3511 resultaten.
Abstractie in essentie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
353 Misschien keek men uit het raam
om te zien of je me kussen zou,
of dat ik zelf iets doen wou.…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Open en gesloten deuren
ramen luiken burchten afdelingen winkels steden wegen
grenzen. Volg je weg
als dat kan, waar het kan
Open en gesloten tuinen
luchten ventielen kranen riolen sluizen kluizen doodkisten
graven.…
Gesprek over werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 Een gebouw glinstert in de verte,
vol ramen, vol schittering,
waar piepkleine mensen bewegen,
zichtbaar enkel voor wie kijkt
met andere ogen.
Een lage toon trilt in de kamer,
een zoemend ritme
dat meebeweegt met gedachten—
onhoorbaar voor de ander,
maar deel van mijn werkelijkheid.…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
431 Binnen wordt elke gedachte
een kamer zonder ramen.
Ik ben niet gebroken.
Ik ben overspoeld.
Onder dit alles
probeert iemand
mij weer te vinden.
De werkelijkheid knippert.
Niet weg —
maar ook niet hier.
Alles is echt
en niets is van mij.…
Snaar voor snaar
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
239 Zij kijkt door het raam,
zij kijkt nog steeds,
in glas
dat dromen breekt.
Snaar voor snaar
valt het licht,
snaar voor snaar
wordt het stil.
De leegte ontvouwt,
de leegte ontvouwt zich,
alsof iemand
mijn naam vergat.
Waar is mijn lief,
waar is mijn lief nog warm,
waar is de stem
die bleef.…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 In elke wagon zit een versie van mij,
sommige lachen zonder reden,
anderen staren uit het raam
alsof ze iets verloren zijn
dat nooit echt heeft mogen leven.
Een trein vertraagt even,
de deuren blijven dicht.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Raam spiegelt een hemel die
zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt.
Wagons schuiven het
station uit, een zachte ruk door lucht
die al naar stilte smaakt. Achter glas lossen velden op
in diepe schaduwen; lijnen verdwijnen tot een voorbijgaande fluistering.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen raken
of juist haar afwezigheid
geen antwoord, slechts beweging,
riet dat knikt
de geur van natte klei
oude vragen zonder taal
zin slechts een schaduw
naast de dingen
en onzin een koude afdruk
ramen…
Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Vrolijk vogelgeduikel
Ik kijk me blij
Adem vrij
Teken op het koude raam
Je naam
De een knuffelt
Ongeremd ongetemd
Machtig en laconiek
Ik word tóch niet ziek
De ander in hitte klam benauwd
Kwarttonen gillen van berouw
Op zijn buik.
Op zijn rug
Opa
nooit meer vingervlug
Bijna honderd
Bereid te gaan
Maar nee...…
Lamot, bevlekt met regen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 bevlekt met regen die nooit opdroogt
en ik lig hier, een ei dat nooit brak,
tumble tumble naar beneden
in de smalle kloof tussen jou en de afgrond
mijn moeder noemde me een geschenk
maar vergat de naam
zoals de wind vergeet waar hij de botten liet
van alle vrouwen die vóór mij stierven
in kamers zonder slot
met open ramen…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 gereserveerd voor vogels’
wij lieten onze tuindeur dicht
nieuw leven moet gekoesterd:
hier wordt een gezin gesticht
toen zagen wij het duivenpaar
hij de ochtend, zij de nacht
(ze wisselden de wacht)
op hun eitjes broedden
- dat is althans wat wij vermoedden -
want een ei zagen wij niet
(ieder zingt zijn eigen lied)
gebukt, vanuit ons raam…
verdriet
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.281 je weet dat dit onze laatste herfst is met jou
dat wij je gaan verlaten
door het raam kijk ik naar jou
gestaag valt regen, vermengd onze tranen
het is niet alleen de herfst die je doet huilen
je hebt het zwaar
hield je zoveel van ons?
als je blijft treuren net als wij
zal ook jij er volgend seizoen niet meer zijn.…
Op een ogenblik besloot ik
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.957 circulair begint te lopen…]
Helaas de simpele klik blijft achterwege
Onderwijl komen de elfsteden bijeen gehaast
Buiten immer nog min negen
De eerste tochten zijn uren geleden al geschaatst
[…Draai alvorens te beginnen de waterkraan goed open
En ontsteek de vlam met een lucifer…]
Op de monteur blijf ik immer hopen
Kijkend door het bevroren raam…
De loop van verleden vandaan
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.845 Zachte tonen van fluwelen muziek
Dansen gedwee door de kamer
En blijven steken bij het raam
De lucht buiten bedekt een heldere hemel
Maskert de stille vorige nacht
Op een stoel staar ik in een ruimte
Waar spullen hun plek nog moeten vinden
Waar opruimen weer noodzaak lijkt
Waar het volle geluid door mijn lichaam stroomt
Toch blijf ik zitten…
Jacht boven Nieuw Amsterdam
netgedicht
3.4 met 139 stemmen
23.774 Eén klap en de klauwen staan vast in het vlees
bloedveren draaien rond hoge gebouwen
die vogels beschermden in gouden kooien
maar hen nu vleugellam langs ramen strooien.
September huivert over straat
waar zwart op rood kleeft aan de muren
leven wegloopt in de goten.…
Ruit
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.580 De zon valt door het raam naar binnen
Blond haar glanst als goudkleurig satijn
De douchestraal een warme omhelzing
terwijl het gordijn opzij gaat
Hopelijk niet te lang, 't wordt hier snel kouder...…
Achter glas
gedicht
2.2 met 209 stemmen
62.114 Jij wil de kathedralen van de taal
zes letters gotische liefde achter
gebrandschilderde ramen
daarin zie ik ontstaan
het staaroog der vervalsing
geloof me niet in woorden
woont de adem
zomin als goden wonen in de tempels
ik kan wel liefste zeggen
een mondvol waanzin
die buiten jou geboren is
maar laat ik je dansen
met mijn schaduw
ik…
Verborgen taal
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
814 Door ramen zullen wel eens woorden lekken.
Er is onuitsprekelijk veel gebeurd
dat door de stenen lijkt geabsorbeerd
door restauratie werd de buitenkant weer schoon
maar vanbinnen zit verleden in zichzelf gekeerd.…
(Ver)Storingen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
830 Genietend van Hollands vergezichten
Die o, zo hersenschonende verre velden
Steeds weer wisselende natuurgedichten
Die me van rust en stilte en zo vertellen
Reizend met de trein naar het volgend oord
Wisselt het raam in een lijst vol nieuw geluk
Echter, vaak wordt mijn ogenblik ruw verstoord
En mijn waasdromig denken slaat schervend stuk…
Slaven van de maatschappij
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.011 Rond de klok van zeven
Brood en koffie als ontbijt
Het is weer bijna tijd
De arbeid roept je naam
Om twaalf uur precies
Even tijd om te vergeten
Even rusten, even eten
Rustig kijken uit het raam
Aan het einde van de dag
Het is al over vijven
Nog even werken, even blijven
Het werk is bijna klaar
Elf maanden lang
Werken voor het loon…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 Bij het raam leken de sterren
te bewegen aan het firmament
opende de deur in kamerjas
handen op de rand wachtte ik buiten.
Uit de schaduwen van het donker
lekte licht, maakte grijs
een boom, een schuur, een kat
die net als ik ongerust was.
Op straat verschenen mensen
herkende ome Piet en tante Jo.…
Vaak vrij horizontaal
gedicht
2.8 met 18 stemmen
10.365 Een lijster: die hadden we nooit
gehad al die tien jaar, zong in de vlier en zong
onder ons raam juist zoals wij hadden gedacht
dat zij zingen. En zat met zijn snavel vol torren
stil zovaak wij keken, avonden lang
aten wij gebukt, het kon niet op
tot, zou je zeggen tsip? nee sjuk, hij wegbleef.…
Bruxelles/Place des Chasseurs
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.118 Onder baldakijn met leuze
schuiven ramen traag omhoog.
Le patron schenkt d’eerste geuze
aan profeten bij de toog.
Rond de noen zet zich een schare
kerkgangers ootmoedig neer.
Bij Lambiek of oude klare
welt weer ‘t Brussels gekommeer.…
Muggendans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
693 nee; met mijn snelheid
is`t lauw kans
`k besluit nu tot
een compromis
ga rustig liggen
en vertrouw
jij zult niet steken
dan ontzie ik jou
twee zijn er over
een gerede kans
op een gezin
na deze zomerdans
opgaand in elkaar
dichter bij het
vormen van een paar
ik volg het spel
tegen de lichte
avondlucht
de spanning stijgt
het raam…
Naamloos van gezicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 gedoemd tot stappen terug
naamloos van gezicht
herkenbaar lijdend eerloos
tegen onrecht strijdend
heb jij het huis gezien
waar oorlog inbrak
door de ramen
geweld de muren schudde
en de ruiten brak
vuur vertrouwen schroeide
zodat weerzien
niet meer mogelijk was
heb jij de plaats gezien
waar mensen leven
ruimte gevend aan elkaar
waar…
de toekomsstad
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
790 Onschuld,vrede vrolijkheid alom
Rood, geel, blank en zwart
Straten geplaveid met vrede
Een natie met hetzelfde hart
Tijdloos spelen kinderen saam
Honger, niemand kent het woord
Langs muur en raam tinkelt muziek
Ik ben nu bijna bij de poort
Ik wandel door een stad die niet bestaat
Verwachting klopt mijn stuwend hart
De eerste steen leg…
Baar
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
1.897 Aanraking
van haar koude hand - even maar
Het stille sein, de oudste bukt,
alle vier kiezen zij een hoek
Zwoegen, steunen is hun klaagzang
Zij mag niet hellen - zacht en recht
schuift zij door de smalle gang
Veilig huis voorzichtig uitgedragen
Van ver klinkt krassen van een kraai
Achter het raam in spiegelluchten
- waar zij zwaaiend…
- Ongeopende deur -
netgedicht
4.0 met 47 stemmen
630 rustig hart het kijkt naar
de gesloten tinten wall
van zoete toekomstgeuren
het overdonderend succes,
verveling waarvoor woorden
ontbreken in kleuren van de muur
ramen en deuren bepalen,
geven prachtig grote stukken
van het uitzicht van een huis,
ongeopende deuren, welk
in je ziel donkere uitlaat vinden
zoals de verzuchtende
onaangeroerde…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.
En nergens zweeft een zweem van gerucht:
Een lege zaal waar 't geruis is gevlucht
Met het sterven van 't roezelig feest.…
Een droom
gedicht
2.5 met 108 stemmen
31.775 Ik zag de sporen: uitgesleten treden van een trap
de wijde ramen. En mijn moeder die alleen gebleven
toch nog zong. Voordat ik kon bedenken dat zoiets
niet kon omdat wie dood is niet kan zingen, ging
de muziek weer aan en speelde vader fluit.…