3533 resultaten.
Borrowdale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Rest nog éen grimmig pad:
hoe glibber de klimmer
alert hogerop jaagt...
waar de cairn hem wacht!…
van harte 65
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 65 is een gouden jaar
zeker voor wie weten
dat eerst met 66 jaar
het leven echt begint
nog niet eens gestart
ben jij al ruim bepakt
met oogst van liefde
die vol de rugzak vult
met ervaren wijsheid
die stevig anker vindt
in de volhardendheid
van altijd vasthouden
het opstaan na vallen
over struikelsteentjes
die jouw pad plaveien…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 In kamers grijs, waar stilte spreekt van jou,
de liefde die verdween met 't vallend blad,
echoot zacht jouw stem, die ik nog steeds vertrouw,
en dwaal ik door herinneringen op ons pad.…
In pure ondeugd
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
546 jij was er vannacht
ik had je bijna te pakken
maar viel met een
harde bons die ze
beneden hoorden
uit mijn bed niets
beschadigd alleen
mogelijk hun oren
ik heb je gezien
zomaar in de stad
jij kruiste mijn pad
in herkenning
kon niet geloven
wat ik zag maar
schalks deed jij
wat niet mogelijk was
de dag tevoren
in aanwezigheid
van…
Oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 Op drie boomstammen
zaten we in ‘t bos
De zon scheen op het water
waarin twee zwanen
Walnoten zouden we
die morgen rapen
Eerst koffie uit een thermos,
hoe het dorp nu verder,
over yagyas en raad
ook over vermeende wanen
‘k Filmde de plek even,
dan liepen we ‘t dicht
omzoomde pad met riet
Vonden de bomen en de noten,
vulden…
zich thuis voelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 waar heb ik ergens gewoond zo dacht ik zo vaak
natuurlijk heb ik altijd onder een dak geslapen
en ben nimmer de deur uitgezet
toch was mijn jeugd er een als velen
zeker niet gekooid, maar de eigenwaarde
is door een gang langs wisselende paden
veel later door mijn opstuwende ziel gered
.…
het einde der verbetenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 iets gaafs geweest zijn
zonder medelijden
of overdrijven, kan ik
wel met zekerheid stellen
dat het nooit een feest was
wie hij is in deze
zelfs in zijn dromen
vloog hij nooit over bergen
hij wist zich wel te verbergen
in een stoet monniken
herhaaldelijk
in bruine gewaden
van zware adem
op een kronkelend
rollende-keien-pad…
Wat ik niet zeg
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
352 Soms hou ik me vast aan het idee
dat het leven weet waarheen het gaat,
dat het me leidt langs paden
die ik zelf niet kan overzien.
Ik beloof mezelf
niet opnieuw te verdwalen
in dezelfde fouten,
ook al fluisteren ze nog na
in alles wat ik doe.
Wat zou ik graag
dat je me even vasthoudt,
dat je zegt
dat alles goed komt.…
Psychologe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
393 Er valt simpele woordeloze onrust
terug in de vallei van loze zinnenspinsels
alsof een zonderling iets beweren wil
over de wildernis van de menselijke ziel
jouw vader was een stugge wandelaar
heeft het pad gevonden naar de dood
slaapt nu eeuwig op het kerkhof
op zijn grafsteen een kleine boot
jouw moeder kreeg vleugels in de nacht
toen…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 In het zachte midden van twee harten
waar stilte nog geen schuld kent,
loopt een mens zijn eigen pad—
licht in de hand, schaduw in de rug.
Hij weegt zijn vreugde
als een vogel in de palm:
te stevig en ze breekt,
te los en ze vliegt een ander leven binnen.…
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 De stad uit, pas op
overstekend wild na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht…
Wat bomen dragen
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
137 Een helderheid die niet
dwingt, maar opent als een pad dat zich toont zonder bedoeling.
En in de diepe stilte
tussen wortels voel ik een kracht
die niet wil overtuigen. Een aanwezigheid die mij
langzaam herstelt door eenvoudig te blijven staan waar zij staat.…
het moet gezegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
140 dan komt de aanloop naar een volgend licht,
door mij ongevraagd of wellicht uitgedaagd
op een pad waarop ik mij aan de werkelijkheid schuur
en mijn energie zich mateloos naar binnen richt
.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 geruisloos snijdt zijn borst door het stervende riet,
een zilveren varen op een zwart en bodemloos pad.
De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.
bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.…
Verdwaalde olifant
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
107 De rebelse kolos heeft zijn eigen pad gekozen,
ontsnapt aan de kooien van Artis,
vrij in de ruimte van de oude stad.…
Onder het zonnezeil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
31 Onder het zonnezeil word ik elke dag geboren en sterf elke dag, maar het pad verdwijnt in stof.
De tuin opent zichzelf naar de wind die niets bindt. Verder dan de deur droomt een tuin zonder huis waar stilte loopt en blijft. Hij steekt de hand uit, duwt de deur dichter en blijft staan tot de stilte hem inhaalt.…
Boswandeling
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.182 Wandelstof kruipt achter me aan… wolkend
Het bos, zwoele warmte, flikkerend zonlicht
Zoemend geluid, muggen die struiken bevolken
Ver geblaat van Drentse heideschapen met graasplicht
Het pad zandgeel, onregelmatig door stronken
Hoefafdrukken van paarden s’morgens vroeg
Ik struikel, wankel verder… bosgeurdronken
Laat in de middag, zon zakkend…
Drie koningen geven handen vol leven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
808 De tijd kruipt koppig stapvoets huiswaarts in de Randstad
Gladheid eet thans tijd van lieden die nu zelf kunnen glijden
Lijdend met hun kapitale slecht trager zich om sneeuw verblijden
Op bevroren wegen is door het tij het ijs op paden niet te vermijden.…
Slotzang.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.470 'k Had een loopbaan ingeslagen, hobblig, distelvol, en naar;
Zij vereffende mijn paden, strooide bloemen; dank zij haar!
Wat dan zoude ik mij beklagen, dat ze aan 't eindperk, van mij scheidt?
Eenmaal moet aan kroost en gade, eenmaal haar, vaarwel gezeid.
En zoudt gij het dan misduiden, die nog naar mijn nagalm hoort?…
Componeren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
250 ek is op pad, in my gewillige hart
gevul met ’n ontwakende klank,
na die sleutels wat ewe beeldhouwerk is
in wit en swart, om en om gelê
op ’n nog onaangeraakte horisontale lyn…
'n Nacht ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.215 'n Nacht vol van geluiden,
'n Nacht vol van beweging,
Donker en eenzaam is vergeten
zo laat jij mij herhaaldelijk weten
Donkere hemel, verlicht door de maan
wanneer wij samen weer op pad gaan
Het hoort er nu eenmaal bij, zo is het goed
Wie had dat nu ooit vermoed
De nachtelijke uitstapjes elke keer
aan alles komt 'n end, zo ook aan dit…
Engel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.912 Ze zei "Ik moet je verlaten, onze paden gaan uit elkaar."
en de tijd bleef staan, (ik hield zielsveel van haar).
Ze moest gaan bij het eerste licht, over de horizonlijn,
dus deze nacht zou onze laatste samen zijn.
En ik verloor het kind in mij,
achtergebleven met herinneringen in de vallei.…
Dans van Bekoring
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.977 Ze draven langs de oever
Verenigd in een roerig uur
Wanneer de wind wankelt en valt
Uit de greep van de lust gerukt
Kiezen ze een ander pad.
Een soepele ren op slanke benen.
De gelijkenis van hun silhouet lost op.…
De grote tuin
gedicht
3.8 met 59 stemmen
23.473 De grondwet van de aarde
is langs de kanten
van wegen en paden
nu al uit planten
en bloemen te raden:
waarom hier dit gras?
Omdat iemand zo pas
of ooit, zeg maar ooit
een eeuw geleden
langs is gereden
en zijn bakje as
had leeg gestrooid.
Waarom daar die planten?…
Ik ben geen wereldmacht, die loont en straft
poëzie
4.1 met 21 stemmen
1.852 Ik ben geen wereldmacht, die loont en straft;
Mijn eigen Doper, maak 'k mijn paden recht;
Ik leer: Wie zijn geluk in liefde legt,
Vergaat; weg spoelt de tijd hem, vlucht'ge haft.…
Tot wie mag ik mij wenden?
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.095 Wij zijn geboren in een bange tijd,
een tijd waarin de stormloop van het kwade,
de mensen meesleurt langs zwarte paden,
een duistere weg, die naar de afgrond leidt
Wij, wij zijn zo machteloos en zwak,
de wereld willen wij maken tot Eden,
maar onze armen vergeten wij,
zij worden door sterken met voeten getreden.…
Individu
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
1.249 Ik loop de deur uit
Voor wat boodschappen in een supermarkt
Voor wat vlees bij de slager
Alles zet ik in een kar
De rij is lang
Er is maar één kassa open
Smal is het pad
Snel de boodschappen lopen
De caissière is bezig
Iedereen wacht ongeduldig op zijn beurt
Mensen kijken zuur en cru
Individu
De lopende band is…
Geheimen achter schors
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Zwijgend langs het schimmige pad
in een schier eindeloze rij
schuiven ze langs mijn flanken
vol scheuten, takken, ranken
diep droevig druipend nat
soms ook weer vrolijk stralend blij
zien ze op mij neer, geen besef
van mijn groeten en mijn danken
voor al het stilzwijgend leven
geen woord over mijn gedachten
geen glimlach uit hun kruin…
Winterstrand
netgedicht
3.3 met 62 stemmen
21.680 Mag ik je even weghalen uit je dagelijks bestaan
zodat je niet vergeten zult
welk ander pad je in zou kunnen slaan
ik vraag maar een ogenblik van je geduld.
‘t Is even wennen op dit stille winterstrand
je hoort hier alleen de zee, de vogels en de wind
kom ga met me mee, geef me je hand
Ik weet dat je dat veilig vindt.…
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 Dat het zonlicht zo voorzichtig
Door de ijlheid straalt van 't lof,
En het groene blad doorzichtig
En veel eed'ler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En alleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans…