Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

De dag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
eens weg Maar jij voelt nog als een warme deken Als ik mijn hand op de jouwe leg Je geheugen laat je in de steek woorden zijn onvindbaar geen notie van de dag of week zó blij met elk klein gebaar Je hoeft niks te zeggen Ik voel écht wat jij voelt Jij hoeft niks uit te leggen Die lach is vast voor mij bedoeld Je zinnen als los zand…

(iii) Verborgen water

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Verborgen water onder het zand, onaanraakbare sfeer, voelbare wereld waarin weinig beweegt – er is leven tussen lijnen die nog niet volwassen zijn, lijnen die lonken naar mijn beelden, mijn weelde nu ik ouder ben, een kind heeft nog geen woorden om de grens over te gaan.…

De Nieuwe Wijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
haan kraait er nog en naar Dan is dat het risico wel waard Bouwfraude, gifstorting in bouwbeton Wegenbouw en her-verbouwingen vertraagd, uitlopend in miljarden meer Bezwaar weg gesmeerd Protest bestaat niet meer niemand heeft tijd of oog voor klagen, noemen moderne calvinisten dat Nu, is al verleden tijd, we moeten door kop in het zand…

Verwantschap

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
thans is mijn ademen nog gelijk aan de kracht van een woestijn die aan mij zuigt doorheen het uitgestrekte hete zand om de weg te volgen die naar verluidt naar een verleidelijke oase leidt .…

De Afgedwongen Stilstand: hij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
De struikvogel met z’n poten in de klei en z’n kop op ’t zand; het rivierenland klotst door z’n zijn.…
Junior13 april 2025Lees meer >

tijdperk ‘na-de-lichtkrans’

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.793
toch niet leeg bleek te zijn zij die niet schreeuwt of verwart maar luistert is de onbeschreven status voorbij met ‘n frisse herstart destijds nog verdrukt door de wolken toen zuurstof geen lucht gaf maar angst en ‘t geheugen alles vergat te onthouden ’t hoofd zo langzaamaan van sluimerstand af bedrand na bedrand zijn uitgezeten ’t zand…

Niet zo snel, niet zo luid

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 386
Ze zeggen: schiet op, doe iets met je tijd — maar de mijne stroomt traag, langs mijn huid naar binnen, als water door zand. Ik wil blijven waar niemand nog kijkt, waar adem zich spreidt en fluistering hoorbaar wordt. Dus nee, ik schuif niet opzij. Ik schuif langzaam terug, de diepte in waar ik eindelijk echt besta.…
CB14 juni 2025Lees meer >

over die randjes (op het strand)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
handjes niet heen gleden toen ik haar rug insmeerde over die randjes daar worden vandaag op háár kantoren de hoge scores aan lage schaven en blaren gevoeld en door het gekletst natuurlijk tegen elkaar tussen de dijen en de billen terwijl de barbecue nog heter werd van buiten naar binnen (ik zag Venus marmer zweten) het schurende zand…

vasthouden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 401
De vuist die zich sluit om het zand verliest het sneller dan een open hand. Zo stroomt wat we vrezen te verliezen ongezien tussen de vingers door. Hebzucht is geen gulzigheid alleen, het is ook het niet durven geven. Het is blijven zitten op een troon die allang geen vragen meer hoort.…

Zonder haar te verbranden

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 429
Wij smeerden de dag met oliebloed, verleerd om de hartslag van het zand te horen. In een koorts van duisterbranden werd de wereld opnieuw uit staal gesmeed. Een raket werd uit de grond getrokken, gevoed door eeuwen zon en zee. Ze steeg — roetgevleugeld, op steden, brandgestuwd.…

Op hoop van zegen

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 463
Hun dromen zijn gemaakt van een ander soort zand, niet het zout dat nu in hun ogen brandt. Ze staren naar de grens waar lucht en water mengen, hopend op een teken dat de kust nabij is. Het lot is een stuurman zonder kompas of hart, die hen voert langs de rand van de wereld.…
CB7 februari 2026Lees meer >

Heerlijk relaxen aan het water

netgedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 464
Ik leg mijn zorgen neer tussen stenen en zand, en voel hoe ze lichter worden. Zonlicht breekt open op het oppervlak in flarden, bomen spiegelen in de plas als een tweede wereld. Momenten rekken zich uit tot een helder nu waarin alles beweegt en niets verloren gaat.…
CB17 maart 2026Lees meer >

Het nulpunt

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 119
Als droog, onvruchtbaar zand glijdt uit de hand het trotse bouwwerk van de mensentop. Geen zacht bedrog herstelt de broze schijn, de vrome maskers vallen van het gelaat. Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn, wanneer het hart zijn eigen grens verlaat.…

Nu ben ik hier

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 33
Achter mij de brandende schepen, de kaarten verbrand, de veilige haven geruild voor dit woelende zand. De storm sneed de touwen, de kompassen bezweken, elk baken dat vaststond is al gauw gebleken een illusie van rust in een temmend fatsoen. Er was geen weg terug, er was niets meer te doen. Nu ben ik hier.…

Zondeval

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.076
bloei Moeten dringen omgewoeld Koud zweet breekt uit Tot de opperrebel om zijn moeder jankt Met geel schuim op de lippen Paarse vingertoppen Doorlopen oogwit De speekselbel die openspat Hij wordt weer kleuter Achter de spijlen van een speelpark Hij is verslagen De vernieldrift uitgeblust Verminderd tot een wijngaardslak In het vaal zand…
Wim Veen22 februari 2005Lees meer >

Excursie - Hartje stad

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.565
Daar ligt het zand van haar speelse handjes en die van Kelly, haar kleuteridool. Nu naar haar parkje vlakbij de vijver.…

Mijn gevonden schatkist

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.345
naar de bestemming waarvan mijn gevoel mij zegt dat er na een lange zoektocht naar het onbekende van mijn ik eindelijk een einde gaat komen met mijn schop in handen loop ik naar de grootste boom dat op het eiland staat pronken en begin korrel voor korrel te scheppen totdat de schatkist zichtbaar is na uren van ploeteren in het droge zand…
Bert Vos23 april 2005Lees meer >

Gouden bruidspaar.

hartenkreet
3.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 13.295
Samen over het rulle zand, kris kras door het woeste levensland. Steeds opnieuw de sterren zien, de zon zien stralen en misschien, even een traantje laten gaan. Wensend hadden we het maar anders gedaan..... Maar dan zouden jullie toch weer denken. We mochten er drie het leven schenken.…
sandra4 oktober 2003Lees meer >

Soldaten marcheren

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Soldaten marcheren door het hete rulle zand, hun slachtoffers zijn de ouderen en kinderen. Met hun geweten op slot trekken ze van leer, jonge mannen nog, maar tot alles toe bereid. En hun leiders knikken volgevreten maar tevreden, spreken hun blijdschap uit op radio en op de tv.…

Latere liefde

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Alsof je de huid van de aarde voor het eerst waarneemt en nu pas het zand van de zee thuisbrengen kunt. Maar even zo goed ook is latere liefde gewoon wonderlijk kijken in een paar ogen, je ziet dan een avond van bergen en sterren, een gespiegelde hemel en weet dat het goed is als in den beginne……

't jaar

netgedicht
3.5 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.991
van je jas losmaken kijken hoe het gras groeit samen luisteren naar het kleine meisje dat gevoelig is voor ontluikend groen zomersproeten tellen op een verbrand gezicht zus bedelven onder de zonnebrand pa ingraven terwijl hij slaapt twintig keer zeewater halen om dan moe gespeeld in een boterham te bijten een boterham met kaas en zand…
Jeroen Swaan13 september 2002Lees meer >

Avondstrand

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.175
‘t Strand wordt weer zand, en de zee weer water. Langs vloedlijn slentert man alleen naar later, keurt onderweg gevonden schelp of schat. Loom wacht ik op het opgaan van de maan. ’t Wordt donker nu, op zee verschijnen lichtjes, de vissers varen uit voor avondvangst.…
Leidje Berg27 oktober 2002Lees meer >

met mijn ogen dicht

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.500
We lopen met z'n tweeen langs het strand, Ik hou de schelpen die jij vond hier in mijn hand, De zee vervaagt jouw voetstappen in het zand Verleden tijd, ik ben je kwijt.... In mijn dromen, ben ik bij jou In mijn dromen, zo echt en vertrouwd En ik hoor je en zie je gezicht Met mijn ogen dicht....…
remco9 augustus 2004Lees meer >

zonder titel

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 10.377
Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt. Mijn tekst bestaat uit water, maar loopt op mijn lippen stuk De aasgieren boven mij vliegen cirkels van geluk Vormeloze bergen trillen voor mij in het licht Maar het zout dat in mijn ogen stroomt beneemt nog meer het zicht.…

Zonder titel

netgedicht
2.7 met 131 stemmen aantal keer bekeken 28.525
Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt. Mijn tekst bestaat uit water, maar loopt op mijn lippen stuk De aasgieren boven mij vliegen cirkels van geluk Vormeloze bergen trillen voor mij in het licht Maar het zout dat in mijn ogen stroomt beneemt nog meer het zicht.…

Ecce homo

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 837
Zijn vrienden stoten elkaar stiekem aan, onrustig schuifelend met hun sandalen in het zand onder de cederen tafel. Ze fluisteren achter geheven hand en durven hem niet aan te kijken.…
Tjoke3 april 2007Lees meer >

Den Helder 40-45

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Grijsgrauw gecamoufleerde bunkers, diep verborgen in het gouden zand speuren met hun zwarte, holle ogen, naar een vermeende vijand. Het helmgras wuift in de wind en kinderen spelen op het strand, zoeken naar roodgelipte schelpen, geen rotmof te bekennen.…

Hete blikken van opzij

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.391
Ik lag gewoon te genieten van de zon Op het warme Scheveningse strand Droomde hoe romantisch het zijn kon Met jou, samen, hand in hand Plotseling lag er een hand op m'n schouder Vingers streelden m'n zonovergoten huid Ik draaide me om, m'n hart sloeg over Dacht: mijn God mijn droom komt uit Je knielde naast me neer in het zand Keek diep…

De strandjurk oplichten

gedicht
2.1 met 1499 stemmen aantal keer bekeken 131.174
Het droge zand schelpt je nog omstandig haar nee maar de weerstand in de scène is een kronkeling van eerdere acteurs, het ritmische breken van de bruisende golfslag wil al dat springtij van ons, een hoogwit ruisen, het kabaal, namelijk, van de stilte beukend op het witte, mensvreemde strand.…

Droogte

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 978
Jouw kuiten wenken Glimlachen in een harde zon Het aroma van zand Een zucht strijkt langs de wang. De dorst draalt Langs de weke wanden van het verhemelte We wanen ons in woestijn En in een luchtspiegel Vind ik de waterval, jouw wellend speeksel Het loon voor een verbeten geduld.…
Wimper16 april 2004Lees meer >