Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Hersenwasser van het denkstandbeeld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 927
De glimlach die ooit misschien heel even was, is overdonderd met een grijze wolk mensen. De simpliciteit zegt tegen zijn tegendeel: Lach.…
Dion28 oktober 2006Lees meer >

Geluk

poëzie
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.212
Toen zagen wij de wolken kruien En wachtten door de zwoele dag Het breken van de donderbuien In regenvlaag en hagelslag. En de avond daalde en geen vertroosten Van koelte en geen verkwikken kwam. Toen barstte ’s nachts het grommend oosten In blauwe gloed en rode vlam.…

ik vis liefde uit je ogen

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.213
leg je maar neer bij mij en kijk naar boven in blauwe schemerhemel zie je een roze handschoen tot aan de elleboog zit een engel versnippert wolken in je ogen wil ik zien hoe gelukkig je bent dat er een meer in ligt met zachte rustige golven die soms wild bewegen daarin wil ‘k vissen op die zee eeuwig roeien een gevuld net in ’t water…
sunset17 oktober 2008Lees meer >

Regen, regen en regen

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 889
Ik denk daarbij aan wolken met zilveren randen met een achtergrond van Stilte, stilte en stilte.…
Albertus21 oktober 2008Lees meer >

Resurrectie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
De striemende wind Splijt mijn brein Ratio in de lucht Gedachten op wolken Isothermen als wichelroede Doezelend op de thermiek Van mijn gevoel Regen geselt het sentiment De huid doorweekt Infiltratie tot het skelet De diepste krenking Letselschade Afbrokkelende koraalbank Zon aan de hemel Aarzelende oogopslag Stramme ledematen…
Bor15 januari 2009Lees meer >

Terwijl de wind scheen

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.734
Daarna ging de lucht open en ik zag duidlijk de bomen staan tot in de dag in hun doorblankte grootheid vaag en ruig, en ’t heerlijk land der wolken vaag en stug bedreven door grauw’ and’re, de zon scheen en sloeg zich over in onmeetlijkheen.…
Herman Gorter23 februari 2025Lees meer >

valentijn op het antwoordapparaat.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
'mijn hart kon alle vlinders die ik erin voelde niet meer dragen en ik stortte hulpeloos neer, in de ban en zo in de war van jou en hulpeloos ook, een baksteen in een rode doos mijn hart, een hand met daarin een nog bloedende roos en wolken donker in mijn hoofd gedraaid en een zon die er vervaarlijk boven hing, pro- beerde ik…

uitzicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
tracht het recht te trekken het touw dat slap hangt en mij tussen de gebouwen, eroverheen te lopen en niet hopen op een wonder maar gewoon zo zonder dollen ik dit uitzicht van torens en straten en huizen onder mij als een platte- grond door te lopen en dan het dak op en het trappenhuis de trap af om uit te komen in de wolken?…

Papavers

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 742
Want alles is gegeven hier: de zon en ook de wolken, al ademt vreugde door een kier, zo plots komt pijn vertolken hoe broos en vluchtig elk plezier de levensstroom doet kolken.…

Krakeling

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 433
Over de lucht die op kan klaren waar de regen nooit verdwijnt en achter de wolken schijnt altijd weer die zon. De maan schijnt in de nacht en zo lijkt alles nog gewoon maar niets zal zijn wat het lijkt het refrein is het bewijs.…

Dien haar

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 522
ga verder dichter schep de woorden wek de vele dove oren met uw natuurlijke akkoorden u dient haar die al het leven draagt en telkens geeft om dan te laten vieren feest gelijk de dieren om u heen bezing ze onbevreesd ook de steen de wolken en rivieren laat aardse pracht uw ogenblikken hier verlichten zodat verwondering de barsten…

Daarheen.

netgedicht
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Waar de lucht en het water elkaar ontmoeten, daar is het, waar ons geluk werd geboren Waar wolken met hun schaduwspel onze namen schrijven op akkers met zwarte aarde, doorklieft met diepe voren Daarheen moeten wij wel gaan, -zullen wij steeds getrokken worden- het licht en de luchten wijzen ons de weg Ik klem je hand vast…
Peterdw.2 augustus 2009Lees meer >

De liefde is nog niet henen.

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Gene wolken drijven, gene zonne schijnt, Slechts nevels klimmen en dalen; Ik zoek naar een beeld, dat gedurig verdwijnt, Ach, zal ik het nooit achterhalen? Zo trouw heb ik aan de liefde gedacht, Ze is mij als de zon ééns verschenen; En toch verkeert mijn gemoed in de nacht, En nog is de liefde niet henen.…
Emanuel Hiel22 februari 2020Lees meer >

Klank- en lichtspel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
van verre kwamen zij afgerold de verkoeling brengende wolken Donar bemoeide er zich zelf mee sloeg met zijn hamer de bliksem de regen spoelde alles schoon bracht soelaas voor het gras nam het stof mee van de straten maakte schoonmaak in een vlaag klank en lichtspel kwam wat vroeg net na de middag het was nog dag liever onweer als de avond…
Hieronymus21 augustus 2009Lees meer >

tuindansers

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 657
als een zomerdag slingert het thuisgevoel zich rondom de oude schaduwlinde lome wolken wijzen naar de stilte terwijl het gras zacht neuriet en zonnige appels plukt uit het blauwe landschap van lievende ogen luister dan; zo dichterbij hier schept vriendelijkheid meer dan ruimte een tijd van dromen langs Giessche kaarsjes met…

Zondaar

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 455
Rood, broedend gevoel vormt de hemel wolken van jouw woede, infecteert de wereld, al het gebroed. Die vergruisde daden in de handpalm verweten aan jouw wangkant zullen vertellen, achteraf wat je me hebt aangedaan.…
Emine Gurbuz30 augustus 2009Lees meer >

Het Wad gebaart

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
het nest van kaviaar brandhout brakend maakt van het wad een eeuwig levend altaar de som van eeuwigheid loost het water van en naar de dijk en in ’t smal getij waar het leven bruist is de dood de ader die de kwelder doorkruist soms stokt mijn adem wanneer ik de meeuwen zie nestelen in de kelk van een draaiwind en strenge wolken…
elze17 oktober 2009Lees meer >

met beide benen op de grond

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 723
Ik liep alleen met lange stille stappen door zachte witte wolken heen toen de mist in mijn hoofd verdween probeerde ik jou te bereiken mijn armen te kort om zo ver te reiken ik bleef maar zoeken en kijken zo lang als ik kon tot een eenzame traan langzaam opsteeg naar de zon maar...niemand kwam ik tegen mijn hart huilde…

Als je

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 521
als je weg zou vallen zullen rivieren verdiepen waardoor stroming zich zal versnellen als je weg zou vallen zullen grote donk're wolken samen pakken en dreigen voor de dag van morgen als je weg zou vallen zullen bomen en bloemen nederig buigen voor een grootheid zoals jij als je weg zou vallen zullen er onmetelijk grote gaten ontstaan…

Wilde Nachten

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Zachte wolken, geen geween, Niemand alleen in deze wilde nachten, Vele vormen van wilde machten, Slechts een gedachte. Hopend dat Aurora nooit zal komen, In wilde nachten wil je blijven dromen.…

Donderjagen

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Je hoeft je niet te schamen voor hetgeen wij samen gaven aan elkaar hier in dit rollebollenveld zo ongekend als boterbloemen van plezier die samen donder konden jagen tussen koeien die jij later nog eens naakt was nagerend Jij was jezelf en nog meer veel meer dan vuur er op kon laaien onder wolken met hun schaapjes die ik uren had verkend…

Gedane arbeid

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.540
In gelukzaligheid te dromen in een zetel van gedane arbeid en haar vruchtgebruik, drijvend op de witte wolken stromen en de tranen uit de laatste knipoog van het paradijs.…
pama11 juli 2010Lees meer >

Jij bent de godin

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 531
ik zie je na de lange nacht het leven scheppen jij geeft groen aan gras en boom schemert blauw de lucht laat in wit de wolken komen dromend op hun vlucht opent bloemen in de kleur van het seizoen ontsluit het donkere van toen jij schenkt ziel aan alles om je heen zonder jou ben ik in kou alleen jij bent de godin die leven schept…
wil melker10 september 2010Lees meer >

Veillsonnaz

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 873
we zijn er weer en hoewel ze zich eerst in nevels verstoppen vertonen ze zich na enkele uren bergen van ongepolijste helderheid de stappers aangetrokken ondervinden we geloften van wolken, zon en wind murmelende beekjes, fladderende vlinders onopgesmukte beelden omringen ons de onophoudelijke stil fluisterende schoonheid schenkt ons zuivere…
Nadine27 september 2010Lees meer >

De regenboog

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 7.185
't Eskader breekt de wolken door, Er spatten vonken in het ochtendgloren! Daar voor ons raam ontbrandt de strijd. Lief, laat ons vluchten, het is nu tijd - Mijn God! Dit teeken! Waarom dat!" Een regenboog hield het al omvat.…
Clara Eggink8 september 2019Lees meer >

Ik wandel met voeten

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 725
wolken witberen helder als ik de horizon aanschouw aan het verlaten strand alleen diverse vogels vergezellen mij op de wandeling er is een zoutzilte zeelucht dat zweeft in de lucht als een trotse veer ik wandel met voeten in maanwitte duinen met open grenzen dat maakt iets los in mij en ik herdenk: nu blijde de wonderlijke magie van…
Quicksilver16 januari 2011Lees meer >

Zien wat ik zie

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 642
En ritmisch zie ik de kleine knopjes aan de takjes zoetjes meebewegen op een achtergrond van licht grijze wolken. Het is mooi om de natuur in een oogopslag van heel dichtbij en heel veraf waar te nemen. Op dit moment ervaar ik een tevreden gevoel opkomen bij het zien van wat ik zie.…

Is niet meer

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
'Laat niet over je lopen' sarren de verwonde wolken Dwingen kleuren op aan het zeezieke meer etsen hun schaduw in de ondiepte Het licht dicht geen leed het scheurt en sleurt het blauw in smalle gele repen vurig en angstig naar het verdronken onderwaterhuis Tussen tijden en dijken gevangen rolt het water over mijn sokkel met branie…

Zacht valt de regen

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan, Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man, Die men voelen wel maar zien niet kan. Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht. Langzaam valt de regen uit de duistre hemel, zacht Als een woordenloze klacht. 1889…

Muze van het heimweelied

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 656
De deurbel klinkt indigo zonder echo, of een verlangen in het licht van gevoelens drijven wolken wollig op klanken van melodieuze heimwee kitsch verstaat de schoonheid van twijfel die jou is toevertrouwd en naast elkaar verzameld in ivoor en porselein geldt de wet van herhalen tijdens zielszware voetstappen op een in inkt verlaten…
mobar20 augustus 2011Lees meer >