Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

Tijdloze horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Zon als behang, onbeweeglijk, de wereld is een medaillon, waarin gedachten zijn geborgen als onkruid van de zee, draag ik om mijn nek gehangen, als doolhof met me mee, slaap op stenen veren, drink uit schelpen de hartslag van hun zoute leven, gedolven uit het schuim op de lippen van de golven, zoek toegang tot nieuwe dromen, waar de…
pama29 juli 2010Lees meer >

DE EENZAME

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.634
Wagens dragen mijn ramen voorbij Geur van het hooi, de oogst der wei, De maaiers zingen en dansen, Kindertjes vlechten hun kransen, Hoog loops het juligetij.…

Hoor het koor!

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 925
Psalmen spreken door aloude woorden dragen heden en verleden. Krachtig klinken onze zangen in de weerklank juicht ons prijzen en verlangen zien we uit als een verheugde bruid naar Hem die ons de vreugde schenkt in tal van zegeningen, het mooiste dat ons bindt: Voor Hem te mogen zingen!…

Een gepolijst verleden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
been van een klavier zich snijdt in een te diepe wond * want hoe glansrijk de dichter zich ontdoet van door het leven getekend en gekregen moed scheurt mijn ziel het laatste album die nog zacht spreekt van hoe goed het was en slaat mijn hart met ingetogen pas en overschrijdt dit leven met te talrijke momenten of mijn ziel de aarde zal dragen…
elze31 maart 2011Lees meer >

Zo leek het toch…

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
zo leek het toch in vredelievendheid opnieuw geboren ja, hoe nu de morgen door de ogen van de zon in een oranjegloed de gedenksteen opnieuw verlicht vele bloemen kleuren de zinnen van hoop het diep in het marmer gebeiteld gedicht de tijd vervliegt zo snel ik wil haar in mijn handen als kostbaar goud op een fluwelen kussen dragen…

Boven het land

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen of lichte veders mijn hersenen masseren roep het zelfs soms op en kan waarderen hoe heerlijk alles is in liefde te geloven het groen nog groener is als ik zou wensen bloemen zien te kleuren in hun kleur zwemen dennen in het bos hun zachte geur de paden dragen zonlicht zonder mensen als ik mij laat…

NODIGE ZWAKHEID

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.854
Zou mij te voren staan al wat ik heb bezweet In lijden of in vrees; het waar een pak van leed Dat and're schouderen als mijne moesten dragen: Zou ik ook al de vreugd van all' mijn blanke dagen In ene spiegel zien: een sterker oog als 't mijn Moest dat verzamelde gebliksem machtig zijn.…

hunkering

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 867
bent als een vergezicht gedroomd in oude tijden door geliefden, een woud zei jij mij niet: 'hunkering' is het goede woord dat mij beschrijft zoals ik ben of wat ik voel een smachten nu en in een levend verleden vrouwelijkheid zei jij me niet: 'laat me' geen man kan rode stenen dragen gloeiend als de lava dat ben ik, het gloeiende…

Morgen, ja misschien morgen

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 743
langzaam sterft zijn silhouet tot een stipje aan het einde van de allee morgen, ja, misschien morgen wandel ik nog eens met hem mee dan lichten we de luiken de zwaarte van ons hart zoeken we de gouden nerven op een al afgestorven blad we zullen ons verlaten in de rust van de herfst en dragen de kleuren de bewonderende gloed van…
Hilly Nicolay13 november 2011Lees meer >

Transfiguratie

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 551
Zoveel moet losgelaten worden: weer terug naar het dal, naar het geven en nemen, de raadsels en twijfels erbij, maar de bomen dragen gauw weer bloesems. We mogen leven. http://www.youtube.com/watch?v=RLsQ-_jnxeQ&feature=related…
Adeleyd4 maart 2012Lees meer >

VAN HART TOT HART

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 592
Deze hartenkreet draag ik op aan Maria van Ginneken van Heart to Heart Coaching, Counseling en Relatietherapie, die ik spontaan van hart tot hart ontmoette op de Blaak in Rotterdam.…

blauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
je schuift de stoelen naast elkaar gaat zitten en praat de uren vol ik luister haal geen adem en merk niet het graven van wie je bent naar mij blauwe bloempjes werk je stoer en zonder schroom naar binnen je bezet zo zwanger het luchtruim dat ik het niet kan dragen en zwaar moet leunen in de nacht alles wil ik wel geven om de stoelen weer…

Heden aanvaarden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
Herinner mij schone voorbije dagen van onbezorgde tijden uit blije jeugd toen ik nog geen zorg of last hoefde dragen een leven in vrolijke vrijheid en vreugd. Herinner mij tijd van gelukkig leven zingend en lachend iedere nieuwe dag dankbaar voor liefde mij steeds weer gegeven bewonderend elke vogel die ik zag.…

ONTGAAN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
De geloofsgemeenschap geeft vele vragen; haar mensen mogen blijde bloei beleven, moeten daarbij moeite en zorgen dragen. Toonde de bijbel AL wat werd geschreven, zou hij dan geen peinzende lezers plagen? Grote geest doet weinig letters leven.…
Han Messie19 januari 2013Lees meer >

De vrouw in de lange rok

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
het begon, toen haar moeder haar deed leren haar lange haar te eren, door een lange rok te dragen op de zonnigste der dagen opdat mannen enkel staren naar de lokken van haar haren naar hoe mooi een vrouw kan zijn in de felle zonneschijn.…
savvy26 mei 2013Lees meer >

Homo sapiens

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
Wat u dan waarschijnlijk zorgen baart is dat ge wellicht horens moet dragen, of misschien erger nog..., een staart.…

Anti-Atlas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
licht van verdreven herinnering de rivier is op een droge grens gestuit in de vallei waar water sterft in een poreuze bedding voorbij de woestijn is geen weg meer terug daar begint het voorportaal van het droomland zonder nachtelijke dagen de grens ligt op het midden van de brug het voelt als last het gewicht van het moment te moeten dragen…

VOORSTANDER-KLIERVLINDER

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 599
Jij begrijpt wel dat ik terugverlang naar de wonderschone dagen en nachten minnen, waarop wij niet konden wachten onze liefde bestaat nu uit lofzang nog dansen wij in eeuwige lente van bloem naar bloem dragen wij onze kleur noem je mijn liefste en jij mij charmeur het houdt ons zo jong in het fervente hoewel onze huid verrimpeling toont…

Koesteren

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 737
Ik koester ten diepste mijn taak en opdracht, die helder wordt en is, maar eveneens draag ik dicht aan het hart wat mij het meest lief is, zal zijn en blijkt: de wijsheid in elk mensenhart.…

Verwondering

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
Als je God terug ziet in het kleine en Hem herkent in het grote Als je ziet hoe akkers vrucht kunnen dragen onder onze zorgen. Als je beseft dat de weg naar het paradijs een route is. Als je beseft dat verwondering begint, waar vanzelfsprekendheid ophoudt te bestaan.…

Bo

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
jouw snuit vol reizen en aankomsten geuit door het doffe water in je ogen verwoordt het geblaf als een streling in jouw stem ik begrijp je en ik volg je schreden door het wankel gras wie je was zal ik nooit weten en wat je wordt kan ik slechts raden, al zie ik wel een vorm van leven in het zaad van de ranke naden van jouw graf nu draag…
elze6 december 2013Lees meer >

De sprong

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Als er iets mis ging Legde ik een steen Om mijn hart Een muur Was snel gevormd Werd hoger En hoger Tot uiteindelijk Alleen het plafond Nog maar ontbrak Één steen was over Ik pakte hem Duwde hem omhoog Maar de steen paste niet Ik hield hem vast Boven mijn hoofd Mijn armen gestrekt Krampachtig Tot mijn armen Moe van het dragen…
Bettine19 februari 2014Lees meer >

In een sprakeloos troosten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 586
verbreken van de band wij zijn gaan zitten op het zand in een sprakeloos troosten scheren meeuwen sierlijk over schreeuwend naar het land zacht brengt de wind in zilte vlagen zee die in eeuwigdurende mantra’s rollend sissen kom maar mee wij zijn gegaan hebben het verdriet begraven van de last die onze schouders niet meer konden dragen…
wil melker1 oktober 2014Lees meer >

Groen van toen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
plotseling weg niet eens in een langzaam proces kale aarde is al wat rest bedekt met vage zwemen sprietig groen van toen er is iets vreselijk misgegaan door het vervlakken van het zicht ik kan de wisseling niet meer aan van het voortdurend strijdend licht de schemering duurt dagen omdat zij haar greep op de werkelijkheid urenlang wil dragen…

Dankbaar

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Dankbaar: Wees dankbaar voor kleding om te dragen Zodat je niet over de koude hoeft te klagen. Dankbaar: Wees dankbaar voor het dagelijks leven Dat door God de Heer jou is gegeven.…

Ongekend

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 611
Als het leven mij zoekt ik me niet laat kennen gaat het mij onbeschaamd voor strooit met liefde die z’n plaats niet kent waar geen mens me ziet staan bekijk ik de dagen buiten mij om gevuld met gulle minnaars die hun eelt op handen dragen stille killers die doodleuk op facebook foto ‘s van slachtoffers…

Prozagedicht; Een hulde aan het leven?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Carnaval: hoe komen mensen erbij tegen een decor van troosteloosheid, grauwheid en verval in een koud, sfeerloos, somber en heilloos seizoen de groen/oranje sjaal te dragen of andere potsierlijke kledij als uit een nachtmerrie en wagens in elkaar te knutselen die de bizarre, groteske hallucinaties van een krankzinnige veruit overtreffen in waanzin…
I.Broeckx20 augustus 2015Lees meer >

en nu?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
het luchtledige laat mijn snaren trillen ofschoon de zwaartekracht aan mijn voeten kleeft, de nachtelijke muziek maakt onwijze sprongen of ik deze dans kan eerbiedigen om mij te dragen door de poorten van de dood laat mijn lijf onzeker schudden in het duister dat me plooit er is geen verlangen zonder averij geen wal om aan te meren…
elze26 augustus 2015Lees meer >

Alleenspraak in de herfst

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.487
Stiller spelen kinderen in hun vragen waarvan de klanken verder dragen. Dat ik mensen in het gras zie liggen als na hun laatste val, ligt aan mij en niet aan hen. ----------------------------------------------- Uit: 'Hotel Eden', 2013.…
Huub Beurskens24 september 2015Lees meer >

Vermoeid en belast

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
Kom bij mij, allen die vermoeid zijn Als uw lasten zwaar zijn om te dragen U door verdriet en pijn bent verslagen” Jezus zegt: “Ik zal er altijd voor u zijn.” Wees er zeker van: “Ik zal u rust geven Kom maar bij mij, ik zal voor u zorgen Nu, vandaag en iedere nieuwe morgen” Wat kan dat een troost zijn in ons leven.…