3148 resultaten.
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 De poëzie is een trage stroom, en mijn ziel zoekt tastend
in haar diepste kelders naar de weinige letters die jouw aanwezigheid kunnen dragen.
Het duurt een eeuwigheid, een bitter en teder ogenblik,
voordat ik de stem vind die diep onder mijn huid begraven ligt.
Kleed je weer aan, bedek de zachte, stille vallei van je heupen.…
Kerstkoor
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
4.270 Het bloedbad leek wreed en ver
En toch...in het rijk van de rijzende zon
Verbergen de vrouwen hun lippen
Naaien hun schaamte dicht
Jagen schriftgeleerden stroom door ketters
Tot hun huid knettert.
De ster knipoogt al boven de koepels
Een zwijgende gids lonkt de klanten naar de tempel
Een pakhuis voor pakjes.…
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 Galloperend door onstuimige stromen
breken gedachten op het waaien van de wind
hartstocht sluimert in verhitte dromen
waarin ik eindelijk mijn gelijke vind
gevlochten vingers met de mijne
raak ik jouw zinnen even aan
ik wil totaal in jou verdwijnen
toe lief, laat je nu maar gaan
proef je warme zachte lippen
voel jouw heet en vochtig lijf…
Tienrand Beautiful
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
899 Meegesleur deur verbete onderwater strome.
Onskuldig, van nuttelose vasmeerplek
na nuttelose vasmeerplek,
totdat ek haar anker
met 'n Jose Cuervo en 'n Hunters Dry.
She looks back she's mine,
van 'n Jaap aan die bokant van die bar.…
Wat mij gebeurt
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
4.327 Ik dacht dat ik nooit een “ouwe vent” zou zijn
voelde me net zo jong als ik was
Maar waarvandaan komt dan die rare pijn
tijdens het doen van een stotterende plas
Ik dacht dat mij zoiets niet zou overkomen
maar blijkbaar ben ik niet zo vreselijk uniek
jong fris bloed door oude aders voelen stromen?…
Franse lava
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.522 echt hier
zoveel moeite gedaan om mij te vinden
ze heeft enkel mij in het vizier
als in die ene nacht, toen wij elkaar beminden
samen rennen we naar mijn wagen
rijden naar de stad, als gekken zo snel
huren een hotelsuite voor tenminste drie dagen
en vallen gestrengeld in elkaar op het luxe bankstel
ik voel mijn hart pompen, mijn bloed stromen…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 Nog wazig is de zachte dwang,
het hoofd in dromen,
één voet in de stroom des tijds.…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 Jij bent de rivier waar ik in zwem
samen stromen we in een niemandsland
zien elkaar en het wisselend landschap
niets verspert ons de weg, vrije loop
vissen schitteren in het zonnelicht
mugjes dansen boven het koele water
vogels zijn bezig met hun dans
de blauwe lucht volmaakt in harmonie
onze ogen verlangen naar vergezichten
blikverruimend…
Het eigendom
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.159 De koning spreekt: „Dat zijn mijn landen
Ik ben de Heer, ik draag de kroon
Dat zijn mijn bergen en mijn stromen
Dat is het erfdeel van mijn zoon"
De landheer zegt: „Deze velden waren
Ons eigendom van overoud
Mijn vader erfde van zijn moeder
Die weiden en dat donker woud"
Het knaapje toont de vogelkopjes
Half weggedoken onder 't mos…
Verzen voor mijn liefste.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.265 Laat stromen stil de zoele tranenvloed
En wat ik altijd zocht en nimmer vond,
Geef 't me in een kus te dromen ... Zo is 't goed:
Nu hoor ik niets dan d' adem van uw mond
En 't zware bonzen van uw hartenbloed.
Zo dicht bij 't mijne en toch zo ver van mij,
Uw hart, dat weelde zoekt en weemoed vindt!…
Hernieuwde emoties
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 Gedragen als is het een rivier, een stroom van emoties, baant zich een weg,
Zoals de golven van een zee, zo wisselend, schokkend af en toe,
Toch blijft het maar gaan, niet te stoppen, niet tegen te houden, ik krijg het maar niet weg,
Het is er, ik voel het, moet accepteren, maar weet niet goed hoe.…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 Oh, de deksel lag zomaar eraf, heel de nacht
en de dag nog, uren,
de tocht kwam erbij en de kou,
de stromen gedachten en dromen aan anderen,
hùn machten beheersten.
Jij zag het aan de compost
en weer kwam je lopen,
met je botten en graten
om ze te mengen met de schillen van mij.…
koopmansland
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 In deze niet-zo-ver-van-ons-bed show
stromen rivieren van krokodillentranen
traag door oneindig koopmansland.
De meer dan droefgeestige beelden,
uitgemolken door de media,
worden net zo makkelijk verruild
voor misselijk makende reclames,
primetime is money you know.…
Ik durf niet meer te schrijven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
638 Mijn bloed stolt zich in mijn keel om daarna door vormpjes en trillende buisjes van glas verder te stromen tot in de grote buizen,spoelend door de opengaande boezems en kamers,spoelend door de kleppen vallend in vormpjes en in trechtertjes als uit een bloemengieter.
Ja, schrijven kan ik voorlopig niet meer.
Ik woon in duisternis.…
herinnering die toekomst laant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
686 die het beterend werk
voor het aardrijk van mensen
kroont tot bevel van leven
waarin alles verrukt
van laag in de velden
tot hoog in de bergen
onderwijl tot ver in de zomer
het leven van een kleurrijke herfst
de schatten verlokkend belooft
als zilver blinkend
zich de bladeren kleuren
verandert het lot van dwaling
de loop van de stroom…
Als ik rust....
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.517 Loop ik hier: 't is 't blauw der luchten,
Loop ik ginds: 't is 't groene woud;
Waar ik ga, of klare stromen
Baden in het middag-goud,
Hoor de donkre dennen zuchten
Zwatelen de klaterbomen,
Waar het blad nooit ruste houdt;
't Ruist en suizelt in de klanken
Van mijn lied, waar, fonkelend
Als de weerschijn van rivieren
Verten…
Mijn leven
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.190 . –
‘k Beproefde ‘t: ‘k heb die bron voorbij en af zien stromen;
van in haar wel verslijkt, vloot ze in moeras voorbij.
Thans rust ze en vloeit niet meer. Haar ader, leeggelopen,
is dor, verdroogd, en ’t bloed blijft in zijn kreitsloop staan.…
Op 't hoogste van de nacht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
821 t zinken en voor 't krieken
Des dageraads, wanneer de slaap die 't al verblindt,
Met Mankop om de kruin drijft op zijn vale wieken,
En d' ijdle dromen, door een fluisterende wind
Ten olm-boom uitgejaagd,
Door al de wereld vliegen,
Om al wat hersens draagt,
Met schaduw te bedriegen,
Met list te domplen in een treur- of vreugde-stroom…
Ik herinner en gedenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Hun blinde ogen zullen het niet echt zien
de tranen die in nachten wel eens stromen,
het zijn niet hun nachtmerries of dromen
niet hun verwanten die soms onverwachts
komen, onverplicht dat ene bleke gezicht
waar zo van werd gehouden vol vertrouwen.…
Ik herinner en gedenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Hun blinde ogen zullen het niet echt zien
de tranen die in nachten wel eens stromen,
het zijn niet hun nachtmerries of dromen
niet hun verwanten die soms onverwachts
komen, onverplicht dat ene bleke gezicht
waar zo van werd gehouden vol vertrouwen.…
dansen is vieren - van harte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
684 hart en ziel
alsof het ervan afhangt
het leven en de dood
blootsvoets of geschoeid
op een zijden draad
vol vuur en passie
dans in het universum
de energie in je vrij
het vuur uit je sloffen
ontlaad de spanning
stress verliezend
laadt de vitaliteit
bron de levensenergie
van jouw authentieke zijn
creëer jouw ruimte
laat het stromen…
koningsdag 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 volk en vaderland gefeliciteerd
de koning ons vraagt samen thuis te blijven
vervolgens rijgen in traditie zich de rijen
bij de echte bakkers in stad en ommelanden
waar de tompoezen geel en oranje gekleurd
om genuttigd of gulzig verorberd te worden
de toonbanken over en de winkels uitvliegen
na de vrijmarkt met digitale kleedjeskramen
stromen…
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Ik ben een ziel, geen grens, geen hiërarchie,
een ademtocht van oorsprong, een stroom in harmonie.
Geen ziekte, geen waan, maar een weten zo stil,
een fluistering die zegt: “Je bent wie je wil.”
Ik heb vleugels gevoeld, ooit wijd, ooit vrij,
tot ze mij werden ontnomen, ik bleef achter met pijn.…
Een eenzaam avontuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
104 Zijn handen graven in de glooiing van je lendenen,
zoals de wind het rulle zand tot golven slaat;
hij drinkt de zoute stroom, het jachtige bekennen
van twee bezeten lijven in een blinde daad van lust.…
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 Het leven belooft veel, een rijke stroom,
maar breekt de harde eenzaamheid nooit open.
Toch tilt hij zijn voeten, vrij van schroom,
om clean de open leegte in te lopen.
Geen spijt.…
In den Avond der Inkeere
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 Siet hoe de avondt hem uytvouwt
boven daken, velden ende verre stroomen;
hoe de soncke glorie der uren
langzaem wederkeert in droomen.
.
Ende als de nachte ten lesten daelt,
met hare mantelinge van duystere vrede,
so buigh u, mine ziele, sonder vreeze,
onder der tijden eeuwighe schrede.
.…
de soldaat lacht in juni
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
568 voor hem is’
III
‘n soldaat is geen woord
maar ‘n danser van de viool
geboren uit elegantie
‘n snelle revolutie
‘n landgoed waar de cadet
’t instrument beklimt
die de liefde ademt
IV -
bij dageraad worstelt de wind
de voorhoede vecht ‘n verloren strijd
de kou smelt in de cellen van Rhea
de fusie – ‘n gloeiende beweging
de stroom…
De kunst der Poezij
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.619 Maar, wie het uit de stroom van 't bruisend harte schiet!…
Groots geluk
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.997 hebt je als een kat in mijn suède jas verstrengeld
Ik zie hoe langs de oever van de donkerbruine gracht
Een zwerver naar verloren schoenen hengelt
De klodders mayonaise bij de frietkraam van je zus
Die dit groots geluk allang had zien aankomen
Ze heeft zelfs al een arsenaal aan bijnamen bedacht
Die als rozenblaadjes uit haar mondhoek stromen…
puber
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
2.312 je nu niet bereiken
want je sluit je af
in mijn nabijheid zijn onderga je als een straf
je gezicht van woede vertrokken en je houding schreeuwt het uit
je maakt zelf uit wat je doet en vast staat je besluit
maar als ik met je praten wil
je uit wil leggen wat ik bedoel
is daar die norse frons en soms die grote smoel
die woorden stroom…