Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

gekraamd in aardse elementen

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.959
de lucht strakt blauwer in een zinderende zon schaduw krimpt tot iel bestaan, de hete wind laat je niet verder gaan je vingers spelen met de tijd op rotsen uit de eeuwigheid je raakt ze strelend aan met handen die verbanden leggen in hun stil vergaan je drukt je lichaam tegen steen dat weet en in structuur geen enkel voorval meer vergeet…

magma is mijn hart

netgedicht
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.509
je vingers op de rots een hand met energie geladen tastend naar de lijnen die potentieel laten verdwijnen in een wisselende stroom het lijkt een droom om alles weer te weten tijd als factor te vergeten in steen vloeit de geschiedenis tot heden weer ineen magma is mijn hart zee en wind koelen hitte van mijn huid in vogels vinden zich…

Een paradijs

hartenkreet
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.789
Onze liefde bloeide open Als een rode roos Wanneer de lente begint Ik kreeg het gevoel van Opnieuw geboren te zijn Verlost van alle verdriet en pijn In het verleden Was mijn hart van steen Zo koud als ijs Maar jij ontdooide mij Maakte van mijn leven Een paradijs En nu stort mijn wereld weer Als een kaartenhuisje in elkaar Je gaat me…
Ilse6 februari 2004Lees meer >

Verdronken kasteel

netgedicht
4.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.561
En verlegde tijd zich ondergronds achter oeverende uiterwaarden als een wak in lage Maas -men noemt het verdronken dit beeld dat eilandde als dak- het water brak en sleep keerde de stenen terwijl algen verweerden, zwart als pek op deze plek, die ik droomde, slechts vermoedde, op het schijnpad de verbeelding van een vesting zo…

Op heterdaad betrapt

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 954
Wie werpt de eerste steen, wie velt een oordeel? Wie is zo zondeloos dat hij dit mag? De Heer schrijft in het zand: wie zoekt hier voordeel? Wie is veel beter dan wat hij daar zag?…
Adeleyd2 april 2006Lees meer >

Kort

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Ik liep door duizend kamers heen, allen hun eigen schat bewaard, Met muren hout tot hard als steen uiteindelijk toch wit gestaard. En ik wilde ze forceren; lopen door de straten van plezier. Deed ik dàt nu duizend keren, dan was ik vast gelukkig hier. Maar geen mens kan me wegduwen; Geen liefde stoot me af.…

hartslag

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 830
mag ik jouw tuin lenen om de stilte te horen en de wind traag en met geblazen wolken terwijl de witte rozen langzaam slingeren rond de groeven op de grond voordat de winter met verschraalde vlagen de maannacht laat betranen op woorden van steen en de wilde wingerd likt aan het slapend rood mag ik jouw tuin lenen zodat ik…

de oostenwind

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.212
de oostenwind wuifde naar mij in zwoele vlagen hij vertelde over het jonge kind ik had toen nog niet tot tien geteld, laat staan dat ik zware stenen kon dragen de wind sprak over die jongen die slenterend over straat zocht naar vrienden tussen die massa; de zienden het alleenzijn bleek al veel eerder geboren niet wetend dat…

windstreken

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 813
de oostenwind wuifde naar mij in zwoele vlagen hij vertelde over het jonge kind ik had toen nog niet tot tien geteld, laat staan dat ik zware stenen kon dragen de wind sprak over die jongen die slenterend over straat zocht naar vrienden tussen die massa; de zienden het alleen zijn bleek al veel eerder geboren niet wetend…

oostenwind

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 902
de oostenwind wuifde naar mij in zwoele vlagen hij vertelde over het jonge kind ik had toen nog niet tot tien geteld, laat staan dat ik zware stenen kon dragen de wind sprak over die jongen die slenterend over straat zocht naar vrienden tussen die massa; de zienden het alleenzijn bleek al veel eerder geboren niet wetend dat…

Doodgelopen, weg.

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 862
Enkel nog verschroeide stenen langs het afgelegde pad -héél de route liep verkeerd- Daar is nu het licht verdwenen blijft het voortaan koude nacht maar hij had het zó geloofd Waar eerst enkel zonnen schenen kropen nu, hij zag het veel te laat -door de liefde blindverdoofd- slangen langs vermoeide benen voelt hij de pijnen in zijn schenen…
Peterdw.3 oktober 2008Lees meer >

Juist ja schreef op koeienletters

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.580
Staan ze ons nu vrij om aan te slaan in steen stelden we slechts vertrouwen in door de eeuwen aan pootjes gehouwen met als kunst vast recht blijven gaan We olieden effen schaapshuid waarop in kloosters schrepe inktkoelies hun hanenpoot rechtten want ons oogvlies wenst open tekens met een sluit Nu nóg geldt voor recht én cursief lang van…

ontmoeting

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
De Ontmoeting (1) Ik was een onrijpe vrucht; Een groenblad, Een harde steen waande ik mij, Een speelse rivier Tot dat ik op een nacht jouw gelaat in de droomland zag De verschijning die enkel een spiegeling was Het deed mij blozen, En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer Het groene blaadje werd vuurrood Sindsdien Streelt…

Ik huil mijn tranen in stilte

hartenkreet
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.035
Ik huil mijn tranen slechts in stilte Langzaam druppelen ze omlaag Niemand die me nu ziet huilen Alles was zo slecht vandaag Ik huil mijn tranen slechts in stilte Heb helemaal niemand om me heen Ben van god en iedereen verlaten Beklaag mezelf, van steen en been ‘k huil mijn tranen slechts in stilte De eenzaamheid is torenhoog Mijn trots…

Meer tussen hemel en aarde

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 799
kaarsen bevangen in een atmosfeer van mompelende stemmen heden verleden en toekomst een niet te beschrijven gevoel denderend door hoofd stromend door aderen ze lopen ze slenteren ze ademen in mensen zoveel mensen tarot reiki kaarten aura was en spiritueel tekenen massages en diversiteiten aan cultureel erfgoed de kleurrijkheid aan stenen…
windwhisper28 september 2009Lees meer >

Leegte bevriest mijn ziel...

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.395
Geruisloos trekt de stoet van dierbaren over de donkere stenen in dit afscheid Een enkele reis in het doodskleed die je naar de halte van leegte rijd... De wolken besluiten je mee te nemen naar het land zonder helse pijnen Een zonnestraal verlicht de aarde waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen...…

Doodlopende weg

netgedicht
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.104
sloten waar reigers onverdroten naast het stille van de dood die wenkt zweven tussen hoop en niet geschoten weet ik, dit is geen oord voor duiven waar kinderen met de tijd zijn gevlogen op zoek naar ranken vol zoete druiven is de draad gebroken, het pad verbogen naar oude ogen die allang niet meer wenen om hun namen gelegd in zwarte stenen…
Hanny13 februari 2010Lees meer >

Alleen in mijn kamer

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
Alleen in mijn kamer Alleen in dit huis Lid van een familie Maar eigenlijk nooit "thuis" Wonend bij elkaar Leven apart Mijn leven nu Doet pijn in mijn hart Eigenlijk niet vrolijk Somber gestemd Het masker blijft op Zodat niemand mij herkent Dit leven voelt zwaar Een steen in mijn maag Ik val mensen lastig Als ík een keer klaag…
CJ25 april 2010Lees meer >

met vaste hand

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 688
van verbeelding om verder te gaan verder dan de broodgedichte dodenakkers die, verward, hun verlangen nooit meer kwijtraken in telkens grotere waterdruppels om wat zij geworden zijn, onthecht van licht en lelie, ongeweven en reeds vervlogen ik sluit mijn hand gans alleen rond donkere kamers schrijf een belofte voor de stenen…

Tijdloze horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Zon als behang, onbeweeglijk, de wereld is een medaillon, waarin gedachten zijn geborgen als onkruid van de zee, draag ik om mijn nek gehangen, als doolhof met me mee, slaap op stenen veren, drink uit schelpen de hartslag van hun zoute leven, gedolven uit het schuim op de lippen van de golven, zoek toegang tot nieuwe dromen, waar de…
pama29 juli 2010Lees meer >

bij vlagen en verdriet

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 693
schoonheid inbeeldde koesterde ik tevens de illusie van liefde” alles gaat voorbij alles is geweest wanneer werkelijkheid gedichte woorden opent er slechts een droevig ronken overblijft van een kind dat, angstig in een wereld, verlangt het sterven omlaag te halen woorden kruimelt uit gebeden om te ontsnappen aan schreeuwende stenen…

Schrijvers wiel?

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 627
Slijp mijn nachten en de pennen in elk uur, wet de tijd op slijpers steen, verscherp het drijvend vuur op anoniem papier, heb geduld met de nog verszinnen dag, al lijkt die te zijn gehuld in sluiers licht, waarin de tranen net zijn opgedroogd, waar de inkt in de as van memoires is gedoopt, en schrijvers stem en avontuur…
pama12 november 2010Lees meer >

Huizen zonder vaders

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 763
Wie kent de klamheid in de steen van huizen zonder vaders de meubelen uit het pleoceen de as der liefde in vergulde kaders al wat er ooit voortvarend was is nu tot haperen gedoemd zonen en dochters worden in de klas de wibra-kinderen genoemd soms zie je ze met ogen van gebarsten glas in onbestemde verten staren waar vaders zonder kinderen…
greet Mariën24 december 2010Lees meer >

Hal

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
losgemaakt vraagt een hand om de steen waar wijsheid gevangen inkt in gebroken plastic omhulsel zwaartekracht test op een vensterbank lichtblauw in het raam klimt Venus richting de bovenste sponning wat figureert als een lijst vierkant schilderij vol melancholiek radio bebop muziek het anp nieuws van zes uur zo vlak voor een gesprek ergens…

TERUGBLIK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 642
Onsterfelijk gewas groeit op zijn stenen: jeugdherinnering!…

INFANTICIDE

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
koetsier Van kinderwagen, bakfiets, komt eraan Gestormd bij ieder pijntje, elke traan Het troost bij dokter, boeman en barbier Zo heeft verdachte het althans ervaren Ze was vijf jaren lang een moederkloek De kunstenaar in haar ruimde het veld Hij leefde door met strakgespannen snaren Verdween en legde tussentijds op doek Het kistje vast, de steen…

hunkering

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 867
bent als een vergezicht gedroomd in oude tijden door geliefden, een woud zei jij mij niet: 'hunkering' is het goede woord dat mij beschrijft zoals ik ben of wat ik voel een smachten nu en in een levend verleden vrouwelijkheid zei jij me niet: 'laat me' geen man kan rode stenen dragen gloeiend als de lava dat ben ik, het gloeiende…

Hinderlaag?

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
, ik heb de specie van je pijn tot de laatste genen geïnspecteerd , het blijft een muur met stenen en verder niets meer.´ ´Je hebt de voegen bijgewerkt, laag voor laag geredigeerd naar eigen werk, je hebt geleerd het masker van het ongeloof te laten zakken om deze hinderlaag te ontmaskeren en de angsten op heterdaad te betrappen…
pama13 september 2011Lees meer >

Dijklichamen*)

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.585
De namen op de stenen zijn bijna verdwenen in zoutbeslag en regen die familie Toxopeus wist wat sterven was. Deze botten houden de dijk op orde kraakbeen en knekelwering. Ze liggen daar maar open en bloot, missen de schaduw van de kerk als schapen in de zomer de bomen. Pak het zand vast, dijklichamen en houd de zondvloed tegen.…

eigen beheer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
tijden Zere voeten in knellende schoenen schoppen het leven omver waar het niet wil wijken IJzer breekt ze met vaste, zonodig met losse of andere handen Een leeuw gaat ze te lijf met blote vuist, ondertussen een wolk met gif verjagend met een pennestreek Na een lange en eenzame weg vleit ze zich neer op een uit tijd gehouwen stenen…