5060 resultaten.
Een zaterdagochtend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Dwalend door verlaten straten
van mij onbekende kille steden
doodstil door Jan en alleman verlaten
opgejaagd door spoken uit het verleden
wandel ik op een vroege zaterdagochtend
aarzelend door mijn hoofd
op zoek naar zekerheden
waarvan ik denk te zijn beroofd.
In een kluwen van verlatenheid en nijd
die de liefde even deed verzwinden.…
Illustere leegte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
544 Niets is voor altijd
alles gaat voorbij
het fruit van jouw lippen
droge dromen van zijde
alles is inherent en incompleet
door grove vergankelijkheid
in deze worsteling met verveling
gedachten aan jouw vroege dood
ach, was ik maar een regenworm
dan zouden mijn stomme dromen
voor altijd zonder zonde zijn
in de warmte van het eenzaam bed…
Voordeel van nadeel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
425 Waarom schrijf ik nog de woorden uit mijn brein
dat die mij na mijn leven nog verraden
de dagen uit mijn vroege jeugd mij schaden
herinneringen aan toen groot of klein.
Ach was ik nog zo in geluk geborgen
een jonge knaap nog in zijn vaders huis
gekleed in spijkerbroek en wollen buis
geheel frank en vrij en zonder zorgen.…
Samen ontwaken
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
609 Gewikkeld in een deken die me troost
De poes, haar warme zachte vacht
Languit liggend langs mijn zij
pootjes ontspannen voor zich uitgestrekt
Stil is het hier
alsof het niet werkelijk kan zijn
Een schuchter straaltje zon
Schittert vluchtig in het vensterglas
Kille tocht kiert zachtjes
fluitend door het raamkozijn
Stil is deze vroege…
Kwartiermaker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
556 Hedenochtend vroeg
in de schaduw van de bilt
was de gevoelstemperatuur
op teenhoogte nul graden
tintelende handpalmen
vergrepen zich aan ijzer
van het vacuümgevaarte
Een onvoorziene uitglijder
zorgde voor dwarrelend stof
boerburgerbewegend nitraat
weer was het rooster onder
mijn drie- vierdubbele diepvrieskoelkastcombinatie…
Ruimtelijk inzicht
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
431 ik heb altijd al
moeite gehad met
stereometrische
figuren ik zag de
inhoud nooit binnen
de aangegeven lijnen
in een verdiepings
hoofdstuk werden
er figuren gespiegeld
toen ben ik maar
heel vlot afgehaakt
voor mijn BETA kraakt
tot de werkelijkheid
mij echt te pakken nam
men vroeg mij om
stand in te zijn voor
een dode in een kist…
Stilte melodieën
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.037 vanzelf
fluistert jouw eigenwijze stem
in de stilte van jouw
gekoesterde heimwee
op het vorige maand gedolven graf
waar jouw uitdijende schoonheid
slaapt onder smeltende sneeuw
is er een eenzame muziekdoos achtergelaten
om je te vergezellen op jouw reis
naar de eeuwige verdoemenis
waar je in armoede zal eindigen
na jouw veel te vroege…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 Ik geniet van vogels kwinkelerend
In de vroege ochtendstond,
Het zonlicht spelend door bladerdak,
De kat spinnend op m’n schoot.
Dit zijn slechts enkle beelden
Van de vele mijn aarde in petto heeft,
Ik al zo lang zo intens geniet
En hoop na mij nog velen zal verblijden.…
gefileerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
301 het leven overstemt
de hobbels van de
vroege morgen die de
de late nacht tracht
te ontvluchten met
gedachten die gefileerd
het gestalte langzaam
laat verteren in een
rosarium beplant met
zwarte granieten
laatbloeiers
het licht is als een dubbel
dicht geslagen boek waarvan
de kaft ontheemd de
vergankelijkheid zonder
vrees omarmt…
Onzichtbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 De telefoon rinkelt
en een vriendelijke stem
vroeg aan mij
“Hallo, ben je daar?”
“Zeker” antwoordde ik,
“Ik hoor U helder en klaar”.
Toch was er iets vreemd
ik kon geen telefoon ontwaren
geen kabel noch lijn
geen hoorn waardoor
ik die stem kon horen
toch wist ik zeker
dat er iemand moest zijn.…
Zo blij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
473 Ik reed heel snel maar kwam
toch nergens aan
want zelfs mijn haast besloot
vandaag te gaan staan
de weg zei Rustig, en deed
zelf ook mee
Mijn fiets ging sneller
maar mijn doel zei nee
de tijd struikelde
over zijn eigen ik
mijn klok kreeg plotseling
een identiteitsklik
ik lachte stopte keek
het was oké
ik was te vroeg voor later…
oranje licht op de vloer
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
261 de gin gaat open
zoals altijd te vroeg
oranje licht op de vloer
alsof dat helpt
ik kruip nog eens door haar hoofd
knieën kapot
maar goed
we kennen dit stukje al
je maakte er een mooi verhaal van
over mij
klopt niet
maar het leest vlot
mijn hart lag ergens in een motel
ik denk dat ze het gewoon hebben laten liggen
bij het vuilnis…
Slagen in het water (4 zeezwemtochten)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
210 In een minuut 60 slagen
worden 3000 per tocht
Met vier kom je op 12000
Rekenkundig onderzocht
Tel daarbij de trainingsuren
Binnen, buiten, heel jaar door
brengen we 300.000 keren
onze armen naar voor
Is dat niet wat overdreven
vroeg bezorgd een dominee
Is er niets beters in dit leven
dan heilloos malen in de zee
Ach dominee…
Echo van de rivier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
192 Wat rest is vage herinnering,
gevangen in de mist
van de vroege morgen,
en trage stroom die alle geheimen
voor altijd houdt geborgen.…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 Vóór ons ligt de steiger, die na de heuvels
aan de kust, aan het eind van de weg vanuit
de drukte van het centrum uitsteekt in zee
Voor ons vandaag geen kerkhof, alleen de gedachte
aan wie we begraven hebben en aan de onbekenden
in het wereldomvattende graf van de zee
Voor ons is de bakker vroeg opgestaan, de thee geplukt
en het huis gebouwd…
kankerende grootvader
gedicht
3.0 met 57 stemmen
55.926 misschien vroeg je me toen:
wat denk je, zou ze
weer haar beide benen hebben?
het cynisme dat de
rodebloedlichaampjes
in mijn halsslagader
wel eens doet overkoken,
erfde ik niet van vreemden.…
Zinvol gesprek
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
570 Ik tikte op zijn gespannen schouder en ik
vroeg hem of hij aan een zware depressie
leed, gezien zijn stoïcijnse gedrag.
Hij schudde heftig zijn opgezwollen hoofd
en in zijn buik hoorde ik kogels klotsen.
'Je hebt een veel te zware rugzak!', zei ik,
terwijl hij mij met giftige ogen dood wenste.…
Adviseuse van inclusie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
604 relaas van haar twee heren
de een uit Pakistan de ander uit New York
de een was op een mysterieuze wijze overleden
die ene kookte chicken curry honderd maal per jaar
voor wie, dat laat zich raden
voor haar eega hem en haar
Het jaar daarop was zij weer
met een derde inclusief
van plan te emigreren naar haar nicht in Amsterdam
ik vroeg…
Weer of geen weer
snelsonnet
4.8 met 8 stemmen
698 Ons doodgewoon bestaan moet vast weer wachten
Dat is voor menigeen dan wel een strop
Maar het milieu knapt er nóg meer van op
Natuur put trouw uit eigen oude krachten
Zij gaat weer groeien, altijd weer ontbloeien
Mits wij ons niet te veel met haar bemoeien…
nýja lagið (nieuw liedje)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 de fatale Bliksemschichten
als Speren wachtend op ’n Rij
de slapende Engelen van Týr
als zij ontsnapten aan hun Dromen
was ’t ‘endalok guðs’ Nabij
als zij de schromelijke Liefde verlieten
’t Bloed voelden stromen en waadden
in de Rivieren als Aderen
door Moeder Aarde haar Huid
uit de Bergen als haar Borsten
de Daden van ’n luid Verlangen…
Stille parels
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.113 Jouw passie is mijn
Tuin die bloeit in het
Vroege voorjaar en vervolgens maar
Door. Mijn passie ben jij en het
Geluk dat jij bergt in jouw hart
Inmiddels zijn we aanbeland
Zwijgzaam, maar open
Liggend in warm zand…
DE NACHTEGALE
poëzie
3.1 met 26 stemmen
5.204 Moeder, zegt,
wanneer hij, vroeg en spade, uit
minnen gaat,
is ‘t waar, dat hem een voze
reuk verraadt?
dat menig malgemutste
speleman
daar schielijk kreeg een... kwade
kele van?…
Beauty & Brains
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.451 ineens
Schoonheid ontmoet intellect
zo mooi, puur en intelligent
Nooit eerder heb ik iemand
zo compleet als jij gekend
Alles wil ik met je delen
en alles wil ik met je doen
Jij bezit de ultieme combinatie
van hartstocht, passie en fatsoen
Dit is nog maar het prille begin
ik kijk uit naar wat komen gaat
Geen ochtend met jou is te vroeg…
Spreek tot mij!
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.408 wentel gekke wind het stof in kringen
de veel te vroeg gevallen bladeren
met dode bloesems die vergaderen
dans met resten van papieren dingen
draai mijn zinnen, spreek mijn woorden
hardop luid en laat ze galmen
dein dan mee met groene halmen
draag mijn stof naar kanten boorden
jij dwaze vriend de wind
mijn ogen zien je wazig
mijn stem…
Vergist
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 handen
haar ogen
haar geest
haar lichaam
en nu na jaren van dankbaar gebruik
heeft hij haar verlaten
ze voelt zich vuil
haar gevoel verscheurd
ingeruild
voor drie bier met z’n maten
en een of andere del uit de kroeg
‘t is stil om haar heen nu
maar van binnen schreeuwt ze
huilt
schopt en slaat ze
voor rede is het nu ook nog te vroeg…
Doekje voor het bloeden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.119 Meer een doekje voor het bloeden
Daar kwam het op neer
Het moest mij erger leed behoeden
Kwetsend des te meer
Loze woorden leeg en hol
Om er maar vanaf te zijn
Eisten toch hun zware tol
Vertrouwen broos en klein
Wanneer ik vroeg: "Schat is er iets?…
Het derde wezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.673 De dagen zijn naamloos;
de dagen zijn datumloos in de vroege herfst van 2003.
Het paarse boek gesloten,
de rood-met-witte-stippen-route weer open;
de 16 zijn 63 geworden, sommige gebarsten, anderen bol.
Een aaneengesnoerd vaccuum huist in mijn binnenste,
genesteld en warm; als een pasgeboren orgaan.
De echo werd een fluistering.…
Winteravond
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
821 Winteravond in januari, 't is vroeg donker,
de kaarsjes branden, gordijnen zijn dicht,
de koffie loopt door,
't stormt.
M'n gedachten zijn als de wind,
wat ik voel, merk en
vind,
kan soms net zo stormachtig zijn,
als regen, wind of zonneschijn.…
Gras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.604 het was heel vreemd ik wist het ook pas later
de trein was al het wit alweer voorbij
dat kievitwit van weiden en de snater
van ongehoorde eenden en toen hij
weer ademhaalde en mijn kaartje vroeg
was het alsof de nooit geweest vervlogen
herinnering dat lichte niet verdroeg
ik vond mijn kaartje met gesloten ogen
een muur vol graffiti een brug…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.579 Wat een zegen
Maar alleen nu leeftijd parten spelen gaat,
slaat dat op de ogen en zie zo best niet meer
Ze beginnen uit te drogen en doen een beetje zeer
dus vroeg ik Hans Anders snel om raad
Hans heeft zichzelf anders wel bewezen
door een bril van drie glazen te voorzien
Nu zie ik weer Gods werk en bovendien
kan ik ook mijn eigen werk…