3375 resultaten.
De dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 eens weg
Maar jij voelt nog als een warme deken
Als ik mijn hand op de jouwe leg
Je geheugen laat je in de steek
woorden zijn onvindbaar
geen notie van de dag of week
zó blij met elk klein gebaar
Je hoeft niks te zeggen
Ik voel écht wat jij voelt
Jij hoeft niks uit te leggen
Die lach is vast voor mij bedoeld
Je zinnen als los zand…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water onder het zand,
onaanraakbare sfeer,
voelbare wereld waarin weinig
beweegt –
er is leven tussen lijnen
die nog niet volwassen zijn,
lijnen die lonken naar mijn beelden,
mijn weelde nu ik ouder ben,
een kind heeft nog geen woorden
om de grens over te gaan.…
De Nieuwe Wijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 haan kraait er nog en naar
Dan is dat het risico wel waard
Bouwfraude, gifstorting in bouwbeton
Wegenbouw en her-verbouwingen
vertraagd, uitlopend in miljarden meer
Bezwaar weg gesmeerd
Protest bestaat niet meer
niemand heeft tijd of oog voor
klagen, noemen moderne calvinisten dat
Nu, is al verleden tijd, we moeten door
kop in het zand…
Verwantschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
582 thans is mijn ademen nog gelijk aan
de kracht van een woestijn die aan mij zuigt
doorheen het uitgestrekte hete zand
om de weg te volgen die naar verluidt
naar een verleidelijke oase leidt
.…
De Afgedwongen Stilstand: hij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 De struikvogel met z’n poten in de klei
en z’n kop op ’t zand;
het rivierenland klotst door z’n zijn.…
tijdperk ‘na-de-lichtkrans’
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.793 toch niet leeg bleek te zijn
zij die niet schreeuwt of verwart
maar luistert is de onbeschreven
status voorbij met ‘n frisse herstart
destijds nog verdrukt door de wolken
toen zuurstof geen lucht gaf maar angst
en ‘t geheugen alles vergat te onthouden
’t hoofd zo langzaamaan van sluimerstand af
bedrand na bedrand zijn uitgezeten
’t zand…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Ze zeggen: schiet op, doe
iets met je tijd — maar de mijne stroomt
traag, langs mijn huid naar binnen, als water door zand. Ik wil
blijven waar niemand nog kijkt, waar adem zich spreidt en fluistering hoorbaar wordt.
Dus nee, ik schuif niet opzij.
Ik schuif langzaam terug, de diepte in waar ik
eindelijk echt besta.…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 handjes niet heen gleden
toen ik haar rug insmeerde
over die randjes
daar worden vandaag
op háár kantoren
de hoge scores
aan lage schaven en blaren gevoeld
en door het gekletst natuurlijk
tegen elkaar
tussen de dijen en de billen
terwijl de barbecue nog heter werd
van buiten naar binnen
(ik zag Venus marmer zweten)
het schurende zand…
vasthouden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De vuist die zich sluit om het zand
verliest het sneller dan een open hand.
Zo stroomt wat we vrezen te verliezen
ongezien tussen de vingers door.
Hebzucht is geen gulzigheid alleen,
het is ook het niet durven geven.
Het is blijven zitten op een troon
die allang geen vragen meer hoort.…
Zonder haar te verbranden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
429 Wij smeerden de dag met oliebloed,
verleerd om de hartslag van het zand te horen.
In een koorts van duisterbranden
werd de wereld opnieuw uit staal gesmeed.
Een raket werd uit de grond getrokken,
gevoed door eeuwen zon en zee.
Ze steeg —
roetgevleugeld,
op steden, brandgestuwd.…
Op hoop van zegen
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
463 Hun dromen zijn gemaakt
van een ander soort zand, niet het zout
dat nu in hun ogen brandt. Ze staren naar de grens
waar lucht en water mengen, hopend op een teken dat de kust nabij is.
Het lot is een stuurman
zonder kompas of hart, die hen voert
langs de rand van de wereld.…
Heerlijk relaxen aan het water
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
464 Ik leg mijn
zorgen neer tussen stenen en zand, en voel hoe ze lichter worden.
Zonlicht breekt open op het
oppervlak in flarden, bomen spiegelen
in de plas als een tweede wereld. Momenten rekken
zich uit tot een helder nu waarin alles beweegt en niets verloren gaat.…
Het nulpunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 Als droog, onvruchtbaar zand glijdt uit de hand
het trotse bouwwerk van de mensentop.
Geen zacht bedrog herstelt de broze schijn,
de vrome maskers vallen van het gelaat.
Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn,
wanneer het hart zijn eigen grens verlaat.…
Nu ben ik hier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
33 Achter mij de brandende schepen, de kaarten verbrand,
de veilige haven geruild voor dit woelende zand.
De storm sneed de touwen, de kompassen bezweken,
elk baken dat vaststond is al gauw gebleken
een illusie van rust in een temmend fatsoen.
Er was geen weg terug, er was niets meer te doen.
Nu ben ik hier.…
Zondeval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.076 bloei
Moeten dringen omgewoeld
Koud zweet breekt uit
Tot de opperrebel om zijn moeder jankt
Met geel schuim op de lippen
Paarse vingertoppen
Doorlopen oogwit
De speekselbel die openspat
Hij wordt weer kleuter
Achter de spijlen van een speelpark
Hij is verslagen
De vernieldrift uitgeblust
Verminderd tot een wijngaardslak
In het vaal zand…
Excursie - Hartje stad
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.565 Daar ligt het zand van haar speelse handjes
en die van Kelly, haar kleuteridool.
Nu naar haar parkje vlakbij de vijver.…
Mijn gevonden schatkist
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
4.345 naar de bestemming
waarvan mijn gevoel mij zegt
dat er na een lange zoektocht
naar het onbekende van mijn ik
eindelijk een einde gaat komen
met mijn schop in handen
loop ik naar de grootste boom
dat op het eiland staat pronken
en begin korrel voor korrel te scheppen
totdat de schatkist zichtbaar is
na uren van ploeteren in het droge zand…
Gouden bruidspaar.
hartenkreet
3.4 met 39 stemmen
13.295 Samen over het rulle zand,
kris kras door het woeste levensland.
Steeds opnieuw de sterren zien,
de zon zien stralen en misschien,
even een traantje laten gaan.
Wensend hadden we het maar anders gedaan.....
Maar dan zouden jullie toch weer denken.
We mochten er drie het leven schenken.…
Soldaten marcheren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 Soldaten marcheren door het hete rulle zand,
hun slachtoffers zijn de ouderen en kinderen.
Met hun geweten op slot trekken ze van leer,
jonge mannen nog, maar tot alles toe bereid.
En hun leiders knikken volgevreten maar tevreden,
spreken hun blijdschap uit op radio en op de tv.…
Latere liefde
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.052 Alsof je de huid van de aarde
voor het eerst waarneemt
en nu pas het zand van de zee
thuisbrengen kunt.
Maar even zo goed ook
is latere liefde
gewoon wonderlijk kijken
in een paar ogen, je ziet
dan een avond van
bergen en sterren,
een gespiegelde hemel
en weet dat het goed is
als in den beginne……
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 van je jas losmaken
kijken hoe het gras groeit
samen luisteren
naar het kleine meisje
dat gevoelig is
voor ontluikend groen
zomersproeten tellen
op een verbrand gezicht
zus bedelven onder de zonnebrand
pa ingraven terwijl hij slaapt
twintig keer zeewater halen
om dan moe gespeeld
in een boterham te bijten
een boterham
met kaas en zand…
Avondstrand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 ‘t Strand wordt weer zand, en de zee weer water.
Langs vloedlijn slentert man alleen naar later,
keurt onderweg gevonden schelp of schat.
Loom wacht ik op het opgaan van de maan.
’t Wordt donker nu, op zee verschijnen lichtjes,
de vissers varen uit voor avondvangst.…
met mijn ogen dicht
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.500 We lopen met z'n tweeen langs het strand,
Ik hou de schelpen die jij vond hier in mijn hand,
De zee vervaagt jouw voetstappen in het zand
Verleden tijd, ik ben je kwijt....
In mijn dromen, ben ik bij jou
In mijn dromen, zo echt en vertrouwd
En ik hoor je en zie je gezicht
Met mijn ogen dicht....…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
10.377 Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand
Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt.
Mijn tekst bestaat uit water, maar loopt op mijn lippen stuk
De aasgieren boven mij vliegen cirkels van geluk
Vormeloze bergen trillen voor mij in het licht
Maar het zout dat in mijn ogen stroomt beneemt nog meer het zicht.…
Zonder titel
netgedicht
2.7 met 131 stemmen
28.525 Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand
Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt.
Mijn tekst bestaat uit water, maar loopt op mijn lippen stuk
De aasgieren boven mij vliegen cirkels van geluk
Vormeloze bergen trillen voor mij in het licht
Maar het zout dat in mijn ogen stroomt beneemt nog meer het zicht.…
Ecce homo
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
837 Zijn vrienden stoten elkaar stiekem aan,
onrustig schuifelend met hun sandalen
in het zand onder de cederen tafel.
Ze fluisteren achter geheven hand en
durven hem niet aan te kijken.…
Den Helder 40-45
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
677 Grijsgrauw gecamoufleerde bunkers,
diep verborgen in het gouden zand
speuren met hun zwarte, holle ogen,
naar een vermeende vijand.
Het helmgras wuift in de wind
en kinderen spelen op het strand,
zoeken naar roodgelipte schelpen,
geen rotmof te bekennen.…
Hete blikken van opzij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.391 Ik lag gewoon te genieten van de zon
Op het warme Scheveningse strand
Droomde hoe romantisch het zijn kon
Met jou, samen, hand in hand
Plotseling lag er een hand op m'n schouder
Vingers streelden m'n zonovergoten huid
Ik draaide me om, m'n hart sloeg over
Dacht: mijn God mijn droom komt uit
Je knielde naast me neer in het zand
Keek diep…
De strandjurk oplichten
gedicht
2.1 met 1499 stemmen
131.174 Het droge zand schelpt je nog omstandig haar nee maar de weerstand
in de scène is een kronkeling van eerdere acteurs, het ritmische breken
van de bruisende golfslag wil al dat springtij van ons, een hoogwit ruisen,
het kabaal, namelijk, van de stilte beukend op het witte, mensvreemde strand.…
Droogte
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
978 Jouw kuiten wenken
Glimlachen in een harde zon
Het aroma van zand
Een zucht strijkt langs de wang.
De dorst draalt
Langs de weke wanden van het verhemelte
We wanen ons in woestijn
En in een luchtspiegel
Vind ik de waterval, jouw wellend speeksel
Het loon voor een verbeten geduld.…