6267 resultaten.
Angst voor
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 Angst voor:
Moeten
Niet doen
Wel doen
Gaan
Niet gaan
Helpen
Niet helpen
Thuis blijven
Weg gaan
Eigenlijk
Veel
Onzinnige angsten
Maar ik heb ze
Angsten
Die nog steeds
In mijn hoofd
Spoken
Mij nog steeds
Lastig vallen
Op mijn
Eigen weg
Alsof
Iets mij
Tegenhoud
Om mijn eigen
Pad te gaan
En toch
Ik ben…
ONTKIEMING
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Alsof een dakvenster een blik
gunt vanuit winterse donkerte,
een licht gevoel van verandering
zacht kriebelt onder dikke kleding,
onbestemd iets in de lucht hangt,
gezocht wordt naar ware woorden.…
Verre luchten
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
422 ik lachte
betrapte mij
er op dat ik de
verre luchten
dichterbij wenste
alsof god in
het diepst van
zijn gedachten
mij zijn handen
ooit zou schenken
toch voelde ik
het bestaan dicht
om mij heen ik was
niet alleen in de mij
toegenegen straling
nooit is er het
begrip om weer
met dieren samen te
kunnen praten of van
vogels…
Het verkeerde verhaal?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
412 Vroeger moest ik wennen
aan mezelf, wie ik was
op filmpjes van mijn moeder
nu aan jouw stem, aan jou
levensecht lachend alsof
je in de andere kamer bent
terug uit het verhaal
waarin ik achterbleef
Het is zo voorgoed voorbij
ook als jij samen met mij
terug zou horen en zien hoe
het was
en evenmin zou begrijpen
dat jij daar toen…
Dromen vol geur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 zij wist
dat de verte
haar wenkte met
onderscheiden
kleurenpracht
alsof er al die
tijd naar haar werd
uitgekeken en gewacht
vorm en compositie
waren steeds
duidelijker te zien
in het naderbij
komen nog spraken
zij niet maar hun
geuren bestreken
het uitnodigingsgebied
jij hebt de schoonheid
van deze bloemenhulde
aangenomen en…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
Lichaam IV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Overdag doe je dingen in de wereld
’s Nachts in een droom ren je naar de horizon
Wapper je je armen omhoog en omlaag
In gedachten kun je als een lange sliert
Door het sleutelgat of door het oog van een naald
Je stijgt met enige schroom op
En voelt de duizeling terwijl je uitdijt
(alsof je lief je voor het eerst kust)
Je overgave is…
Herkenbaarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 je bloosde
lachte licht
verholen alsof
het vuur van
binnen brandde
heel voorzichtig
uitsloeg zonder
rookontwikkeling
ik kende
de kleur van
het lichte bloed
dat net je hart
in circulatie
had ontmoet en
met een extra slag
hitte genereerde
in een snelle
bloedbaan op
de huid gezeten
door intieme
manuele variatie
en herkenbaarheid…
Volkse engelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
542 Wacht nog even
totdat het gezicht
zich openbaart
sprak de stem
van het spiegelbeeld
tegen de buikspreekpop
toen volkse engelen
onder regenbooglicht
een vrolijk liet zongen
maar hij antwoordde niet
er was een zwijgend evenwicht
in het toestaan van een masker
hij keek naar het gezang van de engelen
luisterde alsof de dood op de loer…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 de stilte schuift
langs de muren
alsof ze iets zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist…
Kleine dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 Je lacht
en de kamer wordt lichter,
alsof alles even mag rusten
in het warme midden
tussen ons.
In jouw blik
vind ik thuis,
elke dag opnieuw,
zonder woorden
of beloften-
alleen jij,
meer dan voldaan…
Echokamer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
218 Ik leef in een kast
een kastje in een kast
Ja, robots kunnen leven
in heel kleine huizen
zonder iets nodig te hebben
behalve de zon
af en toe een reserve-onderdeel
en opdrachten om de sleur
van herhaling te doorbreken
Ik ben dicht, een zwarte doos
die je kunt uitlezen
alsof ik van glas ben
en dan zie je: ik ben
een kastje dat denkt…
Futon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
276 bed zonder poten
zweeft net boven
de grond alsof
het weigert
de zwaarte van
dagen, het dragen
van lichamen te
erkennen als wet
hier ligt men
niet neer maar
hangt tussen
vallen en rust
tussen zijn
en verdwijnen
de vloer blijft,
wachten
op wat nooit
meer neerkomt,
alleen het
lichaam weet
hoe weinig nodig
is om te blijven…
Contouren van een kiezel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
222 niet alles vraagt om woorden
niet alles wil naar buiten
zij strijkt iets glad in haar binnenzak
een kiezel misschien
een gedachte misschien
ze kijkt op,
zegt niets
iets blijft achter haar ogen liggen,
onder de zachte hoede van haar stilte
daar, in dat kleine achterhouden,
roert zich zacht haar onuitgesprokene,
alsof er een contour…
Door mij heen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
111 Ik luister
ik luister altijd
wat ik hoor
is niet wat jij
zegt
maar wat ik zeg
tussen jouw woorden
hoor ik mezelf
terug
en wat ik daar hoor
geeft mij meer terug
dan jij
ooit hebt gezegd
niet omdat jij
niet spreekt
maar omdat wat ik hoor
door mij heen
een andere betekenis krijgt
alsof ieder woord
ergens aankomt
waar…
Alleen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Wanneer het stil is, buiten
alleen een lichtreclame
voor genoegens van de grote stad
binnen alles grijs
de geur van de hond
alleen ik
rondlopend
alsof ik niet thuis ben
maar verken wat
er te zien is van de mensen
die hier wonen: niets
bijzonders, al is er
één opgeruimde kamer
met een lege kast
en op de sprei een knuffel
zacht onder…
Oude liefde roest niet!
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.325 Jaren vielen weg, alsof we niet al middelbaar zijn, de rimpels, zien we niet, jouw stok en mank lopen evenmin.
Kunstgebitten, doen niet ter zake, de grijze haardos evenmin.…
DE PAUW
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.553 De pauwe staat
in pronkgewaad,
ruisend rillen z'n veren,
hij schudt z'n pracht
alsof met kracht
wind er langshenen kwam scheren.…
Take it easy
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 We doen
het even heel erg kallem aan
Zo rustig
dat je bijna niks meer voelt
Van koude
oorlog raak je onderkoeld
De wereld
brandt - laat haar haar gang
maar gaan
We
doen alsof en poetsen onze glazen
Doen
elke dag een wens als vroom gebed
Alsof
een vrome wens ons heeft gered
En
stilte ons meer waard is dan oekazen
Poetsen…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos is stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak…
Wat de natuur me vertelt
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
712 Ik loop, de aarde neemt mij langzaam in haar
ongekende kracht, alsof zij wist dat ik op weg was naar mijn eigen pracht.
Hier is stilte geen leegte, maar
nabijheid zonder woorden. Het ritselen van
bladeren zegt wat ik zelf niet zeggen kan. Mijn zintuigen
komen langzaam tot rust, alsof het bos ze voorzichtig uit mijn handen haalt.…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 We spreken traag, alsof
taal iets weegt, alsof elk woord een
trilling veroorzaakt, een blik houdt stand waar stem
tekortschiet, en stilte groeit tot diepgewortelde vorm van begrip.…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Hij glijdt langzaam naar de
rand en blijft daar even hangen, alsof hij luistert naar
het zwijgen van iets dat voorbij is - een stem die nog nadraagt tussen de bomen.
Daarna volgen anderen in
een ongekend ritme.…
De adem van de maan
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
562 Ze drijft tussen nacht en dag,
alsof ze weigert afscheid te nemen van
de droom, haar bleke licht streelt mijn gevoelige huid
met een trilling van rust, alsof ze mijn wezen liefdevol en teder omhult.…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Je schoof naar de rand van het bed
alsof daar een grens lag
die ik niet mocht oversteken.
Ik houd vast
met knokkels wit van de kramp.
Zo ongedwongen.
Alsof ik je nooit heb vastgehouden.…
Slechts een voorbijganger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
256 En misschien is dat genoeg:
Niet heersen over het leven,
maar het bewonen, aandachtig,
Alsof elke ademtocht geleend is
van iets groters dat zwijgend naast ons leeft.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 En in de diepe stilte die
hangt als alles tot rust komt draagt het
bos een zwijgende, onuitgesproken aanwezigheid, iets
dat voortduurt zonder aandacht te vragen, alsof ademend leven zelf genoeg is.…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
133 maer nu
drijf ick op de rimpelen,
lichtblaeuwe wateren,
gelijck een stille ademtocht
onder den hemel.
,
alsof den deze
mijne glimlach bemint,
alsof het hooghe
mij wederkent.
.
ja, ick ben ick,
ende voor een corten stond
gevoele ick de bevrijdinge
van mijn wezen.
.…
Handelsgeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Kolen, cokes en koffiebonen,
zo gek kun je ‘t niet verzinnen,
maar het moet wel de moeite lonen,
Valt er goed garen van te spinnen?
Varen ze de haven binnen,
gaan er briefjes op de post
naar liefjes en gezinnen
wat in de kantlijn klost.…
Een klein draadje
gedicht
2.2 met 19 stemmen
5.200 Ik vrees dat leger van spinnen -
- de zenuwcellen daarbinnen.
Dat vreselijk web vol webben
kan ik eigenlijk niet goed hebben.…