Alle inzendingen

Hoe moet ik genieten van al dat moois, Als de wereld vol gruwel is? Mensen die doodgeschoten worden, Problemen met geld, Alle depressieve mensen. Moeder Aarde, ze huilt. Bossen die haar huid verwonden, De branden die haar schaden. Wij, de mens, kregen vrijheid, Bedrogen, betwist. Vergaard door rijkdom, door materie. De natuur kapot, Levend…

Klagen zagen Is mijn teneur Zal niet bijdrage Tot een goed humeur…

Zacht bedekt een wolkendek m'n bed en elke klank verstilt de tijd vertraagt wanneer mijn lief naast mij ligt ze ademt diep slaperige tijd waarin ik met haar aan mijn zijde lig de kaars dooft uit de avond valt je doet de deur op slot het boek valt op de grond en buiten in het duister rollen de seizoenen door als golven…

ik ken de pijn van de geboorte het verlaten worden de onbereikbaarheid die met woord of daad teniet kan worden gedaan en toch scheurt en zeurt het onwankelbare tegen alle liefde in mijn gevoel aan flarden aan snippers van niks die jij nog vasthoudt anders waaien ze weg omdat er geen levend bloed meer door stroomt in de met moreel…

En hij die op weg naar de Hof van Eden geruisloos voorbij het moerasland probeert te schieten Weet dat rouw de tol van de liefde is niets het verlies verzachten kan dat hij het lot dragen moet En hij die als een buffel loom onder water blijft de rietvogel en de zwaarte probeert vóór te blijven Weet dat het niet de ander…

Voor meer dan 6 miljoen is het verkocht Een kunstwerk om eens lekker van te smullen Maar rasechte cultuurbarbaren zullen Dit werk benoemen als een stom gedrocht Hij eet hem op al is ie peperduur Ook kunst: alleen wat ducttape aan de muur…

Laat mij toch dansen, op de straat, op de muziek -- waarvan ik graag droom.…

Opeens is er sneeuw Vertraging op de wegen Slow motion verkeer Een witte deken Bedekt het vertrouwde beeld Een nieuw perspectief Een sprookje begint De ijskristallen helen Natuur alchemie Een winter wonder Moeder Aarde transformeert Al wat was wordt nieuw Het oude vergaat Voedsel voor wat komen mag Het nieuwe ontkiemt…

O Novemberlicht dat mij gezonden werd vanwaar, vanwaar? O mild, weldadig Novemberlicht hoe kon ik je haten Hoe kon ik haten de statige regelmaat van mijn dagen en nachten zonder kwaal, zonder last moest ik eerst weten wat zou komen en wat zou kwellen ten einde toe?…

O! Snaren van m’n jonge ziel Ik voelde uw trillen zacht, Wijl ’t woordje op u nederviel, Dat door m’n tranen lacht. O! Zacht en zangerige woord, Waarin ik peerlen vind, Hebt gij m’n vreugde niet gehoord Toen ‘k worden mocht uw kind? O Gij, die m’n gedachtjes kust En wiegt m’n droefenis, ’t Is of m’n innerlijke rust Door u beveiligd is…

De vensters behangen met langdurige landschappen, een zak met slanke handen aan een meisje voeren van achter de tralies die mijn vingers zijn. Een ooggetuige van het zwart uithoren op de hoek van twee nachten en geduldig wachten tot de schaduw uit de bomen valt. Mijn ogen wegens verbouwing sluiten en haarfijn dromen dat ik een ver verwant…

Zadkine's hart bloedt de Maas wordt rood drones in de lucht vliegtuigen met bommen Rotterdam wordt weer gebombardeerd maar nu met een Wapenbeurs Ahoy, hoi, hiep, hiep, hoi Ze verwachten 3500 bezoekers maar 52.000 mag ook Razend verrassend net na de 80ste herdenking van de Razzia van Rotterdam en Schiedam Wapenhandelaren verdienen…

Je hoeft voor mij niet per se iets te maken voor mij hoef je niet per se iets te doen nee niets hoef je per se voor mij te maken voor mij hoef je dat niet per se te doen Nee echt, iets ingewikkelds voor het slapen of dromen in een filmisch visioen zo tijdens remslaap vlak voor het ontwaken dat zou best kunnen helpen tegen gapen…

Er zijn zo van die dagen met donkere onweerswolken boven je hoofd. Niets kan je nog behagen. Nare gedachten van elke realiteit beroofd. Op dat ogenblik heeft niets nog zin. Zelfs een stralende zon kan je niet bekoren. Futloos, geen einde, geen begin. Je voelt je machteloos en verloren. Het denken is niet te stoppen. Ook al probeer je nog…

De dood beduidt in wezen niets. Afwezige aanwezigheid. Wat niet leeft, beweegt zich niet. 'Zo dood als een pier' zegt men doorgaans, maar machteloos. Een pier is niet dood te krijgen. Het kwade maakt de wormen dood. En de mens doet wat hij wil. Vroeg of laat wordt dat de deal... Daarom kijkt hij graag naar horror, viert-ie carnaval en…

en als we thuiskomen gaan we met kloppend hart elkaar vinden omdat we er op allerlei manieren zijn we reizen naar elkaar tasten met voorzichtige voelsprieten naar de stilte voor de storm als we thuiskomen…

In de reflectie van het schemerdonker verscheen er niets - alleen zijn geestesoog dat schouwde in het donker van de schemer hij keek en zag toen zijn weerspiegeling als ware die niet van dezelfde man maar van een ander - er doemde een glimp van een triomf na een intieme roes tiramisu was het die hem bezat omhooggestuwd tot eros…

De roodgloeiende boom de morgenzon groetend een vogel zittend midden op www.vliegles.nl een vogel aan de overkant hem bekijkend witte hagelkorrels op bruin platanenblad wat dochter zou fotograferen drie nog bloeiende Teunisbloemen tegen een paaltje, de zon kwam ik tegen, hield hand boven mijn ogen want glad, liep dan stram de…

Ga nooit bij mij weg, en als je het ooit toch doet -- laat me jou vinden.…

Goebbels leidde het publieke vreugdevuur Waarin de werken van Mann en Einstein Gejonast werden als zijnde niet puur Evenals die van Freud, Zola en Heine Of wie er politiek maar te kritisch was Er viel hier niets te protocollen Dit was de wil van het Arische ras Dat nooit meer met zich zou laten sollen En ook Picasso, Cezanne en Matisse…

je kon uit haar woorden de lach al ontrafelen als je in gesprek haar ogen zag oplichten door het innerlijk plezier dat het schouwspel haar bood in het primair beleven want juist in de try-outs vlamden de meest curieuze scenes heftig op scheurden gedurfde gezegdes uit hun verpakking en kwamen artiesten adem tekort dus…

Gaande weg was De liefde ontsnapt De liefde die ons Samen had gebracht Zoals de koude Zich warm waant Werd de bries Een orkaan…

Dankzij gewroet in oude Friese gronden Staat nu Witmarsum stevig op de kaart. Daar is een deeltje van een Vikingzwaard, Een zogenaamde ‘pommelkap’ gevonden. Dat krijg je door daar in de grond te roppen: Dan komt het oudste deel van Fryslân Boppe.…

Gij die, daar duizend wereldbollen, Geregeld, om hunne assen rollen, De kracht van hunne werking voedt: Gij die, tot op de verste palen Der schepping, waar geen zonnen stralen, aan 't Niet uw aanzijn voelen doet: Gij, op wiens wenk, uit 't hol der bergen, Die met hun spits de hemel tergen…

Ja, ik geef het toe, ik beken het openlijk: mijn lichaam was altijd een toren zonder uitkijk. Ik heb hem steen voor steen in folianten gepend ik heb mij geplooid naar de tijd en de trend. De stenen die ik uit de wand verwijderd heb zijn de woorden waar ik dit gedicht mee schep: ik kijk naar de wereld waarin gij woont en al zie ik onscherp en…

In het resterend regenseizoen regeren razendsnel voortrollende ruige bergrivieren rondom ritselen reptielen leguanen monsteren aan op rimboerotsterrassen weldra komt in het geding de internationale reputatie der alom gerespecteerde en gevreesde resident in het gedrang derhalve evenzeer de naam der geëerde assistent-resident…

Nog één keer dan: ik maakte onderscheid ja, persmuskieten, dametjes en heren! 't was geen racisme maar discrimineren in ómgangsvormen die ik liever mijd Pardon, wist u dan niet wat dat betekent? discrimineren is niet simpel kijken hoe zwart en wit soms op elkaar gaan lijken maar met een open mind die niet vertekent Schuif mij die schuld…

Midden op de weg ligt een steen, er ligt een steen -- midden op de weg.…

Natte duisternis siddert om Het Witte Huis van Olterterp. Achter diens ramen noden gloed en helder licht tot doen vol genot Handen werken flink, vullen zich met denkkrachten: de keuken dampt warm Bestek klinkt telkens, is een stem van dankbaarheid voor de fijne spijs. De knusse eetzaal en noeste arbeid vragen grote Kerstzegen…

De dagen vervliegen Grijs zonder Indruk of schaduw achter te laten Slechts herinnering komen en gaan En schuiven maar moeizaam een plaatsje op om de nieuw-verworven beelden toe te laten En altijd is er dat schrijnende gevoel van treurnis omdat jij de mooie dingen die toch nog gebeuren niet meer kan meemaken Het zijn die momenten dat…