4804 resultaten.
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 dit vormt mijn uitkijk over gedachten,
aldoor in wazige beelden
die om aandacht vragen en wel zo
dat zij herinneringen zullen verzachten
ik zie ze in schemerig groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of…
's Avonds vrije expressie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 draden van het hek
we verbergen niets
Lijntrekkerij, stiekem
gedoe, een verkrachting
alles wordt gezien en dan
voert de politie je snel af
naar het beslissingsplein
dat geen gevels heeft
Langs de woningen zonder buiten-
muren en zonder achterkamers
passeren altijd mensen
die zien of je je best doet
doorwerkt en netjes bent
in beeld…
Vaccinatiestraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Er staan nauwelijks nog files op de wegen,
die wandelen nu langs de waterkant;
ik spreek slechts collega’s die, vierkant omrand,
over het beeld van ‘zoom’ bewegen.
Ik had deze eenzaamheid nooit verwacht;
dit verdriet, door afstand verborgen,
nu alles op instorten staat.…
Vincent
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.001 De jaren kunnen niet verhullen
dat onze oorsprong blijft bestaan,
populieren werpen hun schaduw
ver vooruit.. voorbij de kalverdijk
waar het uitzicht onbegrensd,
de paddock gevuld en de verrekijker
gelukkige jaren in beeld had
vergrootte een dijkvlucht
de afstand naar het begin,
het verschil zit 'm vooral in de jaren..…
Salix babylonica
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Gekandelaberd reikt hij naar zijn god
zoals het beeld van Zadkin: “De verwoeste stad”.
Maar later vormt zich blad na blad
een pruikenbol aan nieuwe loten.
De wilg treurt groen ontsproten als tevoren.
“Im Prater blühn wieder die Bäume” zingt mijn hoofd.
De spitse blaadjes babbelen herboren.
De boomchirurg: hij zij geloofd.…
Maya's drankje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
483 Nee, ik heb geen dromen meer
jij hebt ze stukgeslagen
met al die harde woorden
en voortdurend klagen
De scherven liggen in het rond
maar zie je dat dan niet
er is geen hoop meer
enkel nog verdriet
Nee, er blijft niet veel meer over
van wat we vroeger deelden
er rest ons enkel nog
wat teloorgegane beelden
Herinneringen die langsom meer…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 Of soms verwacht ik in de zon,
't vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en hoor ik de kinderen
haar blij begroeten.
Helaas, mijn lieve moeder komt niet meer.
Slechts weemoed is daarna mijn deel.
En in de stille avonden,
de herinnering aan lang vervlogen dagen.…
Waar eens een huis stond
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
497 schreeuwt de onmacht
om vergiffenis
Kraters gevuld
met bloed van …
Wegwuiven
met een witte vlag
uit het riool opgedoken
Waar eens een huis stond
zwijgen ze in dezelfde taal
verboden
Zonder wapens
de ander aanvaarden
Schoppen, schieten we vol
Vanuit ons comfort
Een thuis, heel
Waar nachtlampjes doven
met een ‘’tot morgen’’
De beelden…
Geen eenheidsmodel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 er waren
zoveel beelden
jouw uitstraling is
als schoonheid zo in
vele vormen gegleden
geen eenheidsmodel
maar nog net de
laatste vingerwijzing
in een kleine maar
pittige aandacht bel
er is al zoveel
authentiek en
karakter dat het
extravagante boven
alles uitgetild wordt
het subtiele nog
te ontdekken gebied
zonder categorie en…
De witte hoofdletters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 eigen
kastelen
in het natte
zand van
het strand
alleen
de witte
hoofdletters
van krullend
schuim waren
het zichtbare
begin van
weer een
nieuwe zin
tussendoor
zong de wind
zoutkristallen
en scheen zon
de flonkeringen
die oplichtten
in elkaars ogen
tot in deze kleine
strand seance
het zeewater
langzaam onze
lieve beelden…
Stilte melodieën
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.037 Laat het met rust
er is geen gedicht
nodig, de beelden komen vanzelf
fluistert jouw eigenwijze stem
in de stilte van jouw
gekoesterde heimwee
op het vorige maand gedolven graf
waar jouw uitdijende schoonheid
slaapt onder smeltende sneeuw
is er een eenzame muziekdoos achtergelaten
om je te vergezellen op jouw reis
naar de eeuwige…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 Dit zijn slechts enkle beelden
Van de vele mijn aarde in petto heeft,
Ik al zo lang zo intens geniet
En hoop na mij nog velen zal verblijden.…
Rebelse kunst
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
785 Tags en lijnen van woede en hoop,
elk beeld een stem, geen zachte toon,
het beton trilt onder hun kroon,
wie regels stelt, voelt plots hun loop.
Geen meester maar rebels vrij hart,
de straten leven op ritme en strijd,
wie kijkt en durft, voelt pure tijd,
hun boodschap krast...een kunst apart.…
Nieuwe liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 Wat me in de wereld opvalt
is belangrijk: ontevreden
gezichten op straat
behalve de mannen
die me onderzoekend bekijken
wanneer ik hen iets vraag
Zo zag ik blije mensen en veel
vrouwen met een kinderwagen
mijn gedachten weerspiegelen
toen ik zwanger was, en
zag ik borden Huis Te Koop
toen we gingen trouwen
Buiten zie ik beelden
uit…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.369 Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren:
De Zeuskop kan maar matig haar bekoren,
De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster;
Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster,
Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen,
De jongen ziend met in zijn voet de doren:
'Zo'n snoes!…
Maar in de kroeg...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.890 Zodat al die vrienden wat triest, naar behoren,
naar huis gaan en kijken naar hun liefste of vrouw
en zo graag geloven dat haar beeld jou kan raken
terwijl ze best weten dat zij niet de helft
zo prachtvol kan zijn als ik jou steeds kan maken
want in mijn café ben jij het bijzonderst
begin ik warempel te houden van jou
terwijl ik mijn glas leeg…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Als ik aan jou denken zal
laat ik je in mijn beelden
wie je altijd zult zijn.
Ik hoef je niet anders voor te stellen
ik hoef je niet groter te maken
dan diegene die je was.…
Dromen tot het zwart werd (mh17)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 de beelden vervagen, het geluid is alleen nog maar ruis
ik kan hier niet langer naar kijken, wat een ziek bestaan
voor nu heb ik één wens: breng deze mensen snel weer thuis…
Herman Finkers
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
5.131 , is leuk uit
De Kwis gehaald, maar ook wel erg goedkoop
en dat Maria-beelden zijn ingewisseld voor
Boeddha-beelden, die op Paul de Leeuw lijken,
is grappig bedacht, maar van weinig niveau.…
Van filosoferen kun je leren
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
697 Het volk wordt bespeeld
en opgejut
elke dag zijn er weer
van die eenzijdige verscheurende
beelden die worden getoond
zwangere vrouwen
bebloede kindergezichten
en strompelende oudjes
tezamen schreeuwend
half of geheel
onder de puinhopen bedolven
we kunnen er niet meer tegen
en voelen ons machteloos
en steeds meer
machtelozer…
Het kleine kind in haar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Ijlings vluchten haar beelden over de zomerse akkers.
Eenzame rode klaprozen pronken nog net tussen het wiegend goudgele korenveld.
Haar ogen turen naar de verte.
Het oneindige beeld van een blauwe lucht met hoog vliegende, gekscherende zwaluwen
belooft een warme zwoele dag.…
Rotterdam ontwaakt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
994 Een stad nu met een ziel van glas,
terwijl het beeld van Zadkine
herinnert aan een verleden zoals
het was...…
In stilgezette auto
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 Mam,
wil je de auto even stoppen,
hier, langs de weg
waar alleen de lantaarns luisteren
en de ruiten doen alsof
ze niets gezien hebben.
De wereld schuift nog na
in het sidderende stilvallen
van richtingaanwijzers en gedachten,
jij kijkt opzij
en in je ogen hangt een vraag
die ik al jaren ken:
“Wat is er, lieverd?”…
Poëtisch gezien
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
6.791 die van knop nu scheuren
aan de waterkant, in dromen gesust
terwijl ze stil het spiegelzicht keuren
hangen de wilgen twijgend te treuren
zich van hun eigen schoonheid onbewust
in ‘t groene boord van het weidemeer
zit ‘n eendenma zwanger te broeden
op haar kroost dat in d’r verenbed ligt
Als ik door de rijpe velden flaneer
wil’k de beelden…
FILM NOIR
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.076 Het schijnt dat als je moe en indolent
de klok je laatste uren weg ziet vegen,
de ziel het stervend vlees haast is ontstegen,
je leven zich in beelden tot je wendt.
Dan, in een helder allerlaatst moment
komen je in een flits gezichten tegen
die als op celluloid vertraagd bewegen.
Een rolprent zonder script, incoherent.…
Gemis
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.056 Voor het slapen gaan
laatste gedachte is net een straathond
zoekend naar de resten van de dag
tot bot ontleedt hij de weg
van voorhoofd naar achterhoofd en terug
snuift achter de ogen overblijfsels van beelden
en voor de nacht onderdak vindt
tussen de kiezen waar ik je naam maal,
je woorden en smaak van je lichaam
als kinderlijke angst in…
Duizend talen
hartenkreet
4.0 met 59 stemmen
2.214 beek
Met druppeltjes zo helder en fijn
Deinend op golfjes van verlangen
Stroomt liefde oprecht en rein
Geluksgevoel gekleurd in rozen
Met een zweem van heerlijkheid
Benevelt alles van mooie dromen
In een regenboog van pastelkrijt
Mijn zinnen steels ontoereikend
Om je letters vol liefde te geven
Mijn hart spreekt in duizend talen
In beelden…
Nagalm
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
4.739 open staan
en koesterde mij even in de waan
dat zelfs de merels om mijn weggaan zwegen
de woning was mij jaren zeer genegen
ze bood mij warmte en bescherming aan
nu heeft zij zich gekwetst van mij ontdaan
het stroomde mij vanuit de kamers tegen
ik sluit het raam voor nieuwe regenvlagen
en neem de laatste foto’s van de wand
vergeelde beelden…
kruisen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
827 streng en somberdonker
zo ben je op blijde foto's
de wereld rondom je lacht
jij blijft somber en stil
oude beelden liegen niet
ze vertellen mij over
de treurende moeder
stil innig verdriet
huilen zonder tranen
leven met pijn gebaard
is geknakt en schamele
letters op een wit kruis
herinneren aan hem
die je onder je hart droeg
nooit…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.086 Het heden heerst en wil beginnen
Tijd vernielt, door niet te blijven
Want al die wijsheid met de jaren
Het zijn slechts teksten zonder beeld
Toch zal de toekomst mij verklaren
Dat tijd vernielt doch wonden heelt…