3890 resultaten.
Oproep van de overheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 We gaan er wat aan doen
Want met 10% besmet
Zijn we tot onze spijt
Nog heel ver weg
Van groepsimmuniteit
Zoek een drukke winkelstraat
Sproei aerosolen goed gericht
Organiseer een zangfeest
Doe ramen, deuren dicht
Knuffel je medemens
Betaal enkel nog contant
Was je handen zelden
Doe het voor je land
Intensiveer je contacten
Na een…
Droomland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 daar heb je het weer
de weg slingert
heen en weer
waar mijn auto staat
weet ik niet meer
op een wankele
houten rand
hang ik
tegen de wand
de deur
naar de overkant
klim ik
hoog boven de straat
langs een bouwvallige
gevel gaat
mijn been van de richel
omlaag
vallen kan niet vandaag
ik blijf zweven
als ik op de balken sta
dwars oversteek…
AL het ZEVENBLAD moet DOOOOD!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
478 Ik sla de tuinhuis deuren open,
klaar om één te worden met de tuin.
Ik zing zoete deunen tegen de bessenstruik!
Dans mongolide rond het aardbeienbed!!
MAAR… dat ZEVENBLAD…. HRRRHHGGG..
DAT DUIVELSE ZEVENBLAD!!... STERF!
En dus pak ik mijn wapens, schoffel en schep.
Dit is een gevecht, dat alleen verliezers kent.…
jou feest ik - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 jouw verjaardag is een poort
een deur naar de toekomst
op het kruispunt van jaren
waar de laan van herinnering
op de weg naar de toekomst
met erebogen dat markeert
wat jij doet of liever ook laat
in de vindtocht van het leven
met telkens weer onverwacht
het overweldigende avontuur
van stoeien met verrassingen
die telkens de adem benemen…
Buitenzorg maart 1942
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 het kind ziet
een koffertje
in papa’s hand
wat gebeurt er
papa buigt zich
de koffer valt uit
zijn grote hand
hij neemt het kind
in zijn armen
mijn kind mijn kind
fluistert hij papa’s
haren kriebelen
hij omhelst de moeder
van zijn kind
dicht bij elkaar de
kleine tussen hen
ingeklemd papa
Matthijs zwaait zacht
sluit hij de deur…
Najaarszwoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 krijsten,
pispotjes kropen hoog in netels,
in riet, in wat maar houvast bood
Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan toch altijd tak en zilverblad
Rood al, 't blad van vogelkers
Engelwortels schermden
Duizendblad keek of ik duizend passen liep
En bijvoet bewaakte mijn voeten
smeerwortel boog deemoedig
Piepende boomtoppen als
openden ze 'n deur…
Toekomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 opdat je niet in de leugen zult hangen
Terwijl ik nadenk voor het venster en het stof
uit de kieren van het raamkozijn schrob
Blijven staan door standpunten als het zwarte
water golvend door de
rioolbuis klotst
Je hoort en ziet de mantel
van 't verdriet nog steeds niet hangen
om de schouders van zovele om je heen
aarzelend welke deur…
December 2021
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 Wij gaan het jaar geplaagd weer uit
Nadenkend voor een beslagen ruit
Als een werkvrouw aan het werk gegaan
Poetsend om corona te verslaan
Weinige die door de deur naar binnen gaan
O merk op , hoe fris is het thuis
Waar de wind ruist door het huis
Geurt dennen als lente Jezus is met ons begaan
De blinkende ster, mijn God mijn lief…
Versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 regen zit ik droog
behalve als de wind
hard vanuit het westen waait
Ik ben niet thuis
heet niemand welkom
ik zit en kijk
naar ruggen
van mensen onderweg
In een wolk van diesel
stopt een blikken bus
mensen schuiven voorwaarts
door het glas
zie ik hun gezichten
Wanneer de laatste trede
uit geklapperd is
staan alle benen binnen
deuren…
Maandag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
587 Even uit de sleur,
eventjes wat anders,
even buiten de deur.
Het gaat er vrolijk toe,
we bespreken het weekend
en we krijgen een koekje toe.
Een beetje suiker of een zoetje,
een beetje melk of helemaal zwart.
Zo verdragen wij die blauwe maandag.
Beuren elkaar een beetje op.
De kop is eraf,
en het begin is goed.…
Woorden op het werk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 Op mijn schuine dak
moesten de zonnepanelen terug
na het zetten van een nieuw dakraam
Er kwam een stellage voor de deur
Twee mannen, van wie er
één gespierd en zwart
klom naar boven
de ander bleef beneden,
gaf de panelen aan
en instructies
Ik hoorde roepen 'dakgoot'
Dan nogmaals 'dak goot!'
'daakkggoot!'…
IN DE STILTE VAN DE DOOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 ziel overleefde de snelle crematie
o en ik zweef naar t’ eeuwige der dood
Van ‘t pikzwarte zweven naar het licht
wordt de wereld alsmaar minder groot
Ik zweef nu naar levend zonder gezicht
op weg naar de diepste stilte der dood
Rondom mij heerst deze stilte van God
woorden zijn te overbodig God is groot
Achter mij glijdt zacht de deur…
Valentijnsdag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
873 Zijn kamer was vier deuren
verder dan die van haar.
Ze liep met een rollator,
het lopen viel haar zwaar.
Soms zag hij haar beneden,
in de huiskamer of bij de bingo.
In de zomer zat ze, net als hij,
heerlijk buiten op de patio.
Hij was al oud, maar erg verliefd,
ook al was zij ver over de tachtig.…
steden en dorpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 wordt gekookt met onbekende smaken en kleuren
tafels vol staan met gerechten die heerlijk geuren
vluchtelingen hebben geleden
Nederlands is hun tweede of derde taal
waar met argwaan goedheid wordt bekeken
tolerantie zeldzaam is gebleken
toch heb je plekken
die er altijd zullen zijn
soms ergens in een huis, kerk of zaal
waar de altijd deuren…
Si je veux
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 '
O no, dacht hij,
mon dieux, dacht zij
straks gaat hij naar
een andere vrouw
Al hinkend op beide
gedachten koos ze
eieren voor haar geld
maakte zich los
en stapte uit maar smeet
de deur nog net niet dicht
ze zei hem 'si, monsieur!'
verdween toen langzaam
uit het zicht...…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Ze kloppen zacht aan dichte deuren,
hun handen vol met koude lucht.
Ze dweilen sporen, vegen harten,
weten wat niemand zeggen durft.
Er ligt een sleutel in de schaduw,
een pistool van zilvergrijs.
Niet om te schieten, maar te wijzen
op een grens die niemand opeist.
Arme Jef en Hans , de geesten,
staan te fluisteren in het licht.…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Ik hield deuren dicht
tot ze vanzelf
ophielden te bestaan.
Angst schreeuwt niet.
Het sust.
Het maakt je kleiner
tot je precies past
in je eigen gemis.
Ik deed dingen niet
uit pure voorzichtigheid,
ze stierven toch
in mijn handen
zonder afscheid.
Dit is geen overleving.
Dit is conservering.…
Jakub
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
312 Zijn vertrouwen
een huis zonder deuren.
Elke keer dat hij dacht
dat de wereld niet kwaad kon zijn,
bleek zij anders te spreken.
Niet één keuze brak hem,
maar de herhaling
van zijn houding -
op verkeerde momenten.
Na de oorlog
kreeg hij woorden van erkenning,
leek het op thuis.
Ook dat verdween,
als alles.…
Legitiem einde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
289 Een sleutel zonder deur.
In de lade ligt een trui
die nog ruikt naar wie je was.
Onder het kussen:
een armband,
een zilveren cirkel
zonder pols.
Kleine voorwerpen
die niet weten
dat ze te laat zijn.
De autorit was stil.
Geen muziek.
Geen praten.
Alleen het suizen van asfalt
onder banden die niet twijfelen.…
De ingehaalde morgenstond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
281 Morgenstond die zich vergist
in de warmte
een adem die nog nacht draagt
in haar mond
koude handen liggen los
naast mij
alsof ze niet weten
van wie ze zijn
de hondenriem staat op
rekt zich uit
en besluit te vertrekken
zonder mij langs het
buitenverblijven
waar deuren ademen en
hekken zacht fluisteren
loopt zij-
trekt onzichtbare…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Het voelde vreemd,
alsof mijn huid mij losliet,
alsof ik achterbleef
in een kamer zonder deur.
Je kwam dichter.
Te dichtbij.
Je adem bitter —
ik kende het woord ‘fout’,
maar niet de weg naar buiten.
Je lippen raakten me —
en iets in mij gaf geluidloos toe.
Niet luid,
maar definitief.
En toch…
ik verdween niet helemaal.…
Gunst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Vandaag opent men deuren voor hen,
later herkent niemand hen nog.
Roem is een bloem
die bloeit uit aandacht
en sterft aan stilte.
Zelfs de man
die alles overleeft
verdwijnt na één mislukking.
De wereld bewaart geen trouw
aan wie haar diende.
Wat blijft er nog over?
Niet de eer.
Niet de overwinning.…
FANTAST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
173 Het is zes uur in de morgen
de zon zeurt in mijn ogen
zo ook zeurt mijn onder-kamertje
ik zet mij zachtkens neder
op mijn verhoogd toilet, aangekocht
om mijn knieën te ontzien
het legen van mijn onder-kamertje
zet de deur open van mijn bovenkamertje
want die kamertjes corresponderen bij mij
tezamen met de buik- en hoofdhersenen
het neigt…
Toeverlaat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
173 Jij opende deuren die ik allang had gesloten,
en bracht rust in mijn rusteloze storm.
Nu jij mijn toeverlaat bent geworden,
een baken in de tijd,
geloof ik weer in aardse dingen.
Het fundament ligt er, onbreekbaar en diep.
Daarom blijf ik dichter bij je,
als een veilige haven in de nacht,
in de toekomst van deze wereld.…
ZOEKEN HOUDT AAN
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
31 Bethlehem was overvol
Jozef en Maria klopten
vergeefs bij herbergen
wilden overnachting vragen
daarom
werd hun Kind Jezus de Heiland
van de mensheid geboren
in een verblijf voor dieren
heden ten dage
doolt bij elk Kerstfeest
dit Kind opnieuw
langs alle huizen
klopt bescheiden overal aan
kijkt toch vol liefde
naar deuren
die bars…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 En als de deur sluit,
doe ik dat met zachte hand —
want liefde schreeuwt niet
wanneer ze vertrekt.…
Dág huis...
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
8.523 Heel wat momenten heb je meegemaakt,
leuke, saaie, lieve, speelse,
't bonken op de trap als een puber
weer eens in brand vloog, 't slaan
van de deuren, niets was je te dol.
Maar huis, mét hart, weet je,
de eigenares schiet vól in de
wetenschap je in te ruilen voor een
ánder.…
Moeder
gedicht
3.3 met 24 stemmen
12.088 Ik wil aanbellen en horen
hoe jij naar de deur gelopen komt,
zien hoe die opengaat en voor mij
de ogen stralen van een heilige.
Ik wil je gouden tand zien blinken
wanneer je lachend uitroept:
- Kom binnen meisje!
Mijn lieve, mijn prachtige moeder!
Vandaag heeft de bruine aarde
jouw bruine ogen uitgewist.…
Blues met bekentenis
gedicht
3.5 met 97 stemmen
18.642 Blues is uitgelicht een botsing
van klank op dichtgeslagen deuren.
Blues is achteropgeraakte
liefde, een uitgeleefde die overgaat
in schoongewreven instrumenten, waarmee
voor nieuwe liefde weer geen mond kan gesnoerd.…
Zomer '05
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.494 smeekte je doe me maar
breek of bedoel me maar
bijt in me voel me maar
strip me to the bone
daar het einde te vroeg kwam
dat de herfst haar intrede deed
of mijn verlangens naar Zomer
absurd obsessief overkwamen
valt best te begrijpen
Maar de Geest van Herinnering in zijn beste uur
duwt dubbele noten als krakende huurbare boten de deur…