5288 resultaten.
Wij zijn kindren van ons land.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.750 Volkslied.
Wij zijn kindren van ons land,
Vrije Batavieren!
Bloemen van de waterkant
Ons de hoed versieren.
't Water dreigt, maar krijgt ons niet
Achter onze dijken,
En de verste zeeplas ziet
Onze vlaggen prijken.
Dankbaar dienen we onze God,
Eren onze koning;
Slechts op trouw aan 't hoogst gebod
Wachten wij beloning,…
Vrijerstarief
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.216 Schone Fillis, altijd schrander
Als ze een goede ruil kon doen.
Eiste van haar lief Silvander
Dertig schapen voor één zoen.
's Daags daaraan – 't zijn vreemde dingen –
Schonk zij aan de herdersknaap
Zonder loven, zonder dingen
Dertig zoenen voor één schaap.
's Daags daaraan – wat werd zij…
Onontbeerlijk.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
949 Mij kan geen donker leed genaken,
Mij kan geen lichte vreugde ontvliên
Zolang gij over mij blijft waken
En ik naar U, naar U mag zien.
Gij zijt als brood mijn leven nodig,
Wat regens zijn voor 't dorstig land;
En, wordt mij alles overbodig,
O, nooit de handdruk van úw hand!
O! nooit de gloed der stralende ogen,
Die in des Levens hooggetij…
Een Engelse krijgsgevangene uit Holland
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.184 Er was een Engelse soldaat,
Die dwaalde door Den Haag
Zijn hart was groot zijn liefde ook
En vrijen deed hij graag.
De eerste lieve keukenmeid
Die hij voorbij zag gaan
Die sprak hij toen zo goed hij kon,
In ’t Engels-Hollands aan.
Refrein:
Darling do you love me,
Sweathart don’t see no,
Wil jij with me vrijen,
Ik bemin jou so.
I…
Zwartgroene populier.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
780 Zwartgroene populier,
Die in de zonne klettert,
Wat wil dat wild getier
Daar uwe kruin van schettert?
Wat is er dan met haast
Zo dievelings vergaderd?
En rept en roert en raast
In 't ronkende gebladert?
Daar woelt en walewiept
Een wereld kleine gekjes;
En piepe-tjiepe-kriept
Met schrille snebberbekjes.
Meteen een dof gezoef…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.054 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.
Het lam des offers…
Blond boven Bruin
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 Ruil nooit uw zachte kleur, bekorelijke Blonden!
Voor harde verf of bruine kuif;
De lof der bleke roos klinkt toch uit duizend monden,
En zoet is 't blinkend sap der muskadellendruif;
De zachte perzik is het sieraad van de hoven,
Zij wint het van de kers in geur;
De lommerrijke linde, in blonde tooi, praalt boven…
De hardnekkige onkunde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.525 Gij grote, wijze mannen,
Die, in uw schone schriften,
De komma's en de punctum's,
De stippen en de strepen,
Zo kunstig, weet te plaatsen;
o Grote, wijze mannen!
Al ben ik juist geen schrijver,
Toch weet ik, in een reden,
De komma's en de punctum's
De stippen en de strepen…
Ontembaar is in mij het wreed verlangen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.199 Ontembaar is in mij het wreed verlangen
Als van een tijger, aan te grijpen met
Mijn hakende verstand, het Al, en het te klauwen,
Tot het ligt uitgerafeld voor mij heen.
Maar in het wrede ogenblik, wanneer
De greep, machtig zich uitstrekt naar de zee,
De zon, het manenschild, de ronde luchten
Waarop het wijnrood uit de vaten werd gemorst…
Waarom uw blik...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.018 Waarom uw blik mijn blik niet boeit?
Waarom uw lach mijn lach niet wekt?
Waarom niet heel mijn hart ontgloeit
bij 't schittren van de reinste schatten
dat elk gemoed naar 't uwe trekt?
Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel,
in wondre wonne en zonneschijn;
maar 't leven kwam, de sluier viel,
die 't al met toverwaas omschemert,
en naakt…
MORGENDAUW.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.274 Rustig wast de man, wiens schande
Biecht noch boete delgen wou,
Zijn van misdaad bloedge handen
In de koele morgendauw.
De eerste leeuwrik dunkt hem wonder,
Stijgend in onpeilbaar blauw,
Waar te nacht nog flits en donder
Vochten met hun vloek en klauw;
Toen hij blind door stormwind waarde,…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.183 Min de stilte in uw wezen,
Zoek de stilte die bezielt,
Zij die alle stilte vrezen
Hebben nooit hun hart gelezen,
Hebben nooit geknield.
Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' haar oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt
Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen.
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.
Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen,
Aan d'einder 't scheem'rend…
Op de geestelijke gedichten van Hieronymus Sweerts.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.429 Geweldenaars, die kuise Zanggodinnen
Zo onbesuisd mishandelt en onteert,
En hen, in 't oog van ieder geschoffeerd,
Noch vergt om hulpe in uw ontuchtig minnen,
Als hadden ze, in bordelen opgevoed,
Een druppel van dat geil en eerloos bloed.
Kom, leer van Sweerts, door eedler geest gedreven,
Geen oren meer te schenden door uw dicht…
Aanroepinge
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.299 Blomkes, lieve blomkes zoet,
die uw hartjes open doet
bij de eerste morgengroet,
schitter in mijn zangen;
Beekske, klappend beekske klaar,
dat uw blanke waterbaar
over 't zand laat varen, dáár,
vaar ook in mijn zangen;
Hellemende nachtegaal,
gij, gij spreekt de dichtertaal,
laat uw bossen, kom eenmaal
helmen in mijn zangen;…
ZACHTE DAGEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
932 0 nu de dagen weer zo licht zijn en zo zoel,
Zo zonnezoel, zo zonnelicht, zo rijk
Aan vreugd in welig bosgroen; nu de vliet
Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;
Nu schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf…
Het scheren der lammeren.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
979 het kind.
Ach, lammertjes, gij, die men naakt durft scheren!...
Die mensen, moeder, hebben dan geen hart?
de moeder.
Kind, gij zijt mis: God geeft ons warme kleren
Van hunne wol, daar hun de scheer niet smart.
het kind.
Maar, moeder, vast vervriezen zij, och armen!
de moeder.
De Here, die met hunne wol ons kleedt,
Zendt…
Het torentje.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.029 Ik zit hier op mijn torentje
En zie de wereld draaien,
De mannen pierewaaien,
De vrouwen haaiebaaien,
Als één bewogen mierenhoop,
Met ijv'rig heen en weer geloop.
O, zette nu een reus zijn voet
Op al dat wriemelig gebroed!
Ik zit hier op mijn torentje
En zie de groene aarde,
Met alles wat daar paarde
En nieuw gewemel baarde,…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 'k Hoor in de nacht de branding op het strand,
hier in dit huis, waar wij de dagen tellen.
Het eeuwige ruist troostend tot de cellen,
zacht sussend ongeduld en onverstand.
En overdag hoor ik de meeuwen schreeuwen -
soms zwiert een vleugel langs de vensterspleet.
Ze klagen in de nacht, en, luistrend, weet
ik: Vogels zwierven hier door alle…
Dood
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.176 Mijn peinzen kan de vreemde dood niet loven
Die me u welhaast voor steeds genomen had:
Uw lichaam dat mijn droom ontroerd bezat,
Uw bleek gelaat welks lach mijn smart kan doven.
Dan had ik u nooit bevend meer omvat,
Nooit meer uw haar gestreeld, zijn geur gesnoven,
Met u nooit meer door zomers blijde hoven
Gedwaald of laat door de avondlichte…
Een landman strijkt met forse streek de zeis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
973 Een landman strijkt met forse streek de zeis,
De zomerdag is weder rijk aan leven,
Ik beid nu onbevreesd de laatste reis,
Die veler hart staag van angst doet beven.
Zijn al mijn zonden mij dan och vergeven,
Leef ik, zoals ik steeds begeerd heb, wijs?
Ik won de zielenvrede, hoogste prijs,
Waarnaar men in dit veeg bestaan kan streven.
Terwijl…
Regen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.904 Schaduwen van wie er gaat
ingedoken over straat,
kleren, hoofd en voetenhak
weggeëffend, grauw en vlak
als lei.
Tuin en schutting allebei,
heesters, perken en jasmijnen
opgetild in een verdwijnen
en het uitgerafeld pad
heeft ook zijn stil verlies gehad.
Tussen bleke huizenmuren
hangt de dag van trage uren,
evenwicht naar…
Rustig ondergaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
859 Wat daalt gij rustig in der golven schoot
o Glansrijk licht, beneveld noch verdonkerd,
0 Gouden zon; gij, beeld van al wat flonkert,
Van wat op Aarde heerlijk is en groot!
Al hebt gij hoog aan 's Hemels trans gestaan,
Toch daalt gij kalm en zonder klagen neder;
En schóner nog verrijst gij eenmaal weder
Voor 't oog der Aard, die U zag…
0 VAN ' T ONGEREPT ONTROEREN . .
poëzie
4.0 met 2 stemmen
976 0 van 't ongerept ontroeren,
nauw-geboren, ongezeid,
huivrend reeds de pennen roeren
aan de vlerken van de Tijd;
zien, hoe de eigen adem-halen,
klarend voor 't verbaasd gezicht,
schuiven aan de zonne-stralen
als een waas van schóner licht;
proeven, in de diepe groeven
die de roodste Lippe graaft,
hoe het langst en wrangst bedroeven…
Liedje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.335 Neem gij het leven
Zoals het is
Een beetje onrechtvaardig,
Een beetje boosaardig,
Maar ook wel eens aardig
En soms lang niet mis!
Leef gij het leven
Zoals het gaat —
Niet al te opzichtig,
Niet al te gewichtig,
Een beetje voorzichtig
Dan is 't niet zo kwaad!
Houd gij het leven
Bedaard in het oog.
Toon gij u krachtig,
Uw doel steeds…
De zang der zee.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.076 Ik teken het leven
Inwendig gegeven
Inwendig gebleven
Vol vorstlijke trots.
't Onkenbaar gekende;
't Onweetbaar gewende
't Onschendbaar geschende
Der heerlijkheid Gods.
In paarlende randen
Langs fulpene stranden;
In kuivende branden
Op rotsige kust.
In zwijgende nachten
Van star'lende prachten
Vol donkre gedachten…
De zucht naar 't eindeloze
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.251 Als 't maantje in mijn venster schijnt,
Dan kan ik niet meer slapen;
Dan komt de vraag: Waar is die God,
Die alles heeft geschapen?
De stille nacht, het eenzaam uur,
Het suizlen door de linden;
Dan denk ik aan de dood en 't graf
En aan verloren vrinden.
Dan wordt de geest zo onrustvol,
En haakt naar 't onbekende,
Als ik in 's hemels sterrenveld…
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 ik ben het zuiverste dier op aarde
ik slaap met de nacht als met mijn lichaam
en de nacht wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers
borduur ik een nacht van eenzaamheid
veelkleurig veeleisend veranderlijk
ik ken alle tranen van de eenzaamheid
sla mij maak mij open
ik ben een roos van vrolijkheid
kom hier vertrouw…
Boven ons Hoofd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.473 Als de lente wederkomt,
Als het bieke op de bloemkens bromt,
Als het zonneke lacht en streelt,
Als het vogelke springt en kweelt,
Boven ons hoofd, in de blaren;
Op het lieve plekske dan,
Zitten wij weer als vrouw en man,
Waar we als verloofden gezeten waren.
Dan, o liefste vrouwke mijn,
Onder des hemels blauwe schijn,
Wisselen…
Utrecht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.723 Geen stijl, maar des te meer karakter heeft de stad,
Een harde en benepen eigenzinnigheid,
Die zich de maat van alle dingen waant;
Een stugge sfeer, vol plotselinge volten -
De pleinen liggen meest terzijde van 't verkeer,
Dat, saamgeperst in zulke smalle geulen,
Dat reeds een sandwichman zijn houten vlerken schuurt,
Chronisch aan spijsverteringskrampen…