3808 resultaten.
Goud gele zaden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
847 In die opgeschreven woorden
tot wonderen leidende plicht
waar we de natuur groeien hoorden?
In de zelf vormgegeven tuin
vol bloemen, beelden en smalle paden
en gestaag opgeruimd bouwpuin
ontkiemen onze goud gele zaden…
Ochtendceremonie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.199 lege blaas trap af luikjes opengezet
ter opfrissing even hoort hij gefluister
van wind en dakgoot smeert broodjes
pelt sinaasappels en mandarijnen gaat
douchen weegt zich digitaal en beraadt
zich een moment op sinterklaascadeautjes
doet kleren aan haalt de krant uit de bus
verbaast zich over dode op parkeerplaats
winst FC economische groei…
Zomers winters
netgedicht
4.2 met 37 stemmen
1.928 de winter omhelst dit jaar de zomer
de hyacint was de eerste in bloei
dra volgde kleintjes de blije crocus
de sneeuwklok vertraagde zijn groei
de zon verwarmt mijn woning
stookkosten zijn geslonken
mijn gras in groene voortuin
heeft nog nooit zo uitgeblonken
toch reed ik nog een scheve schaats
de elfstedentocht reed ik per fiets
nooit…
Schuldbekentenis
gedicht
3.2 met 32 stemmen
23.624 Ik weerhield mijn lijf niet in de groei tot man
maar ik zaag geduldig aan de pijlers die mij schoren.
Het lijkt niet erg duidelijk misschien
mijn keel snoert dicht en mijn tong heb ik gebroken
toen ik spreken leerde. Ik heb niemand ontzien.…
Warm je aan mijn lijf
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.256 Je fluistert angstig
je zorgen in mijn oor
om kinderen die groeien
hun branie en hun spot
hun toekomst die onzeker is
hun luxe die voor hen gewis
een nood is die bestendig lokt.
Ik weet mijn lief,
de winter is op komst
maar warm je aan mijn lijf.…
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 je proeft de hete lucht
gespreid aard je de rots
je geest verlaat de tijd
in rimpelloze vlucht
zand straalt de eonen
terug, de wind waait
vroeger in een lange zucht
geurt naar eerdere bewoners
emoties in gepleisterd wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien…
Machteloosheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.102 Jou dominante persoonlijkheid krijgt weer de kans te groeien.
Ik voel de woede in me en ik zou wel willen slaan.
Maar ik luister en ik hoop alleen dat je snel weg zult gaan.
Wat moet ik dan, wat is de keus je bent nog steeds zijn zus.
En ik hou zoveel van hem er is geen keuze dus.
Ik voel de machteloosheid om dit oneerlijke gevecht.…
mijn gedicht
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
994 met liefde of leed
of als de humor verborgen ligt
jij de smaak van het gerecht nét mist
niet voor iedereen is alles duidelijk
dubbelzinnigheid, bedrog en list
en is de liefde onzichtbaar omschreven
dwaalt zij tussen woorden door
zoek dan diep, diep in jezelf
er komt altijd wel een iemand in jou voor
die de bloemen op de weide doet groeien…
Liefde is
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.641 en spinnewebben weven
vol overvloede vragen
maar liefde is wat liefde is
verloren of ontweken
en menigeen is aan verlies
vroeg, ja te vroeg bezweken
vertel mij nu wat liefde zegt
over de mens die mint
en vertel mij is´t terecht
dat je veel zoekt en weinig vindt
zwijg toch maar, want ik zeg jou
dat liefde is als dunne bomen
die groeien…
De grens
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.883 Als je eigenheid me verrast
(en ik me plots verlaten voel)
Hou je dan even vast en
(na een schil oude pijn)
Laat jou weer gaan
(groei in all-een-zijn)
Want de grens tussen jou en mij
is soms schrijnend lastig
Liefde zonder grenzen:
mijn bodemloze, kinderlijke wensput
Laat ons zichtbaar zijn
voor elkaar!…
Overgesprongen vonk
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.112 Het gevoel voor jou begint langzamerhand te groeien,
gevoelens die de laatste tijd openbloeien,
door jou gekweekt en verzorgd.
Je hebt er uiteindelijk toch voor gezorgd dat de vonk aan het overspringen is,
dat ik jou onbewust steeds vaker mis.
Je gaf me telkens tekens van verliefdheid,
maar die heb altijd afgewezen.…
Hap slik weg
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
949 hoe toch blij te zijn met een heerlijk resultaat
als lang tevoren vaststaat dat het razend rap
verloren gaat als prettige belevenis
het is als breed vertakte bomen snoeien die gelijk
weer verder groeien, ruimte nemen
zonder rem en die je dan met taaie twijgen
in een snelle werveling zwierend om je oren slaan
ik krijg het niet gedaan,…
Onvoorwaardelijk
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 samen geworteld
jouw seizoenen zijn eilanden rond dromen
de oeverlanden zijn het blikveld
het uitzicht over een levend landschap
het leven is jong, onze liefde
nadert het licht, uit jouw hart
naast het bed van de dichter
wordt onze liefde lichter
jij bent het droomgezicht
op het naaktstrand van de blote ziel
er is onvoorwaardelijke groei…
Nakweekse opvang
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
769 In Cannes dit jaar
weer kilometers film
uit honderdtwintig landen
Tachtig procent van onze bejaarden
tellen nog echt weer mee
thuis met een eigen pc
In de Theems zwemmen weer vissen
in Nagasaki groeien bomen
uit radio-actieve deeltjes
gespleten tot hoog aan de hemel
Op Madagaskar is tachtig procent
van de bomen gekapt
tweehonderd…
onomkeerbare dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
646 Hoe jij mij melkt
en ik jou melk
hoe mannen en vrouwen
moeten groeien
tot op een punt
dat het voedzaam wordt
wij oeverloos
van mening verschillen
terwijl het tweemaal
op hetzelfde neerkomt
of wilden we gewoon
lang baden
elk aan zijn geëigende kant
hoe wij er beiden
wel en niet beter op worden
tussen de dagen staan
en tijd vrije…
NIEUW AMSTERDAM
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.026 Ja, als ik zie in Babyloonse maten,
De mensen-nestjes staap'len zich tot straten
Naar de eeuw'ge drang van liefde en leed gebood,
Is 't mij als deelde ik in der toekomst groeien,
Als kon ik nog in de oude liefde bloeien
Met wie vóór mij naar 't scheem'rig rijk ontvlood.…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 zij wil op bloemen groeien
zoals de zon
op het zalig onbewolkte
zwartvertakte gedachten
achterlaten onder het zacht
bestreken mos
blauw staan
op bomen
wanneer seringen wuiven
naar romige, roze
vruchten
ver weg
van blank beschenen berken
die hun kruinen optrekken
door het eenzame beven
omdat zij niet anders kunnen
en het verdwijnen…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 opgeheven zilver
siert bladeren op steel in windexplosie
hoger dan mijn armen reiken
ademt adem op toppen geruis onder licht
van waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid…
Maanzee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
683 Ik spiegel mijzelf in het glanzende wad,
dat mijn nachtgezicht golvend weerkaatst,
dat zout en zacht, vruchtbaar, zinderend,
zandkorrels doet neerdalen op mijn tong,
'Een wit golvend linnen omhult de gestalte
van de maangodin, die zo vruchtbaar is
dat zelfs de zee het graan laat groeien,
bloeien en waaien, en vogels terugroept
vanuit verre…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 Op koninklijk versierde tegels groeien grijze varens.
De adem van een snipverkouden wind tegen de ruit
en klanken zwemmen vlinderslag mijn oren in en uit.…
's dichters lament (balladine)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 onderkend
maar even vaak beving mij prompt de spijt
wellicht ging er iets kostelijks verloren
de ware dichter is geen echte vent
ik koos niet voor (ik werd ermee geboren)
die aandrang - niet noodzakelijk talent
naïeve hang naar wat onsterflijkheid
't geringste zuchtje kan mijn rust verstoren
de ware dichter is geen echte vent
ze groeien…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 een bloemenwijsje uit vroegere tijden
beademt een melodie van buiten
de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde
bergt diep in haar schoot eigen innigheid
de oude natuur vergeet niets
(ook niet de vergeet-mij-nietjes)
alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde…
Morgen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
571 Om als een kind
mij te nestelen in de schoot
van het leven, voedend
in het eeuwige groeien.
Morgen neem ik tijd
om uren te verdromen
om te dwalen in voetsporen
waarvan de afdrukken
zichtbaar zijn in het
stille kloppen van mijn hart.…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Een goede rust komt uit die arbeid groeien,
Ook voor het hart; onmerkbaar wordt bedwongen
Een luim, een lust, in het gebonden bloeien,
En dáarom heeft hij bij het werk gezongen.
---------------------------------------------
uit: Het aardsche paradijs (1927)…
Lenteraadselen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 Wat heeft het gras langs het pad doen groeien
dan alleen regen of schaduw van die bomen
en kinderen, of mensen, die daarin stoeien?
Ach, laat het in stilte daarvan dromen.…
Een zachte dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 motregen valt niet langer op straat
maar etst nu schrammen in de ziel
trekt blaren op muren van dit treurkalifaat
paarse bloemen groeien op ijdele hoop
het leven gaat altijd door
zo heeft men mij verzekerd
maar zachte hoop gaat vroeg of laat teloor…
De tijd staat niet stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.647 Gelukkig komt er weer een heel nieuw jaar, een tijd
om weer te zien, te raden en te groeien, te planten
en te bloeien, de wijsheid toe te laten en alles wat
er ongenodigd op je weg verschijnen zal.…
ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Hoe kan passie doven
als het kleed van verlangen
in heftigheid de wind laat aanwakkeren
en de roep naar open-bloeien en groeien versterkt
en er dansend wordt gewalst
omdat er niets te doven valt?…
In Paradisum
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.315 Alles heel smaakvol ingericht
met de geschiedenis der mensheid,
en praktisch ook: opdrachten komen binnen
en worden uitgevoerd, instincten stompen af
en groeien aan. Geen flauw idee
wanneer het maar eens afgelopen moet zijn.…
GEPLANT EN BEREISD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 Wie verlangt niet vol herboren gemoed
hieraan te groeien met hoogste bijstand?
Elke druiventros voele de scherpe tand
van 't snoeien, ondanks scherpe pijn steeds goed.
De boom der eed'le drank verplaatst zijn voet,
dankzij mild heersend apostelverstand.…