5288 resultaten.
AFSCHEID VAN HET DORP
poëzie
2.9 met 20 stemmen
4.372 De verte lokt.
de zee en 't bronzen duin
die golfden om mijn jeugd
versmalden langzaam tot de kleine tuin
waarin mijn moeder nu begraven ligt.
dit was haar raam, dit is de stille brink
waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur.
alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur,
zij heeft het meegenomen in haar graf.
wat doe ik hier?…
Ik ben de zoeker
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.827 Ik ben de zoeker naar het Nooit-Behaalde.
Ik ben de Strever naar het Ware Zijn,
Ik ben de dronkene van `s Levens wijn,
Die wonderlijk-krachtig mijn spieren staalde
Wen ik, als onverschrokken duiker, daalde
Tot in de krochten van het Diepste Zijn,
Waar ik dan uit meebracht een luttel grein
Waarheid, die klaar gelijk juwelen, straalde :
Laat…
’T LATIJNSE SCHOOL
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.621 Latijnse school, Latijnse poort!
Gezegend en gezellig oord,
O wereld vol illusie!
Vol lust en Grieks en lief en leed,
O wereld, die ik nooit vergeet,
Vol vriendschap en vol ruzie!
O zoete bluf van ’t eerst Latijn,
O heerljkheid de tolk te zijn
Cornelii Nepotis!
Te voelen, als men verzen schrijft,
Dat men altoos een bengel…
ZOMERVLAAG.
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.948 Regen en hagel al dooreen!
Ruisend en bruisend,
ineens beneên,
Klettert en spettert
het, steen op steen.
Gruisdikke dansen de beiers in 't rond,
en plekken en dekken
de grauwe grond.
Goten gieten water en schuim,
Grebben groeien ongestuim;
vlieten vloeien rustig ruim.
De regen valt schuiner;
de hagel houdt op;
de grond wordt bruiner…
DE JONGE SATER
poëzie
2.6 met 7 stemmen
3.008 In 't avonduur zoekt zich in 't koele bos
De jonge halfgod, naakt en onbespied,
Een plek, waar hij zich uitstrekt in het mos.
Een dwaze blijdschap overstelpt hem later,
Wanneer hij nimf en faun verzameld ziet
Bij 't blank gefluit op 't afgesneden riet,
Dat hij zich koos die morgen aan het water.
Hij speelt; maar onder 't borstlig haar…
TOEN BLIES UW ADEM,
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.722 Toen blies uw adem, en de zee sloeg stijf,
En open stond de donkre muil der aarde
En slikte het alom gepantserd lijf,
Des jagers die uw adem achtervaarde.
O Heer wie blonk als gij in strijdbaarheid,
O Heer wie ging als gij door de aonen
Gij zwevende, die voor ons heeft bereid
De uittocht door het land der Faraonen.
De volkeren hoorden '…
TROOST DER LIEFDE
poëzie
3.1 met 12 stemmen
2.880 O spreek, mijn hart, waarover wilt gij klagen?
Ik dorst naar liefde en haat is om mij heen,
Ik zoek naar recht, en onrecht heerst alleen –
Wees sterk mijn hart, haat, onrecht kunt gij dragen!
Spreek weer, mijn hart, ik wil u telkens vragen;
Ik vors naar waarheid, leugen heerst alom,
Ik snak naar vrijheid, en elk buigt zich krom -
Wees sterk…
P.P.C.
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.596 Vaarwel, Clary. Ik wens u geen geluk.
Zoiets klinkt dom, bij hen reeds die het menen.
Gij hebt u goed verkocht. Maak u niet druk
over de rest: want àlle mensen wenen.
Uw huis was klein. Uw heer heeft het vergroot.
De bron van zijn fortuin heet niet te stelpen.
Uw roem wordt groot en duurt wel tot zijn dood.
Uw ziel is klein. Ik kon het niet…
VRIENDEN
poëzie
2.5 met 22 stemmen
5.280 Neen 't viel niet zwaar, zijn leven
Voor ene Vriend te geven!
Maar licht viel 't zoeken zwaar,
Om, onder duizend Vrinden,
Die ENE Vriend te vinden,
Die 't offer waardig waar.
1790.…
De schoonheid
poëzie
3.1 met 23 stemmen
5.443 Toen ik heden opzag van mijn leven,
Uit de schaduw van mijn stille zorgen,
Zag ik, tot de witte diepe verte,
Weer de Schoonheid om mij henen slaan, -
Tot haar immer onverwachte gaven,
Tot haar wijde zegenende handen,
Tot de kalme stammen van haar vruchten
Ben ik weer gelukkig heengegaan.
Uit de schaduw van mijn stille leven,
Over de onrust…
Zie niet om
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.285 Zie niet om, maar zie vooruit!
Door geen enkle grens gestuit
Moet gij immer verder streven,
Vóór u in het blauw verschiet
Liggen vrijheid, heil en leven,
Maar in 't grauw verleden niet.
Zie vooruit, en zie niet om!
Vele mensen, dwaas en dom,
Ontevreden met het heden,
't Heden vol van last en druk,
Zoeken in het verst verleden
De eeuw…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 "Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten
over de melkweg blies en in de maan gezeten
langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer,
ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand,
mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer
in 't dode firmament, niets dan…
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal,
En achter haar wapperde groen en breed
Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed,
En luchtig woei 't kant van zijn golvenval;
Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal,
En, uit het wolkend zwart van haren, reet
Bacchantisch zij de naalden los en smeet
'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…
Oktober
poëzie
3.2 met 34 stemmen
6.361 De blaadjes waaiden
Langs alle wegen,
De blaadjes draaiden
In kringen rond -
Ik liep te drentelen
En kwam ze tegen,
Ik zag ze wentelen
Over de grond.
Het was oktober,
Wanneer de blaren,
Rood als rood koper,
Of geel van kleur,
In dichte scharen
Neer komen strijken -
Ik liep te kijken
En snoof de geur.…
DE REGENBOOG.
poëzie
3.7 met 74 stemmen
5.943 Wie zal in de regenboog scheiden
De regen van de zon?
Zo dacht ik, dat ons beiden
Niets scheiden kon.…
Grafschrift
poëzie
2.8 met 119 stemmen
49.754 Hij was een stille, zeer bedeesde man,
die hield van bloemen, dieren en insekten
totdat het warme gras zijn lichaam dekte:
't is nu gedaan met de heer Nijlen (Van).
-----------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten (1964)…
Vrolijkheid
poëzie
3.6 met 14 stemmen
2.569 De lieve jeugd
Tracht naar de vreugd,
De bloemen en de spelen.
De goede God
Laat ze in 't genot
Van al wat zoet is, delen.
De traan misstaat
Aan haar gelaat;
Zij kent geen zorg, of smarte.
De jeugd is vrij,
De deugd is blij:
Ze is adem van ons harte.
Elkeen bemint
De lach van 't kind,
Ten goede steeds genegen,…
Jobs ellende
poëzie
3.9 met 20 stemmen
3.045 De duivel sloeg met felle slagen
De vrome Job, aan ziel en lijf;
En had hem al zijn goed ontdragen:
Maar tot de zwaarste van zijn plagen,
Zo liet hij hem alleen zijn wijf.…
KOM SOCIALISME
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.008 Kom, Socialisme, draag het witte licht,
Dat in de harten brandt der lichtvertederden,
Boven de hoofden van de diepvernederden,
Dat zij het zien en worden opgericht.
Kom, Socialisme, steek opvlammend aan
De lampen in de hoofden der arbeiders,
En in de harten van de kleine lijders,
Die als vergetelheden ondergaan.
Kom, Socialisme, stoot de…
NU GIJ VER WEG ZIJT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.575 Nu gij ver weg zijt , komen al de nachten
Sluipen door schemerstraat, arm en gehavend,
En zij die vroeger zielsverblijde brachten,
Bedelen aan dichte deur in late avond.
En als ik stille paden wandel, lopen
Dagen mij na met uitgestoken handen,
Dat 'k voor mijn goud hun povere praal zal kopen,
Prijzend hun waar met stemmen van ellende…
De eerste nacht
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.172 Het had geregend heel de dag,
Het had gesneeuwd bij tussenpozen,
Maart handhaafde, als hij lang niet plag,
Zijn naam van wispeltuur'ge boze.
En toen het tegen d' avond liep,
Stak stormwind op met schrikb're vlagen.
Klein zusje, dat al rustig sliep,
Moest schreiend 't bed weer uitgedragen.
In 't eind beving de slaap haar weer
En zochten…
Wie zegt mij dat het verraad
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.460 "Wie zegt mij dat het verraad
niet herleeft in een ander land?
waarom vluchten uit weerzin en leed,
waarom hopen dat men vergeet
wat de ziel heeft doorstaan en gemerkt?
slechts zolang de herinnering nog werkt
is mijn leven mijn eigen bezit,
onverschillig of het bestaat
uit vervoering of nederlaag.
als ik opbreek en wakker word
in een nieuw…
De knotwilg
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.616 Wie 's levens moker maar getroost laat beuken,
doch in zich 't beeld bewaart, dat eens hem blonk,
die voelt wel eindlijk in zijn oude tronk
een vastheid groeien, die geen lot kan deuken.
Al staat hij krom en armelijk ontwricht
ergens alleen, ver van de blanke vlieten,
door iedre nieuwe lent gedreven schieten
lenige twijgjes naar het…
Zij tilt zich overeind (1897)
poëzie
4.1 met 22 stemmen
2.722 Zij tilt zich overeind en in
het licht en maakt een stil begin
stil met zich zelve, langs het smalle
lijf liet zij het hemd afvallen,
dat zakt tot in een dunne kring
van plooien, een weinig mijmering
zet zich, zij ziet naar beneden
de blootheid van haar eigen leden,
het vreemde van het nu gebleken
lichaam en de schemerbleke…
De profundis
poëzie
4.0 met 13 stemmen
4.289 De profundis! klonk de bede,
De profundis! zuchtte 't huis,
't huis, en al die knielden mede,
in godvruchtig stemgedruis.
Uit de diepten roepe ik, Heere,
hoor, ik bidde u, naar mijn stem!
wil uwe oor te mijwaart keren,
die om bijstand biddend bem!
Sloeg gij al mijn zonden gade,
Heer, wie 'n zou niet ondergaan?
Neen, bij u daar…
Onder de helm
poëzie
3.7 met 24 stemmen
3.005 Heten de beulen broeders,
wordt er een zwaard betrouwd,
eer nog de tranen der moeders,
eer nog de lijken koud?
Geen vriendschap, geen vriendschap,
geen vriendschap onder de helm!
Wie met hen hand in hand kan staan
Is in het hart een schelm.
Hoed u voor lange vingeren,
hoed u voor grof geschut.
Waar ze de brandel slingeren
blijve noch kerk…
Het verdriet
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.590 Ik heb gewerkt, ik heb geleden,
Ik heb geworsteld met 't verdriet,
Ik heb gebogen als het riet,
en soms heb ik 't met laffe vlucht gemeden.
Nu stelt 't zich ondoordringbaar voor mijn staren
Als van de nacht het nevelig begin.
Maar als een lichtende lantaren
Hef ik U op en volg U 't duister in.…
aankomst
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.104 Na lange dagen door storm geteisterd
En somtijds uit de kooi gesmakt te zijn,
Door ’t leven van ’t zacht Lisboa nog verbijsterd,
Vind ik mij zitten op het zonnig plein.
Geleund in de uithoek van een balustrade,
zie ik als over hemelsbreed kozijn
’t Beproefd schip dat klein stilligt aan de kade,
De gele stroom, de kleurge oeverlijn.
Beneden…
De nacht-trein
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.784 De trein rolt op de zwarte bol der aarde
o, angst-versnelling van mijn hartstocht
in de afgrond naar God.
De gloeiende veeg van mijn vinger,
fosforisch op de blauwe glaswand van een nacht;
het grauw geraas van een levenslot
aan de duistere bocht
van een dennenbos waar God mij wacht.
O, gij daverend hart der machien,
en uw God-verloren vlucht…
De mensengeest, zei 'k? Ja, was dat maar waar
poëzie
4.0 met 23 stemmen
2.723 De mensengeest, zei 'k? Ja, was dat maar waar!
Iedere geest danst op zijn eigen koord;
Dat de een, rechtlijnig eenzaam, de and're stoort,
Die kans is klein; voor botsing geen gevaar:
Ze dansen naast en om en langs elkaar,
Elk door zijn eigen gratie zo bekoord,
Dat hij de roep van de and're artist niet hoort,
Die aandacht vraagt voor zijn…