2904 resultaten.
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 Hier mag je even verdwijnen in het glanzen,
tussen rijp, reflectie en verstilde rimpels,
tot je voelt hoe stil geluk kan zijn
als de dag ontwaakt in dit winterwonderland.…
Alleen in mezelf wonen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
428 In waanzin verdwijn ik,
verlies ik mezelf
en word die ander.
Ze weet...
Alleen in zichzelf kan ze wonen.…
Harmonie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
226 Je luistert naar akkoorden
die elkaar begrijpen
zonder moeite,
naar tonen
die ruimte maken voor elkaar
zonder te verdwijnen.
Ergens voel je
hoe vreemd het is
dat zelfs snaren beter weten
hoe samen te bestaan
dan mensen.
Zie hoe muziek werkt,
één toon alleen
is nauwelijks genoeg.…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 22.40 uur- de tuin
zwijgt langzaam stil,
vogels slapen onder
doeken van verschil
alsof de nacht hen
zachtjes heeft vergeven,
en verdwijnen slechts
andere vorm van leven,
het groen klimt hoger
dan mijn eigen tijd
stengels weten niets van
haast of spijt
bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt…
Flauwekul
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Waarom blijft die zon toch steeds weer schijnen,
terwijl de halve wereld de ander wil zien verdwijnen.
Waaruit put onze aardbol toch haar kracht,
terwijl elke mensonterende natie haar met kernproeven verkracht.
Wie zorgt ervoor dat onze bol nog draait,
terwijl ze constant door haar bewoners wordt genaaid.…
Schaduwruimtes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
31 alles is meegenomen in de stile waanzin
geluid sterft nog voor het op kan staan
om als echo in de leegte te verdwijnen
tegelmensen
ze zijn er niet meer, slechts hun schoenen
duisternis schijnt een kleur te hebben
het vale geel dat woekert voor mijn ogen
een kleedruimte als voorportaal
van de hel
die lijven hadden huid en konden huilen…
Jouw glas
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.254 de afwas net gedaan
spoelde je weg; het sop wat lauw
dus ik boende je lieve glimlach
uit de bodem van het glas
en wist dat morgen weer een dag
zoals gewoon weer zonder was
weer zonder dat niet-zeker-weten
weer zonder stiekem houden-van
zonder met onze maten meten
weer zonder ons: 'maar als, ja dan'
en ik zag je door de gootsteen
verdwijnen…
Mmmmm
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
2.361 Romantisch dump je me op bed uit pure overmacht
want je houdt me niet meer, dan leg je je heerlijke
lijf naast me op het bed neer, het toilet dat ik
me maakte wordt teniet gedaan, alle
kledingstukken verdwijnen naast het bed,
een vormeloze hoop vormend, de kaarsen branden
nog steeds de wijn onaangeroerd maar die loopt
niet weg.…
Wat ben ik moe...
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
2.196 Maar het maakt niet uit, ik doe mijn ogen wel dicht,
En ik laat me verdwijnen in het volle maanlicht.
Ik ben zo moe.
Ik word niet begrepen.
Ze kijken me niet begrijpend aan,
En dan willen ze nog even onderstrepen,
Dat bewegen het beste is voor zo’n jongeman.
Zelfs artsen en geleerden weten zich geen raad.…
Veni vidi vici
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
991 begonnen
Wie wil er bier roept de barman en ik ben los
Iedereen beleeft het moment met mij
De ontlading, de zucht, de golf,
geremd door de branding tegen de poolbar
Ik zit als eerste op de onderwaterkruk
Ik hef een ijs en ijskoud gevuld bierglas
de inhoud verborgen door de condenswaas aan de buitenkant
De beroemde engelen over de tong verdwijnen…
A B MEER tsoem W OLF Z
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
768 ich verrijchen
also es neeje dooits geht glijchen
ab erst werd ich ein wet anstellen
das man nach w ein olf moes spellen
missgleight auch mehr in plats von tsee
doch olf kommt absoloet nach wee
das werd ja geil und toll und sjiek
ein bisjen koenst ins grammatik
vertaalslagje:
A B ZEE tot W OLF MEER
oh kon ik maar naar eer verdwijnen…
Naomi
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
670 Al wat ze kende was dood en verdriet
en ze was bang al had ze medicijnen
Deze ziekte zou nooit meer verdwijnen…Ze stond op toen
ze Mamma hoorde roepen
Met een teveel aan gewicht op haar smalle schouders liep
het kleine meisje weer naar binnen.
Dit was haar bestaan. leven met aids….ze had helemaal
niets slecht gedaan, heus niet !…
Over zilveren golven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
719 slingert heen en weer
aan het trillende touw
over zilveren golven
trouw viert kennis
aan ‘t zeiljacht geballast
(nu weet ik ‘t)
de grote diepe Noordzee bruist van leven
dat “min” ik, en “lief” ik
de zee krijgt me klein, heel klein
waar ik ben en ga
veilig voel ik over mij Gods pracht en kracht
als de zon doorbreekt zonder geluid
verdwijnen…
Het weermannetje te Ukkel.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 De kinderen van 't mannetje uit Ukkel
knijpen soms ook in die pukkel
waarop de zon begint te schijnen,
verliefde paartjes in de parken vrijen,
de bloemen weer gaan bloeien,
jonge dieren in de weide stoeien,
sneeuw en hagel weer verdwijnen.
Joechei, 't is in de meide.…
wat heet welkom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 mijn herinnering naar boven kwam
als een déjà-vu
zoiets als een gestolde ervaring
van wie ik wel is waar de eigenaar ben
maar waar ik niet de hand op kon leggen,
ontdekten wij gelijktijdig
aangemoedigd door honger en dorst
het restaurant,
een rokerige ruimte
waar de afzuiginstallatie de blauwe damp
in slierten langs het plafond liet verdwijnen…
Een bos van dorens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
536 Hoe donker het ook is kijk maar het lichtpuntje in de verte
Voor sommige mensen gaat alles soepel in het leven
Terwijl anderen zich door een bos met doorns moet begeven
Doorns doen vaak pijn je prikt je en je blijft vaak steken je blijft haken in het leven
Maar waar een wil is daar is een weg, beetje bij beetje zullen de bomen verdwijnen
Het licht…
Arabische schoonheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
590 Van mij mogen alle godsdiensten voorgoed verdwijnen,
omdat geen God aan het hoofd van al die moordpartijen
wil staan en geen God al die seperaties goed keurt.
Je zou het bijna vergeten door al die aanslagen en
hysterische paniekaanvallen, maar Arabische vrouwen
zijn bijzonder aantrekkelijke vrouwen met pure charme.…
Benauwde zetel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 Een geschiedenis
ongeloofwaardig
zwaar _ toch lachwekkend
doch bovenal WAAR
drie Russische jongemannen
overvallen verlangend naar buit
het huis van een rijke dame
eisen al haar dure spullen
maar zij toont kranig verzet
gooit de gewapende aanvoerder plat
zit heersend bovenop hem
jaagt beide handlangers angst aan
die onmiddellijk verdwijnen…
Teken van hoop?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
948 Verdwijnen uit het gezichtsveld.
Jou achterna in vrijheid.
Mijn god ik mis je.
De leegte, zo hol.
Midden in de zomer zijn de bladeren gevallen.
De dag begon zo mooi.
Je zei: “Tot vanavond”.
De woorden in mij oneindig herhaald.
De waarheid is, dat voor mij de avond is gevallen.
Zo maar werd je van mij weggerukt.…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Laten we de verdwijningen,
de erbarmelijke humanitaire
omstandigheden, de schendingen
van oorlogsmisdaden en misdaden
tegen de menselijkheid,
zeker niet verzwijgen.…
hou vol
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 tijden
als vrolijk de muziek speelt
maar je hart niet dansen wil
als je ogen niet meer oplichten
omdat zij slechts onheil zien
hou vol
want iemand zal jouw ogen openen
als het leven lijkt weggenomen
omdat het vuur langzaam uitbrandt
als je het wachten opgeven wilt
omdat hoop jouw deur voorbijgaat
hou vol
want de blauwe plekken verdwijnen…
Portret van een vogel
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
469 De landelijke omgeving met glooiende heuvels
slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig
geschulpte wolkenpartijen reflecterend op het rustig kabbelend water
komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…
Zo vrij als een vogel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
485 Hoe landelijke omgeving met glooiende heuvels
en slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig
geschulpte wolkenpartijen weerspiegelend in het rustig kabbelend water
allemaal tevoorschijn komen die achteraf met de horizon weer zullen verdwijnen.…
Zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 onder wolken kwijnen
Waarbinnen alles zich bevond
O de foto's, allemaal
Gespoeld in zwart, getatoeëerd
Ik ga een stukje buiten lopen
Wat kinderen spelen om me heen
Ik kan voelen hoe ze lachen
Waarom zou ik me nog verteren
Maar gek word ik van die gedachten
Telkens heen en weer geslingerd
Gek word ik van dat gemaal
Hoe snel de zon verdwijnen…
hervormingsagenda jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 op ieder denkbaar antwoord
volgen steeds nieuw raadsels
met schampere lach gebracht
nooit wordt er meer opgelicht
dan de tip van de echte sluier
gevraagd of ongevraagd advies
zelfs de meest dringende zaken
verdwijnen tussen wal en schip
waar leiderschap gewenst wordt
stuurt handelen in verlegenheid
al dringt ook spoed nog zo aan
zit…
Vrij als een vogel
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
589 Hoe landelijke omgeving met glooiende heuvels
en slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig
geschulpte wolkenpartijen weerspiegelend in het rustig kabbelend water
allemaal tevoorschijn komen die achteraf met de horizon weer zullen verdwijnen.…
Leven als een vogel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 De landelijke omgeving met glooiende heuvels
slingerende landweggetjes of strakke vlakte met prachtig
geschulpte wolkenpartijen reflecterend op het rustig kabbelend water
komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…
The Weeping Elephant
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Als robuuste kolos zich ontwikkelen tussen aarde en water
vanaf de geboorte tot ver in de latere levensjaren, bijgestaan door
uitzonderlijke kracht en schoonheid waar ik alleen maar gelukkig van word en
vol respect opkijk; een Afrikaanse vrouwtjesolifant tot zij achter de horizon zal verdwijnen.…
STLLTEWANDELING
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.045 wegen
‘k zie overal van Zijn werk ‘n overvloed en zegen
maar vaak blijf ik toch ook vol ongeloof staan
heeft Hij dat werk toch helemaal alleen gedaan
hoe kende Hij al die soorten bomen en struiken
en liet Hij elk in een eigen blad en geur ontluiken
hij liet vogels voor elk seizoen verschijnen
en voorjaarsbloeiers in de herfst weer verdwijnen…
De vrije vogel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
605 Een landelijke omgeving met glooiende
heuvels, slingerende weggetjes of strakke vlakte met
prachtig getinte wolken reflecterend op het rustig kabbelend water
komen allemaal tevoorschijn die achteraf met een horizon weer zullen verdwijnen.…