4214 resultaten.
't Is lang geleden (12)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.356 Nog scheurde wijdjagende valk met schaars
Geroep uw stilte, mijn Veluwse grond!…
dag huisje
hartenkreet
3.4 met 26 stemmen
8.863 Ben alleen in de kamer
Ga zitten op de grond
Tranen branden, sluit mijn ogen
Voel een trilling rond mijn mond
Haal je sleutel te voorschijn
Steek hem straks nog eenmaal in het slot
Aan al het goede komt een einde
Maar wat komt dit einde vlot
Dag lief huisje, ik zal je missen
Ik moet nu ergens anders heen
Een andere stad een ander huisje…
Overgave
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.058 De grond is onbetrouwbaar,
het zand al weggesleept;
de metershoge golven,
onstuimig opgezweept.
De stroming onvermoeibaar,
zij beukt met volle kracht;
ik word door haar bedolven,
zij heeft mij in haar macht.
Haar kracht onovertrefbaar,
of ik dit overleef?
Ben ik niet meer bij zinnen,
dat ik me overgeef?…
Dagelijks gebed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.070 O nee, de toekomst ligt niet
aan mijn voeten
en als zij er ligt,
stopstamp ik haar de grond in.
Ik haat mezelf
in dit voorbijgaan om niets,
een zucht van verveling
die moet worden verbeten,
een besef van waardeloosheid
dat moet worden gekrenkt,
lachend en
ziedend en
lullend
samen…
W O E D E
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.230 Stampende voeten
Een gebroken geschrijf
Een traan op de grond
Het is haar kreunend lijf
Daar in de achterkeuken
Blijft de haat beuken
Op borsten en buik
Ze is in elkaar gestuikt
Verbannen naar de tuin
Zelfs de bomen huilen mee
Drie kleine hoofdjes aan de ruit
Verscheurend en wenend zonder geluid.…
Tulpen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
2.406 Bloedplassen, trots het zonlicht levend rood,
Zag 'k wijd vervloeien tot de horizont;
Uit lang gespleten, geel ett'rende wond
Walmde wee-zoete reuk, als van de dood;
En 't leek, alsof een bloedstraal opwaarts spoot,
En onbeweeglijk hing boven de grond:
De droppels sidderden, helrood en rond,
Gestold tot blad'ren aan de beukeloot.…
Blauw, licht en stilte tot de horizont
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.227 Rustig-sterk stapt een zaaier, jong en blond,
Helblauwe streep tegen grijs-glinst'rend zand:
Beslist gebaar van zegenende hand
Sprenkelt nevelend stofgoud op de grond.…
Laat de luiken geloken zijn
poëzie
4.2 met 24 stemmen
4.542 Wen het kindje gedogen wil
moe en tevreeën,
dat de blinkende ogen stil
toe zijn gegleeën,
dan zal komen de dromenvrouw
zacht over de grond
zij de vrome, die schromen zou
zo zij wakenden vond.
En zij zal in de lange nacht
aan het hoofd zich vlijen
met der dromen wufte vlinderpracht
het kindje verblijen.…
Diepe wateren
netgedicht
2.3 met 737 stemmen
67.924 De dank uit mijn hart kwam van diepere gronden,
waarover fluitende, nee, zingende vleugels
de aardsheid, met deze goddelijke teugels,
verdiepte naar eeuwlijk verstrijkende stonden.…
He jij daar!
hartenkreet
3.6 met 50 stemmen
14.040 He, jij daar die mijn gedichten leest
Ik heb je nog nooit mogen ontmoeten
Maar het helpt me dat ik ze met je deel
Het geeft me weer grond onder mijn voeten
Ik kan nu mijn gevoelens een plekje geven
En mijn emoties in woorden en zinnen vertalen
Mijn dichtwerken zijn wel niet professioneel
En ik trek vast geen volle zalen
Maar het geeft me…
Richtingwijzers
gedicht
3.3 met 22 stemmen
16.513 Zijn bek lag heel lang op de grond.
Van suiker hield hij zeker niet.
Ik dacht niet dat hij me verstond.
Je moet onthouden
Dat iemands oude ogen breken
Als oud glazuur. Het bleken
Haar wimpers zelf die toeklapten
Vastkleefden en haar uitpakte.…
Amandelijs
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.539 Ik kon als kleuter Kees geen korstjes kauwen
en kreeg de krengen zelden door mijn keel
Mijn moeder was zo'n vrouw als vele vrouwen,
raapte ze van de grond en zei in vredesnaam nooit veel.…
De oorlogswinter
hartenkreet
3.0 met 63 stemmen
10.922 het was koud, bar koud
we hadden niets om te stoken
de oorlog had alles opgebrand
we zaten ondergedoken
kolen waren niet voorhanden
hout was een schaars goed
onze kleding was versleten
hoe houd je dan nog moed
dekens mochten haar niet baten
kleine Elske stierf, mijn zus
vader hakte in de grond een gat
en ik gaf haar een laatste kus…
Herfstgedicht
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.417 Heden is herfst:
de regen valt met bakken;
sijpelt grauwe grond tot dras.
De kou begint
en is niet uit te vlakken;
druppels kleven
aan het natte gras;
daar buiten stormt de wind
tot stilte valt.…
oergrond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.238 scherp geurt de aarde,
geeft diepste geheimen prijs
langs het spoor van mollen,
die rul en kruidig
hun sterke sporen trekken,
door de malse, verse grond
verdord eikenblad ontmoet
nu een vroege kastanje,
de gazige libelle tekent silhouetten,
gevleugeld als papier is zij,
ze fluistert de wind
blauwglanzend ijs versmelt de pool,
gletsjers…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.084 De herfst, hoeveel is er al over geschreven
Hoeveel is er al over te doen
De kleuren die door jouw worden gegeven
Zijn die van één en een miljoen
De herfst met vallende blaren
Eikels en kastanjes beukennootjes
Alsof het er niet voldoende waren
Liggen op de grond, worden vertrapt tot mootjes
De herfst met regen en harde wind
Soms stormen…
intermezzo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
734 en sta niet op,
stel niets voor
enkel tegen
en zeg niets in stiltes
maar lieverd
mompel zwijgend
bewaar je evenwicht
de tijd wil het later
en draai je om nu
nee, nogmaals
kijk zijwaarts
wring het vocht
uit mijn woorden
ze zijn immers
bloeien vergeten
terug naar de realiteit
beide benen in de lucht
de grond…
Winter
gedicht
3.2 met 67 stemmen
26.107 gingen wurmen diep de grond in?
staat het zomerhuis verlaten?
springen reeën door de bongerd?
uit mijn lege zomermond
blaas ik warme adem in mijn handen.…
Dance virtu
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
3.420 zuchten onder zwarte druk
van geen oor- maar oogstrelend verhaal
een glimlach opent zijn weg naar virtu
en terwijl de zon traag schijnend
een nieuwe dag begroet straalt een
dood scherm naar zijn leven dagelijks
begrensd door vier grauwe muren
het oog met zicht op onwerkelijkheid
roept hem ook vandaag en laat beide
benen wéér niet op de grond…
Aquarel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.502 Treurende wilgen omzomen deze grond
als een wollig en wolkig, lichtdempend lint.
Hoog aan de einder verkleurt het naaldwoud,
getemperd door het verdampend ochtendlicht.
Met enkele strepen verbeeld je het stamhout
en geef je het landschap een eeuwig gezicht ……
Vliegen als een vogelbekdier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 wat gezegd is
Hij oefent oogopslag
en voorhoofdsrimpeling
op mededeelzaamheid
terwijl hij niets te zeggen heeft
Zinnelijk neuriet hij een liedje
over luidop gapen in gezelschap
wat onzedelijk is
maar de eerste maanden toegestaan
Na jaren is zijn stem verdroogd
en dichtgeslibd zijn mond,
hij bivakkeert op buitendijkse gronden…
ENCORE
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
885 de lente doet me denken aan verlies
er zijn weer negen maanden dood, begraven
wat overschoot is voedsel voor de raven
de bron van al wat leeft is vuil en vies
de lucht is zwanger van het zaad, ik nies
en druppels vinden in de grond een haven
een groef ontvangt het vocht vol overgave
er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies
zoals…
De krekel en de mier
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.513 Een waas van groen trekt van de malse grond.
Tel de lentes die nog door uw aderen spelen.
En laat vooral uw stramme ledematen zwijgen.
U heeft uw zetel boven wel verdiend.
Of is het waar dat u de gunsten van die vriend
alleen door almaar sloven kunt verkrijgen?…
IJl rijzen blanke berken
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.784 IJl rijzen blanke berken, als boeketten
Van trillend zilver, op een lucht die blauwt,
Uit blonde grond, vol groepjes eikenhout,
Die tegen 't blauw roodbruine vlekjes zetten.…
Trouw
gedicht
3.4 met 23 stemmen
8.864 Ze zijn niet jaloers, voelen slechts trots
En bemesten trouw de grond
Voor dit experimentele offer.
----------------------------------------------
uit: 'De gevelreiniger en anderen', 1994.…
Beerput Poezie
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.695 rust toch eeuwig
gij zeveraar
uit zuur gesproten
zoek heil in het slijm
van ene zoete kwijl
uit mijn kots
na danige overmaat
gij, met zwerende vingers
trek strepen met
bloed doortrokken pus
in de diepe zware grond
van modder en schimmel
gij baart de stank
uit ongekende hoeken
uwe gore geest
zal doordrenkt geraken
van het zwart…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Plompverlegen in de regen
overstromen smalle stegen
vloeit het water over stenen
op een ritmisch hemelwenen
gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de…
Kunstberg
gedicht
2.7 met 17 stemmen
8.191 In putten hol als de ogen van de dood
gapen riolen, lang vergeten graven;
oeroude gronden komen maagdlijk bloot.
Ik wandel liever hier dan in de stad
waar 'k loop als iemand die zijn naam vergat:
hier voel ik vaag een schoner wereld worden.…
Stoeptegel
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.028 stukken puin
gebroken bovendien
ik dacht meteen wat doe jij hier
wat heeft het nog voor zin
ontdekte lege flessen bier
het schuim zat op je kin
je ogen straalden geilheid uit
geen enkel spoor van schroom
er droop wat sperma van je huid
als bij een natte droom
de roze kaugom in je mond
verloor al snel haar kleur
je naakte lijf in koude grond…
Aardse bodem
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
921 de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten,
verbinden een ieder die luistert en tuurt,
met de eeuwige oertijd van zomer en winter,
steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af,
terwijl op de grond rottend blad van populieren
een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren,
heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht,
dat wikt en vecht…