3333 resultaten.
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Elke glimlach was een voorzichtig evenwicht
tussen breken en blijven staan.
Ze noemden het liefde,
maar het rook naar angst
en het klonk als een deur die altijd op slot zat.
Jouw stilte was hun schild,
en jij droeg het alsof het bij je hoorde.
Tot de dag dat je de sleutel vond—
niet in hun woorden,
maar in je eigen stem.…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 De schemering drukt zich
langzaam over het herfstig land, ik blijf stil
tussen het loslaten en het vasthouden, en glimlachend voel
ik hoe de vergankelijkheid mijn wezen opent, zacht, wijd, ontvankelijk voor alles.…
Zij is dat meisje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
326 Niemand vraagt waarom haar glimlach
niet verder reikt dan haar lippen.
Of waarom ze zo stil staat in de gang,
alsof ze wacht tot haar eigen voetstappen
haar durven volgen.
Zij is het soort meisje
dat probeert.
Elke dag weer.
Alsof bestaan
iets is wat je kunt oefenen.…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 verblijft,
gebroken en gebonden
Totdat jouw liefde teder
de duisternis zacht verdrijft,
en hoop weer is hervonden
In een verlaten wereld
waar ik steeds werd beschimpt,
ijskoud, zonder enig gevoel
Onder een waakzaam oog
dat ziet hoe leed ineenkrimpt,
vind ik wederom een doel
Mijn rust is hervonden
in jouw speelse genegenheid,
een glimlach…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
187 In het ritselen van een jas, in een glimlach
die zomaar ergens vandaan lijkt te komen.
Verdriet heeft vreemde voeten:
het leert geluidloos wonen in een mens.
Toch breekt telkens weer het licht open.
Een merel op het dak. Een stoel die wacht
in de zon. De eenvoudige genade
van ademhalen zonder haast.…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 De paddenstoelen dansen in de wind,
met een glimlach die niemand vindt.
Ze zijn de wachters van het woud,
hun schoonheid is als goud.
Dus als je wandelt door het bos,
en je ziet hun kleuren, fel en los,
Bedenk dan even, heel misschien,
de magie die paddenstoelen bieden, ongezien.…
Het restaurant der liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
141 Met kaarslicht op de tafels, een glimlach op ons gezicht,
genieten wij van elkaars gezelschap, in dit zachte licht.
De muren vol schilderijen, zo kleurrijk en fijn,
het interieur zo charmant, als een kunstwerk, heel rein.
De stoelen zijn bekleed met fluweel zo zacht,
een plek waar liefde bloeit, in de stille nacht.…
Hysterie
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.217 Schichtig als een bange hond
aan zijn baasje vastgeklonken
loop ik hijgend in het rond
op zoek naar de vaste grond
in gepeins verzonken
Hallo mijn liefste
ben zojuist verdwenen
als een glimlach in de nacht
in mezelf verborgen
onbeduidend en onschuldig
zwevend naar een stille kracht
Zoekend op het stille pad
van vergetelheid en voeten…
Onze Eerste Keer
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
4.496 Ze dwingt mij tot liggen
Wanneer zij bovenop mij gaat zitten
Zweetdruppels glinsteren over haar naakte lijf
Beiden zijn we bevangen door stijgende hitte
Een glimlach gedreven door sexueel verlangen
Laat kleine kuiltjes zien in haar rozige wangen
Kleine heupschokjes verraden haar plannen
Langzaam verliezen we de kracht ons te vermannen
Gezamenlijk…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 moe gespeeld
in een boterham te bijten
een boterham
met kaas en zand
dwars door bijeengeraapte
bladeren rennen
paddestoelen kijken
met motregen op je hoofd
lachen om de peuter
die omkijkt
of moeder hem ziet
nee
en hij stampt
met zijn witte laarsjes
in een modderplas
winter is
kijken door ijsbloemen
naar aards witte matras
glimlachen…
Warm onthaal van taal
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.006 Gelukkig merk ik soms wel wat…
Dan schrijft een lezer iets terug
Dan weet ik: ik heb iemand geraakt,
Die iets voelde ongeveer
Wat ik voelde ooit een keer
En warm jawel, dat word ik dan
En ik glimlach ik even, vlug……
Binnenste buiten
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.022 avec toi, la basse opinion mourit en même temps
nog steeds
de strenge vroege akkoorden,
aldoor onderweg,
waar op het voortschrijdend pad
het genot zelden bekoorde;
een kinderziel is met verwarring beklad
avec toi, la basse opinion mourit en même temps
door buitenlijfse krachten
lijkt nog steeds het vel gespannen,
een milde glimlach…
Decemberkinderen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.489 voor al diegenen die op of omtrent
Kerstmis hun verjaardag vieren
eens dachten dat al die lichtjes
voor hen waren, de kadootjes klein
december is een dure maand
wat regels soepel gevloeid uit een pen
een Waterman natuurlijk, rustend
tegen het schrijfknobbeltje
gevolg van mijn fijne motoriek
er is niet meer dan de warmte
in botten, de glimlach…
Antwoord van duizendvoudige pijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.093 Genadevol zal ik me vervullen in jouw
ware aangezicht en ik zal gaan, met enkel een glimlach. Niets meer!
Geen vragen meer zullen jouw ondoorgrondelijkheid teisteren.
En gooi me dan onherroepelijk in de assen van vergetelheid!…
geen vrouw meer
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
4.694 ik wil leven
schreeuwt het in mij en
even voel ik daar de kracht,
voel ik mij opgewassen
tegen hetgene wat me wacht
een glimlach om mijn mond.
het litteken
waar eens mijn vrouw zijn was
zal me vormen de rest van mijn leven.
moge god het me geven
ik wil deel zijn van de levensloop.
ik noem het een litteken van de hoop!…
Droogte
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
978 Jouw kuiten wenken
Glimlachen in een harde zon
Het aroma van zand
Een zucht strijkt langs de wang.
De dorst draalt
Langs de weke wanden van het verhemelte
We wanen ons in woestijn
En in een luchtspiegel
Vind ik de waterval, jouw wellend speeksel
Het loon voor een verbeten geduld.…
Loslaten
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
4.950 voor mij open
En nu kan ik enkel nog hopen
heeft hij de woorden gehoord die ik hem zei
Of is het geheel over tussen hem en mij
Ik ben het vechten zat
Maar hoop dat hij het nu wel vat
Het is niet makkelijk, het loslaten
Wie weet heeft hij het nu wel in de gaten
Misschien wordt hij wakker op een dag
En kunnen we terug kijken met een glimlach…
Dromen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.661 alleen
Ver weg van alles dat ons
Van elkaar gescheiden houdt
Maar de dromen brachten mij
Niet dichterbij, niet verder weg
Ik zag geen mogelijkheid
Om jou te spreken of te zien
Maar de wens is nog altijd hier
In mijn hart en in mijn hoofd
Om jou vaker te mogen zien
Dan dat kort moment op een dag
Waarin ik jou groeten kan
Met een glimlach…
De geurende brief II
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.409 mij zo raken kan
draai ik rondjes in de kamer
wie zal mij ooit geloven dan
Betoverd
door vele woorden van weleer
neemt het bezit van mij
hij moest eens weten hoezeer
Deze
wetenschap brengt mij dadelijk rust
dat mijn gebeden zijn verhoord
de tijd heelt daarvan ben ik mij heel bewust
Ik trek
mijn jas aan, ga de buitenlucht in
glimlachend…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.324 De pijn is van je gezicht lezen,
soms verschijnt er zomaar een glimlach.
De mooie vrouw van weleer
is veranderd in een hulpeloos wezen,
dat wacht op het moment
dat de dood haar zal komen halen.
Ik leg mijn hand op je schouder
streel je zachtjes door je haar en
fluister; ‘dank je voor alles, lieve oma.’…
Zij haalt haar lapjes uit de kast
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.003 Ze mag niet vallen, niet struikelen,
haar glimlach zou aan scherven op de tegels slaan.
(snel samenrapen, in haar tasje stoppen thuis plakken, later)
--------------------------------------------------
uit: '21 dichters voor de 21e eeuw', 2004…
Popel de popel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
817 Héél teder héél zachtjes een lofdicht om jou
En al dat oprechte dat wil ik nu vlechten
Al begrijp ik nog steeds niet dat wonder van jou
Je ligt bijna te slapen en je gaat effe gapen
En ik stop en ik glimlach je ligt dwars over bed
De contour van je kontje en de smile op je mondje
Hebben mijn hartstocht aan 't denken gezet
Heel stil neem…
- Bloemenbundel -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
586 Jij die mijn glimlach zocht ..jij was er niet,
om mijn wezenloos gezicht te kunnen redden
en als ik aan deugden dacht, dan stierf mijn stem
om de tijd te hebben mijn longen te vullen,
als een harde klap in mijn gezicht, de gebroken wil
hij danste..…
Zomertooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 daar staan ze de beuken en de eiken
met hun bladerdak in de zon getooid
en de berken en de tamme kastanjes
kijk ze staan, als een glimlach
als een ode
in hun schaduw aan de stam
is het goed vertoeven
zonlicht sijpelt tussen de takken door
iets ervan schittert op de lijfjes van libellen
ook op het donsveren kleedje van opvliegende vogels…
A Marechiare
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
876 maan
met een raamloze serenade, noodlottig verborgen
achter de rode mantel van het water
de contrabas en de gitaar
vertelden elkaar hun levensverhaal
verdrongen het lied
van de gondelier, verfden kanalen en vissen
zwart
tot een engel verscheen
en hen zacht troostte met haar stem, hen meenam
naar een zachtblauwe lucht
waar haar glimlach…
alleen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
999 Ik wou een glimlach toveren
geen tranen moeten slikken.
Ik wilde me vleien in armen die me begrepen
harde klappen zou ik kunnen krijgen.
Een warm nest wou ik
geen onevenwichtig huis.
De onzekerheid stond bovenaan de lijst
zeer afgeprijsd.
Het was somber in mijn hoofd
ik had het aan mijzelf beloofd.…
Haar hoofd woog aan mijn borst
poëzie
3.3 met 15 stemmen
1.488 Haar hoofd woog aan mijn borst, het haar viel al bezijden,
Een glimlach was haar mond, die schromend bleef en teer...
Wee mij! toen zonk dit beeld; de dageraad was véér,
Die 'k had nabij gedroomd sliep vèr van mij gescheiden.
't Hart zei: ‘verbórgen brood geurt zoeter en mondt méér.’…
Wie was je?
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.806 We glimlachen naar elkaar en weten:
we gaan terug in de tijd,
de tijd die waard was geleefd te worden.…
Liefde o Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
735 Hun ogen vol verrukking hun glimlach zó feestelijk.
Even voel ikzelf weer dat ik opnieuw leef
en iedere ademhaling wordt een zegen.
Liefde o liefde,
waar zou de wereld toch Zijn zonder jou?…
200 jaar koninkrijk der nederlanden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 gekleed
onder een hermelijnen koningsmantel
er schuren uiteengevallen lorren
van overzeese delen rond het lichaam
ooit aanelkaargenaaid door heloten
zeeën vol met zoute tranen
voelbaar verdoezeld in de natte voering
wat is nu nog een koning zonder grip
behalve dan gekleed gaan
onder een zware mantel
als roeping met vriendelijke glimlach…