Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

Borrowdale

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Rest nog éen grimmig pad: hoe glibber de klimmer alert hogerop jaagt... waar de cairn hem wacht!…

van harte 65

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
65 is een gouden jaar zeker voor wie weten dat eerst met 66 jaar het leven echt begint nog niet eens gestart ben jij al ruim bepakt met oogst van liefde die vol de rugzak vult met ervaren wijsheid die stevig anker vindt in de volhardendheid van altijd vasthouden het opstaan na vallen over struikelsteentjes die jouw pad plaveien…

Verloren liefde

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
In kamers grijs, waar stilte spreekt van jou, de liefde die verdween met 't vallend blad, echoot zacht jouw stem, die ik nog steeds vertrouw, en dwaal ik door herinneringen op ons pad.…

In pure ondeugd

netgedicht
5.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 546
jij was er vannacht ik had je bijna te pakken maar viel met een harde bons die ze beneden hoorden uit mijn bed niets beschadigd alleen mogelijk hun oren ik heb je gezien zomaar in de stad jij kruiste mijn pad in herkenning kon niet geloven wat ik zag maar schalks deed jij wat niet mogelijk was de dag tevoren in aanwezigheid van…

Oogst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Op drie boomstammen zaten we in ‘t bos De zon scheen op het water waarin twee zwanen Walnoten zouden we die morgen rapen Eerst koffie uit een thermos, hoe het dorp nu verder, over yagyas en raad ook over vermeende wanen ‘k Filmde de plek even, dan liepen we ‘t dicht omzoomde pad met riet Vonden de bomen en de noten, vulden…

zich thuis voelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
waar heb ik ergens gewoond zo dacht ik zo vaak natuurlijk heb ik altijd onder een dak geslapen en ben nimmer de deur uitgezet toch was mijn jeugd er een als velen zeker niet gekooid, maar de eigenwaarde is door een gang langs wisselende paden veel later door mijn opstuwende ziel gered .…

het einde der verbetenheid

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 292
iets gaafs geweest zijn zonder medelijden of overdrijven, kan ik wel met zekerheid stellen dat het nooit een feest was wie hij is in deze zelfs in zijn dromen vloog hij nooit over bergen hij wist zich wel te verbergen in een stoet monniken herhaaldelijk in bruine gewaden van zware adem op een kronkelend rollende-keien-pad…
Stoker27 november 2025Lees meer >

Wat ik niet zeg

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 352
Soms hou ik me vast aan het idee dat het leven weet waarheen het gaat, dat het me leidt langs paden die ik zelf niet kan overzien. Ik beloof mezelf niet opnieuw te verdwalen in dezelfde fouten, ook al fluisteren ze nog na in alles wat ik doe. Wat zou ik graag dat je me even vasthoudt, dat je zegt dat alles goed komt.…
10198529 januari 2026Lees meer >

Psychologe

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 393
Er valt simpele woordeloze onrust terug in de vallei van loze zinnenspinsels alsof een zonderling iets beweren wil over de wildernis van de menselijke ziel jouw vader was een stugge wandelaar heeft het pad gevonden naar de dood slaapt nu eeuwig op het kerkhof op zijn grafsteen een kleine boot jouw moeder kreeg vleugels in de nacht toen…

Waar geluk niet snijdt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
In het zachte midden van twee harten waar stilte nog geen schuld kent, loopt een mens zijn eigen pad— licht in de hand, schaduw in de rug. Hij weegt zijn vreugde als een vogel in de palm: te stevig en ze breekt, te los en ze vliegt een ander leven binnen.…

Ik hoopte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 221
De stad uit, pas op overstekend wild na zonsondergang verboden toegang en we bleven maar praten en praten en ik zag hoe donker het tussen de bomen was een paar passen vlak naast het pad ....maar ik hoopte, hoopte ....dat we moeite zouden doen ....en ik hoopte, hoopte ....dat we eerlijk zouden zijn Op het feest vroeg ik wat jij dacht…
Zywa16 april 2026Lees meer >

Wat bomen dragen

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 137
Een helderheid die niet dwingt, maar opent als een pad dat zich toont zonder bedoeling. En in de diepe stilte tussen wortels voel ik een kracht die niet wil overtuigen. Een aanwezigheid die mij langzaam herstelt door eenvoudig te blijven staan waar zij staat.…
CB26 juli 2026Lees meer >

het moet gezegd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 140
dan komt de aanloop naar een volgend licht, door mij ongevraagd of wellicht uitgedaagd op een pad waarop ik mij aan de werkelijkheid schuur en mijn energie zich mateloos naar binnen richt .…

Stervende zwaan

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 273
geruisloos snijdt zijn borst door het stervende riet, een zilveren varen op een zwart en bodemloos pad. De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas, geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart. bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk, en in het holle hout zingt zacht het verval.…

Verdwaalde olifant

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 107
De rebelse kolos heeft zijn eigen pad gekozen, ontsnapt aan de kooien van Artis, vrij in de ruimte van de oude stad.…
mobar1 oktober 2026Lees meer >

Onder het zonnezeil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 31
Onder het zonnezeil word ik elke dag geboren en sterf elke dag, maar het pad verdwijnt in stof. De tuin opent zichzelf naar de wind die niets bindt. Verder dan de deur droomt een tuin zonder huis waar stilte loopt en blijft. Hij steekt de hand uit, duwt de deur dichter en blijft staan tot de stilte hem inhaalt.…
Piewan3 november 2026Lees meer >

Boswandeling

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.182
Wandelstof kruipt achter me aan… wolkend Het bos, zwoele warmte, flikkerend zonlicht Zoemend geluid, muggen die struiken bevolken Ver geblaat van Drentse heideschapen met graasplicht Het pad zandgeel, onregelmatig door stronken Hoefafdrukken van paarden s’morgens vroeg Ik struikel, wankel verder… bosgeurdronken Laat in de middag, zon zakkend…

Drie koningen geven handen vol leven

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 808
De tijd kruipt koppig stapvoets huiswaarts in de Randstad Gladheid eet thans tijd van lieden die nu zelf kunnen glijden Lijdend met hun kapitale slecht trager zich om sneeuw verblijden Op bevroren wegen is door het tij het ijs op paden niet te vermijden.…

Slotzang.

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.470
'k Had een loopbaan ingeslagen, hobblig, distelvol, en naar; Zij vereffende mijn paden, strooide bloemen; dank zij haar! Wat dan zoude ik mij beklagen, dat ze aan 't eindperk, van mij scheidt? Eenmaal moet aan kroost en gade, eenmaal haar, vaarwel gezeid. En zoudt gij het dan misduiden, die nog naar mijn nagalm hoort?…

Componeren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 250
ek is op pad, in my gewillige hart gevul met ’n ontwakende klank, na die sleutels wat ewe beeldhouwerk is in wit en swart, om en om gelê op ’n nog onaangeraakte horisontale lyn…

'n Nacht ...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.215
'n Nacht vol van geluiden, 'n Nacht vol van beweging, Donker en eenzaam is vergeten zo laat jij mij herhaaldelijk weten Donkere hemel, verlicht door de maan wanneer wij samen weer op pad gaan Het hoort er nu eenmaal bij, zo is het goed Wie had dat nu ooit vermoed De nachtelijke uitstapjes elke keer aan alles komt 'n end, zo ook aan dit…
metha1 juli 2003Lees meer >

Engel

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Ze zei "Ik moet je verlaten, onze paden gaan uit elkaar." en de tijd bleef staan, (ik hield zielsveel van haar). Ze moest gaan bij het eerste licht, over de horizonlijn, dus deze nacht zou onze laatste samen zijn. En ik verloor het kind in mij, achtergebleven met herinneringen in de vallei.…
Kay Kreuning8 september 2003Lees meer >

Dans van Bekoring

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.977
Ze draven langs de oever Verenigd in een roerig uur Wanneer de wind wankelt en valt Uit de greep van de lust gerukt Kiezen ze een ander pad. Een soepele ren op slanke benen. De gelijkenis van hun silhouet lost op.…
Wimper11 september 2003Lees meer >

De grote tuin

gedicht
3.8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 23.473
De grondwet van de aarde is langs de kanten van wegen en paden nu al uit planten en bloemen te raden: waarom hier dit gras? Omdat iemand zo pas of ooit, zeg maar ooit een eeuw geleden langs is gereden en zijn bakje as had leeg gestrooid. Waarom daar die planten?…

Ik ben geen wereldmacht, die loont en straft

poëzie
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.852
Ik ben geen wereldmacht, die loont en straft; Mijn eigen Doper, maak 'k mijn paden recht; Ik leer: Wie zijn geluk in liefde legt, Vergaat; weg spoelt de tijd hem, vlucht'ge haft.…

Tot wie mag ik mij wenden?

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Wij zijn geboren in een bange tijd, een tijd waarin de stormloop van het kwade, de mensen meesleurt langs zwarte paden, een duistere weg, die naar de afgrond leidt Wij, wij zijn zo machteloos en zwak, de wereld willen wij maken tot Eden, maar onze armen vergeten wij, zij worden door sterken met voeten getreden.…

Individu

netgedicht
0.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Ik loop de deur uit Voor wat boodschappen in een supermarkt Voor wat vlees bij de slager Alles zet ik in een kar De rij is lang Er is maar één kassa open Smal is het pad Snel de boodschappen lopen De caissière is bezig Iedereen wacht ongeduldig op zijn beurt Mensen kijken zuur en cru Individu De lopende band is…

Geheimen achter schors

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 788
Zwijgend langs het schimmige pad in een schier eindeloze rij schuiven ze langs mijn flanken vol scheuten, takken, ranken diep droevig druipend nat soms ook weer vrolijk stralend blij zien ze op mij neer, geen besef van mijn groeten en mijn danken voor al het stilzwijgend leven geen woord over mijn gedachten geen glimlach uit hun kruin…
kees keizer2 september 2004Lees meer >

Winterstrand

netgedicht
3.3 met 62 stemmen aantal keer bekeken 21.680
Mag ik je even weghalen uit je dagelijks bestaan zodat je niet vergeten zult welk ander pad je in zou kunnen slaan ik vraag maar een ogenblik van je geduld. ‘t Is even wennen op dit stille winterstrand je hoort hier alleen de zee, de vogels en de wind kom ga met me mee, geef me je hand Ik weet dat je dat veilig vindt.…
Els Boelsma22 februari 2002Lees meer >

Herfst

poëzie
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.010
Dat het zonlicht zo voorzichtig Door de ijlheid straalt van 't lof, En het groene blad doorzichtig En veel eed'ler maakt van stof, Dat het windje in de twijgen Zo behoedzaam gaat te werk En alleen wat blaadjes zijgen Doet op 't pad en 't bloemenperk, Zonder 't wazig diep te raken Waar de groene schemer blauwt, Of de goudglans…