Alle inzendingen

Natuur in het hart met verlangen naar liefde onvoorwaardelijk Het hart vol natuur met een stille hunkering onvoorwaardelijk Natuur omarmt mij verlangend naar warme liefde onvoorwaardelijk In het hart van mij natuur en diepe liefde onvoorwaardelijk…

De oude eik, stram gebogen, Staat al eeuwen zieltogend Op de kruising van zandwegen Des akkers heer en meester. Aan zijn wortels ’n kapelletje, Met Christus aan het kruis, Een kaarsje flakkert aan-uit, Op ’t bankje ’n vrijend stelletje. 'n Landman kart langs hen heen, ’n Leeuwerik zingt ’t hoogste lied, Van Gogh’s landarbeider is…

Paars en groen vervloeit, fluisterend boven het woud nacht ademt geheim.…

Hallo, hiero, jij bènt 'r eentje! Jij kom toch ook uit Rotterdam? Weet jij nog van de luizenkam? En zeg jij worteltje of peentje? Ik ging als jochie fikkie stoken! Ik kocht een krosie voor een cent! Die Bep van Klaveren, zo'n vent! En jôh, me moe maar kroten koken! Hé, weet je nog die Hoogstraat dan? Precies 1 kilometer lang! Schiedamsedijk…

De blanke mane Licht overal De donkre lanen Staan langs de wal; Boomtoppen drinken Het zilv'ren licht Beneden zinken Schaduwen dicht. Maar midden in de Betovering, Waar beuk en linde Te dromen aanving Dalen drie zware Klokslagen neer; De kimmen klaren... De dag keert weer... ----------------------------- uit: Gedichten (1909…

De kille duisternacht ademt door stille heimwee dansend rond jouw intieme gewoonte heldere sterren zien kansen in jouw oeverloze liefdeskus nabij het zilte zaaisel van dwaze fantasieën oefen je in klussen proef je de ware aard van het verlangde geluk in bewegingen van het proberen in taak van denkend verder leren blijf je een beginneling…

Drie jaar bommenregens Met meer geweld over-en-weer en vrede ver weg want tsaar Poetin, zo- als wij hem niet willen zien is echt een duivel Die rücksichtslos gaat Voor waar hij denkt recht op te Hebben, terwijl Gor- batsjov Zich reeds meerdere Keren heeft omgedraaid in Zijn te vroege graf...…

Ik ben een oude ziel voor mij geen vernieuwing het woord innovatie krijg ik niet uit mijn mond alles moet bij het oude blijven zoals het was, was het goed, goed genoeg ik spreek graag in het verleden van ver voor de oorlogen TOEN HET NOG VREDE WAS!!…

Even tussen alle moeilijke woorden door, soms lijkt het wel een ontsnappingskamer voor vergevorderd levenskunstenaarschap, wil ik slechts de aandacht vestigen op het volgens mij meest wezenlijke bestanddeel van tevreden toekijken tot uiterst gelukkig zijn in het dagelijks leven. Het afscheid van de zomer die nooit eerder zo groots scheen…

ik voel een raakvlak met warrige geesten misschien dat mijn verstandelijke vermogens afgenomen zijn met de voortgang van tijd het is te laat om opnieuw te beginnen het laatste nieuws komt keihard binnen wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld na zondag keert de wind weer om de absurditeit van de buitenwereld jij snakt naar een gezellige…

Jij achterhaalt de slooptochtwerken der letteren voor die ondenkbaarste blauw vertrekkende vreugdevelden als venijnige helden alvast bedreven de liederen onder luiden verzenden. Ik onttrek donderwolken aan bladen handgeschreven en onverwacht voor door weeromstuit gedreven woorden van de chagrijnige ivorentorenheren die de geschiedenis vertekend…

De herfstwind draagt de geur van tijd, verwaaide dromen vallen neer, de hemel kleurt in grauwe spijt, de dagen lichten steeds iets meer. Langs lege paden zweeft de mist, een boom staat kaal in stil verdriet, de zon vergeet wat warmte is, en schemert weg in grauw gebied. Toch fluistert zacht een laatste blad, het loslaat in de koude…

Ik heb mijn schoorsteen weer eens laten vegen, Daar mijn verzekeraar dat van mij wil. Want wel of niet, dat maakt bij brand verschil, En een betaalbewijs kan dan zwaar wegen. Dus ik voldoe nu aan de hoogste eis, Maar op de bon staat echter: ‘Veeg bewijs’.…

Het koele gras kust haar blote voeten, Het zwoele briesje streelt haar boezem, De gouden zonnestralen geven haar glans, De blauwe lucht geeft haar alle ruimte, En ik, ik kijk en zie de hemel op aarde.…

Wat doe je met mijn essentie laat je die links liggen omdat rechts meer voor de hand ligt in een corrupte maatschappij waar leerdragende psychiaters handelen in sluw wapentuig of kies je weer Keizerlijke kleren het zachte zijde en de donsveren tussen het pluche van de marmeren banketbakker zo vaak afgewezen omdat jij volwassen…

( oud-Hollands geluk maar anders dan de titel ons laat geloven) als een gedegen vorm van antiquariaat dus voor de liefhebber onontbeerlijk met een vleug van behaaglijke traagheid en een hang naar melancholie waan ik mij de romanticus die met mijn verzen en ietwat tederheid alsnog wil bewijzen voor een klein publiek...…

Mager, de handen ruwe huid Een schorre groet met gaten tussen mijn zandknarsende tanden: iemand om van te schrikken Ik ben overal want nergens mag ik zijn. Geef me schoenen: zolang ik loop, leef ik Noem me Job, ik geloof niet dat God me zal redden uit de onderwereld waar het 's winters warm is tot midden in de nacht de deuren sluiten…

Gefilterd zonlicht het bos opent zijn geheim mijn hart volgt het pad Traag wandel ik langs het pad, waar dauw nog glinstert op de bladeren. De lucht draagt geuren van mos en frisse aarde. Een merel zingt alsof hij mijn gedachten kent, en ik adem dieper, alsof tijd oplost. Het zachte ruisen van bladeren is een taal die ik herken. Glinsterende…

De kamer was donker; het raam alleen hield nog een licht, dat te sterven scheen. Zij sprak uit het bed: hoe zijt gij zo laat, en uw haar zo wild om uw gelaat? Toen sprak hij met een dode stem, (de blaren ritselden achter hem): Ik kom u zeggen dat ik ga - Nooit keer ik weer waar ik nu sta - Hij zweeg; achter zijn duistere wil viel de…

Klein Jan was weggekropen In een hoek. Waar hij deftig zat te lezen In een boek. Niemand zag hem zitten daar, En de schalk riep: zoek mij maar! Waar zou toch die jongen wezen? Vroeg mama. 'k Heb al overal gekeken, Zei papa. Maar de kleine kleuter riep Onophoudelijk: piep, piep! Maatje zocht in alle hoeken Naar de guit…

Zal ik blijven wachten alleen aan tafel? Mijn ogen springen en zwaaien Help Help Help Schepen varen voorbij Ik roep steeds harder met mijn schouders maar ik ben onzichtbaar Stad en land overstromen schepen vergaan volgepakt Help Help Help Ach, zal ik zal ik blijven wachten?…

Zes en veertig treden over de brug dan ben ik in Lochem hoor ‘k het carillon zie ‘k de winkelstraat het plein, de markt en de grachtjes de Berkel, de zomp waarin een gids met wit lang krullend haar vertelt over ‘t kasteel dat we passeren waar danseres Isodora, ‘k verlies me in haar en de auto met haar twee kinderen die dan te water…

ik trek het toilet alleen door bij een grote alle plasjes spaar ik op tot ik heel erg moet douchen doe ik hooguit 2 x per week en nog het liefst in het zwembad na wat baantjes tubes tandpasta, gel, cremetjes en flessen shampoo, badschuim worden opengeknipt en tot de laatste druppel opgebruikt afwas/schoonmaak-water vang ik op boen, maak…

…één levenslange ontsnapping één wervelwind zonder return één organisch-beschamend stuk vreten in het tempo doeloe van de bloem en hymne aan staande reisgenote nu sommar bezwijkt één halfslachtige golf autonome bakenwaanzin in voorgepreekte slagen im Herzen der filosofen- dokters- en dokteressenklanken van onze levensdoelen ranken…

Linkmiegelig, zoals de eerste woorden uut hem ze bakkes, zal ‘ie leugenateliers nie volgen, zonder twijfel da ‘t hersenspinsels zind uut hullie verkenskoppen. Zelfs ‘t godengespuis gleuv’ nie wa nie waar is, strak in oneindige schoonheid. Als’ne joekel van ‘n streber, paffend met natte jatten, stralend als de slimste zelf; martelaar in…

de sluwe, slinkse, begaafde verteller verstaat de kunst van vermomming als geen ander hij bindt de lezer vast met verleiding houdt hen gevangen achter de tralies van onweerstaanbare taal spin die de onwetende lokt in een onzichtbaar kleverig web waar welluidende leugens parasiteren eloquente, onbetrouwbare verteller je spijkert een…

In een wereld vol beloftes, waar eerlijkheid vaak zwicht, schuilen achter mooie woorden maskers van bedrog en licht. Ze lachen met een glimlach, hun ogen koud en sluw, op zoek naar wie gelooft in sprookjes, steeds opnieuw. Ze strooien mooie praatjes, hun waarheid is uniek. Maar nergens tiert het sterker vooral in politiek...…

Je gebruikt jezelf als ik in het mysterie van de ziel om een gedicht te vertellen hoe een stoere dichter moet leren zijn twijfelmond te houden teveel is vaak te weinig in heldere doorzichtige kleuren en weinig is soms al veel ik in het gedicht waar verstand en anderen ook een snavel hebben de wereld ligt op zijn malle kop door ellende…

Ware liefde is Elkaar geven’t dierbaarst is, Je complete ik.…

De roze bloem met ruwe stengelbladen is binnen de muren der geleerdheid tot allerhande vragen geven bereid. De hoogleraar mag naar haar wezen raden. Zij bewandelt nieuwe levenspaden, staat na een korte, heftige reistijd in een kleine school, verlicht en verblijd, wil het kleuterbrein geurig beladen. Vingertjes tasten vol ondervinding,…