Alle inzendingen over glimlachen

3333 resultaten.

Sorteren op:

De naakte waarheid

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 387
Elke glimlach was een voorzichtig evenwicht tussen breken en blijven staan. Ze noemden het liefde, maar het rook naar angst en het klonk als een deur die altijd op slot zat. Jouw stilte was hun schild, en jij droeg het alsof het bij je hoorde. Tot de dag dat je de sleutel vond— niet in hun woorden, maar in je eigen stem.…

In de stilte van de herfst

netgedicht
1.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 457
De schemering drukt zich langzaam over het herfstig land, ik blijf stil tussen het loslaten en het vasthouden, en glimlachend voel ik hoe de vergankelijkheid mijn wezen opent, zacht, wijd, ontvankelijk voor alles.…
CB5 november 2025Lees meer >

Zij is dat meisje

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 326
Niemand vraagt waarom haar glimlach niet verder reikt dan haar lippen. Of waarom ze zo stil staat in de gang, alsof ze wacht tot haar eigen voetstappen haar durven volgen. Zij is het soort meisje dat probeert. Elke dag weer. Alsof bestaan iets is wat je kunt oefenen.…
Charlotte8 november 2025Lees meer >

Smaragden Glans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 202
verblijft, gebroken en gebonden Totdat jouw liefde teder de duisternis zacht verdrijft, en hoop weer is hervonden In een verlaten wereld waar ik steeds werd beschimpt, ijskoud, zonder enig gevoel Onder een waakzaam oog dat ziet hoe leed ineenkrimpt, vind ik wederom een doel Mijn rust is hervonden in jouw speelse genegenheid, een glimlach…

Nabloei

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 187
In het ritselen van een jas, in een glimlach die zomaar ergens vandaan lijkt te komen. Verdriet heeft vreemde voeten: het leert geluidloos wonen in een mens. Toch breekt telkens weer het licht open. Een merel op het dak. Een stoel die wacht in de zon. De eenvoudige genade van ademhalen zonder haast.…

paddenstoelen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 140
De paddenstoelen dansen in de wind, met een glimlach die niemand vindt. Ze zijn de wachters van het woud, hun schoonheid is als goud. Dus als je wandelt door het bos, en je ziet hun kleuren, fel en los, Bedenk dan even, heel misschien, de magie die paddenstoelen bieden, ongezien.…

Het restaurant der liefde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 141
Met kaarslicht op de tafels, een glimlach op ons gezicht, genieten wij van elkaars gezelschap, in dit zachte licht. De muren vol schilderijen, zo kleurrijk en fijn, het interieur zo charmant, als een kunstwerk, heel rein. De stoelen zijn bekleed met fluweel zo zacht, een plek waar liefde bloeit, in de stille nacht.…

Hysterie

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Schichtig als een bange hond aan zijn baasje vastgeklonken loop ik hijgend in het rond op zoek naar de vaste grond in gepeins verzonken Hallo mijn liefste ben zojuist verdwenen als een glimlach in de nacht in mezelf verborgen onbeduidend en onschuldig zwevend naar een stille kracht Zoekend op het stille pad van vergetelheid en voeten…
sephus19 september 2003Lees meer >

Onze Eerste Keer

hartenkreet
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.496
Ze dwingt mij tot liggen Wanneer zij bovenop mij gaat zitten Zweetdruppels glinsteren over haar naakte lijf Beiden zijn we bevangen door stijgende hitte Een glimlach gedreven door sexueel verlangen Laat kleine kuiltjes zien in haar rozige wangen Kleine heupschokjes verraden haar plannen Langzaam verliezen we de kracht ons te vermannen Gezamenlijk…
Robert27 september 2003Lees meer >

't jaar

netgedicht
3.5 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.991
moe gespeeld in een boterham te bijten een boterham met kaas en zand dwars door bijeengeraapte bladeren rennen paddestoelen kijken met motregen op je hoofd lachen om de peuter die omkijkt of moeder hem ziet nee en hij stampt met zijn witte laarsjes in een modderplas winter is kijken door ijsbloemen naar aards witte matras glimlachen…
Jeroen Swaan13 september 2002Lees meer >

Warm onthaal van taal

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Gelukkig merk ik soms wel wat… Dan schrijft een lezer iets terug Dan weet ik: ik heb iemand geraakt, Die iets voelde ongeveer Wat ik voelde ooit een keer En warm jawel, dat word ik dan En ik glimlach ik even, vlug……
Jeroen Zwaal20 september 2004Lees meer >

Binnenste buiten

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.022
avec toi, la basse opinion mourit en même temps nog steeds de strenge vroege akkoorden, aldoor onderweg, waar op het voortschrijdend pad het genot zelden bekoorde; een kinderziel is met verwarring beklad avec toi, la basse opinion mourit en même temps door buitenlijfse krachten lijkt nog steeds het vel gespannen, een milde glimlach…

Decemberkinderen

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.489
voor al diegenen die op of omtrent Kerstmis hun verjaardag vieren eens dachten dat al die lichtjes voor hen waren, de kadootjes klein december is een dure maand wat regels soepel gevloeid uit een pen een Waterman natuurlijk, rustend tegen het schrijfknobbeltje gevolg van mijn fijne motoriek er is niet meer dan de warmte in botten, de glimlach…

Antwoord van duizendvoudige pijnen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Genadevol zal ik me vervullen in jouw ware aangezicht en ik zal gaan, met enkel een glimlach. Niets meer! Geen vragen meer zullen jouw ondoorgrondelijkheid teisteren. En gooi me dan onherroepelijk in de assen van vergetelheid!…

geen vrouw meer

hartenkreet
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 4.694
ik wil leven schreeuwt het in mij en even voel ik daar de kracht, voel ik mij opgewassen tegen hetgene wat me wacht een glimlach om mijn mond. het litteken waar eens mijn vrouw zijn was zal me vormen de rest van mijn leven. moge god het me geven ik wil deel zijn van de levensloop. ik noem het een litteken van de hoop!…

Droogte

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 978
Jouw kuiten wenken Glimlachen in een harde zon Het aroma van zand Een zucht strijkt langs de wang. De dorst draalt Langs de weke wanden van het verhemelte We wanen ons in woestijn En in een luchtspiegel Vind ik de waterval, jouw wellend speeksel Het loon voor een verbeten geduld.…
Wimper16 april 2004Lees meer >

Loslaten

hartenkreet
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.950
voor mij open En nu kan ik enkel nog hopen heeft hij de woorden gehoord die ik hem zei Of is het geheel over tussen hem en mij Ik ben het vechten zat Maar hoop dat hij het nu wel vat Het is niet makkelijk, het loslaten Wie weet heeft hij het nu wel in de gaten Misschien wordt hij wakker op een dag En kunnen we terug kijken met een glimlach…

Dromen

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.661
alleen Ver weg van alles dat ons Van elkaar gescheiden houdt Maar de dromen brachten mij Niet dichterbij, niet verder weg Ik zag geen mogelijkheid Om jou te spreken of te zien Maar de wens is nog altijd hier In mijn hart en in mijn hoofd Om jou vaker te mogen zien Dan dat kort moment op een dag Waarin ik jou groeten kan Met een glimlach…
Arjen8 januari 2004Lees meer >

De geurende brief II

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.409
mij zo raken kan draai ik rondjes in de kamer wie zal mij ooit geloven dan Betoverd door vele woorden van weleer neemt het bezit van mij hij moest eens weten hoezeer Deze wetenschap brengt mij dadelijk rust dat mijn gebeden zijn verhoord de tijd heelt daarvan ben ik mij heel bewust Ik trek mijn jas aan, ga de buitenlucht in glimlachend…

Zonder jou

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.324
De pijn is van je gezicht lezen, soms verschijnt er zomaar een glimlach. De mooie vrouw van weleer is veranderd in een hulpeloos wezen, dat wacht op het moment dat de dood haar zal komen halen. Ik leg mijn hand op je schouder streel je zachtjes door je haar en fluister; ‘dank je voor alles, lieve oma.’…
Marianne2 oktober 2006Lees meer >

Zij haalt haar lapjes uit de kast

gedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.003
Ze mag niet vallen, niet struikelen, haar glimlach zou aan scherven op de tegels slaan. (snel samenrapen, in haar tasje stoppen thuis plakken, later) -------------------------------------------------- uit: '21 dichters voor de 21e eeuw', 2004…
Eva Cox23 november 2020Lees meer >

Popel de popel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Héél teder héél zachtjes een lofdicht om jou En al dat oprechte dat wil ik nu vlechten Al begrijp ik nog steeds niet dat wonder van jou Je ligt bijna te slapen en je gaat effe gapen En ik stop en ik glimlach je ligt dwars over bed De contour van je kontje en de smile op je mondje Hebben mijn hartstocht aan 't denken gezet Heel stil neem…
falm30 januari 2010Lees meer >

- Bloemenbundel -

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 586
Jij die mijn glimlach zocht ..jij was er niet, om mijn wezenloos gezicht te kunnen redden en als ik aan deugden dacht, dan stierf mijn stem om de tijd te hebben mijn longen te vullen, als een harde klap in mijn gezicht, de gebroken wil hij danste..…

Zomertooi

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
daar staan ze de beuken en de eiken met hun bladerdak in de zon getooid en de berken en de tamme kastanjes kijk ze staan, als een glimlach als een ode in hun schaduw aan de stam is het goed vertoeven zonlicht sijpelt tussen de takken door iets ervan schittert op de lijfjes van libellen ook op het donsveren kleedje van opvliegende vogels…

A Marechiare

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 876
maan met een raamloze serenade, noodlottig verborgen achter de rode mantel van het water de contrabas en de gitaar vertelden elkaar hun levensverhaal verdrongen het lied van de gondelier, verfden kanalen en vissen zwart tot een engel verscheen en hen zacht troostte met haar stem, hen meenam naar een zachtblauwe lucht waar haar glimlach…

alleen

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 999
Ik wou een glimlach toveren geen tranen moeten slikken. Ik wilde me vleien in armen die me begrepen harde klappen zou ik kunnen krijgen. Een warm nest wou ik geen onevenwichtig huis. De onzekerheid stond bovenaan de lijst zeer afgeprijsd. Het was somber in mijn hoofd ik had het aan mijzelf beloofd.…

Haar hoofd woog aan mijn borst

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Haar hoofd woog aan mijn borst, het haar viel al bezijden, Een glimlach was haar mond, die schromend bleef en teer... Wee mij! toen zonk dit beeld; de dageraad was véér, Die 'k had nabij gedroomd sliep vèr van mij gescheiden. 't Hart zei: ‘verbórgen brood geurt zoeter en mondt méér.’…

Wie was je?

hartenkreet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.806
We glimlachen naar elkaar en weten: we gaan terug in de tijd, de tijd die waard was geleefd te worden.…

Liefde o Liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Hun ogen vol verrukking hun glimlach zó feestelijk. Even voel ikzelf weer dat ik opnieuw leef en iedere ademhaling wordt een zegen. Liefde o liefde, waar zou de wereld toch Zijn zonder jou?…

200 jaar koninkrijk der nederlanden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 826
gekleed onder een hermelijnen koningsmantel er schuren uiteengevallen lorren van overzeese delen rond het lichaam ooit aanelkaargenaaid door heloten zeeën vol met zoute tranen voelbaar verdoezeld in de natte voering wat is nu nog een koning zonder grip behalve dan gekleed gaan onder een zware mantel als roeping met vriendelijke glimlach…