaduwrijk glooien,
al eeuwen weerbarstige bomen staan.…
Spanning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Rust is me vreemd, onbereikbaar, voortvluchtig,
Stilte houdt zich stilletjes verborgen voor mij.
En buiten speel ik heel lichtjes en luchtig,
Van binnen bid ik de seconden voorbij.
Hoe lang kan een halfuur duren?
Hoe relatief is eigenlijk tijd?
Binnen mijn zelf opgetrokken muren
Duurt een halfuur snel een eeuwigheid.…
compilatie en schuld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 de eeuwigheid der dingen
zoals het slapen met jou
waar ik mij als golven droom, mij waag
op vleugels van een meeuw
die zich kleedt met zee en lapjes duinen
krimp, krijs, verwens desnoods
maar neem me mijn wereld niet af;
ik wil niet weten, geen leven breken
zolang wij toekomst zijn
wij
zijn een vierkante millimeter
misschien een vreemd…
Kauwtje II
gedicht
3.3 met 3 stemmen
10.463 Hij is alleen, zwart, vreemd
zoals de Griek, met zijn gebroken been,
die ook de warme kamer met stapelbedden
uit zou willen, de lucht in, meisjes zien,
nu op het draagbare radiootje naast zijn bed
ondraaglijk verre muziek heeft aangezet
even meeslepend en kleinerend als het kauw! kauw!…
De klokkenluiders van Enkhuizen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
653 slaapt u zelf dan nog gerust
of geniet u soms van lijden
Ja het zal je buur maar wezen
die elk kwartier met veel stampij
al zijn klokken luid laat luiden
wordt u zelf daarvan zo blij
Heeft het doel of een gewin
is het doordrijven van eigen zin
ach men verhaalt dan van historie
u weet de trots van Hollands glorie
Veel geweld aan vreemde…
In verborgen vurigheid
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
700 stille kracht
De Indo drukt hiermee de Blanke in hem plat
en wijt het aan een Boze Geest of kwade wil
van anderen
De geur van Doerian en Keretek
omringen hen met nostalgie
maar doen geen pijn verdoven
Dit schimmenspel van Goed en Kwaad
wil ik niet meer bezweren
met Kris of Wajangpop
En als U vraagt:
wat is dit dan voor een vreemd…
Kalverliefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 ik daar maar
redelijkheid was ik terstond vergeten
die ogen brandden in mijn gedachten
door mijn vrienden voor gek versleten
wat kon ik anders van hen verwachten
die eerste kus kwam onverwacht
nog te jong om het echt te zien
achteraf niet goed over nagedacht
en nog veel te speels bovendien
de eerste liefde in mijn bestaan
het voelde vreemd…
het bruidspaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.765 ze was zestien jaar en zag er bezorgd uit
helemaal niet als een gelukkige bruid
opeens een vreemde voor mij
in een witte jurk met buik
haar aanstaande leek zo uit de schoolbank
te zijn geplukt
ik weet nog tot op de dag van vandaag dat
“men “er schande van sprak
want er moest getrouwd worden aangezien
er een kindje zou komen.…
Geschiedenis herhaalt zich
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
676 Kleindochter van vijf jaar, komt uit school
heeft een geverfd exemplaar
van Zwarte Piet in haar hand,
" hij is helemaal niet mooi mamma"
zegt ze,
wanneer ze naar andere brouwsels kijkt
en ineens, gaat Oma, terug in de tijd,
want ook IK kon niet tekenen,
ook verven was me vreemd,
het enige wat te doen was,
waren die mooie voorgedrukte…
Lofzang op Het Leven II - Openbaring
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
631 Herinnering geschilderd door een meester;
impressies van de broeierig, rode dagen
waarin het vreemde, amarante vuur
mij zinnen streelt, me onderhuids beroert.
Haar wonderlijke schoonheid lijkt omgeven
door een indolente dorpsidylle.
Zij accumuleert de werkelijkheid en
buigt daarbij de tijd en ruimte om.…
Onthechting
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
569 Kus, geen ascetisch cement
connectie tussen jou en mij, die
duurt tot het scheiden der tijden
Onze tijd die overging in slechts die van jou
mijn tijd, die totaal dimensie-loos 'en route'
bleef volgen
in echelon dat mij geheel vreemd was
logisch tot na onze eerste
Waarom zette de tijd zich toen
in omgekeerde volgorde voort;
achterwaarts…
gezichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 Het is met een voorliefde voor
leegte, diepte, vreemde lichtinvallen
en extreme schaduwen.
Het zijn weergegeven gezichten
die zorgen voor een beetje angstig effect.
De strakheid van de afbeelding
Doe je nadenken over de realiteit
waarop het portret gerealiseerd werd.…
Er zijn ook overeenkomsten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 (Vrije val II, tevens slot)
Een ieder die hoog vliegt, kan alleen maar
vallen; opnieuw opstaan geeft slechts visie
een kijk die jou voorheen misschien wel heel vreemd was
Elk inzicht is onderhevig aan wijziging
slechts ten goede of ten kwade
Zonder visie, geen leven, geen mening
een leven zonder inzicht schrijdt voorbij
kabbelt slechts…
Rembrandt: De Heilige Familie, ets
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.795 Zag in haar ogen hij 't geheim, voelde hij 't beven
In haar omstrengling: voor 't uit háár gegroeide leven
Liefde zo teer, zo vreemd, als nooit een man verstaat?
Hij gluurt door 't raam, wijl winterzonnestralen weven
Een aureool om haar en 't kind, - oogsluitend laat
Hij leunen tegen 't kil kozijn zijn droef gelaat.…