Alle inzendingen over tuin,schemer

3968 resultaten.

Sorteren op:

de geboorte van de eenzaamheid

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 947
mens eigen en zo fundamenteel de onvermijdelijke sterfelijke verlatenheid ik zoek vaak doch ben niet altoos bij machte, verblindend onbewust, de weg te vinden naar de eeuwige liefde en door verleiding van al het aardse soms door dromen in slaap gesust mijn echtheid vertoevend nabij de ziel kan slechts bloeien in de tuin…

De Lente

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Dan zullen Bloem- en bloesemgeuren, zich spreiden over stad en land, de tuinen staan in vele kleuren, de dotters aan de vijverkant. De vogels vlechten weer hun nesten, de lammeren zullen vrolijk zijn, en de mens volop genieten wanneer ik met mijn staf verschijn.…
Aad3 maart 2008Lees meer >

Tussen heg en steg

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.134
staat het witte huis waarin ik vroeger woonde met gesloten ogen zie ik nog de granieten keukenvloer geëmailleerde pannen op het vuur het bleekveld en de moestuin een houten schuur op 't oude erf die mijn vader zelf ooit bouwde tussen overpad en achterbuur er wonen andere mensen nu achter de strak gevoegde muren die elegante tuin en dubbel…
Hanny22 mei 2008Lees meer >

Land van liefde

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Vlieg op doorschijnende vleugels naar het verborgen land dat schittert voorbij de weemoed van je hart Streel niet langer de halmen van je verdriet de doornen van vergane smart die je pijnigden eindeloos bitter Hunker naar de plaats waar vreugde zingt de eeuwigheid danst sluimerzacht Wandel door de tuin waar vogels albasten rozen…

een leven lang

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.273
voor eeuwig kan ik je niet houden hoogstens voor altijd en dat slechts één keer hoe heerlijk het is oorlogen te beëindigen en vrede te vinden in jouw omarming taal te verliezen en te verstommen voor je schoonheid graag wil ik verdrinken in vijvers van je ogen warme handen voelen waarmee je mij als rijpe vrucht plukt in zwoele tuin…

Zo sprak ik tot mijn lief

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Vaar er heen in je wolkenschip zweef over raadselachtige valleien zilveren stromen dwaal langs winde en langs rozen door een blij en zonnig land mijmer in het satijnen maanlicht over de koele schoonheid van een bleke ochtend Misschien kom je ooit langs mijn luchtkasteel Daar kan je even vertoeven, onbezorgd in mijn hemelse tuin…

Ode aan Jan Wolkers Thuis

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.429
Het wuivend helmgras op de duinen ruiste zacht als een oneindig lied en in de verte aan een groene einder lag nog veel meer schoonheid in 't verschiet want daar lag in een zoet herinneren de tuin: zijn eigen kleine hof van Eden de katten kwamen mauwend aangelopen begroetten hem aanhalig net als in 't verleden.…

Een gevoel van eeuwigheid

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 998
Ooit sierde ik de tuin en vlocht herfsttinten in mijn haar. Ik legde me dan neer op gouden neveldraden en hoorde de lieflijke klanken van de elfensnaren. Ooit omarmde ik de winter en betoverde ze met ijskristallen.…

een leeg huis

gedicht
3.2 met 94 stemmen aantal keer bekeken 64.796
mijn handen voelen de bloemen tussen 't steen je ademende muren en ik zoek de deur naar het einde van voor het begin mijn hand op de klink weet niet wat te doen mijn hart slaat alles over met mijn ogen dicht draai ik mij langzaam om vloeren worden golvend gras ik ben een vreemde in mijn eigen tuin ruïne van wat eens was. -------…

door nacht en dauw

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 911
door nacht en dauw al urenlang verborgen ontwaak ik elders in mijn eigen tuin bezeer me dwalend aan de hopen puin en voel de angst die mij opnieuw wil worgen vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin een oud omhulsel roerloos leeg en bruin op deze nog te vroege voorjaarsmorgen een zwart satijnen…
klaasje27 maart 2004Lees meer >

seizoen-gebonden

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 985
verplaatsen net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren mij in een gewenste vrolijkheid te haasten om te reiken naar vergelegen lentedeuren o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen waar innerlijke spiegels zijn aangeslagen en waar zaden ongemerkt groeien ik zou mij er zo graag mee willen bemoeien het daglicht schijnt op de muur van mijn tuin…

jouw bloem verdroogt nu in de knop

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 807
weg is de herfsttooi het mooie donkerrood in geel en bruin de kleuren uit de tuin bloemen werden vaal waren te moe om nog te bloeien takken zijn al kaal nog iets te vroeg om ze te snoeien het land is leger langs de dreven koeien staan al 's nachts op stal alleen de schapen zijn gebleven hun vachten voelen winter al de zomer…
wil melker15 januari 2006Lees meer >

WAAN

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.734
Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin, Met donkre lanen, kronklend over 't gras, En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas, En gouden vruchten sierden kruin bij kruin. Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was Gebroken van haar stengel, werd zij bruin.…

pauwen en fazanten

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.400
mijn huis was mijn kasteel ik had van alles wat en van alles veel er liepen pauwen op mijn land Monet’s tuin hing aan de wand een chippendale glom in de salon een druivenrank klom langs het balkon sprankelend zonlicht in zuiver kristal een staand horloge klonk in de hal mijn huis stond open voor vertier vrienden sliepen op zuiver kasjmier…
erik28 februari 2006Lees meer >

Leugens in bessentijd

gedicht
2.3 met 51 stemmen aantal keer bekeken 34.607
De pruimen ploffen rottend van de bomen, in de koude tuin worden de kleuren snel ouder. Alles er- varen zonder verdoving, pannen klaarzetten en suiker, archieven beheren, scherven bewaren. ------------------------------- uit: Gedichten 1991-2000.…
Anna Enquist13 februari 2020Lees meer >

Derde akte/ fletse kaas

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 755
Vader is vanmorgen de tuin ingegaan en niet meer binnengekomen. Negentien is ze, fris en ongeschonden, nog in plastieken staat van Barbie, maar iets staat te gebeuren, iedere vezel in haar lichaam schreeuwt om een uitéénvallen. Deze wereld voelt aan als een immanente inconsistentie. Deze staat van zijn is een vergissing.…

Grijze haren

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.178
En dan zeggen ze tegen mij: Jij hebt geluk, want 't is het perfecte weer om werkloos te zijn Krantje pakken Lekker in de tuin Vogeltjes luisteren Zonnetje op je kruin En dan zeg ik tegen hun: Schiet toch op In die krant lees ik alleen maar over de ellende waar ik zelf de dupe van ben geworden M'n gespreksstof is zo goed als op Heb…

Het Tolhuis in Noord

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
De inkijk op Centrum Amsterdam verdween met de noorderzon bij Cuyper’s Centraal Station lange tijd ging het heel alleen bij alle gezindten voor uitspanning door met een fraaie tuin er omheen aan het water een koepeltje ervoor binnen thee en uitzicht bij elk getij op dat landtongetje in het brede IJ Er moet voor worden overgestoken sinds…

Klein slaapliedje voor E.

gedicht
2.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 12.249
Stil maar slaap maar de tuin ruist zacht zacht terwijl een klein bizar dierenverhaal nog juist je oor bereikt. Al bijna onder het warme, zware zeil als ik nog spreek van het moede dier dat zich oprolt in zijn kleine huis beweegt je hand alsof ik erin knijp maar niemand knijpt.…

Als de bladeren gaan weer vallen

hartenkreet
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.086
Natuurlijke luister van een herfstachtige tuin. Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond, Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond. Om door de bosbodem anoniem te worden verteerd. En weer als voedsel te dienen wanneer het tij is gekeerd. En die arme bomen blijven wederom achter, troosteloos en kaal.…
Jan Hertog10 september 2009Lees meer >

Winter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 787
De tuin is sprookjesachtig wit, vredig stil en zacht. Mijn hond ruilde zijn plekje in de zon voor wintervacht. Zijn pluizige pantoffelpoten plooien bij het lichterlaaien van de open haard. Gedachten vinden een bezoek aan Pachelbel en poëzie of een gewoon verhalenboek opnieuw de moeite waard.…

Nooit meer weg.

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Achter de grote ramen, ruiten tot aan de grond - een klein neusje straks tegen het glas gedrukt - met zicht op de tuin, de vijver en de hertshooi heg. Het is veertien jaar geleden, weet je nog schat, dat ik het zei? We gaan hier nooit meer weg!…
Peterdw.26 januari 2010Lees meer >

Verbloeming

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 704
Tuin bloemt in het hoofd, verlangen schiet uit moedergrond, vlinder streeft met gemak, een schaduwrijke winter overleefd, geen hinder van gestreden strijd, beken zoeken bedenktijd, slagaders van uitgeslepen vlijt om erosie te verschragen in het losse zand en tegenlicht van nooit gestelde vragen, de weg haar bestemming kiest, ontluistert…
pama22 februari 2010Lees meer >

Mol

gedicht
2.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 9.178
Er woont een minnaar in mijn tuin, een kompel met fluwelen handen. Hij klopt, betast en streelt de rulle wanden, breekt met zachte vingers de vochtige aarde aan. Zij laat begaan.…

Prima Vera

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
hagedissen kom, sta op, dit mag je niet missen De eerste knoppen ontloken ’t is lente 'k word sterk door verlangen bekropen naar de bloemblaadjes pril en lichtgroen kom ga gauw uit je bed ik groet met een zoen De wilg met zijn prachtige kruin plantjes met spruitige sprietjes in een veld met variërende rietjes een oogverblindende tuin…

Zondag

gedicht
2.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.580
Geniet van tuin en vogels. In mus en gras ziet hij zijn leven na het neemt en eet. Mijn moeder zingt de maaltijd weer gereed. Ik zet mijn pop bij hem op schoot. Hij laat zijn klokje met de vreemde cijfers zien. Die í is één, de v is vijf en deze x is tien. Hij is al jaren dood.…

Zomeropstaan

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 558
het gezang van een merel in de ontwakende tuin opent het kwettergevecht onder de musjes alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder alsof er geen stortvloed van water was geweest Verderop bij de lichtekooien van de buurman kukelt de haan zijn suprematie over de hennen mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen mijn neus de geuren van…

Zachte wind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
de wind rond mijn vangsten van de dag over trekvaart en de wijdse tuinen van een ziel die ik ben en daar is de harde wind zij is geschoren nog jong van hart daar is de wind een weinig drukverschil in jouw zachte handen? in het groeibeeld van onze cosmos daar is de harde wind?…

Najaar

gedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.030
Ik wou haar vluchtruim zijn, mijn tuin voor al haar vogels openplooien, in een schommelstoel van slaap het samenslapen voorbereiden, maar de winter gomt mij uit en wist uit ieder najaar het gekneusde meisje.…

Natuur is in gebed,

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Als de vorst z’n kroon afzet, voor een schaduw van wie daar gaat, ingepakt in stijve kleren voorzichtig over straat, het hoofd in livrei verbonden, stram als een lakei, onder witte mutsen door de sneeuw gehaakt over de tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen over glibberige paden heeft ook zijn stil verlies gekend tussen…
pama27 december 2010Lees meer >