5637 resultaten.
Hersenwasser van het denkstandbeeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
927 De glimlach die ooit misschien
heel even was, is overdonderd
met een grijze wolk mensen.
De simpliciteit zegt tegen zijn tegendeel:
Lach.…
Geluk
poëzie
3.2 met 32 stemmen
4.212 Toen zagen wij de wolken kruien
En wachtten door de zwoele dag
Het breken van de donderbuien
In regenvlaag en hagelslag.
En de avond daalde en geen vertroosten
Van koelte en geen verkwikken kwam.
Toen barstte ’s nachts het grommend oosten
In blauwe gloed en rode vlam.…
ik vis liefde uit je ogen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.213 leg je maar neer bij mij
en kijk naar boven
in blauwe schemerhemel
zie je een roze handschoen
tot aan de elleboog
zit een engel
versnippert wolken
in je ogen wil ik zien
hoe gelukkig je bent
dat er een meer in ligt
met zachte rustige golven
die soms wild bewegen
daarin wil ‘k vissen
op die zee
eeuwig roeien
een gevuld net
in ’t water…
Regen, regen en regen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
889 Ik denk daarbij aan wolken
met zilveren randen
met een achtergrond
van Stilte, stilte en stilte.…
Resurrectie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 De striemende wind
Splijt mijn brein
Ratio in de lucht
Gedachten op wolken
Isothermen als wichelroede
Doezelend op de thermiek
Van mijn gevoel
Regen geselt het sentiment
De huid doorweekt
Infiltratie tot het skelet
De diepste krenking
Letselschade
Afbrokkelende koraalbank
Zon aan de hemel
Aarzelende oogopslag
Stramme ledematen…
Terwijl de wind scheen
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.734 Daarna ging de lucht open en ik zag
duidlijk de bomen staan tot in de dag
in hun doorblankte grootheid vaag en ruig,
en ’t heerlijk land der wolken vaag en stug
bedreven door grauw’ and’re, de zon scheen
en sloeg zich over in onmeetlijkheen.…
valentijn op het antwoordapparaat.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
551 'mijn hart kon alle vlinders die
ik erin voelde niet meer dragen
en ik stortte hulpeloos neer,
in de ban en zo in de war
van jou en hulpeloos ook,
een baksteen in een rode doos
mijn hart, een hand met daarin
een nog bloedende roos en
wolken donker in mijn hoofd
gedraaid en een zon die er
vervaarlijk boven hing, pro-
beerde ik…
uitzicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 tracht het recht te trekken
het touw dat slap hangt en mij
tussen de gebouwen, eroverheen
te lopen en niet hopen op een wonder
maar gewoon zo zonder dollen
ik dit uitzicht van torens en straten
en huizen onder mij als een platte-
grond door te lopen en dan het dak op
en het trappenhuis de trap af om uit
te komen in de wolken?…
Papavers
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
742 Want alles is gegeven hier:
de zon en ook de wolken,
al ademt vreugde door een kier,
zo plots komt pijn vertolken
hoe broos en vluchtig elk plezier
de levensstroom doet kolken.…
Krakeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
433 Over de lucht die op kan klaren
waar de regen nooit verdwijnt
en achter de wolken
schijnt altijd weer die zon.
De maan schijnt in de nacht
en zo lijkt alles nog gewoon
maar niets zal zijn wat het lijkt
het refrein is het bewijs.…
Dien haar
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
522 ga verder dichter
schep de woorden
wek de vele dove oren
met uw natuurlijke akkoorden
u dient haar
die al het leven draagt
en telkens geeft
om dan te laten vieren
feest
gelijk de dieren om u heen
bezing ze onbevreesd
ook de steen
de wolken en rivieren
laat aardse pracht
uw ogenblikken hier verlichten
zodat verwondering de barsten…
Daarheen.
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
1.010 Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren
Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren
Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg
Ik klem je hand vast…
De liefde is nog niet henen.
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.554 Gene wolken drijven, gene zonne schijnt,
Slechts nevels klimmen en dalen;
Ik zoek naar een beeld, dat gedurig verdwijnt,
Ach, zal ik het nooit achterhalen?
Zo trouw heb ik aan de liefde gedacht,
Ze is mij als de zon ééns verschenen;
En toch verkeert mijn gemoed in de nacht,
En nog is de liefde niet henen.…
Klank- en lichtspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 van verre kwamen zij afgerold
de verkoeling brengende wolken
Donar bemoeide er zich zelf mee
sloeg met zijn hamer de bliksem
de regen spoelde alles schoon
bracht soelaas voor het gras
nam het stof mee van de straten
maakte schoonmaak in een vlaag
klank en lichtspel kwam wat vroeg
net na de middag het was nog dag
liever onweer als de avond…
tuindansers
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
657 als een zomerdag
slingert het thuisgevoel zich rondom
de oude schaduwlinde
lome wolken wijzen naar de stilte
terwijl het gras zacht neuriet en zonnige appels plukt
uit het blauwe landschap van lievende ogen
luister dan; zo dichterbij
hier schept vriendelijkheid
meer dan ruimte
een tijd van dromen
langs Giessche kaarsjes met…
Zondaar
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
455 Rood, broedend gevoel
vormt de hemel wolken
van jouw woede, infecteert
de wereld, al het gebroed.
Die vergruisde daden
in de handpalm
verweten aan jouw wangkant
zullen vertellen, achteraf
wat je me hebt aangedaan.…
Het Wad gebaart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
763 het nest van kaviaar
brandhout brakend
maakt van het wad
een eeuwig levend altaar
de som van eeuwigheid
loost het water van en naar de dijk
en in ’t smal getij
waar het leven bruist
is de dood de ader
die de kwelder doorkruist
soms stokt mijn adem
wanneer ik de meeuwen
zie nestelen in de kelk
van een draaiwind
en strenge wolken…
met beide benen op de grond
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
723 Ik liep alleen
met lange stille
stappen door zachte
witte wolken heen
toen de mist
in mijn hoofd verdween
probeerde ik jou te bereiken
mijn armen te kort
om zo ver te reiken
ik bleef maar zoeken
en kijken
zo lang als ik kon
tot een eenzame traan
langzaam opsteeg
naar de zon
maar...niemand
kwam ik tegen
mijn hart huilde…
Als je
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
521 als je weg zou vallen
zullen rivieren verdiepen
waardoor stroming zich zal versnellen
als je weg zou vallen
zullen grote donk're wolken samen pakken
en dreigen voor de dag van morgen
als je weg zou vallen
zullen bomen en bloemen nederig buigen
voor een grootheid zoals jij
als je weg zou vallen
zullen er onmetelijk grote gaten ontstaan…
Wilde Nachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 Zachte wolken, geen geween,
Niemand alleen in deze wilde nachten,
Vele vormen van wilde machten,
Slechts een gedachte.
Hopend dat Aurora nooit zal komen,
In wilde nachten wil je blijven dromen.…
Donderjagen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.116 Je hoeft je niet te schamen
voor hetgeen wij samen gaven
aan elkaar hier in dit rollebollenveld
zo ongekend
als boterbloemen van plezier
die samen donder konden jagen
tussen koeien die jij later
nog eens naakt was nagerend
Jij was jezelf en nog meer
veel meer dan vuur er op kon laaien
onder wolken met hun schaapjes
die ik uren had verkend…
Gedane arbeid
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
2.540 In gelukzaligheid te dromen in een
zetel van gedane arbeid en haar
vruchtgebruik, drijvend op de witte
wolken stromen en de tranen uit de
laatste knipoog van het paradijs.…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
Veillsonnaz
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
873 we zijn er weer en hoewel
ze zich eerst in nevels verstoppen
vertonen ze zich na enkele uren
bergen van ongepolijste helderheid
de stappers aangetrokken ondervinden we
geloften van wolken, zon en wind
murmelende beekjes, fladderende vlinders
onopgesmukte beelden omringen ons
de onophoudelijke stil fluisterende schoonheid
schenkt ons zuivere…
De regenboog
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.185 't Eskader breekt de wolken door,
Er spatten vonken in het ochtendgloren!
Daar voor ons raam ontbrandt de strijd.
Lief, laat ons vluchten, het is nu tijd -
Mijn God! Dit teeken! Waarom dat!"
Een regenboog hield het al omvat.…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Zien wat ik zie
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
642 En ritmisch zie ik
de kleine knopjes
aan de takjes zoetjes
meebewegen op een
achtergrond van
licht grijze wolken.
Het is mooi
om de natuur in
een oogopslag van
heel dichtbij en
heel veraf
waar te nemen.
Op dit moment
ervaar ik een tevreden
gevoel opkomen
bij het zien
van wat ik zie.…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
Zacht valt de regen
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.135 Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam valt de regen uit de duistre hemel, zacht
Als een woordenloze klacht.
1889…
Muze van het heimweelied
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
656 De deurbel klinkt indigo
zonder echo, of een verlangen
in het licht van gevoelens
drijven wolken wollig
op klanken van
melodieuze heimwee
kitsch verstaat de schoonheid
van twijfel
die jou is toevertrouwd
en naast elkaar verzameld
in ivoor en porselein
geldt de wet van herhalen
tijdens zielszware voetstappen
op een in inkt verlaten…