3346 resultaten.
Droogte
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
978 Jouw kuiten wenken
Glimlachen in een harde zon
Het aroma van zand
Een zucht strijkt langs de wang.
De dorst draalt
Langs de weke wanden van het verhemelte
We wanen ons in woestijn
En in een luchtspiegel
Vind ik de waterval, jouw wellend speeksel
Het loon voor een verbeten geduld.…
Loslaten
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
4.950 voor mij open
En nu kan ik enkel nog hopen
heeft hij de woorden gehoord die ik hem zei
Of is het geheel over tussen hem en mij
Ik ben het vechten zat
Maar hoop dat hij het nu wel vat
Het is niet makkelijk, het loslaten
Wie weet heeft hij het nu wel in de gaten
Misschien wordt hij wakker op een dag
En kunnen we terug kijken met een glimlach…
Dromen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.661 alleen
Ver weg van alles dat ons
Van elkaar gescheiden houdt
Maar de dromen brachten mij
Niet dichterbij, niet verder weg
Ik zag geen mogelijkheid
Om jou te spreken of te zien
Maar de wens is nog altijd hier
In mijn hart en in mijn hoofd
Om jou vaker te mogen zien
Dan dat kort moment op een dag
Waarin ik jou groeten kan
Met een glimlach…
De geurende brief II
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.409 mij zo raken kan
draai ik rondjes in de kamer
wie zal mij ooit geloven dan
Betoverd
door vele woorden van weleer
neemt het bezit van mij
hij moest eens weten hoezeer
Deze
wetenschap brengt mij dadelijk rust
dat mijn gebeden zijn verhoord
de tijd heelt daarvan ben ik mij heel bewust
Ik trek
mijn jas aan, ga de buitenlucht in
glimlachend…
Zonder jou
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.324 De pijn is van je gezicht lezen,
soms verschijnt er zomaar een glimlach.
De mooie vrouw van weleer
is veranderd in een hulpeloos wezen,
dat wacht op het moment
dat de dood haar zal komen halen.
Ik leg mijn hand op je schouder
streel je zachtjes door je haar en
fluister; ‘dank je voor alles, lieve oma.’…
Zij haalt haar lapjes uit de kast
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.003 Ze mag niet vallen, niet struikelen,
haar glimlach zou aan scherven op de tegels slaan.
(snel samenrapen, in haar tasje stoppen thuis plakken, later)
--------------------------------------------------
uit: '21 dichters voor de 21e eeuw', 2004…
Popel de popel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
817 Héél teder héél zachtjes een lofdicht om jou
En al dat oprechte dat wil ik nu vlechten
Al begrijp ik nog steeds niet dat wonder van jou
Je ligt bijna te slapen en je gaat effe gapen
En ik stop en ik glimlach je ligt dwars over bed
De contour van je kontje en de smile op je mondje
Hebben mijn hartstocht aan 't denken gezet
Heel stil neem…
- Bloemenbundel -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
586 Jij die mijn glimlach zocht ..jij was er niet,
om mijn wezenloos gezicht te kunnen redden
en als ik aan deugden dacht, dan stierf mijn stem
om de tijd te hebben mijn longen te vullen,
als een harde klap in mijn gezicht, de gebroken wil
hij danste..…
Zomertooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 daar staan ze de beuken en de eiken
met hun bladerdak in de zon getooid
en de berken en de tamme kastanjes
kijk ze staan, als een glimlach
als een ode
in hun schaduw aan de stam
is het goed vertoeven
zonlicht sijpelt tussen de takken door
iets ervan schittert op de lijfjes van libellen
ook op het donsveren kleedje van opvliegende vogels…
A Marechiare
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
876 maan
met een raamloze serenade, noodlottig verborgen
achter de rode mantel van het water
de contrabas en de gitaar
vertelden elkaar hun levensverhaal
verdrongen het lied
van de gondelier, verfden kanalen en vissen
zwart
tot een engel verscheen
en hen zacht troostte met haar stem, hen meenam
naar een zachtblauwe lucht
waar haar glimlach…
alleen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
999 Ik wou een glimlach toveren
geen tranen moeten slikken.
Ik wilde me vleien in armen die me begrepen
harde klappen zou ik kunnen krijgen.
Een warm nest wou ik
geen onevenwichtig huis.
De onzekerheid stond bovenaan de lijst
zeer afgeprijsd.
Het was somber in mijn hoofd
ik had het aan mijzelf beloofd.…
Haar hoofd woog aan mijn borst
poëzie
3.3 met 15 stemmen
1.488 Haar hoofd woog aan mijn borst, het haar viel al bezijden,
Een glimlach was haar mond, die schromend bleef en teer...
Wee mij! toen zonk dit beeld; de dageraad was véér,
Die 'k had nabij gedroomd sliep vèr van mij gescheiden.
't Hart zei: ‘verbórgen brood geurt zoeter en mondt méér.’…
Wie was je?
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.806 We glimlachen naar elkaar en weten:
we gaan terug in de tijd,
de tijd die waard was geleefd te worden.…
Liefde o Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
735 Hun ogen vol verrukking hun glimlach zó feestelijk.
Even voel ikzelf weer dat ik opnieuw leef
en iedere ademhaling wordt een zegen.
Liefde o liefde,
waar zou de wereld toch Zijn zonder jou?…
200 jaar koninkrijk der nederlanden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 gekleed
onder een hermelijnen koningsmantel
er schuren uiteengevallen lorren
van overzeese delen rond het lichaam
ooit aanelkaargenaaid door heloten
zeeën vol met zoute tranen
voelbaar verdoezeld in de natte voering
wat is nu nog een koning zonder grip
behalve dan gekleed gaan
onder een zware mantel
als roeping met vriendelijke glimlach…
AFSCHEID
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.469 Ik moest door ‘t bloedewarme bad
Terug, tot u, ‘k weet niet waarom –
Maar voor de korte scheemring kom
En dan de nacht,
Treed éens nog tot mij langs het oude pad
En spreek geen woord, maar glimlach zacht
Zoals gij placht.…
Belachelijk blij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 De belachelijke glimlach op m’n gezicht,
bezorgt me kramp in mijn mondhoeken.
Ik barst van de metta,
voor mezelf, het bos en alles er in.
Ik weet dat ook dit vergankelijk is,
maar geniet desondanks volop.…
Wintergedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 De sneeuwpoppen glimlachen
naar deze armoedige vogelbeesten.
Ik geef ze mijn glanzende bosbessen noten en een kom met water.
Ze drinken nu als een zwerver in de kerk hun cognakje
en nemen de laatste kruimels van het hartebrood
en roepen kwie kwa gakje.…
In alle vroegte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 De krantenman zag ik vanmorgen
er dwarrelden ook witte vlinders voorbij
ik hield mij expres uit het zicht verborgen
met zijn glinsterende glimlach kwam hij naderbij.…
Ongenaakbare edelvrouw
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
487 Jouw kolderieke glimlach kan het leed
diep in jouw buik niet verzachten, noch
de eindeloze kuiltjes in jouw wangen.
Dat je diep gegaan bent, laat zich raden,
maar nergens in jouw edele schoonheid
aangetast, verworden, verbleekt, gedood.…
Een hemels festijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
671 Vlambloemen vuren in de nanacht
in het helder licht van een zomermaan
morgen wordt een hittegolf van kracht
ramen en deuren moeten vroeg openstaan
God kijkt glimlachend achter 't hemelblauw
Hij wil dat wij van de dageraad genieten
de verse bloemen plukken in de dauw
en de uitgedroogde plantjes vlug begieten
de courgettes en pompoenen zijn…
vaders hand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
708 elk kind kijkt met vertrouwen terug
naar de man die een ware vader is
zowel in jonge als in oudere dagen
legt het de handen in zijn handen
een vader kijkt met liefde die glimt
trots en bemoedigend glimlachend
om wat het leven de kinderen leert
van het vallen en het weer opstaan
een vader laat blij het hart kloppen
steeds als kinderen zijn…
Valentijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Misschien wordt hij dan vrijgesproken
Een flits, plots weet hij wat
En voelt zich al de lieve schat
Hij koopt haar geen deux-pièces
Maar wel een trendy gps
Lieve meid dat is voor jou
Nu zonder kaart, je bent toch vrouw
Vind je overal je baan
Een unicum in je bestaan
Een man zijn; Valentijn
Wie geeft hem ooit het juiste sein
De glimlach…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Ik glimlach, gedragen door hun kracht, verlangend
niet naar samen, maar vervuld van rust, blijvend kijken, delend in deze warme troost.…
nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 machtsvertoon
je woorden eenvoudig, maar diep van zin
brachten waar duisternis was wereldwijd hoop
“De mens heeft de natuur in het gezicht geslagen,”
dus riep je op tot zorg voor aarde, mens en leven
je pleitte voor bruggen bij hen die muren bouwden
toonde zo aan iedereen de weg van vrede
in tijden van ziekte, bleef je standvastig en trouw
je glimlach…
Voor Joke
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
285 Dank voor de klank die blijft,
voor de glimlach die terugkeert,
voor de warmte die ons draagt.
Rust zacht, lieve stem,
lieve artieste,
jouw echo leeft voort
in ons en in de tijd.…
Prik van belofte...phoehahaha
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
304 Maar achter die glimlach, dat witte gezicht,
brandde een vuur van geld en van plicht.
De pharma kneep handen met heren van macht,
besloten in kamers, ver weg in de nacht.
Ze spraken van zorg, van mensen en recht,
maar winst was hun taal, hun enige knecht.
Ze testten te snel, ze wogen te licht,
wie vragen durfde, verloor zijn gezicht.…
Maskerwerk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
136 Ze oefent glimlachen voor de spiegel,
telt de seconden dat oogcontact
normaal aanvoelt, niet te lang,
niet te kort, precies genoeg.
Ze heeft een script voor hoe was je dag,
een script voor lachen op het juiste moment,
een script voor stilte
die niet ongemakkelijk mag lijken.
Niemand ziet de moeite van het spel.…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
133 maer nu
drijf ick op de rimpelen,
lichtblaeuwe wateren,
gelijck een stille ademtocht
onder den hemel.
,
alsof den deze
mijne glimlach bemint,
alsof het hooghe
mij wederkent.
.
ja, ick ben ick,
ende voor een corten stond
gevoele ick de bevrijdinge
van mijn wezen.
.…
En toen was er niets meer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
59 En als er ooit, tussen de tranen,
een glimlach om een herinnering verschijnt,
mag ook die er even wezen -
niet omdat het missen dan verdwijnt.
Lieve Edo, je had nog zoveel tijd verdiend.
Nog zoveel leven, groot en klein.
Wat hadden we je graag
nog heel lang hier zien zijn.…