3969 resultaten.
Heilzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Natuurlijk ben ik kleiner dan ik dacht,
heb ik sterren geslikt, planeten verorberd,
kwam ik als een angstig molletje tevoorschijn,
bracht ik van mijn revolutie geen donder terecht.…
Oud gevat?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
490 zwom ertegenin, mij verzetten
had geen zin, de nachten lijken
langer de dagen verschuilen
zich in een opstijgende ballon
en alle dromen die ik verzon,
die leeg liepen in het moeras
van de droesem proef ik
dat het eindpunt is bereikt
blijkt dat alle metaforen die
ik bedacht bodemloos te
zijn, opnieuw te vullen
is de grootste stunt, dacht…
Speedy de turboslak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 Ik voel ’t aan m’n water
Ah, daar is ie, verscholen in het gras
Ik dacht dat slakken langzaam waren
Maar zo niet hij.…
Argwaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 nu het beest in opmars is, ontwaakt de achterdocht
woorden die worden gesproken, veelal worden herhaald, vinden geen houvast
boosheid maakt zich meester nu jij vindt dat er over jou heen beslist wordt
alle touwtjes die jij dacht te laten vieren, zijn jouw hand allang ontglipt
zo verdwijn jij meer en meer in de grijze mist die jou omhult
hoe…
Hoger doel?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Wij dachten nieuwe bruggen te slaan
de alle oevers van de wereld met
elkaar verbonden, soms opgehaald
waar alleen de liefde kon overschrijden
een krakkende huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft geplaveid, de tijd
heeft ons ingepakt, verslonden in magere
tinten, als de wind door de haren strijkt
met littekens geschonden waarin…
ZWARTE GATEN VAN DE TIJDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 en pijn controversen
Ieder huilend woord liet tranend sporen na
totdat haar ogen ‘t tenslotte lieten afweten
Haar droge ogen traanden louter nog bijna;
ze waren het uiten door de tranen vergeten
Ieder eenzaam woord gleed in het verlaten
hij landde in de zwarte gaten van de tijden
Bij de vele duizenden donkerzwarte gaten;
die enkel nog dachten…
pluimage
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 met gekromde klauwen een muisje at
terwijl de leeuweriken de hemel bekleedden
en kieviten boven de polder buitelden
en een zwerm spreeuwen op een boerenerf stortten
en houtduiven vanuit de populieren koerden
zong de graspieper een rommelig liedje
stortte de zeemeeuw zich schreeuwend op het brood
fladderde de koperwiek de winter uit
dacht…
ELEGIE UNIVERSALIS
netgedicht
4.7 met 107 stemmen
549 je probeerde, je dacht, je volgde
cirkels en rechte lijnen.
je hebt je blauwe hart, dat is de ziel,
op eigen handen door de tijd gedragen,
ongeschonden aan Gods voet gelegd.
misschien zal iemand huilen,
die jou liefhad.
de zee zal nog steeds klotsen,
de vogels zullen zingen.…
Moria
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
516 vriendin Of mijn vriendin als muze
Het kwam als wat unbidan wij
Het keerde onverwacht het tij
Ons hart- en hoofd- ja zielsverwantschap
Is geenszins illuze
Trouwens 't hoofd is een en al
Rationale Animal
Daarentegen heeft het hart
Geheel zijn eigen Reden
Onherleidbaar tot gedrag
Die ook C.M. de V. wel zag
Doch op haar eigen wijze dacht…
EEN BLOEMPJE KLEIN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.584 Ik droomde van een bloempje klein
dat ‘s morgens leefde onder ‘t dauw
Het huilde want daar staan, gaf pijn
en ja, haar blaadjes kleurden blauw
Ik treurde om dit bloempje schoon
ze was heel stil en eiste een gebaar;
Ik dacht, ik steel haar toch gewoon
en jawel in die nacht plukte ik haar
Ik genoot van haar schone pracht
vele ranken groeiden…
Perspectief
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
647 De boeren demonstreren
heel normaal dacht ik zo
Ze moeten het tij keren
voor de koeien verdwijnen!
Want als boeren protesteren
is er iets goed mis
Overal staan trekkers en tractoren
om zoveel mogelijk te laten zien en horen!…
dicht bij elkaar staan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 op 8 mei 1774 zullen
Mars Venus Mercurius
Jupiter en zelfs de maan
op elkaar botsen
de Aarde wordt uit
haar baan geslingerd
en zal geheel verbranden
ze zal verbranden in
de vurige atmosfeer
van de zon
mensen rilden van angst
zochten beschutting bij elkaar
nou dacht Eise Eisinga
dat zullen we nog weleens zien
hij bouwde een…
Portret
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 de buurt
voor zijn kantoor en zijn opslag
Zo was ze bezig na die dag
Ze wist alleen niet wie ze nou wilde
Nu wou ze alleen nog een apje
met de vraag hoe het schilderen ging
Dan zou ze hem dit gedicht sturen
en foto's van haar vordering
Ze wilde ook dat hij nu eens
niet reageerde met hihi,
maar apte, 'dat is nou ook toevallig,
ik dacht…
even alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de woonkamer klopt aan
op mijn schouder, de kachel
vuurt zijn warmte in de
gelederen waar mijn ziel
zich dacht te huisvesten
zij is even weg, kerstmarkt
het alleen zijn is iets magisch, zwarte
magie - althans voor mij - schaduwen
van ‘ t verleden paren met de stille
wezens die in mijn hoofd kaatsen
met merkwaardige bewegingen
het…
DENKEN AAN JOU
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 schaterlachend doldwaze kaarten uitzochten
om te versturen naar onze vrienden
ze volschreven met als afzenders
tante Dien of ome Hans die
helemaal niet bestonden
denken aan jou
hoe je bij de eerste kennismaking met
mijn moeder je jezelf voorstelde als haar
toekomstige schoonzoon en daarmee
meteen haar hart veroverde
denken aan jou
waarvan ik dacht…
Kunstwerk?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
543 vraagt gefascineerd
wat het eigenlijk voor moet stellen
maar die planken en slangen hier
zijn waarschijnlijk gewoon vergeten
of het nu wel of niet een kunstwerk is
dat zullen we nooit weten
behalve als we zo nieuwsgierig zijn
dat we in het bos gaan zitten wachten
om te zien wat ermee gebeuren gaat
maar dat duurt vast langer dan we dachten…
gewapend glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 mijn tweelingbroer
die nooit tot leven kwam
was goed in wiskunde
mijn hele jeugd woonde hij
op de stoffige zolder
ik dacht vaak aan hem
hij vloog zich te pletter
tegen gewapend glas
daarna werd het stil
gelukkig hadden we
boeken uit de bibliotheek
die ik hem voorlas
poezen die ons kalmeerden
met zachte warmte
en rustige ademhaling…
Masterplan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
528 tot hun masterplan verhieven en zij op
een troebel vlot de onschuld uit hun ogen wreven
op de trage deining van de tijd
Toen zwarte harde lijnen
mens en wereld begrensden
en zij van knevelen en kleineren
een wet van achter-de-rug schreven
Toen onder de flinterdunne hemel
de verschillen werden overvaren
en zij in hun waanwereld dachten…
zich thuis voelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 waar heb ik ergens gewoond zo dacht ik zo vaak
natuurlijk heb ik altijd onder een dak geslapen
en ben nimmer de deur uitgezet
toch was mijn jeugd er een als velen
zeker niet gekooid, maar de eigenwaarde
is door een gang langs wisselende paden
veel later door mijn opstuwende ziel gered
.…
Eenvoudig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
290 Ik dacht dat je van mij hield,
die glimlacht op commando.
Niet van de versie
die niets nodig heeft.
Langzaam begin ik mezelf
te wantrouwen
omdat jij zo zeker klinkt.
Ik wil eenvoudig zijn.
Onbeschadigd.
Zoals zij
die nooit uitleg nodig hebben.
Maar ik ben dit:
iemand die voelt
en daarvoor wordt gecorrigeerd.…
Ruimte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
310 alles te benoemen waar ik zo tegenaan liep in mijn huis,
de volle kast bijvoorbeeld,
de enorme overvloed,
alles dat ik bewaarde,
toch geordend,
of die wil het te ordenen
zelfs touwtjes, eindjes wol,
garens,
elastiekjes,
de zaden en takken die wortelen in een vaas,
dankte dat alles
want ieder ding had ook ergens bewustzijn,
dacht…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Het lijkt niet op wat ik dacht.
De lucht in mijn borst
bleef stil.
Geen brug.
Alleen adem
die niets meer droeg
Dus draaide ik me om.
De deur weer open.
De gang.
De straat.
De zon—
die wist het nu ook.
Ze trok zich terug
achter iets dat geen
naam meer had.…
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 De stad uit, pas op
overstekend wild na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht…
De manager
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
642 duidelijk wezen;
men was ook een beetje bang
Want hij kon je maken en breken,
hem te vriend houden was cruciaal
Want als je je tegen hem keerde
dan werd hij nogal theatraal
Zo leefde hij al die jaren,
het kantoor als zijn domein
en was de heer en meester
van zijn werkterrein
Maar de tijd stond niet stil,
hij ging weldra met pensioen
en dacht…
De stem die blijft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Zij dachten dat het duister overwinnen zou,
dat angst de stemmen van de waarheid dooft.
Maar ik zweeg niet, bleef aan het licht getrouw,
omdat mijn ziel nog in de eindzege gelooft.
Nee, nooit zal ik in dit aardse dal gaan zwijgen,
al stormt de boosheid om mij heen met luid kabaal.…
Het huisje in de duinen
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.645 hij dacht aan zijn huisje
Dat in de duinen stond,
En aan zijn zieke moeder,
Die daar bij 't venster zat,
Aan 't Lieve-Vrouwen-Beeldje
Waarvoor zij 's avonds bad.…
COVID-DEMONSTRATIESTOET DOOR MIJN HAZENSTRAAT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
693 Ik herinner mij mijn vroegste straatoptreden
Ik zal 8 of 9 jaar zijn geweest
Had 6 weken kolonie achter de rug
Om aan te sterken op de Veluwe in Nunspeet
Als ik in bed lag fantaseerde ik van mijn terugkeer
Dan zou ik als Koningin Juliana zwaaien, wuiven naar het volk
Naar al de mensen op straat die mij opwachtte
Zal ik het doen, dacht ik, staande…
Lotsbestemmingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Is wijsheid onlosmakelijk verbonden
aan wat leven aanwijst
oude koeien ook uit sloten
durven halen.
De veranderlijkheid van leven
het waard aandacht
ook aan het verleden
puur een juiste reden te geven.
Niets weten en alles vergeten
kan gelukszaligheid
naast depressies in hartkamers
enorme armoe geven.
Houd je niet van een rustiger gemoed…
Je niet kennen
gedicht
3.7 met 37 stemmen
12.905 niet kennen
De groeven bij je ogen
Die kenmerkend zijn voor jou
Gaan over in de nerven van je kist
Ze vertellen uitgebreider
Dan je zelf ooit kunnen zou
Van al de kansen die je hebt gemist
Geboren in armoe
En getogen in de oorlog
Voor huis en brood en kleren moeten rennen
En ook al stond het leven
Er vaak niet rooskleurig voor, toch
Dacht…
Schemersproke
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.392 Ik dacht dat ze ginds in de struiken sliep
En 's avonds héél zwakke mensen riep
En zaaide in de ziel, waar onkruid gedijt
De zaden van twijfel en zelfverwijt
Tòch had ik haar lief en vóór elke nacht
Heb ik haar trouw aan m'n venster gewacht
Tot ik in het heilige der avonden las
Dat schemering niet uit den boze was.…