421 resultaten.
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Alleen mijn billen zijn ongezien.
En daarom liet de herfst ze ongemoeid.
Verder is moedertje tijd er.
Verwelken de bloemen.
En verlies ik aan kracht.
Een vrouw sloeg mij.
Regen blijft stromen
De nacht is ontij.
Mijn billen zijn rood en ranzig geworden
door moedertje tijd.…
Kees
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.877 ,
fulmineerde ik ontelbare malen
wanneer hij weer eens als een Houdini
in een onbewaakt ogenblik ongezien
de paradijselijke tuin was ingeglipt
maar vaak nog geen half uur later
zich van geen zondigheid bewust
luidruchtig op mijn schoot kwam spinnen.
“Kees, heel gauw naar boven!”…
jouw lippen baden mijn gebed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
861 bleef ik steken
door mijn twijfel moest ik het
steeds weer opnieuw proberen
ik was bezig zonder eten
uitvinden hoe de dingen zijn
niets kwam uit mijn handen
ik gleed naar chaos af
zocht ongebruikte tijd in nachten
zonder dagen, alsmaar vragen
ijlde door de tunnel zonder eind
met het beest al groter dan ik was
zodat ze ongezien…
DAT HEERLIJKEMEISJE
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.853 ongelooflijk gebouwd
doch vooral verrukkelijk slank en groot
Nooit had ik zoiets moois aanschouwd
doch vooral lag dat meisje geheel bloot
Ze baadde in die drukkende zomerzon
waar ze waarachtig zo heerlijk genoot
Mannen van haar overliggende balkon
die genoten zelfs van haar zachte bloot
Opeens rekte deze schoonheid zich uit
dacht dat ze ongezien…
Verknipt sonnet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 De winter is reeds ongezien vergangen
Maar in de schaduw van
de landingsbaan
Zet in april een ram plots
een faux pas
Teugelloos verrijzend na
de pasen
Door zen te ademen al spelevarend,
Niet naar de letter maar
naar maakbaarheid
Liefdes kantelpunt - warme magie
Hoe kan zo'n lhasavlinder
zonder vleugels
In 't voorjaar op een…
Onze beschaving
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
428 ik heb ze
teruggevonden
de bewegings-
patronen die
aan vroegere
tijdperken waren
gebonden zoals
het sluipend gaan
laat geen voetstap
haar of stukje
huid na als duiding
van jouw bestaan
net als de dekking
door schaduw in
de open vlakten
nabij de bosranden
in het spelen met
wind en wolken
kun je ongezien
verder komen dan
je ooit…
De dans die blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Misschien is dat de ware vrijheid:
dat wat vertraagt mag rusten,
terwijl iets anders in mij
blijft dansen, ongezien,
maar onverminderd waar.…
De passant
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
253 over de rand
een vluchtige aanraking
tussen zien en niet zien
hij liep voorbij
geen hand reikte uit
geen blik bleef rusten
geen verwondering
vond een plaats
om te landen
de tafel bleef achter
in haar overvloed
en begreep langzaam
wat leegte werkelijk is
niet het ontbreken van kleuren
niet het verstillen van stemmen
maar ongezien…
Oester
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.464 Oesterschelp, ruw in mijn hand
een parel weet ik diep daar binnen
begeerte die mijn ziel verbrandt
verlangen fluistert in mijn zinnen
Ik weet een parel, ongekend
en ongezien, diep weggeborgen
door schelp en pantser heen herkend
ooit, op een maanverlichte morgen
Ik weet een parel, stralend licht
maar streel rauwe buitenkant
steeds, tegen…
MOT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 een zwerm gesternte er omheen en het is kern
van niets, en niets is het heelal. ongezien
is het er licht, de lege weg voorbij het einde
van de weg. op doelloos draaiende spaken
spalkt de tijd haar tikkel-tokkel van het vuil
dat willoos waait, het stof op gore straten.
stem schroeit in de sneeuw, kroepoek snijdt op de tong.…
Knokke(n)
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.758 De wind waait door je haren
tilt beide wimpers hoog
laat jouw ogen lachen
blaast gehuilde tranen droog
De wind fluit in je oren
fluistert op zachte toon
stop een keer met knokken
geniet nu maar gewoon
De wind stormt naar het heden
soms stappen met kracht tien
twee vooruit en een achteruit
verwaait verleden, ongezien
De wind brengt…
Europapa Zeus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 Vanaf Olympus' hoogten kan hij dromen
Als hij zich neerwaarts spoedt in verenkleed
Of dierenvel voelt hij zich nooit ontheemd
Dan zijn fata morgana's nimmer vreemd
En kan hij bij de verste schonen komen
Zo viel zijn lustig oog op
de godin
Der jacht of maan in verre weidse oorden
Vaak ongezien, dat geen hen zag
of hoorde
En heimelijk…
Nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.372 bestaan
wordt de deur naar het licht geopend
en met geweld verbreken harde zonnestralen
mijn verbond met het duister
het is geen vlucht in de nacht
dat tasten naar wat licht verhult
scherpe schoonheid
snijdt mijn blikken af
van een weg in de verte
het is geen kwaad
dat schuilgaat in de dag
wat ik ontsluiten wil
mijn nacht is de ongeziene…
sliepe(slapen)
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
829 sliepe sil ik joun boppe dyn stêd
ne te sjin bin ik oanwêzich
ik dream mei yn dyn lea
skriuw fersen yn dyn binnenst
weachen fan leafde yn
romte fan dyn bistean
en sjuch troch in wale fan ferwachting
of ik dei al sjuch
it tsjuster is krekt sa opljeppend
as ik sels
Vertaling:
slapen zal ik vanavond boven je stad
ongezien ben ik…
Als kapitein op een schip
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.086 Als kapitein op een schip, zo vaar jij mee
het roer in handen, volle vaart vooruit
geen plekje blijft ongezien op volle zee
soms overdenkend, bij menig besluit!
Het valt niet altijd mee, dat zijn de gevaren
je krijgt het allemaal in je leven gratis mee
niets zal het leven hem besparen
dat merk je als je alleen vaart op de wilde zee.…
grenzeloos beminnen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
608 hun oordeel geveld
in het begrensde land dat in de boeken staat
beschreven, de verdrevenen opnieuw verdreven
beschermd wat zo beschaafd in naam
van koningin en vaderland met alle wapenen
wie anders is
te lijf, te lijf gegaan
de wet heeft opgesloten die als kind werd opgejaagd
in chaos van besloten huizen, de kelders
waar de oorlog ongezien…
De boven- en ondergrens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 Het reikt naar wat nog ongezien in ons bestaat,
en nodigt uit om verder te ontmoeten.
Zo wandelen wij tussen grens en horizon,
tussen plicht en hoop, tussen aarde en het licht.
De wet bewaakt de bodem van ons leven,
het geloof opent de ruimte voor ons gedicht.…
BRILPOETSDOEKJE
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.111 De lucht is vervuld van scholekstergeschreeuw
mijn moede hoofd van sombere gedachten
kon de belastingdienst niet één weekje wachten
als antwoord van de ambtenaar een geeuw…
De blauwe hemel staat vol uitdijende strepen
vliegtuigen lawaaien ongezien mijlen per uur
past die verspilling eigenlijk wel in de natuur
of moet deze als uitzondering worden…
HEMAholic op vrijersvoeten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.110 zie je in de HEMA
het is net half tien
lig nog steeds op schema
jij hebt me niet gezien
ik zoek er naar een broek
drie kaarsen en een pop
neem snel wat boterkoek
want zuurtjes die zijn op
jij staat bij kassa vier
voel me volstrekt verloren
het duurt wel een kwartier
voor ik je stem kan horen
wil niet dat jij mij spot
ik volg je ongezien…
Slipje
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.450 wél netjes neergelegd
dát hoef je mij niet meer te leren
ze lag daar bloot en kwetsbaar
maar zó keurig in de vouw
en plotseling besefte ik
hoeveel ik van je hou
ik aarzelde of ik haar
in die la alleen zou laten
'n slipje in haar eentje
op zo'n stapel grote maten
de kans bestaat dat ze
de flinke jongen uit gaan hangen
en in het donker ongezien…
Vlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
769 diepte wacht een randje aarde
het depot, rondom mij niets dan sterren
en ik ken er niet een bij de naam
Ik had er zelf een kunnen zijn, een uit miljoenen
aanbeden worden, niemand vreest tenslotte
verafgoding
Een uit miljoenen is ook die vallende ster,
in een boog uit het duister, terug het duister in
De ster der sterren stort vannacht ongezien…
Men neme
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Men neme afstand
tot de fenomenen
Je hoort de mensen,
niet de dingen zingen
Men neme zomaar
uit de losse hand
Een snapshot -
en ziet later in close up
Het ongeziene
blikverruimend beeld
Dat luider spreken kan
dan het verstand
Druktemakers
voor de winkelpuien
Witte sneakers
hoppend in de rij
Voor damesmode-
en horlogezaken…
Gods vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 pootjes, dwarrelende veren
ze zijn al zo hoog en met zo velen
samenzijn is een som der delen
om daarmee een dans te creëren
die het leven gaat eren
alles is mogelijk daar
vermenging maakt onzichtbaar
Zodat je er grenzeloos van wordt
los van de grond, verstomd en verward
de vogels verdampen in een laatste vlucht
en verdwijnen langs ongeziene…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 palmboom zitten
En at oranje fruit
Ik hoorde hagedissen sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan het vuur tot wolken dronk
Brutaal kroop een herinnering
Vanachter ongeziene…
Het gele pak
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
359 als hij het toilet bezoekt
waar dames op staat
de files in de laan toeterden
oorverdovend schreeuwden
vechtend om dichterbij
dit spectakel te geraken om
de beste filmpjes te maken
om deze artiest te zien
niet hard en hoekig
maar spitzegevoelig zacht
alsof hij de balletschool
gelauwerd heeft afgemaakt
evenzo dirigeert hij het
ongeziene…
Niet zonder afscheid
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.151 weggaan
Niet zonder dat je van me hebt gevoeld
De liefde die ik van je heb gekregen
En die dus ook voor dit afscheid is bedoeld
Laat bij het afscheid van je horen
Laat mij maar praten als je zwijgt
Dat je mijn woorden nog kan horen
Dat je me ziet als je naar me kijkt
Ik wil je warmte kunnen bieden
Als jij het koud krijgt
Ik wil niet ongezien…
O LENTEBLOMKE
poëzie
3.6 met 21 stemmen
4.607 Hoe ongezien,
hoe wonderschoon,
hoe moet de Schep-
per wezen;
de schilder van
uw' schoonheid en...
en de oorschoonheid
van dezen!
Ach, blomke, vlucht
den schoot weer in,
die schaars u kwam
te baren:
te schone is en
te liefgetal
‘t getintel van
uw' blâren!…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 In lome tred tikt traagheid door de dagen
lobbig liggen de uren onder de zon
verdampen en vervliegen tot zuchten
in dit magische moment van ‘nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden…
Het kon niet op
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
783 Nu mogen wij, simpele zielen, bijpassen geheel ongezien,
plots is er genoeg voor het redden van deze lammeren,
en wordt er niet gekeken op een miljard of tien.
In ‘t nieuwe jaar wens ik hen wijsheid en voor deze keer,
genoeg is genoeg, niet meer en meer.…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 sliep
ik zocht van zwart land scarabeeën
schiep van stof Thebaanse zeeën
zag waar zon
zo met ons heen ging
ik haar schaduw overliep
Het dal was diep
en diep verborgen
borgden wij ons harten samen
bogen wij er voor de tijd
die doorliep in oneindigheid
ik keek hem aan
draaide me om
kende zijn onvoltooid verleden
hij was koning - ongezien…