3835 resultaten.
VRIJ GELOOF
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 Hij trok door weiden, over hard steengruis,
zag de sterren der vage hemelhoeken,
zou dikwijls vreemde volken bezoeken,
wist zich overal bij de Schepper thuis.
In onze dagen brengt de jodenvader
dankzij krachtig ontwakend Genesis
allerlei gelovigen te gader.…
MELISSA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.664 Het was maar kort en 't lijkt een vreemde droom
Waarin zij tot mij kwam en tot mijn peinzen
Gelijk een bij naar hoven vol aroom.
En sinds: ik vond niet wat ik zo behoef,
En zo mijn woorden luid soms blijheid veinzen,
Mijn ziel is stil en vol verlangst en droef.…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen zich, ten einde,
mistig laat dimmen
is voor velen haast onbekend
aan een nieuwe lente is men gewend;
de winter lijkt een voorbijgaand gerucht
toch is hieraan niets vreemd…
uniek
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
765 (de traagheid van het onvermijdelijke)
ze volgt de ogen
van de wind wanneer het regent
op zijn rug
hij deelt verhalen
als het meest nabije in hoeken
van vreemde huizen
ik hoor haar gaan
en graaf de maan uit
ze is de nacht, de schaduw waaruit
het licht kinderen baart
dichter bij de waarheid en liefdeswoorden
die de stilte…
vincent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Het is het doek dat jij schildert,
in jonggeboren kleuren
contouren die vervagen
in een vroege avondstilte
pasteltinten op rimpelloos linnen
woorden als beelden op het doek
van zonnebloem of korenveld
zo vreemd levensecht
het is het doek dat
stabiel een ondergrond biedt
een knop in wording
in simpelweg een pennenstreek
leg wolken…
Onzichtbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
612 geen wapenfeiten uit de kosmos
meer verwachten
dus nog een stapje verder gaan
en zelfs in vreemde gaten duiken
zwarte gaten spugen hen uit
maar de aliens komen eraan en
de nucleaire opbouw in Iran is
kattepis voor hen ja die zotten
zullen zich helemaal rotschrikken
maar ook die andere zotten
die zich oppermachtig wanen
maar daar komen…
'k Heb u lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.152 ‘k Heb u lief, zo lief, mijn lief
Met al mijn ledematen
U te kussen, strelen, tasten
Is wat ik maar niet kan laten
Al uw glooien, al uw plooien
uw spelonken heb ik verkend
Niets is vreemd meer, onbevlekt
Van top tot teen zijt gij gekend
Gij slaagt erin mij frank en vrij
Extatisch te vervoeren
Uw beetjes, kreetjes oh mijn lief
Kunnen mij…
Holocaust Memorial Day
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
775 displaced person
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een jutezak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt de jongen binnen
de vinger…
BESLOTEN GEDACHTES
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.456 Als je levenspartner koud en kil overkomt
je niet meer echt oprecht en innig verwarmt
bekruipt besloten de gedachte van de dood
en een nieuw leven in je afgekoelde bestaan
Die gedachtes zijn geen enkel mens vreemd
ze worden niet gewenst, niet verwacht
ze blijken zo ongewoon vanzelfsprekend
omdat gedachtes moeilijk te sturen zijn
En die gedachtes…
Stilte van de heimweehut
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
607 Een stoel stond op een andere plek
het schilderij was van een vreemde gek
de hond lag trouw en rustig in zijn mand
naast jouw ontlasting in de avondkrant
de tijd leek stil, jouw geest was rijk
het huisje stond schuin tegen de dijk
de rivier werd kalm, de golven zacht
de waanzin had jou in zijn macht.…
Echt gisteravond gebeurd
gedicht
5.0 met 1 stemmen
12.203 Wij zaten gewoon naast elkaar
en keken als altijd naar de tv
toen ik plotseling merkte: Nee,
dat is allemaal niet waar,
ik ben op een vreemde planeet
waar mijn vrienden mij achterlieten
en voor zover ik weet
zit ik eenzaam op visite.…
Vijftig jaar individu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
2.402 De persoonlijke geschiedenis
van vijftig jaar individu
gaat in filmische beelden
tijdens jouw verjaardag
aan jouw gedaagdenveld voorbij
je proeft genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
je voelt afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
als een eenzame egel
onder dwalende najaarswolken
bescherm jij jezelf…
Die éne...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.847 "Ik zou die éne willen zien
Aan wie ik denk altijd,
Als ik hem zag vandaag, misschien
Was ik mijn vreugde kwijt;
Maar ook—wie weet—misschien mijn leed,
Want, dít is mij zo vreemd:
Ik weet niet wat hij geeft, ik weet
Niet wat hij van mij neemt.…
Camoës
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.341 Toch drong zijn droom tot haar verweez'lijking:
Toen hij geen vreemde wonderlanden ging
Veroveren met een machtige armade,
Wrocht hij in kille grottenschemering
- Gedoemd poëet, zwerver en banneling -
De zware strofen van de Lusiade.…
buiten zinnen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
748 kwijt ben ik al mijn zinnen
zonder woorden om te beginnen
ook het einde ervan is zoek
de vele letters in het boek
de roman, die ik nu lees, blijven ongehoord
‘t is niet mijn verhaal, een vreemde taal
als losse letters vluchtend in een woord
dwalen mijn gedachten dweilend
zoekend naar woorden, koortsachtig ijlend
geef me raad, hoe zal ik…
HET NAAKTE MEISJE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.407 Vreemd: haar figuur zo jong en fijn-gebouwd
Doet niet de wilde hartstochten opbruisen
Van wie haar zoele heerlijkheid aanschouwt
Doch voert zijn denken naar een land van droom
Waar langs een weg de hoge bomen ruisen
En de avondlucht vervuld is met aroom.…
EEN VERDOOLDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.356 Nu is zij dood
ze was van mij,
ze leefde jaren aan mijn zij
en kende nauwelijks mijn taal;
haar leven was een vreemd verhaal.
Zij kwam een avond met een lach
en bleef ook na de eerste dag;
zij is mij met een lach verschenen,
na vele tranen ging zij henen;
ik gaf haar meer dan kleed en brood...
Nu is zij dood!…
Leed en geluk
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.177 Daar waakt het tot nieuw leven op:
Als roos die berst uit rozenknop,
Zwelt het al vreemde windselen te slaken...
Geduld, geduld, geduld...!
In schoonheid nieuwvervuld,
Niet anders mag zij u behoren...
Reeds schift de volle schaduwkring:
Geleidelijk uit haar verduistering
Treedt weer de gave maan tevoren…
Windrijm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
506 Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt
ik zie de schaduw die met zijn ego vecht, ik leg de huid
af maar ik ben een vreemde voor mijzelf, een onwillig en
onbeschreven blad in het uur van de uil die naar de maan vliegt.…
Alleen in een loopgraaf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.933 Een vreemd tot de tanden gewapend ongeluk
schoot genadeloos mijn grenzen stuk.
Iets verderop kroop iemand overeind
en plaste hard een einde aan de nacht.
Een hand zocht diep in mijn broekzak,
ik dacht aan een naakte vriendin en elke
waanzinnige dag stierf in mijn handpalm een vogel.…
DE SCHONE HERFST
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.007 De dagen waren vreemd van vege pracht,
Een felle gloed scheen alles te doorstromen:
De bloemen baarden huivrend-zoete aromen
En wrede kleuren, bont en brandend-zacht.…
Een heldere dag
gedicht
4.0 met 6 stemmen
4.332 Hoe vreemd te kunnen geloven
dat de wereld is zoals hier afgebeeld.
Een hond aan het strand, tussen wandelaars.
Velen nog kinderen, nog niet weggevoerd
nergens naar verwijzend.
Ik wilde kalmte zien en rust
zoals die zich in de golven ophouden.…
Intieme vrijheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 jouw ogen spreken mijn taal
in een vreemde wereld
kwamen wij met gebaren nader tot elkaar
je lach bracht de sleutel van liefde
wij openden met de charme van vriendschap
in wederzijds herkennen van komaf
vertrouwdheid was de basis van ons samengaan
als wij spreken maken woorden zichzelf overbodig
in samen weten ligt begrijpen besloten…
Meeuw van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
562 rond
en er ontbreken hoeken
er zijn geen levende wezens
die iets achter mijn woorden zoeken
meeuw van de zee
mag ik jouw nieuwste ruimte zijn
ongenaakbaar voor mijn eilanddroom
geef mij maar wolken zonder zorgen
misschien komt er een luchtbrug
voor jou meeuw van de zee
om te vliegen in herziene werkelijkheid
je raakt me
met die vreemde…
alleen wat raar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 dat hoeft heus niet, ze is alleen maar een
beetje eenzaam een beetje vreemd
verschrikt lijkt het haar opeens beter om
op huis aan te gaan.
ze heeft opeens geen zin meer in wandelen
hardop scheldend nu tegen een ieder
die haar aankijkt,
ze is heus de enige niet hoor, wat denkt men
wel.
zijn niet alle mensen even raar ?…
De Grote Oorlog (1)-Werbeek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 Kussen wordt hier niet gedaan
een handdruk is een vreemd gebaar.
Hij staat, een kind van negen,
op de opstal
bij het oude huis
en kijkt ze na.
Keer op keer
zien zij nog om
onzeker, ver weg al,
naar de bekende plek
de vertrouwde mensen.
Daar is de Mariakapel,
daar loopt het spoor,
daar is de halte
daar is de buurttram reeds.…
Rouw
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
637 Holland
zie ik vanaf nu voortaan
40 stille zwarte wagens
plechtig door het laagland gaan
over wegen en rivieren
in dat groene weidse land
door een laan vol populieren
mensen zwijgend langs de kant
ieder in zichzelf verzonken
met een scherf van het verdriet
met de woede en de beelden
uit dat onbekend gebied
40 stille zwarte wagens
en een vreemde…
Een stap per voet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Waar ik zwerf langs keien gelegen in afstand
houdt mijn gestalte voorsprong op de duistere silhouet
die telkens een ademzucht aan mijn hakken kleeft
hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen
zijn winters en mijn slaap streelt de nacht
Soms trekt mijn mond vreemde banen en een
diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen
ergens…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit een mengsel van olie en vrees
de reling hangt als gebleekt ivoor aan de lippen
die het opspattend water dorstigen, het zout schuurt
de wonden en splijt hun magen, pijn is het vlees
dat zich aanbiedt als vallende manna uit de hemel
een zacht geschrei legt zich uit in vreemde…
De Schone Herfst
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.224 De dagen waren vreemd van vege pracht,
Een felle gloed scheen alles te doorstromen:
De bloemen baarden huivrend-zoete aromen
En wrede kleuren, bont en brandend-zacht.…