inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1568):

Ik ben van nacht ontwaakt

Ik ben van nacht ontwaakt met wilde schrik,
Met droge lippen, en gebroken kracht.
Het klamme zweet op ’t voorhoofd, ’t bloed in jacht
Bonzende door mijn polsen, traag en dik.

Toen heb ik liggen staren in die nacht,
Met grote ogen, met verwezen blik,
En naast mijn hoofd, daar telde een zacht getik
Mij de uren voor, die ‘k zó heb doorgebracht…

een vale droom was in mijn slaap gekomen
En heeft mij jaren vér doen gaan,
Mij mijn verleên verteld met schor gefluister.

Neen, niémand peilt de diepte van dat duister,
Géen kan de bangheid van mijn nacht verstaan…
‘k Was weer als toén… want Waarheid was mijn dromen

Verzen (1886)

Schrijver: Jacobus van Looy
Inzender: adm, 24 mei. 2006


Geplaatst in de categorie: tijd

2,5 met 12 stemmen 2.948



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)