Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

naïef

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.055
het was het kind in mij dat preekte woorden van goedheid en vrede niet van kwaad wilde horen dat de mens schijnt aangeboren het kind is dood het preekt niet meer ik wurgde het zelf in mijn schoot om zo zijn naïviteit te smoren het zijn gróte kleren die ik draag en op mijn schouders zwaar het weten van het kwaad dat alom woedt met wortels…
hannah13 september 2006Lees meer >

vondeling

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.115
ik zou, ik zou het in mijn armen nemen, op handen dragen, knuffelen en zachtjes strelen. terwijl het zich - nog wat bescheiden - stevig tegen mijn ziel aanvlijde, ging ik vast met zijn woordjes spelen. nog niet geheel voldragen wanneer ik het teder schrijven zou.…
hannah18 september 2006Lees meer >

Groeien bloeien rotten binden

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Liefde voor geur en smaak Verdwijnt wellicht ooit En mijn toekomst is het asvat Waar ieder alles in werpt Maar waar mijn vlam minder vat Gelukkig scheiden we het afval In grijze en groene bakken Men werpt mij in de groene Alwaar ik rustig composteer En snel tot nieuw leven kom Al ben ik dat dan zelf niet meer Maar planten zullen warmte dragen…
Rikus Kiers11 oktober 2006Lees meer >

op zee gedragen

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 525
De zee is een lange lijn die uithaalt naar de wereld van mensen het krult er onder boze deiningen van dingen die we niet kennen golven komen van andere planeten onder ons voeten over de kim en nog vele einders verder weg zoals ik met mijn linkerhand geen raad weet hoe die moet schrijven draag ik iedere kustlijn op mijn rechterpalm…

Bloemen in doorzichtig glas

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
geborgen in de grijze morgen wit de wereld zich opnieuw vlokken stillen in hun spel dragen traagheid dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt in…
wil melker27 december 2008Lees meer >

Blind in de kast,

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 447
de met zorg gekozen tekst werd vergeten, voor waar ik ging, kwam ik net vandaan de tijd verteert het werkelijk zien de lamp verarmt zich in het minder, kaarsvet druipt van beide handen, geëtste beelden van een blinde, bestaan meer wegen dan voorhanden, vindt de hinder van obstakels van ongelijke standen, die ik niet wil wilde zien, draag…
pama28 december 2008Lees meer >

Liefde

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.091
Ik wil jou voelen Samen met jou tegen de wereld, tegen iedereen Jouw lichaam door de ogen van een blinde waarnemen Ik wil jou alleen Ik wil jou zien Midden in de duisternis jou als lichtpunt zien Jou hebben als houvast, het lichtpunt tot me nemen Het dragen als mijn eigen last Ik wil jou horen Door het daverend applaus van een druk publiek…
Aleta7 april 2009Lees meer >

De last van het zwijgen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7
De zwaarste last is wat je blijft dragen nadat iedereen je heeft verlaten.…
Piewan22 november 2026Lees meer >

Dierenleed

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 759
Botsende daken En balkonnen Die de regen van beton niet dragen konden. Slijkstroom van boeken Die de bibliotheek doneerde Aan het rijk der doden. Lees. Lees de angsten in de ogen Daar waar goud uit de potten is gejat. Het was een duif, een eekhoorn of rat Of kat die met dubbelloops is neergeschoten.…

Wondertjes van samenzijn

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 581
huis aan kant energieën opgebrand uitgeblust valt zonlicht naast me op de bank we zitten in zijn licht zijn ogenwit daagt buien uit te regenen zonder dat mijn storm fluit pupillen dragen mij kleuren vragen tederheid scheppen wondertje van samenzijn gesloten voor publiek zijn mond gegoten rond de zachte lippen iets verstrakkend…
wil melker24 augustus 2009Lees meer >

'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 716
Ik draag een trui. 'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen een echo uiten over de toch doodgewone dingen. Ik zou 't leven hier zomaar willen bezingen een echo uiten over doodgewone dingen.…

Licht

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
Hij lacht bij termen, rotsen en stenen die het licht niet dragen kunnen. Verdwalen kan hij niet, Want hij is niet onderweg. Zijn hart als orgel in zijn oren. Met de spetters van een halve fontein die zijn inkt verlopen laat. Het is tijd. Het licht verdwijnt. Hij gaat.…

Vader zonder moeder

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 569
Vader, die nu opa is, met grijze, rimpelige handen die de krant nog amper dragen kunnen. Koffie over het tapijt. Vader is zijn liefste kwijt en daarmee ook zijn wil te leven. Met het vallen van de post droomt hij hoe ze hem komen halen. Het einde van zijn lijden lijkt nabij, maar tot die tijd blijft hij maar in zijn krantje lezen.…

Ik zal je missen

netgedicht
3.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.093
Wij dragen onze dromen: in tranen zaaien, oogsten aan de overkant. Uit: steeds weer exodus, p.11…
Adeleyd21 september 2009Lees meer >

Zestig

gedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.730
Dagelijks neem ik dat breekbare dubbelportret in mijn armen En draag het omzichtig naar buiten, ik mag niet bezwijken onder dat paar, ik mag met mijn paar niet verdwalen. Hoe breng ik het veilig naar huis? Ik ben dat mijn vrijheid Verschuldigd, mijn gouden erfdeel met stomheid geslagen. Geen afkomst is gekist.…

Hemelhuis

poëzie
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.468
'k Voel me een kleine koning in mijn grote plicht: vrouw en kind te schragen op mijn sterke jeugd; en ze hoog te dragen in mijn vreugd! Daar, op 't schouwke, prijkt mijn enig kruis. Wees mijn engel, vrouwke, wees mijn hemel, huis. Wees mijn stoutste roemen, wees mijn zoetste troost, frisse levensbloemen, krachtig kroost.…

- De gekregen kledij -

netgedicht
4.0 met 42 stemmen aantal keer bekeken 570
de gekregen kledij, deze rustigere laag, wij dragen ze allemaal ze is onze etherische herinnering aan verlichting, emotionele verbondenheid emotionele ervaring een bewuste keuze van het grote eeuwige zich steeds meer openen kledij, de buitenste laag bedekend als mantel der liefde het fysieke lichaam, in ons zelfvertrouwen, gekleed…

Handen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Met onze handen kunnen we dragen De last, die voor een ander te zwaar is En onze naaste helpen waar dit nodig is In moeilijkheden en verdrietige dagen. Onze handen kunnen we vouwen Om met eerbied tot God te gaan Hem te danken voor ons bestaan Dat wij op Hem mogen vertrouwen.…

Spiegelglad

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 587
heeft wijsheid te maken met wat ze nu voelt de weg van nee is juist die van de minste weerstand zal ze nog eenmaal klauteren en klimmen zal ze nog eenmaal in die liefde geloven ja zeggen het vereist meer dan moed maar de fluister van juist die liefde zal haar behoeden zegt de wind liefde als zijnde de parachute om haar mee te dragen…
windwhisper26 december 2009Lees meer >

- Heldere vluchten -

netgedicht
3.7 met 52 stemmen aantal keer bekeken 689
Vleugels rijzen van de imposante spanwijdte adelaars, roven mij het beeld dragen heldere vluchten naar het firmament ter wereld. Geruisloos gekleurd zweven voornamelijk lichtblauwe tinten als "een". Laatste sprankel leven trekken voorbij een vallen in bergachtige gebieden leefde temidden van verdrinken.…

geschokt

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 770
hoe je in enkele minuten alles verliezen kan er slechts pijn blijft en verlangen naar de relatieve saaiheid van het alledaagse arm en rijk voor éénmaal gelijk verweesd wanhopig verslagen wie kan dit dragen zoekend tussen puin en lijken naar voorbije tijden de dood dreigt van alle kanten geen tijd voor rouw je moeder, je kind, je geliefde…
rietvr24 januari 2010Lees meer >

Kijkdagen veiling

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 838
De brede eiken trappen dragen lichtvoetigen en zwaargewichten. Gewichtig spreekt men over Amsterdamse school. Schouwspiegels spiegelen Barok en staande klokken. Bronzen beelden beelden kunstzinnig uit. Schilderijen tonen beelden van verlichting. Kroonluchters beschijnen Jugendstil en Art Deco.…

zeg het maar aan niemand

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 665
blazen, sterren in gele kleedjes langs de lengte van het huis ik wil ze vangen, vandaag, nu en morgen weer wanneer ze zwaaien met zwavelstokjes in hun kleine hand alsof ze, goudgelokt, weten dat mijn gedachten warmte nodig hebben het is bitterkoud binnen ik strijk een lucifer aan het ruwe dennenhouten vlak, met zachte trek even draag…

De Grote terugkeer van de koning (proloog)

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
O, koningstroon van zilverschoon wiens plaats is lang verschoten De bladeren liggen in het rond gevallen van de bomen Wel stratenlang luidt weegeklaag de roep om lichte dagen Zijn krachten die men putten kan voldoende om te dragen?…

De Zon

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.047
De Zon stuurt haar stralen naar de aarde Haar Licht, haar Warmte, wat een waarde Dat wordt ons allemaal gegeven Daarom kunnen wij het Leven Beleven Het Leven, de Liefde, wij Twee Dragen de Zon altijd met ons mee De Zon geeft ons Energie en Kracht Kijk naar buiten en zie hoe ze naar Ons Lacht Mijn Sunman, jij straalt voor mij als de Zon…

De langste dag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
De datum van uw gang naar Huis gekerfd achter dat kleine kruis bericht de aanvang van de zomer… Vandaag draag ik dezelfde jurk bedenk ik als ik even hurk, het was toen 30 graden, kom, denk ik vastberaden. Vier jaar na dato, de dag van het kruis begeef ik me weer op weg naar huis, dichtend over de Grote Zomer.…

Een cirkel van wit licht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
cirkel wonen van wit licht Aan de buitenkant is een liefdesband die naar binnen rinkelt, als men moe is bedroefd, be-roerd is Het oog opent bij een stille trom Aan de koningslach herkent men bewaarkracht Want één zijn is niet alleen zijn is in een cirkel wonen van wit licht Wanneer de tijd vraagt om gulden tranen beperkt te dragen…

775 dagen verdriet

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 977
de scherven liggen nog steeds op de grond in elk van de duizend stukjes zie ik jou je vroeg me je te vergeten iedere dag neem ik een stukje weg om daarin voor het laatst jou gezicht te zien terwijl ik je naar de glasbak draag de stofzuiger staat verlaten in de gang staat al drie maanden stil bij mijn verdriet geen ander die het hem na zal…
nurk17 juli 2010Lees meer >

De voet uit het verleden

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.212
in de luwte van de lindeboom schrijf ik liefdevolle gedachten draag een stukje in mijn hart van de ontmoeting de herkennende ogenschittering en vreugdevolle monden in momentjes van beleven samen zittend rond tafeltjes soms als span apart in een stil verstaan wist ieder onbetwist van de tere plekjes, de traan onder houten binten…

Rusteloos?

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 606
In de klimmende jaren moet steeds veel worden weggegooid, het idee dat verwachting en geluk mild en duurzaam zijn, een subtropisch klimaat, een omhelzing als warme deken, in plaats van verzilting van mentale aanslagen die naar gelang het duurt, steeds levenslang vragen bij zich dragen en gekoesterde littekens achterlaat in het…
pama22 augustus 2010Lees meer >