Hartenkreten over landschap

In de groene weiden grazen koeien, al vanuit de verte hoor je ze loeien. Op straat fietsen lachende meiden, die elkaar met woorden bestrijden. In de verte een kerkje en een molen, achter bomen een boerderij verscholen. Een boer rijdt op een trekker op het land, verderop wordt grasland afgebrand. Het landleven kabbelt rustig voort, behoeft…

Zon hoog in de lucht bomen en stad verstillen licht laat alles staan Onder de verzengende zon van de middag wordt elke indruk een langzame stroom die door mij heen beweegt, een heldere stilte waarin het zinderende licht zich dieper nestelt. Ik hoef niet verder dan de plaats waar mijn adem mij vindt, waar koele schaduw zich geleidelijk…

In een maanloos donkere nacht, boven poel of veenmoeras, dwaalt het licht, het blauwe licht. Een dolend’ ziel, een dwalend’ licht een onbehaag in duisternis. Het blauwe licht uit het veen. Het veen dat wordt gedicht. Volksgeloof is uit het zicht, een mythe die verloren ging.…

Een volk uit de mist komt over zee en landt op het groene eiland. Aan de westkust, rots en strand — zwaard van licht in de hand in hun land van overvloed. De koning neemt het land en spreekt de steen in zijn zilverhand. *** In het land van overvloed stenen heuvels in het groen, trekt de mist op naar zee. Naar het westen drijft…

Een molen staat stil, het water glanst zacht. Het hout dat eens draaide , slaapt nu in het licht. Het rad rust vredig en het riet buigt zacht. Een eend glijdt voorbij en de wind... neemt alles mee!…

In de monding van het IJ zijn eieren gelegd en wel op grote schaal de kip Nederland vond 't mooi plekkie en heeft ze uitgekakeld dag voor dag stap voor stap schep voor schep 'LAND DOOR ZAND' en ze worden gekookt op een eigen warmtenet en ze smaken opperbest een goed begin van iedere dag op Amsterdam-IJburg om te leven, te genieten…

Onheilsprofeten laten u weten dat ons landje verdroogt Het grondwaterpeil zakt Aardappeltjes verpieteren De bodem is craquelé Gebroken poten bij het vee Rijn en Maas worden wadi’s Wrakken met roestige ribben liggen vast in droge gracht Getuigen van vergangen tijden waarin handel welvaart bracht Zoute kwel rukt op Grachtenpanden scheuren…

Tinten en tonen afgedrukt aan de hemel regenboog verschijnt. Wanneer namiddag bijna ten einde loopt en nieuwe avond zich aanwendt, wordt het puur licht stukje bij beetje minder en nadert de schemer waar dichte wolkenlucht openbreekt van waaruit een blauw plechtig wordt onthuld waarin enige zonnestralen zich openbaren. Dat de boomtakken…

Luchtdecoratie In verschillende lagen Ochtendgrijs ontwaakt. Open twee vensters waar zij onverwacht en zonder al teveel moeite een morgenhemel hebben ontdekt Een lucht gelaagd met verscheidene verschillende wolken gegoten in een ongereptheid en uitgestrektheid; er komen nieuwe ontwikkelingen op het pad. Als een bijzondere natuurbeleving…

De hemelse engelen zijn de witte wolken moe willen graag naar het groene landschap toe maar de blauwe lucht laat hen niet los laat staan vallen op het groene grasse mos wel laat de lucht het landschap weerkaatsen de engelen behoeven zich amper te verplaatsen volle tevredenheid kenmerkt de groene wolk met het hoge bezoek van het engelenvolk…

Het nieuwe jaar werd knallend ons gemeld met glazen tot de rand gevuld en hoog geheven in stilte loopt de polder vol met 't nieuwe leven het eerste schaap met lam, in het ontdooide veld. Dit landschap onder torenhoge luchten ik wil die grootsheid jaarlijks ondergaan en raak door rust en ruimte aangedaan mijn ik gevoel verkleint en staak mijn…

Als je de kaart van Nederland omdraait, lijkt het ineens anders...…

De wereld is klein in het dorp. Waar ieder de ander kent bij naam. En bij bijnaam als dat zo moet zijn. Een dorp is een wonder van een wereld in het klein waar er voor elkaar geen geheimen kunnen zijn. Een dorp is een kern met daaromheen het leven waarin alle aspecten van het mens zijn worden bedreven. Klein en daarom bekoorlijk. Werelds…

uw land zo mooi en schoon u ziet het misschien niet voor u is het zo algemeen gewoon u ervaart uw land zelf als plat maar geloof me er zijn bergen zat bergen vol met pieken van geluk je kunt ze bewerken zoveel je wilt maar ze gaan bijna nooit stuk wat uw oog voornamelijk ziet is waar molshopen ellende ontstaan u weet ze zitten vol verdriet…

Op het hemelse plafond zag ik laatst een luchtballon rustig hangend in de lucht, klaar voor weer een nieuwe vlucht. "Dit", dacht ik toen in de trein, "kan een prima beeldspraak zijn." Zoals luchtballonnen zweven komen mensen ook tot leven. Eerst nog klein en op de grond, kindertjes nog op hun kont, en dan heel veel warmte geven en dan duurt…

Eerst dient de horizon zich weidser aan, zo zonder bomen die het uitzicht zeven. Dit werd pas 's winters even vrij gegeven, om er dan snel een loofdoek voor te slaan. Een kleine bal, een zwarte volle maan, lijkt al wat in de verte is gebleven. De bomen zijn steeds ijler weggedreven. Van dichterbij zie ik een pony staan. Daar ging ik met…

Als ik uitkijk over het landschap van mijn bestaan dan zie ik veel aarde maar weinig aardigs wil ook geen wandeling meer maken daar zie ik als een berg tegenop en zeker geen mensen ontmoeten misschien nog wel een dier een loslopende verdwaalde labrador Ik zou geen dag meer willen leven en zeker niet een dag van mijn leven willen overdoen als…

Koningslaan, het park in, een knik naar bronzen majesteit, oversteken, Reigerstraat. Tering tyfus, wat vliegt de tijd. Slenteren over Maliebaan, rechtsaf Lepelenburg op, kruipen over Nieuwegracht, het leven blijft een grote fop. Tijdloos zoenen in Groenestraat, voelen op kerkhof van Nicolaas, doorzakken op Ledig Erf, blijf ik nog net…

Kleine witte wolkjes, gelijk schaapjes vanmorgen aan de blauwe lucht, ‘t zonnetje erbij, nee echt geen klucht! ‘t Was heerlijk, misschien wat fris maar een beetje kou, daarmee is niks mis! Als ik dan een voetganger passeer in mijn open cabrio roept die heel kwaad: of ‘t allemaal wel gaat! Ik kijk naar boven, roep terug: dank u wel,…

een weg terug ik wil van de snel weg af ik wil uit de rit geen draaiende assen om me heen op uitgeteerde grond gras vergeten vlakte water kan niet weg aqua plant de plassen spetters uit de sporen spatten heel hoog op ruiten van de naastrijder wissen geeft geen zicht ik wil van de snelweg af lopen in het vrolijk veld een uitgesleten…

De stilte van ons dorpje op een late zondagmiddag spreekt haar eigen taal. Zij vertelt van de arbeid die werd verricht en die nog moet worden gedaan. De kerk staat er middenin, als symbool van de geconcentreerde energie waarmee hij werd gebouwd.…

landschap het constant golvend blauw en grijs belijnd door steeds weer wuivend groen ruw onderbroken door puntig witte vlekken tikkende touwtjes tegen een verticaal het altijd stromend water naar het laagste punt strak overtrokken door een gebogen horizontaal stevig ondersteund door sterk betonnen palen schitterend belicht door…

In de trein op weg naar Assen denderde de sneltrein na station Lelystad door een woestijnlandschap, waar ik nauwelijks weet van had. Na de betonnen hoogbouw van die stad in the middle of nowhere zag ik meen ik graasdieren, die men herten noemt. Verder zag ik her en der dorre bomen, die op cactussen leken. Ik vermoedde dat de boswachters…

Op een oude ansichtkaart van rond 1910 zie ik paardentrams en een brigadier op zijn fiets, met hoge hoed en cape. Er valt een dame met een megahoed te zien en houten karren leveren het eetplezier. Het is logisch dat ik met de oudheid dweep, terwijl ik op de kerktoren Breda beschouw, de oude schoonheid vervangen door botte architectuur, snelle…

In Den Haag houden ze van ‘t kappen van bomen op het Plein zouden de bomen te veel dromen Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos is een boom maar een boom en dus altijd de klos Immers mensen willen scoren en de beste blijken dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken Van parken maakt men multifunctionele plekken waar mensen…

Aan de bron van het leven wordt kracht aan het water gegeven, dat te Coo van vijftien meter naar beneden valt; met regelmaat te Spa iets van een triomf uitschalt als door het water van de waterval gezondheid aan de mensheid kan worden beleden. Van de waterval naar de bottel. De thermische bron kent zijn medische wortel, die kracht toevoegt…

achter boerderijen weggedoken slingert de afgedankte buitendijk als groene sliert plots onderbroken door een vreemde kale plek waar zweet en vloek getijden deden springen waar groei van graan en biet de boeren deden zingen waar hun vruchten zwaar door handen van de knecht van wal in schip gedragen afgevoerd naar silo en fabriek…

Wandelend door Vlaanderen met de meizon op mijn huid geniet ik aan alle kanten zie ik het fluitenkruid als fijn Brussels kant geklost alleen een Kunstenaar is tot zo’n kunstwerk in staat dit kostbaar sieraad dat helemaal niets kost noem ik voortaan kantbloemen (voor Martine Verhavert)…

Als ik autorijd rijd, kijk ik opzij zie het land als een film de straten als een fragment Ik kijk dagelijks of er een nieuw hoofdstuk komt bijvoorbeeld de zandweg waaraan een oude boerderij stond De film is duidelijk met soms een mistig moment al herken ik altijd de contouren van het dorp Ik rijd dikwijls auto soms snel een ander keer…

Daar fluistert de wind niet om de toppen eerder plaagt of jaagt ze onheilspellend ruik je bijna de oerzee lopend over oude bodem imponerend Dolomiet klauterend over smalle richels van gemineraliseerd koraal Dit imponerend landschap van onwerkelijke schoonheid vaak gestreeld door ragfijne flarden mist die vanuit het niets grillige…