inloggen

Alle inzendingen

169408 resultaten.

Sorteren op:

Als eindelijk...

gedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 44.496
De dingen die je erg graag wilt, die komen op den duur, ze komen vroeg of laat, maar meestal laat, dat is zo zuur. Wanneer je jong bent heb je doorgaans nooit een cent in kas en áls je eind'lijk geld hebt voor een hele dure jas, dan staat ie je niet meer. Wanneer je jong bent heb je vijfenveertighonderd plannen, je komt alleen nooit verder…

Ter Levenszee

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.221
De jonge zeeman stapt aan boord: het vaartuig danst in wilde lust; daar spant de zeewind ieder koord, wijl ieder zeil in ronding zwelt. De morgenzonne kust en sust het kleurig deinend waterveld, der borst ontgalmt een breed 'hoezee!' ter schone zee, - ter levenszee! De kloeke maat, met glanzend oog, aanschouwt de grootse oneindigheid…

Zonnebril

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 0
Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken toch de diepte in Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…
Falco12 juni 2026Lees meer >

Antigif

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 0
De ingevallen gelaatstrekken van een maan: de senioren mokkend in ouderwets chagrijn, een glyfosaatveld aan haat ten onder gegaan (doornen van de duinvariant, als snijtanden, tekenden en sneden de kleding, hun huiden als flinterdunne herinneringen op stranden); deze seizoensluwte brak hun schone hemden, alles was klaar, drijfzand zoog aan…

Canvas

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 0
Schilder mij, Leg me vast, laat niet los en vereeuwig mijn gezicht. laat mij proeven van oneindigheid. Maak mij verlicht, verrijkt, de al kijkende ogen in de huiskamer. Schilder, mijn vriend. Neem mij waar, maar laat mij waargenomen. Laat de kwast je leiden, controleer je slagen. Maak mij niet perfect! Maak mij waarheid.…

ode aan de bril

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ode aan de Bril Een bril, zo trouw en altijd bij de hand, een vriend die telkens weer voor je klaarstaat. In vele kleuren en maten komt hij aan, om met stijl en mode mee te gaan. Van kleine ronde glazen tot groot en vierkant, altijd passend, ongeacht je stand. Hij nestelt zich zachtjes op je neus, en maakt de wereld helder, oh zo serieus.…

De dichter

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 0
In de schaduw van woorden die niemand verstaat, dwaalt hij langs lijnen waar het licht langzaam gaat. De nacht hangt als dood in het ritselend riet, hij dicht over liefde, maar bezingt het verdriet. Elke kus is een asrest, een breekbaar verbond, een bloedende herinnering, gekust op de mond. De regen wist namen van de ramen vandaan, alsof hij…

Brood en Spelen

snelsonnet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2
Dé inspiratiebron voor ons poëten Heeft dan wel niks van doen met politiek, Het zal in tal van vormen van epiek Vijf weken lang breed worden uitgemeten. De wereldvrede kan ons niks meer schelen, Het is de hoogste tijd voor brood en spelen.…

Ma

netgedicht
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 0
Tussen knop en bloem herbergt een lichte strook tijd die de ruimte draagt In het zachte interval tussen twee gedachten opent zich een plek waar niets hoeft, waar lucht even blijft rusten en ik mezelf terugvind in dat onuitgesproken midden. Tussen je stem en mijn antwoord ligt een dunne strook tijd die zich niet laat meten, een lichte…
CB11 juni 2026Lees meer >

Licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 0
Licht in ’t duister Verlicht het pad ik moet gaan. In de schaduwen Reizen mijn herinneringen mee. Demonen uit een ver verleden, Heb ik achter me gelaten, Diep weggeborgen onder stof. Verloren liefde hoop ik te hervinden, In ’t licht van de toekomst Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis, Wachtend op mijn komst.…

Fundamenten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Het gezicht verraadt de seizoenen, plooit gewillig rond de lach, tekent de droogte van de jaren in zachte, diepe geulen. Dat is levend hout. De dreiging zit dieper. Waar de flexibele steigers verdwijnen en de vloeibare gedachten langzaam drogen in de mal. Het begint met een standpunt dat niet meer wil buigen. Een grijze massa die indikt…

Ervaring (het theater van de dichter)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Als ik mooi formuleer zeg ik altijd wel iets dat bekend of waar is maar liever ben ik precies met weinig woorden, gewone woorden die in het theater van de snijzaal uit mijn ervaringen een waarheid losmaken iets dat hetzelfde betekent in andere talen en opzichten zo algemeen menselijk dat iedereen erin ingewijd kan zijn door zijn lichaam…
Zywa11 juni 2026Lees meer >

Antoni Gaudí i Cornet (Reus of Riudoms, 25 juni 1852 – Barcelona, 10 juni 1926)

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 0
De droom van Gaudi: de paus in zijn kathedraal. Leo bidt bij zijn graf.…

Vastklemmende handen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 0
Mijn zus en ik, twee eilanden in zee, soms woont er leven, en valt alles mee. Maar uit het niets verschijnt een leeg bestaan, een onbewoond gevoel dat tussen ons in komt staan. Dan zwemmen wij elkaar weer tegemoet, gedragen door verlangen, herinnering en moed. Maar nooit bepalen wij zelf de richting van de tijd, de stroming kiest haar wegen…

glimlach

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 0
Haar glimlach komt aan na lange uren zwerven - vlinder in mijn hand. Mijn hart zucht in zomerwind, verlangend bij haar te zijn.…

Overton-spiegel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 0
Wanneer wij het denkbare als mogelijkheid aanbieden een haalbare keuze geven voor het onaanvaardbare het volstrekt ondenkbare Wat de gangbare praktijk is in alle openheid en vrijheid omarmd als beweging tegen het radicale bruin die no-go-area ontruimen Wij zeggen hardop wat echt onaanvaardbaar is en zeer moeilijk te bespreken als…
Stoker11 juni 2026Lees meer >

De lezer

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.041
Gij die dit boekje zo eens openslaat, En gij die er in leest, en gij die even Aan 't lezen en aan 't blaren zijt gebleven, En die het dan weer vriendlijk liggen laat: — Ik heb die verzen niet voor mij geschreven Met al die rijm en moeielijke maat, — Voor jou — ze zijn voor jou juist kameraad Met zorg gemaakt, gedrukt, en uitgegeven: —…

Roodborst

gedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 5.594
Een beestje als een speeltje Blozend van zijn buik tot aan zijn keeltje. De beentjes recht en lang Dun als een ijzerdraadje, De boezem fier omhoog Zonder behaatje. Hij zingt een oerontroerend liedje. Is het een hij, is het een zij, Of is het een sierlijk travestietje.…

Gevecht tegen sloopkogels

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 0
Lieke Marsman; (25 juli 1990 - 03 juni 2026) Leven aan, dood uit Helaas is Lieke haar wens Reeds omgekeerd Al uitgevoerd, want Dood kent geen medelijden Mensen met kanker Leveren eeuwig strijd Uiteindelijk Triest, niet te winnen want dit ge- vecht tegen sloopkogels Was geenszins Echt ooit te winnen... Fuck, fuck, fuck Ik wil…

Spontane reactie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 0
Als het ruikt naar poëzie en het plakt als poëzie als het vloeit en bloedt en het doet je denken aan meanderende gedachten ijdele (im)populaire taal vaker spontaan dan impulsief zonder bewust en weloverwogen na te gaan of na te denken noch te handelen met een plan Eerder een apocriefe blauwdruk van een trouwe bouwmeester rauw materiaal…

Ik mis je

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Oh paarse avond lucht, sprankelend oranje in je pracht waar blijf je? Kastelen, rivieren en weilanden wachten op jouw aanwezigheid, te pronken in kleur, te stralen. Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je? Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid. OH betoverende avondlucht, schuif aan,…

Verlossing

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 8
Het heeft iets onschuldigs geboren worden als een gedicht door de sterren van de nacht verlicht het is ook een verlossing per definitie ongewapend soms is het nonchalant laks waar schijn meer afstamt van deze intieme donkerte waar heimwee licht weerkaatst het blijft zelden in dubbelzinnigheid verkiest telkens de waarachtige eenvoud…

Het gewicht van zwijgen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 0
Het gewicht van de bagage zal groot zijn, niet om wat gevuld is, juist de leegte weegt, onuitgesproken gedachten, het luisteren naar gevoel tijdens het ronken van een motor Gewichtig gewicht, niet voor degene die niet draagt of niet dragen wil, misschien ook niet kan Een auto vol. Op weg. Wegen zijn ondoorgrondelijk…

draaimoment

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 41
hoe rijk moet je zijn om tijd te kunnen kopen hoe beroemd mag je zijn om te weten wie jou kent hoe lang duurt het totdat niemand nog weet wie je bent het bier is gedronken de glazen nog niet verzameld er is ruzie over de afwas en politiek de hunkering kan hoog oplopen hoeveel slokken gaan in een meter niemand die het zegt ook geen…
Iniduo10 juni 2026Lees meer >

DigiD

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 0
Ik was bij de Belastingdienst Vanwege mijn bv Plots voelde ik iets komen Een stressgerelateerde Woeste bruine zee Ik rende in paniek Naar de toiletten De belastinginspecteur Hij draafde mee En riep hijgend: Ook voor zeer acute stoelgang Dient u in te loggen Met uw DigiD!…

Het kan verkeren

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Hij was een meester In het zaaien van verwarring. Niet als gast gewenst, Zagen ’m liever gaan dan komen. Hij was evenwel Wat je noemt ’n fidele vent, Die je graag kent, Als vriend of vrijer wenst. Helaas slijt hij zijn dagen alleen, Krijgt nooit bezoek, Ieder uit zijn buurt verdween, Eens was genoeg. Tot op zekere dag Marietje verscheen…

Proteïne

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 55
De zon had bolle wangen: een baby-bolletje stralend van kinderlijk plezier, groene grazige weiden waar alles was in Liefde bloeiende (egelantieren roosken roosken) iedereen ging zelfs gebloemde bloesjes dragen; een zachte lentebries maakte je gouden haren door de war, het was die wind die je gouden haren door de war maakte, je zei dat…

Rivier

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 22
De mist omhult de kou. Zij ligt aaneengesloten. Een aanraking, heel gauw, heeft stil de rust genoten. De stroming haast verborgen. Een ochtend zonder zorgen. Geen angst voor het verwachten. Geen troebelheid van morgen. Alleen de stille krachten. Ik kijk over een spiegel heen. Zij is er niet, zo lijkt het wel. Tot plots haar auro scheen…
Helen10 juni 2026Lees meer >

Gesloten hemel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 66
Mijn veilige plek is uit het bos geweken. Een groene hemel, voorgoed gesloten. Waar vogels zachtjes in je oren fluisterden, de wind donzig langs je roze rui streek, en het ochtendlicht zich door donkere stammen sneed. Waar witwolkende adem laagde in kou, en een roestige aardegeur als herfst op je tong lag. Mijn schuilplaats is…
Leentje10 juni 2026Lees meer >

nooit ontmoet

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 17
Ik hou zoveel van jou, dat ik wou dat ik je nooit had ontmoet. Want je ziet me niet staan en je weet niet wat je met me doet. maar ik kan je niet vergeten en nu moet ik wel weten. was het misschien toch goed als ik jou nooit had ontmoet?…
Meer laden...