Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Nachtontmoeting – slot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
keken naar elkaar in het water hun evenbeelden gedetailleerder door de langzaam opkomende zon -Ik wil naar haar toe naar de grens van zon en maan met vier is het minder eenzaam- hij aarzelde slechts een ogenblik Het bankje bleef weer alleen achter een spoor van licht liep in het water naar twee zwemmende figuurtjes die langzaam verdwenen…
geeraardt6 oktober 2014Lees meer >

Nachtmerries

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
liet zien welke verbindingen kleefden perspectief lieten zien Schaduwen dansten vier, zes armen voor je om een onzichtbaar lichaam maar ik kon de naam niet onderscheiden Even stond er Maude, Charlotte op zijn Frans uitgesproken, donkerbuine ogen in woede haast zwart konden zijn Wie verloor het gevecht om dekens en lakens verdween…

Eerlijkheid

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
Ze was toch zo eerlijk, deed alles en meer, maar centen verdwenen en toch; Doet het zeer! Want vertrouwen beschamen is het ergste wat een mens kan overkomen. En de spullen? Die zijn nooit meer terug gekomen!…
Johanna4 april 2015Lees meer >

Het stille sombere woud

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.555
t bladerdek door beschijnt plotseling het bos in een gouden moment terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went blik gericht op het drassige pad met een karrenspoor paddenstoelen en kleurige koekoeksbloemen zijn tussen 't groen verschenen rode mieren bestijgen in colonne een hoge dode eikenboom zon is inmiddels weer achter dikke wolken verdwenen…

STUUR 'M DAN NIET HEEN

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.111
O morgen is een bloem een bloem, Maar die ik plukte is dood: En nieuw licht schijnt door wolken heen, Maar 't licht dat ík u wees verdween; En zonder liefs ben 'k nooit, geen nood, Want liefs doen is poëten-roem; - Maar d i t liefs vlood.…

Ik ben zo bang dat op een dag

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
En hoe je het ook wendt of keert, Het wachtwoord is verdwenen. Hoofdletters en ook kleintjes, cijfer en het leesteken Ze namen allemaal de benen.…

Pijlloze boogspanning

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 827
Haar gebruinde dijen verdwenen in een bloemige zomerjurk en transformeerden zich hogerop tot een getaande borsthuid in een nonchalant decolleté afgebiesd met sober halssnoer. Ze ontblootte een rij pareltanden onder een delicaat wipneusje en duizend-woorden-sprekende ogen Eén meter vijfenzestig knuffelgehalte, schatte ik.…

Witte veder

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.912
Hoe kwam het dat de indianen altijd verloren bij de strijd om het fort op zolder, het fort van plastic palen, ze in verhalen en op tv altijd aan de horizon verdwenen. Elke keer moest ik wenen, heimelijk verliefd op Witte Veder. --------------------------------- uit: 'Vallende Mannen', 2011.…

Uitgedoofd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
altijd op pad Naar onze plek buiten de stad Als de deur openging, stond zij daar alsof ik stond voor het altaar Maar zij vroeg geen offers Zij eiste geen slachtoffers Zij was de onbaatzuchtige liefde die mijn hart barmhartig doorkliefde Hoe ik als tiener volledig oplaaide elke keer als die deur openzwaaide Een flits in haar hoofd, zij verdween…

Erudiete romancier

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
Ik zag de kou van jouw verre verleden als een wolfsspin naar jouw hart kruipen, even leek al het literaire succes fata morgana en verdween je in de dramatiek van Bach.…
Joanan Rutgers22 september 2017Lees meer >

tijger Tim eet gras

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
volle jacht daarna gaat Tim langdurig gapen gevolgd door uitbundig slapen Tim doet zijn muil dan zo ver open dat er vogels naar binnen lopen zij pikken zijn tanden en kiezen weg en dat is voor Tim echt pure pech niet langer kan Tim op botten kauwen en op de kracht van zijn kiezen vertrouwen geen korstjes meer met harde randen want verdwenen…
jan zwennes30 oktober 2017Lees meer >

Ondergegaan

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
Ik zag je aankomen Iedere dag Op straat Liep je met een heimelijke glimlach Je moest nergens echt heen Zat op een bankje Totdat je weer Uit mijn blikveld verdween We zeiden goedendag Naar elkaar Glimlachten Als een gebaar Van elkaar zien Elkaar Mogen Onze hoofden die even naar elkaar bogen De blik in jou ogen deden mij iets Het was…
ebba14 januari 2018Lees meer >

Sinterklaas

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Deed het goede en verdween in stilte Iedereen wilde hem zien daarom bleef hij discreet en onzichtbaar. Prachtig toch. Een les voor het leven.…

Rondrit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 545
De koetsier in Brugge sprak op een toon die 'tien' werkelijk deed weerklinken voor tien en in zijn ratelende stem verdwenen wij voor de tijd die hij ons gaf, geborgen in zo'n oude kar uit een andere eeuw en sidderend van jaartal naar jaartal.…

Haar telraam?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
Het telt de dagen met houten kralen, op de eerste regel is het leven pas begonnen, de volgende regels hebben nog geen naam, afhankelijk van de kleur heeft het een eigen verhaal, het blijft een optelsom wat er gaat gebeuren, Ik ben het eerste raamwerk wat het ziet, waaruit de onbevangen vorm lijkt te zijn verdwenen, het telt de…
Pama24 maart 2020Lees meer >

De nachten zijn zwoel de dagen heet

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 429
Goudgeel beschenen nu de maan is verdwenen, maken mijn gedachten een zwerftocht op twee benen. Eenmaal namelijk door die dorst naar kennis gewekt voelt het of mijn gedachten met veerkracht zijn bedekt. In ons stemming geel met wit gekleurde kamervertrek heb ik alles weer opnieuw gastvrij op het rijtje gezet.…

In de maak

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Als dat wil zeggen indien in Keulen en Aken opeens naamloze generaties in de anonimiteit verdwenen gelederen binnen hun muren zouden rijzen uit hun moeras Als en indien evenzeer onverhoopt de weg tussen Keulen en Parijs dat wil zeggen het zanderige pad naar Kom post Stella plots in het niets oplost Als dat wil zeggen als ware de pelgrims…

Zonlicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
Voorzichtig komen de sporen van het voorjaar door de donkere dagen heen Het is nog fris, maar de zon laat zich zien Mensen komen in beweging als krokussen uit de grond De ster brengt het leven weer op de been Even het warme stralen waar ik mij mee bedien De herinnering voelt herkenbaar gezond Het ontspant na al die nattigheid die even verdween…
D.R. Korthof27 februari 2022Lees meer >

Op een bed van veren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Aan de andere kant van een muur alleen de contouren iemand die hier was en verdwenen is. Voetafdrukken in jouw landschap even bang voor vader als voor een andere god. Doodmoe tegen het hek trillend van angst de longen uit het lijf gezongen. De hele wereld van ver en nabij in de kamer twee bulderende zonnen op een witte muur.…
J.Bakx7 januari 2024Lees meer >

Nachtwind

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 847
die weer vervaagt in een gouden dageraad valt kille regen op de velden tot diep onder de grond de dag breekt aan met haar geluid ik ga er maar eens uit slaperige tijd waarin ik met haar aan mijn zijde lig ze ademt diep en als een vogel in de nevel sta ik op gelijk de eerste zonnestralen aan de hemel de nachtwind is verdwenen…
Maxim22 november 2024Lees meer >

De pakezel

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 494
pakezel geweest heb gezorgd dat ieder kreeg wat die wenste stoel matjes en badjes natjes en droogjes maar de koffie was koud teveel zand op het strand de zee te luidruchtig en de zon te hel tot de echte kleintjes kwamen als schreeuwers jengelaars voetballers de tijd van de poepluiers die bij weggaan ineens spoorloos in het zand verdwenen…

O lezer van dit Al

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 432
Elke individuele, dus niet te verdelen, ondeelbare loot aan de stam van ieder al dan niet fictief of uitverkoren volk bestaand, niet meer bestaand prehistorisch, in vergetelheid geraakt of allebei, buitenissig, buitenaards weer vertrokken en verdwenen met het noorder sterrenlicht - dat van een ongeïdentificeerd flying object…
Maxim9 oktober 2025Lees meer >

Het volstaat om lief te hebben

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 365
Mijn huid voelt dun, de muren lijken verdwenen; elke blik en elk geluid laten diepe sporen achter. Soms zoek ik dekking in de luwte van de schaduw, omdat de echo van het leven mij te luid raakt. Toch ligt in die openheid ook het antwoord, het vermogen om de tederheid te herkennen.…
CB23 februari 2026Lees meer >

Bergtop

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 342
Je zit hier alsof je al half verdwenen bent. Je bent een eiland zonder deur. Een vesting waar de brug is weggerot. Je vraagt niet om hulp. Trots is een hard soort steen. Ik ga je niet laten wegzakken in die stille zee van jezelf. Niet omdat ik je bezit. Omdat ik zie hoe dicht je bij de rand zit.…
Nathan12 maart 2026Lees meer >

fluitenkruid

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 265
fris geluid vloeit vurig onder haar nog koele huid waar ze vorig jaar de ruimte vond woelt en breekt zij weer de grond met haar stengel, bladeren, haar ranke postuur domineert zij voor even de prille natuur met haar witte schermen langs paden en groene bermen wuift zij hoog op haar tenen tot zij zomaar… geruisloos is verdwenen…

Voor altijd dichtbij

netgedicht
2.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 124
We leren leven met wat voorgoed verdwenen lijkt en zoeken naar wat in ons verankerd ligt. De herinnering weeft draden door de jaren die ons scheiden, verbindt wat niet meer tastbaar is met wat in ons voortleeft. Soms raakt een oud gebaar ons aan, een blik komt weer tot leven.…
CB17 oktober 2026Lees meer >

VREDE

gedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 40.285
Kom vanavond met verhalen hoe de oorlog is verdwenen, en herhaal ze honderd malen: alle malen zal ik wenen.…

Freedom!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Wij, de mensen, hebben dit zelf toegelaten; vroeger was er een eenheid, die eenheid is nu verdwenen. We moeten ons maar aanpassen aan de maatschappij, je gedragen volgens hun normen en waarden. Veel mensen zijn hun eigen ik niet meer en volgen de rest van de schapen.…

Sinterklaasjournaalcomplottheorie

snelsonnet
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 942
Uit Smyrna kwam hij. Toch? Hoezo dan “Spanje”!? Was Ozosnel waarachtig “aan de haal”!? Confusie in het Sinterklaasjournaal? Een “kinderfeestje”? Wél verdacht veel franje… Complotten zijn er overal, lief kind. Je kan geen mens vertrouwen, zelfs geen Sint!…
Jan Bontje5 december 2021Lees meer >

Ik Heb Van Je Gedroomd Vannacht (de tijd stond even stil)

netgedicht
3.8 met 121 stemmen aantal keer bekeken 15.134
En al die mensen om ons heen, ze verdwenen één voor één. De tijd, de tijd stond even stil. En in je lieve ogen zie ik een licht, dat helder schijnt, ook al is het dag. Ik voel me gelukkig, in evenwicht, en droom even weg op je lach. Liefste, als je toch eens wist, hoe leeg alles zonder je was, wat ik al die tijd heb gemist.…