3205 resultaten.
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 keken naar elkaar in het water
hun evenbeelden gedetailleerder
door de langzaam opkomende zon
-Ik wil naar haar toe
naar de grens van zon en maan
met vier is het minder eenzaam-
hij aarzelde slechts een ogenblik
Het bankje bleef weer alleen achter
een spoor van licht liep in het water
naar twee zwemmende figuurtjes
die langzaam verdwenen…
Nachtmerries
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
664 liet zien welke
verbindingen kleefden
perspectief lieten zien
Schaduwen dansten
vier, zes armen voor je
om een onzichtbaar lichaam
maar ik kon de naam
niet onderscheiden
Even stond er Maude,
Charlotte op zijn Frans
uitgesproken, donkerbuine
ogen in woede haast
zwart konden zijn
Wie verloor het gevecht
om dekens en lakens
verdween…
Eerlijkheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
697 Ze was toch zo eerlijk,
deed alles en meer,
maar centen verdwenen
en toch;
Doet het zeer!
Want vertrouwen beschamen
is het ergste
wat een mens kan overkomen.
En de spullen?
Die zijn nooit meer terug gekomen!…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 t bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het drassige pad met een karrenspoor
paddenstoelen en kleurige koekoeksbloemen zijn tussen 't groen verschenen
rode mieren bestijgen in colonne een hoge dode eikenboom
zon is inmiddels weer achter dikke wolken verdwenen…
STUUR 'M DAN NIET HEEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.111 O morgen is een bloem een bloem,
Maar die ik plukte is dood:
En nieuw licht schijnt door wolken heen,
Maar 't licht dat ík u wees verdween;
En zonder liefs ben 'k nooit, geen nood,
Want liefs doen is poëten-roem; -
Maar d i t liefs vlood.…
Ik ben zo bang dat op een dag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 En hoe je het ook wendt of keert,
Het wachtwoord is verdwenen.
Hoofdletters en ook kleintjes, cijfer en het leesteken
Ze namen allemaal de benen.…
Pijlloze boogspanning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
827 Haar gebruinde dijen verdwenen
in een bloemige zomerjurk
en transformeerden zich hogerop
tot een getaande borsthuid
in een nonchalant decolleté
afgebiesd met sober halssnoer.
Ze ontblootte een rij pareltanden
onder een delicaat wipneusje
en duizend-woorden-sprekende ogen
Eén meter vijfenzestig knuffelgehalte, schatte ik.…
Witte veder
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.912 Hoe kwam het dat de indianen altijd verloren
bij de strijd om het fort op zolder,
het fort van plastic palen,
ze in verhalen en op tv
altijd aan de horizon verdwenen.
Elke keer moest ik wenen,
heimelijk verliefd op Witte Veder.
---------------------------------
uit: 'Vallende Mannen', 2011.…
Uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 altijd op pad
Naar onze plek buiten de stad
Als de deur openging, stond zij daar
alsof ik stond voor het altaar
Maar zij vroeg geen offers
Zij eiste geen slachtoffers
Zij was de onbaatzuchtige liefde
die mijn hart barmhartig doorkliefde
Hoe ik als tiener volledig oplaaide
elke keer als die deur openzwaaide
Een flits in haar hoofd, zij verdween…
Erudiete romancier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
530 Ik zag de kou van jouw verre verleden als
een wolfsspin naar jouw hart kruipen, even
leek al het literaire succes fata morgana
en verdween je in de dramatiek van Bach.…
tijger Tim eet gras
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 volle jacht
daarna gaat Tim langdurig gapen
gevolgd door uitbundig slapen
Tim doet zijn muil dan zo ver open
dat er vogels naar binnen lopen
zij pikken zijn tanden en kiezen weg
en dat is voor Tim echt pure pech
niet langer kan Tim op botten kauwen
en op de kracht van zijn kiezen vertrouwen
geen korstjes meer met harde randen
want verdwenen…
Ondergegaan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
627 Ik zag je aankomen
Iedere dag
Op straat
Liep je met een heimelijke glimlach
Je moest nergens echt heen
Zat op een bankje
Totdat je weer
Uit mijn blikveld verdween
We zeiden goedendag
Naar elkaar
Glimlachten
Als een gebaar
Van elkaar zien
Elkaar
Mogen
Onze hoofden die even naar elkaar bogen
De blik in jou ogen deden mij iets
Het was…
Sinterklaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.461 Deed het goede en verdween in stilte
Iedereen wilde hem zien
daarom bleef hij discreet en onzichtbaar.
Prachtig toch.
Een les voor het leven.…
Rondrit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 De koetsier in Brugge sprak op een toon die 'tien'
werkelijk deed weerklinken voor tien en in zijn
ratelende stem verdwenen wij voor de tijd die hij
ons gaf, geborgen in zo'n oude kar uit een andere
eeuw en sidderend van jaartal naar jaartal.…
Haar telraam?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
422 Het telt de dagen met houten
kralen, op de eerste regel is
het leven pas begonnen, de
volgende regels hebben
nog geen naam, afhankelijk
van de kleur heeft het een eigen
verhaal, het blijft een optelsom
wat er gaat gebeuren, Ik ben het
eerste raamwerk wat het ziet,
waaruit de onbevangen
vorm lijkt te zijn verdwenen,
het telt de…
De nachten zijn zwoel de dagen heet
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
429 Goudgeel beschenen nu de maan is verdwenen,
maken mijn gedachten een zwerftocht op twee benen.
Eenmaal namelijk door die dorst naar kennis gewekt
voelt het of mijn gedachten met veerkracht zijn bedekt.
In ons stemming geel met wit gekleurde kamervertrek
heb ik alles weer opnieuw gastvrij op het rijtje gezet.…
In de maak
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 Als dat wil zeggen indien
in Keulen en Aken opeens
naamloze generaties
in de anonimiteit verdwenen gelederen binnen hun muren
zouden rijzen uit hun moeras
Als en indien evenzeer onverhoopt de weg tussen Keulen en Parijs dat wil zeggen
het zanderige pad naar Kom post Stella plots in het niets oplost
Als dat wil zeggen als ware
de pelgrims…
Zonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Voorzichtig komen de sporen van het voorjaar door de donkere dagen heen
Het is nog fris, maar de zon laat zich zien
Mensen komen in beweging als krokussen uit de grond
De ster brengt het leven weer op de been
Even het warme stralen waar ik mij mee bedien
De herinnering voelt herkenbaar gezond
Het ontspant na al die nattigheid die even verdween…
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Aan de andere kant van een muur alleen de contouren
iemand die hier was en verdwenen is.
Voetafdrukken in jouw landschap
even bang voor vader als voor een andere god.
Doodmoe tegen het hek trillend van angst
de longen uit het lijf gezongen.
De hele wereld van ver en nabij in de kamer
twee bulderende zonnen op een witte muur.…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 die weer vervaagt
in een gouden dageraad
valt kille regen
op de velden
tot diep onder de grond
de dag breekt aan
met haar geluid
ik ga er maar eens uit
slaperige tijd
waarin ik met haar
aan mijn zijde lig
ze ademt diep
en als een vogel in de nevel
sta ik op gelijk de eerste zonnestralen aan de hemel
de nachtwind is verdwenen…
De pakezel
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
494 pakezel
geweest heb gezorgd
dat ieder kreeg wat
die wenste stoel
matjes en badjes
natjes en droogjes
maar de koffie was koud
teveel zand op het strand
de zee te luidruchtig
en de zon te hel
tot de echte kleintjes
kwamen als schreeuwers
jengelaars voetballers
de tijd van de poepluiers
die bij weggaan ineens
spoorloos in het zand
verdwenen…
O lezer van dit Al
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
432 Elke individuele,
dus niet te verdelen,
ondeelbare loot
aan de stam van ieder
al dan niet fictief of
uitverkoren volk
bestaand, niet meer bestaand
prehistorisch, in vergetelheid geraakt of allebei,
buitenissig, buitenaards
weer vertrokken en verdwenen
met het noorder sterrenlicht -
dat van een ongeïdentificeerd
flying object…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Mijn huid voelt dun, de muren
lijken verdwenen; elke blik en elk geluid
laten diepe sporen achter. Soms zoek ik dekking in de
luwte van de schaduw, omdat de echo van het leven mij te luid raakt.
Toch ligt in die openheid ook het
antwoord, het vermogen om de tederheid
te herkennen.…
Bergtop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Je zit hier
alsof je al half verdwenen bent.
Je bent een eiland
zonder deur.
Een vesting
waar de brug is weggerot.
Je vraagt niet om hulp.
Trots is een hard soort steen.
Ik ga je niet laten wegzakken
in die stille zee van jezelf.
Niet omdat ik je bezit.
Omdat ik zie
hoe dicht je bij de rand zit.…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 fris geluid
vloeit vurig onder haar
nog koele huid
waar ze vorig jaar
de ruimte vond
woelt en breekt
zij weer de grond
met haar stengel, bladeren,
haar ranke postuur
domineert zij voor even
de prille natuur
met haar witte schermen
langs paden en
groene bermen
wuift zij hoog op haar tenen
tot zij zomaar…
geruisloos is verdwenen…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 We leren leven met wat
voorgoed verdwenen lijkt en zoeken naar wat in ons verankerd ligt.
De herinnering weeft draden
door de jaren die ons scheiden, verbindt
wat niet meer tastbaar is met wat in ons voortleeft.
Soms raakt een oud gebaar ons aan, een blik komt weer tot leven.…
VREDE
gedicht
3.3 met 7 stemmen
40.285 Kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen,
en herhaal ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.…
Freedom!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Wij, de mensen, hebben dit zelf toegelaten; vroeger was er een eenheid, die eenheid is nu verdwenen.
We moeten ons maar aanpassen aan de maatschappij, je gedragen volgens hun normen en waarden.
Veel mensen zijn hun eigen ik niet meer en volgen de rest van de schapen.…
Sinterklaasjournaalcomplottheorie
snelsonnet
4.6 met 13 stemmen
942 Uit Smyrna kwam hij. Toch? Hoezo dan “Spanje”!?
Was Ozosnel waarachtig “aan de haal”!?
Confusie in het Sinterklaasjournaal?
Een “kinderfeestje”? Wél verdacht veel franje…
Complotten zijn er overal, lief kind.
Je kan geen mens vertrouwen, zelfs geen Sint!…
Ik Heb Van Je Gedroomd Vannacht (de tijd stond even stil)
netgedicht
3.8 met 121 stemmen
15.134 En al die mensen om ons heen,
ze verdwenen één voor één.
De tijd, de tijd stond even stil.
En in je lieve ogen zie ik een licht,
dat helder schijnt, ook al is het dag.
Ik voel me gelukkig, in evenwicht,
en droom even weg op je lach.
Liefste, als je toch eens wist,
hoe leeg alles zonder je was,
wat ik al die tijd heb gemist.…