3338 resultaten.
Land zo ver je kijken kunt
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.701 Of is het al voorbij, de vingers aan de trekker,
de kringelende rook - dat kan ik niet hebben gedaan denk je nog, dat
kán ik niet hebben gedaan. Al die achterdocht om niets, gekneed uit
het soort stof waar, in een uiterst verleden, dromen werden gemaakt.
-------------------------------------------
uit: 'Geen hand voor ogen', 2004.…
glazen hart
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.167 regendruppels
de dauw van een nieuwe dageraad
want jouw vuur doofde niet
maar verbrandde jouw durf
en je ging heen
liet mij breken
in schilfers
van glazen pijn
een glazen hart
geblazen uit de zandkorrels vol liefde
die jij losjes in je handen hield
enkel en alleen voor mij
maar ze gleden als water door jouw
te wijd geopende vingers…
Die laatste nacht
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
1.494 Vezel voor vezel heeft zij
Door haar vingers laten gaan
Pijnlijk bewust heeft zij
Dat schamele, lieve lijf
Met haar handen afgetast
Want dadelijk
Zouden ze leeg zijn.
Nog één keer was haar
Gezicht tegen het zijne
Een laatste kus
Op zijn wang
Nat van haar tranen
Hij heeft de voordeur open
En ook weer dicht gedaan.…
Passie
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
7.309 Even liet ik je vingers los
betoverd door je zilveren lach
de glans van je ivoren lichaam
Schaamteloos rekte je je uit
verleidelijk, zoals je blik
die leek te fluisteren :
‘Ben ik niet mooi, o man ‘
O ja, eindeloos mooi was je
mooi als de dageraad
die naakt voortsnelt
over ongerepte sneeuw
Je deed mijn bloed ruisen
als de branding…
Pendule
gedicht
3.0 met 13 stemmen
23.294 Lichtjes duizelig gleed ze terug naar beneden
alsof haar vingers daarboven in het kraaiennest
iets onwerkelijk hadden beroerd.
Onder het slaan verstomden de gesprekken: dan
keken de vrouwen naar hun nagels of hun borsten
en dronken de vaders van hun bier.…
Venus (niet die van Botticelli)
gedicht
3.6 met 13 stemmen
8.610 Altijd veel te zachte vingers.
-------------------------------------------------
uit: 'Een grimwoud in mijn keel', 2005.…
Mompelende lezer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 De ander drukt zijn vette vinger in het schilderij,
begint te mompelen. Scherven van de vaas
tegen de muur gesmeten, verkracht.
De ander leest naar R-E-C-H-T-S.…
Diep in het lila park
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.611 maanstraal
Toen fluisterde jij :
ik wil niet dat je weggaat
uit de lichtschelp van mijn hart
dat de liefdesroos verdort
en ons bestaan vergaat
in de wrede schaduw van het niets
Liefste, zei ik,
o liefste mijn
En ik streelde
de halmen van haar verdriet
mateloos teder
terwijl het zand van de tijd
onherroepelijk weggleed
tussen machteloze vingers…
De kleinste dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.363 Smeulende tongen smelten
Innig rillend
Draden in een bloedlauwe bries
Welig speeksel van de dageraad
Een bron van bruisbelletjes
Een lelie zou in haar voetsporen groeien
Murmelt de profeet in zijn baard
(Versneden kul voor de sul die knielt voor het gouden kalf)
De dorst van haar vezels
Bloeit roezig onder mijn vingers
Het sap gloeit vol…
Een nachtzoen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.882 Wanneer de eenzaamheid loopt
Als tranen door je vingers,
Kijk dan heel hoog in de verte
Waar sterren glinsteren
In betoverende slingers.…
slammen met geluidloze stemmen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.379 in het kraken
van gebeden
roep ik de God
uit het verleden
met woorden die
ik had geleerd
Zijn Zoon heeft de
chaos ook niet gekeerd
paarden braken
hun nek en tanden
op stenen handen
die wezen naar elkaar
vingers beschreven
hun strijd met bloed
uit die tijd vol jaloezie
barstend van nijd
de zwarte hengst
met flanken die dampen…
Tralieliefde
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.439 Wat ons door tralies naar elkaar deed lachen,
maar onze harten konden het ijzer niet smeden,
waar onze vingers tussendoor glipten, nipten
aan elkaars adem en elkaars vingertoppen.
Misschien was het gewoon de zon, die ons bloed
sneller deed stromen. De weerkaatsing van het licht
in jouw ogen, groen of zwart; ik weet het niet.…
galg
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.635 striemen van mijn polsen
de beul smaalt onder zijn kap
in een zure walm van okselzweet
legt hij een lus om mijn nek
de strop trekt strakker
rondom dromt kermisvolk samen
ze lallen en lachen aan één stuk door
ik hoor nog net scharnieren schuren
mijn val door het trillend touw gebroken
de wervels knakken
afkerig gluren ze door hun vingers…
Zomerkinderen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
772 Ik voelde de vraag van jouw vingers onder de waterval
van leeuwerikkenzang: kom, kom bij me!
Verlegen schreef ik toen alleen mijn naam
op je lieve voorhoofd.…
Najaarsnacht
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.099 Zijn 't klamme vingers, die mijn keel omknellen?
Zwaar hijgt mijn borst, angst verft mijn wangen veger.
God! help mij, God, de Boze neer te vellen!
- Geen antwoord. Niets dan 't kloppen mijner slapen! -
God! mensen lijden, en uwe englen slapen!…
Weduwe
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
1.719 plus min plus min plus min
we hebben er weer zin in
ons leven is gans digitaal
ja nee ja nee ja nee ja nee
ons verbale vermogen sterk ooit
zinkt in de vingers wij zijn digitaal
ons hoofd knikt schudt knikt schudt
nul een nul een nul een nul een
waar gaat het met ons leven heen
nooit had ik onder de Schreierstoren
kunnen bedenken wat ik…
speekselvloed
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.705 naar het terras in de duinen
olijfbomen en dwergpalmen in een kleipot
de geur van gestoofde ajuinen
een parasol overkoepelt de tafel
we zinken in een kuipstoel
in een ovaal van lauwe schaduw
slagroomwafel in een ooghoek
jonge, broze, witte wijn breng ik naar de lippen
kraakverse garnalen en zeeslakken op een zilverschaal
verstrooien de vingers…
de bureelkinesiste
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.271 zij kneed mee haar ellebogen
op uwen rug, drukt trapezius
uiteen en maakt u schouders
weer gelijk nen verse biefstuk
van ver ziet ge ze komen op
dinsdagmiddag mee haar zetel
een kijkgat waar uwen kop in
past, dan lacht ze parmantelijk
en vraagt wat ge het liefst wilt
op welke plek ze mag masseren
het zweet staat in mijn handen
die vingers…
Over een paar vissen heen gemeten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
533 Duister
Alle taal zwijgt
de code wordt gesproken
Broca en Wernicke
herschikken
het schouwtoneel
Ze bekvechten
over onwenselijke input
en overbodige punten op de agenda
De beamer komt goed van pas, want
die stond toch al lager in rang
Vingers en tenen
dansen een primitief ritueel
het torso waant zich een God
het is slechts
slaaf van…
de kleine god
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
688 een mooie, onbekende eeuwigheid,
waar paradijs en sterrenhemel samensmelten,
ja, waar de kleine god plots een held wordt,
de kleine god woont in stille woorden,
zijn mantel blauw, zijn stem van zilver,
de snaren van zijn tong, zacht en zuiver
voor wie echt luisteren, fluisteren wil,
hij spant zijn harp van helder kristal,
zijn soepele vingers…
hersenschim
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
688 .-
ik denk er aan terug en draai
me om, terug naar het nu, en
zet de radio aan, ik zucht en
loop naar de keuken, geen
idee waarom ik aan die jong-
en moest denken, kijk in de
spiegel van het raam, schud
m'n hoofd en loop terug naar
de kamer, maar het blijft on-
rustig, het blijft spinnen in
m'n hoofd. met een vinger
in het glas…
ingeboren tweespalt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
509 Te zwaar, te licht, het leven
een slecht script, op het randje
net nog tevreden en alleen maar
broekzakken vol weg te geven
met de kinderhand en echt klef
het is hier een tijdelijke doos
gegeven een paar koperen schellen
die de hand vult met een paar vingers
ingehouden spanning, woede of flauwte
het teveel aan zweet onder zwarte nagels
de…
winter van ongenoegen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
708 survivorman in de lente
in mijn leeggevroren moestuin
met aanmaakstokken en hittekuilen
boormachines en overhangen van zomerstapels
maar nog liever geef ik er de brui aan
deze winter van ongenoegen over de haag
alsmede mijn primitieve intenties
in deze hoogtechnologische dagen
ik streep nog even de sneeuwbloemen door
op de tippen van mijn vingers…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 voel je de champagneblaadjes van de rozen
de stekels in je vingers, de druppels over je rug
voel je de beweging in de lucht
het ruwe hout van de hekken?…
De kunstenaar
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
958 mensenhoog torent
we praten over muziek
klanken die roeren in jouw ziel
en het doek vinden
in soms harde tinten
ook vaak in lege ruimtes
die tot verbeelding spreken
ogende handen
zetten de spiegel van reflectie
op ingekaderd wit
vertellen de wanden mij
Olivier Messiaen
vult,
voedt
jouw hart
stuwt bloed naar
instrumentele vingers…
Faustiaanse Opera
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.282 onbegrepen liefde
Liever hield hij hier zijn mottengang
in nissen tussen steen
en bedekte hij zijn potten
om een schande te vergeten
leefde hij het eerstgenoemde
in vanzelfsprekend weten
ook al was dat nu verborgen
en van engelen ontdaan
Want hij kon het niet en mocht het niet
hij vroor in hun bestaan
bij het horen van het orgelspel
als vingers…
NOORD-AFRIKA 'S OUDE TROTS
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
591 milde zee en harde woestijn
hun zware manen bolden luchtig
dankzij frisse hooglandwind
Atlasvelden bloeiden geurig
onder de edele rovers
met glanzende bruingele huiden
als zuivere dikke honing
door helle zon beschenen
bezonnen vergezelden ze
de krijgszuchtige Moorse geest
gaven
de vaders der vroege beschaving
fijnzinnig denkende vingers…
éénoog het tegenlicht
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
847 knipperend met haar ogen
op maat van een cycloop
kunnen de sneeuwtapijten
het helen voorspellen
bovenop het gewicht
't glinsterende tegenlicht
zal dan straks de regen
de oude woorden schoonspoelen
in het gewas hangen
van kiemende lenteverzen
of komen de wonden terug
de botte natte keien
die naar adem komen happen
als vermanende vingers…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 De aarde was nog niet geploegd,
er was nog niet gezaaid, toen er
nog dauw lag op de schaduw van
de heuvels, ging in lichaamstaal
onwetend op, de morgen was de
lente van vorige seizoenen, haar
zomer strijdbaar als hooi op volle
wagens, mijn vinger strijkt langs
de sporen van het voorhoofd,het
zweet van al het koren dat in
de wondere wereld…
Mijn Sharia ?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
588 Daarbuiten in een dal van straten
tussen zwarte gevels en spitse daken,
steken minaret en kerk de vingers
gezamenlijk op, om als hun God het wil,
als enige, ( maar mijn God toch ook? )
in de hemel te geraken. Ze schrijven de
toekomst in een stil gebed, maar blijven
uit het licht van een ongeboren horizon..…