4084 resultaten.
LEEG
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.118 Nooit gescheld, gevloek, gekat
Gesmijt met meubels, kopjes, deuren
Zelfs niet eens een dagje zeuren
Geen kat en muis tegen elkaar
Gewoon normaal, dat jaar na jaar
Ook geen traan of groot verdriet
Van dat alles was er niet
Wij raakten elkaar uiteindelijk kwijt
Zonder maar een spoor van strijd
Met schuldgevoel, een hart van steen
Koos ik voor…
Van vrouw, en veld en vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.005 Zelfs de rook boven het vuur
verspreidt zicht slaperig over het veld
een gesluierde nachtkoelte omknelt
de stilte en verhult het naderend uur
van lichtfonteinen
van nieuwe wijnen
Een enkel woord drijft langzaam heen
over de schrale en kale landerijen
wolken omlijsten de schilderijen
scheef hangend aan verweerde steen
aan gebroken naaldhakken…
CONVICTIE
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.084 groeit, ik ben een binnenvetter
de spanning tap ik af als gele etter
ik druk me uit in Duisternis en Licht
dan keert het om, weerkaatst in mijn gezicht
ik lees de boekrol, maar hoor het gekletter
van wapens, steeds als ik de vrede sticht
vanuit de hoogten schalt bazuingeschetter
en inzicht treft me als een bliksemschicht
ik gooi de stenen…
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is alsof de liefde nooit heeft bestaan
en vervagen de kleuren uit het verleden
Het transparant laat ons samen
in troebelheid stervend zweven
Alle tranen ijzen zich tot steen…
gekraamd in aardse elementen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.959 de lucht strakt blauwer
in een zinderende zon
schaduw krimpt tot
iel bestaan, de hete wind
laat je niet verder gaan
je vingers spelen met de tijd
op rotsen uit de eeuwigheid
je raakt ze strelend aan
met handen die verbanden
leggen in hun stil vergaan
je drukt je lichaam
tegen steen dat weet
en in structuur geen enkel
voorval meer vergeet…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
Een paradijs
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.789 Onze liefde bloeide open
Als een rode roos
Wanneer de lente begint
Ik kreeg het gevoel van
Opnieuw geboren te zijn
Verlost van alle verdriet en pijn
In het verleden
Was mijn hart van steen
Zo koud als ijs
Maar jij ontdooide mij
Maakte van mijn leven
Een paradijs
En nu stort mijn wereld weer
Als een kaartenhuisje in elkaar
Je gaat me…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 En verlegde tijd zich ondergronds
achter oeverende uiterwaarden
als een wak in lage Maas
-men noemt het verdronken
dit beeld dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo…
Op heterdaad betrapt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
954 Wie werpt de eerste steen, wie velt een oordeel?
Wie is zo zondeloos dat hij dit mag?
De Heer schrijft in het zand: wie zoekt hier voordeel?
Wie is veel beter dan wat hij daar zag?…
Kort
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.394 Ik liep door duizend kamers heen,
allen hun eigen schat bewaard,
Met muren hout tot hard als steen
uiteindelijk toch wit gestaard.
En ik wilde ze forceren;
lopen door de straten van plezier.
Deed ik dàt nu duizend keren,
dan was ik vast gelukkig hier.
Maar geen mens kan me wegduwen;
Geen liefde stoot me af.…
hartslag
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
830 mag ik jouw tuin lenen
om de stilte te horen
en de wind
traag en met geblazen wolken
terwijl de witte rozen
langzaam slingeren
rond de groeven op de grond
voordat de winter
met verschraalde vlagen
de maannacht laat betranen
op woorden van steen
en de wilde wingerd likt
aan het slapend rood
mag ik jouw tuin lenen
zodat ik…
de oostenwind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.212 de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen
hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet tot
tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen
de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de zienden
het alleenzijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend dat…
windstreken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
813 de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen
hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet
tot tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen
de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de zienden
het alleen zijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend…
oostenwind
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
902 de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen
hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet tot
tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen
de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de zienden
het alleenzijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend dat…
Doodgelopen, weg.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
862 Enkel nog verschroeide stenen
langs het afgelegde pad
-héél de route liep verkeerd-
Daar is nu het licht verdwenen
blijft het voortaan koude nacht
maar hij had het zó geloofd
Waar eerst enkel zonnen schenen
kropen nu, hij zag het veel te laat
-door de liefde blindverdoofd-
slangen langs vermoeide benen
voelt hij de pijnen in zijn schenen…
Juist ja schreef op koeienletters
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.580 Staan ze ons nu vrij om aan te slaan
in steen stelden we slechts vertrouwen
in door de eeuwen aan pootjes gehouwen
met als kunst vast recht blijven gaan
We olieden effen schaapshuid
waarop in kloosters schrepe inktkoelies
hun hanenpoot rechtten want ons oogvlies
wenst open tekens met een sluit
Nu nóg geldt voor recht én cursief
lang van…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
Ik huil mijn tranen in stilte
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.035 Ik huil mijn tranen slechts in stilte
Langzaam druppelen ze omlaag
Niemand die me nu ziet huilen
Alles was zo slecht vandaag
Ik huil mijn tranen slechts in stilte
Heb helemaal niemand om me heen
Ben van god en iedereen verlaten
Beklaag mezelf, van steen en been
‘k huil mijn tranen slechts in stilte
De eenzaamheid is torenhoog
Mijn trots…
Meer tussen hemel en aarde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
799 kaarsen
bevangen in een atmosfeer
van mompelende stemmen
heden verleden en toekomst
een niet te beschrijven gevoel
denderend door hoofd
stromend door aderen
ze lopen ze slenteren
ze ademen in
mensen zoveel mensen
tarot reiki kaarten aura
was en spiritueel tekenen
massages en diversiteiten
aan cultureel erfgoed
de kleurrijkheid aan stenen…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 Geruisloos trekt de stoet van dierbaren
over de donkere stenen in dit afscheid
Een enkele reis in het doodskleed
die je naar de halte van leegte rijd...
De wolken besluiten je mee te nemen
naar het land zonder helse pijnen
Een zonnestraal verlicht de aarde
waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen...…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen met de tijd zijn gevlogen
op zoek naar ranken vol zoete druiven
is de draad gebroken, het pad verbogen
naar oude ogen die allang niet meer wenen
om hun namen gelegd in zwarte stenen…
Alleen in mijn kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 Alleen in mijn kamer
Alleen in dit huis
Lid van een familie
Maar eigenlijk nooit "thuis"
Wonend bij elkaar
Leven apart
Mijn leven nu
Doet pijn in mijn hart
Eigenlijk niet vrolijk
Somber gestemd
Het masker blijft op
Zodat niemand mij herkent
Dit leven voelt zwaar
Een steen in mijn maag
Ik val mensen lastig
Als ík een keer klaag…
met vaste hand
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
688 van verbeelding
om verder te gaan
verder dan de broodgedichte dodenakkers
die, verward, hun verlangen nooit meer
kwijtraken
in telkens grotere waterdruppels
om wat zij geworden zijn, onthecht van
licht en lelie, ongeweven en reeds
vervlogen
ik sluit mijn hand
gans alleen
rond donkere kamers
schrijf een belofte voor de stenen…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
bij vlagen en verdriet
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
693 schoonheid inbeeldde
koesterde ik tevens de illusie van liefde”
alles gaat voorbij
alles is geweest
wanneer werkelijkheid gedichte woorden opent
er slechts een droevig ronken
overblijft
van een kind
dat, angstig in een wereld, verlangt
het sterven omlaag te halen
woorden kruimelt uit gebeden
om te ontsnappen aan schreeuwende stenen…
Schrijvers wiel?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
627 Slijp mijn nachten
en de pennen in elk
uur, wet de tijd op
slijpers steen,
verscherp het drijvend
vuur op anoniem papier,
heb geduld met de nog
verszinnen dag, al
lijkt die te zijn gehuld
in sluiers licht, waarin
de tranen net zijn
opgedroogd, waar
de inkt in de as van
memoires is gedoopt,
en schrijvers stem en
avontuur…
Huizen zonder vaders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
763 Wie kent de klamheid in de steen
van huizen zonder vaders
de meubelen uit het pleoceen
de as der liefde in vergulde kaders
al wat er ooit voortvarend was
is nu tot haperen gedoemd
zonen en dochters worden in de klas
de wibra-kinderen genoemd
soms zie je ze met ogen van gebarsten glas
in onbestemde verten staren
waar vaders zonder kinderen…
Hal
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
611 losgemaakt vraagt een hand om de steen
waar wijsheid gevangen inkt in
gebroken plastic omhulsel zwaartekracht
test op een vensterbank lichtblauw
in het raam klimt Venus richting
de bovenste sponning wat figureert
als een lijst vierkant schilderij
vol melancholiek radio bebop muziek
het anp nieuws van zes uur
zo vlak voor een gesprek ergens…
TERUGBLIK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Onsterfelijk gewas
groeit op zijn stenen: jeugdherinnering!…
INFANTICIDE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 koetsier
Van kinderwagen, bakfiets, komt eraan
Gestormd bij ieder pijntje, elke traan
Het troost bij dokter, boeman en barbier
Zo heeft verdachte het althans ervaren
Ze was vijf jaren lang een moederkloek
De kunstenaar in haar ruimde het veld
Hij leefde door met strakgespannen snaren
Verdween en legde tussentijds op doek
Het kistje vast, de steen…