3479 resultaten.
laten we doen
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
1.483 is gebeurd
Laten we doen
Alsof ons hart
Licht en vrij is
Laten we doen
Alsof niets
Ons hart
Donker kleurt
Laten we doen
Alsof geluk
Alledaags is
Laten we doen
Of we gieren
Van de lach
Laten we doen
Alsof praten
Abnormaal is
Laten we doen
Alsof alles
Al is gezegd
En dan komt er een dag
Dan verdwijnt mijn stomheid
En spreek…
taal der liefde was toen in
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 gevoelens kon je niet vertrouwen
mijn kansen kwamen
in de jaren van verwarring
toen hormonen je vertelden
dat relaties eisen stelden
vrouwen werden leuk voor jou
ik mocht weer spreken
met je ogen en je handen
de taal van liefde was toen in
contacten vriendschap
werden liefdesbanden
met je mond mocht ik
de liefde proeven
maar je…
Ik kom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
801 Laat van je lippen vooral geen taal
die aantoont dat je ook kunt breken
zolang het glanzen van je ogen
maar van je gevoel kan spreken.
Of keer anders je handen naar boven
en vouw ze open ten teken ...…
Inktvlekken
gedicht
2.6 met 53 stemmen
12.305 Maar alleen de doden mogen vergeven en zij kunnen niet spreken.
Hun buren zijn andere doden, eindelijk veilig, zij hebben geen mond of een
kaarsrechte rug.
----------------------------------------------
uit: 'De verleden tijd van vrede', 1997.…
God gaf ons...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
755 God, Hij gaf ons onze stem om te spreken.
Om Hem te kunnen loven en prijzen
Dat wij Zijn geboden niet zullen verbreken
Maar Hem alle eer en dank bewijzen.
God, Hij gaf ons onze handen en voeten
Handen om ons werk te kunnen verrichten
Voeten om onze medemens te ontmoeten
Om elkaar te helpen de lasten te verlichten.…
Dodenklacht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.412 Ik wil de teedre woorden spreken,
Die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde;
'k Zei niet genoeg.
Ik wil haar dodensponde sieren
Met bloemen der herinn'ring.... Ai mij,
Zij bloeien vroeg!
Daal op haar neder, op haar handen,
Die zegen spreidden; vlecht een krans haar
Om 't jonge hoofd.…
- Het dynamische portal -
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
523 De waterstraal, natuurlijke waterfonteinen
tussentijds op ons gericht
ontstaan door de echte wereldse bronnen
toen de erkende wateren nog spreken konden
en de harten luisteren wilden
de hoeveelheid mooie uitstraling
van beken op alle plaatsen, bronwaters,
die niet langer doorwaadbaar smaakafhankelijk
koolzuurhoudend sprankelden.…
Laatste ademzucht
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.346 Zwijgend is de kracht van de stilte
wanneer de wereld inslaapt
ondergedompeld in fluweel-nachtelijk tapijt,
en fluistering van schaduwen
gevormde beelden in haar geest laat spreken
en de droom de eenzaamheid gaat doorbreken.…
Herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
593 Zien
jullie dan niet dat ik een voorname diamantslijper
ben, die terugverlangt naar haar schone inborst,
haar edele manier van spreken, haar sexy verschijning.
Ooit rookten we samen de waterpijp en high van dat
bedreven we de liefde keer op keer, totdat we weer
keer op keer de liefde bedreven.…
Met Kerst samen gelukkig zijn..
netgedicht
4.4 met 65 stemmen
3.306 Geef mij jouw hand in de groei van ons leven
zichtbaar achter de deugden van 'n enkel kind
dat zijn gedachten tot genoegen laat spreken
niet meer bedachtzaam maar enkel blij gezind.…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 hoofden
De snijdende kou blijft wentelen om
starre gebaren die stenen wreedheid werpen
naar inslapende zielen
Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en
snijdt diep in samen gevouwen handen
die steun zoeken op het gebroken dressoir der wanhoop
Alsof zijn wil de wet veracht
en kromme wegen gaat in ziende ogen
die geen stem hebben om te spreken…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Het duizelt tomeloos
ik tast naar houvast
waar niets mij meer overeind houdt
dit landschap stoot mij
uit alle banen van gaan
ik wil spreken
maar hakkelend verstom ik
slechts de stilte, hooguit een fluisteren
mag hier binnentreden
een ongrijpbare mengeling
van kleuren, lijnen en contouren
verdooft mij
de ranke masten betasten
de dampen die…
Najaar III
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 'k Hoor nòg in 't hout der woudduif innig klagen,
En dool gelukkig langs de bocht'ge beken,
En in mijzelve loop ik zacht te spreken
Bij schoon herdenkens weeld'rig welbehagen.…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 van wie het koren op de akkers dat ik eet
waar zon en druppels dauw in huizen
en vorst en kou en ‘t ruisen van de wind,
van wie zijn de getijden die gewassen doen gedijen,
van wie de stem waarmee ik spreek,
van wie het idee dat van mij leek,
van wie hetgeen er in mij droomt,
van wie het geluid van klanken
dat naar oren en naar harten stroomt…
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 van toen,
van jou spreken de muren
donkere woorden
sinistere wolken gezichten
verbergen de zon
de hersenen gekraakt
overweldigd door emoties
en de gevoelens van andere mensen om ons heen
heen en weer geslingerd
een leeg gezogen
brok ellende
lage trilling in de kronkels van een cobra huid
vechten om te overleven
telkens weer,…
Kansloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 slagen
Kan mijn volhardendheid niet roemen
Realiteit begon te snel weer te dagen
Realiteit die keihard terug blijft komen
En grenzen trekt die ik moet passeren
Als ik zelfs bij je ben in mijn dromen
Is er alleen maar een wijze les te leren
Starend in je prachtige ogen zie ik je helemaal
Je ziel leg je kwetsbaar voor me neer
Onze ogen spreken…
Sinds ik het weet...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
5.297 Sinds ik het weet - ik weet het wel, ofschoon
Nog onder ons angstvallig wordt ontweken,
Het boze woord te noemen, dat bij 't spreken
Licht ruw of wat onzuiver klinkt van toon, -
Sinds ik het weet, werd mij de overvloed,
De schoonheid en de zoetheid aller dingen,
Die mij alom omgeuren en omringen,
Nog wèl zo liefelijk en wèl zo zoet,
Sinds…
Vergroeid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
623 Lief, hoe kan het zijn
dat jij en ik wij samen door de tijd
geen onderscheid meer maken
tussen kijken en zien
spreken met één mond
onze lippen zich sluiten
buiten die van de ander om
de waarheid in het midden blijft
bij een te veel aan woorden
nog steeds geboeid
vergroeid van ik naar wij
lief, hoe kan het zijn
dat jij en ik wij samen…
Als ik in jouw ogen kijk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
869 Jouw ogen spreken een andere
taal. Zij geven de zoetheid van
honing aan ieder liefdemaal.
Zij voeren mijn fantasie ver weg
naar een tropisch land; en brengen
mijn ziel tot rust onder de palmbomen
van een wit zandstrand.…
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 prooi aan Forest Whitacker-eye
toch verven kwasten
niet zoals vroeger
toen alles eens vanzelf ging
en zeker geen uitleg behoefde
krullen zinnen nog altijd anders
dan hoe ik ze eerder opzette
Nostalgie en melancholie zijn slavenmeesters
ze likken, bewieroken, decoreren, vleien, glimlachen,
dreigen maar geen mond is er ooit mee gevuld
spreken…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 de haren
die ooit ons
met het oog op elkaar
ten berge rezen
weten wij
geluk is geen grijpstuiver
het is een werkwoord
dat moet rijpen
zoals wijn op het vat
het is meer dan gewoon
een zielsverwantschap
onvoorwaardelijk ook
puur en oprecht
werkelijk en duurzaam
nu gestaag de jaren
ons verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
spreken…
Finn
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
981 verklaren dat ik het niet beter
kan omschrijven
natuurlijk heeft hij het meest innemende lachje
en oogjes die je ter plekke doen smelten
ook voor het neusje weet ik niets anders
te bedenken dan dat het volmaakt is
(maar dat zou ik alleen maar uitroepen
in een opwelling)
ik zou alles misschien nog kunnen verduidelijken
door het uit te spreken…
Veelzijdigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
564 Wat behelst een ander spreken
opzoeken aanhoren
en van de leefwijze
getuige zijn of leren naar eigen keus.
Welke deuren open jij naar
het redenerende of de tuinen.
Mijn hart stemt me zwijgend
kent een rustige hartslag
fluistert over elke dag
over een objectieve benadering.…
Vriendschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 En nu spreken we elkaar eigenlijk elke dag,
Dat was niet hoe ik het eerst voor me zag.
Maar ik kan met je lezen en schrijven,
En wat wij hebben met geen pen beschrijven.
We hebben de grootste lol en kunnen alles bespreken,
Maar soms kunnen we ook een beetje tegen elkaar preken.…
Zegt men het weifelachtige te vaak ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Handvatten spreken dan dezelfde woorden van
staal hoop en moed, kijk die kerkuil of valk
ze uiten: vlieg met mij mee, beperk je niet
tot alleen werken met je benen, kijk mij ik bid.
Wij zijn slechts vogels, natuurverschijnsel als jij
stilstaande voor momenten lang boven het veld.
Wij zien verschillen, al zijn 't nuances in kleuren.…
Oudnieuws
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 waar is geluk
als het buiten regent
en het licht
als droefenis valt
voorbij het afscheid
spreek je dan over een gezicht
dat zwicht voor het gewicht
van de vergrijsde lucht
die zucht met reden
of door het lot wordt weggeleid
kan zijn dat gewoon dit ogenblik
wordt afgesneden en opgeteld wordt
bij dat allles wat toch vergaat en men enkel…
Dat gemeubileerde huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Er komt een dag dat ze over haar spreken,
zeggen die onbekende vrouw met oranje bril,
ze liep gewoon op straat langs de groene olmen
al doet het er heus niet echt toe , wij zagen haar.
Haar hart, haar handen hebben veel geschreven
over dromen, het ogenschijnlijke doodgewone leven
dat is mij ook om het even.…
De spiegel van al het mooie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 jouw ogen spreken een andere
taal. Zij geven de zoetheid van
honing aan ieder liefdemaal.
Zij voeren mijn fantasie ver weg
naar een tropisch land. En brengen
mijn ziel tot rust onder de palmbomen
van een wit zandstrand.…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 Te dolen door de dakloze bladeren, die
spreken, plekken waar niemand komt, seizoenen
als schimmen elkaar omhelzen, schuilplaats
waar we als dronken minnaars zijn vermomd.…
In elke ader..
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
619 Al weet ik tegen beter weten ,
in mijn teloorgang spreek ik haar
elke morgen als ik wakker wordt
haar plaats waar licht en schaduw
in balans volmaakt gedijt, ons
onafscheidelijk gemaakt in
haar vergeving in het gewogen hart
geraakt, waar de tijd zich even
heeft neergevlijd, de adem van haar
beeltenis, raak ik nooit meer kwijt..…