3808 resultaten.
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Een libel beweegt over het
water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik.
Langs de bosrand strekt
de mist zich uit, als een fluweelachtige
deken over mos en varens. Geur van nat hout stijgt op,
zwaar en vertrouwd; mijn gedachten lossen langzaam op in de schemer.…
Onder druk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
148 Vrijheid verblijdt
en losbandigheid verlaagd
Pas op voor de valse herder
die de schapen opjaagt
Want de leugen is groter dan
we denken van degene die met
lieflijke woorden geen vrijheid maar gebondenheid schenken
Liefde kent verschillende vormen in een maatschappij
met waarden en normen
Het is voldoende om je ogen
te openen in…
ONTBREKEND INLEVINGSVERMOGEN
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
18 tegenovergestelde
Van wat jullie beweerden
Het probleem juist alleen maar verergerde
Spraken wij jullie daarop aan
Helaas voelden jullie je aangevallen
WIJ waren het probleem, NIET JULLIE
Bijna goed…
WIJ hadden een probleem
Sterker nog…
Wij hebben NOG STEEDS een probleem
Het lijkt er zelfs op
Dat ons probleem door jullie
Alleen maar groter…
Bloempje
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.234 eentje
Tussen het hoge gras
Vanaf de grond kijk ik naar boven
Ik zie wat vogels en de zon
En een straalblauwe hemel
Wolken drijven voorbij aan de horizon
Vogels kwetteren als een stel ongeregeld
Dat is de natuur
Ook mooi van onder
Want als bloempje tussen het hoge gras
Is het toch een wonder
Om hier te mogen wonen
Hier te kunnen groeien…
Café-chantant I
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.585 De blouse' omsluite' in veler-hande posen
De lichamen, die groeiden jaar en jaar
Tot schoot en boezem konden voede' en kozen
Wat in haar groei' met pijn en lijfs-gevaar.
En schoot en boezem werden lekkernij
En speel-goed voor de mannen, die genieten
Van lekker, maar het meest van mensen-lijf.…
Onverschillig...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
829 Het uitzicht lijkt verdwenen in de horizon
Een sluier van mist omkleeft de aarde
De kleuren zijn geruisloos verbleekt
Niets lijkt meer van enige waarde
De wereld schreeuwt voor hulp
en huilt tranen om de verloedering
Onverschilligheid beheerst de mens
en vult de aarde met haat en discriminering
Ooit lieten wij de wereld groeien
In een lief…
Eersteling
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
5.763 Als een ontluikende bloem strek jij je uit
Nog maar een paar uren oud, jij kleine guit
Groeien en bloeien, je doet het goed
Ongelooflijk kleine dat jij al weet hoe alles moet.…
Twijfel
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.324 De twijfel komt dichterbij,
en de pijn gaat groeien.
De twijfel wordt heviger,
zal ik wel of niet bloeien.…
Kindergebed
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
3.683 is een zegen
dat wij dat lieve kindje kregen
ik vind het eigenlijk een straf
Toen hij kwam was ik zo blij
want met ‘n broertje kan ik spelen
voetballen en racen met de fiets
maar deze baby kan werkelijk niets
en ik zit me stierlijk te vervelen
Mama zegt dat ik moet wachten
want om te spelen is hij te klein
hij zal eerst nog moeten groeien…
Afscheid
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.725 ."
Van lachen, leven, warmte en moed
in sterke harmonie
van groeien uit en tot elkaar
in hechte sympathie.
Blijf bij me als ik niet meer kan
we hadden weleens wat,
maar boven alles
hebben we elkaar
zo lief gehad!…
Mijn broertje
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
2.317 is een zegen
dat wij dat lieve kindje kregen
ik vind het eigenlijk een straf
Toen hij kwam was ik zo blij
want met hem zou ik kunnen spelen
voetballen en racen met de fiets
maar deze baby kan werkelijk niets
dus zit ik me stierlijk te vervelen
Mama zegt dat ik moet wachten
want om te ravotten is hij te klein
hij zal eerst nog moeten groeien…
lentevers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
804 bij vertrek van de winter staan de dichter
en de lente te trappelen van ongeduld
mensen moe van koude en duisternis kijken
reikhalzend uit naar het licht en groei van 't jonge leven
terwijl ik buiten lammetjes zie dartelen blijft het gemis
aan tedere woorden pijnlijk doorhameren in mijn hoofd
woorden krom als spijkers slaan een bres in het…
dag lieve alyssa jasmina
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
963 we hadden zo op je gehoopt
voelden je mysterie groeien
ontluikende liefde onder ons hart
je was daar in je bewegingen
soms even in de tram of thuis
een vertederend en sterk leven
bange gevoelens van felle onrust
na acht maanden liet je ons los
gedoofd in de warmte van mama
dag mooi meisje alyssa jasmina
je ligt hier in je serene schoonheid…
Voor de Zoete Moeder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
858 In de zee van vele lichtjes
zelf ook eentje branden doen,
stilte proeven, rust en vrede,
even weten, net als toen:
dat de Zoete Moeder luistert,
dat de meimaand vreugde biedt,
dat ook andere mensen lijden
maar dat ook veel moois geschiedt;
dat vebondenheid kan groeien,
dat er troost en hulp kan zijn,
dat de blije orgelklanken
balsem zijn…
Noten van morgen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
659 ik voor altijd samen dacht
toch blijft er nog een kier
met draden en signalen
haal ik aan wat is gevierd
dan langs nieuwe lijnen
de zijne en de mijne
nu apart in eigen gang
blijft de binding levenslang
het andere morgen
komt al vrolijk binnen
met de grip op volle zinnen
er staan kansen voor de deur
in denken opgelicht uit sleur
groeien…
ik teken jouw figuur
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
1.033 meer is er toch niet
achter jouw façade
ja, de duivelse macht
die je eeuwig beboet
hij is heerser over
een onveilige haven
hij heeft het vertrouwen,
lang geleden,
besmeurd met onuitwisbare pek
opdat de dorst nimmer is te laven
jouw zoute en zure vocht
zal nooit weg kunnen stromen
omdat het bevroren is geraakt
de liefdevolle groei…
Buiten het bedijkte land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 De knotwilgen brengen je fantasie op gang,
de lichamen tonen een grillig leven van groei.
De altijd jonge takken rijken naar de lucht.
Ik geniet in de grienden aan de rivier.…
Tijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
974 vingers door
Ook al duurt een feest veel langer
dan een halfuur tandartsstoel
de klok maakt duidelijk onderscheid
door wat ik wezenlijk voel
Wat mij vooral zo opvalt
is dat een gebeurtenis
als dopen of met elkaar trouwen, voelt
alsof dat voor eeuwig is
Maar... geen seconde is terug te draaien
wat was, definitief voorbij
daardoor groeien…
Gedicht
gedicht
4.1 met 44 stemmen
13.491 Langzaam ben je jezelf geworden, niet langer
degeen die mij in het holst van de nacht kwam redden
uit elk geheim, we noemen geen details,
veranderd worden in drukwerk, onbeperkt groeien
en het is alsof er nu je jezelf bent geworden
minder gevaar steekt in bepaalde plekken
in huis, de lege schoenen onder de banken,
het gat achter de trap, het…
Zo dicht bij Kerstmis al...
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
672 Waar zouden we dan écht moeten gaan zoeken
en waar zou vrede kunnen groeien in het klein?
Laat ons voor anderen maar teder zijn,
want al de rest is wijsheid uit de boeken!…
ik weet van ander leven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.808 ik hoor nog dat geluid
de handen voor je buik
toen bommen vielen
ik daalde, maar te vroeg
je angst joeg mij eruit
ik wilde terug om
aan de kern te raken
mijn vluchten was
een laatste kans om
dit inferno te verlaten
ik was nog verre van
volmaakt in genereuze deling
herstel kwam toen te laat
de schok beperkte groei in
een uiterst…
Woordenwaterval
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.273 Door kabbelende stroompjes
Zie ik losse letters vloeien
Wanneer de stroompjes zich samenvoegen
Zie ik de letters tot woorden groeien
Tot een stroom van zinnen
Gestuwd door emotie en gevoel
Ongeremd vloeien de zinnen
Met de waterval als enige doel
Spraakzaam water stroomt rijkelijk
Laat zich vallen naar beneden
Woelig water vol emotie…
jouw tweede beste vriend (peterschap)
hartenkreet
3.3 met 116 stemmen
6.954 Nu voelt ’t nog wat onwennig
Als ik je in mijn armen heb
Maar ’t is wel heel gezellig
Je blik en lach vol pret
Straks zet je een grote stap
En gaan jouw kinderogen echt zien
De eerste ontdekkingsreisjes met mam en pap
Tot de eerste som van tien
Zo groei je verder door
Tot een flinke jongeheer
Zo boetseer je je eigen leven
En ontdek je…
zuigende opwinding
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
2.272 mij
geschapen aardse huid
en laat mijn blik haar
naaktheid raken
haar strakke vel omringt
de verlegen sierlijke pose
terwijl mijn gevoel
zingt van verlangen
en mijn armen zich
naar haar willen strekken;
zij, een bouquet van
ontluikende witte rozen
zij schept een ruimte
in een maagdelijk beeld
waarin verleidelijke
vormen groeien…
MEDITATIE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
826 we ons duister ritueel
stoutmoedig stappen we uit het gareel
verkennen aarde die we nooit betraden
de weg voert over slingerende paden
ik vang je blik, omsingel je kasteel
en neem je in, we worden één geheel
wanneer we samen de rivier doorwaden
we stoten klanken uit en zaaien zaden
zij zoeken grond op rotsen van fluweel
maar distels groeien…
aarde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
767 Laat me weer even bloeien,
laat bloemen op mij groeien.
Ik word vruchtbaar door het zaad,
van duizenden gewassen,
gans mijn lijf is nu doorweekt,
laat mij jou toch verrassen.
Ik hunker naar de lach van de zon,
de streling van de wind,
het zoete water van een bron
de glimlach van een kind.…
Ontwaking
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.495 opgeslokt in het lentefrisse gras
waar je nederig als een dauwbloem
onze bedjes schikten
ver van de plooien
die de winter achterliet
het verband mocht eraf
en nu de huid schoon is
kan het licht alleen maar raken
II
een vlinder heeft het gegeven
het jawoord mocht er zijn
een gekleurde lach tekende
mandala’s in de lucht
de groei…
Pinksterbloei
netgedicht
4.7 met 22 stemmen
1.490 de felheid van de geest
belicht de pinksterbloem
de bijen neuriën gezoem
de geest is langs geweest
de geest kleurde de kern
gezoem fleurde ook mij
de pinksterbloemen in een rij
paars in een groene berm
met Pasen vertraagde de groei
altijd waren ze dan in bloei
nu hebben ze hun naam terecht bewezen
de bloei met Pinksteren langs ’s Heren…
als stilte decibellen vreet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
627 desolaat strekt
tijd in eenzaamheid de
rekbaarheid het onderkoelde
traag beginnen van het leven
dna dat zich weer splijt
met dood ten spijt
elementen in verval
tot kernengloeiend ijzer
permafrost in barenspijn
gepokt met giftig gas
en hete geisers
overleven is zo dun
ultieme bakermat
entropisch groeien…
De twee dichters
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.112 Elk woord moet als een geboorte zijn,
een levensschreeuw als leven je gegeven,
groeien bloeien zacht en fijn,
woorden moeten verder leven.
De dichters ze zijn naar huis gegaan,
ze moesten hun woorden nog beleven.
Comité sprak; de grote kunst in dichterszin,
leg in elk woord je hele hart er in.…