Grauwe zee

Nu zijt gij, zee, het ondoorgrondbaar wonder,
het tartende geheim. - Gij maakt mij bang:
ik hoor het doffe dreunen van uw zang,
aanzie uw glanzenloze grijsheid onder
grauwe luchten, gij sarrende verkonder
van onze kleinheid; 'k voel een diepe drang
u fel te haten, 'k vloek de vreemde dwang
waardoor ik, weer gevangen, u bewonder.

O zee, gij ziet ons arme mensen aan
met de gerustheid van wie zielloos leven,
blijf steeds de sterke, voelend d' eigen kracht,
omdat gij weet uw niet te breken macht,
omdat gij weet, dat w' alles u vergeven,
als wij aanbiddend voor uw schoonheid staan.

De Beweging. Jaargang 13 (1917)(1917)

zee

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.5 met 2 stemmen 787