3347 resultaten.
Orenetes / Zwaluwen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.068 Vertaling uit het originele Catalaans
Zwaluwen
De zwaluwen zingen naar de zon toe
maken tekeningen met lange en elegante lijnen
springen en vallen in hun prachtige kleuren:
schoonheid gaat ermee samen en tekent hun vlucht.…
Voorjaar
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.085 trouwen,
De rituelen van de balts, desnoods op de nok van 't dak,
Dit stoere maken van het hof maakt vogel zijn een vak,
De eenden hebben niet zo'n haast in het nog koude water,
De grond is nog te koud voor eieren dus wordt het wat later,
De allereerste zwaluwen suizen sierlijk door de lucht,
Zij pakken her en der insecten doeltreffend in hun vlucht…
Het huis mijns vaders
poëzie
3.9 met 36 stemmen
5.533 - De dagen hadden mij de vreemde vreugd gegeven
te weten, hoe een vlucht van grote vooglen hing,
iedere avond, in de teedre zomer-luchten
die zeegnend om de ziel der needre mensen gaan,
als de avond daalt, en maalt in avond-kleur de vruchten
die rustig-zwaar in 't loof der stille bomen staan.
...Toen kwaamt gij zacht in mij te leven, en…
Metamorfoselied of overbodige ode aan een ex-minister-president
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.244 meppen doet de adrenaline stromen
Meppen doet mijn talent ontluiken
met grote handen maai ik om me heen
als kegels vallen de slachtoffers
hier een vriendschap daar een reputatie
wat een geweldige preoccupatie
ja, meppen doet mijn talent ontluiken
Meppen beëindigt mijn lust en mijn leven
het wordt stil in de straat waar ik woon
buren vluchten…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 De herkenning is als de blauwe zwaan,
geurloos drijft ze op de nostalgische onderstroom
en zuigt haar stuwend naar hogere vluchten.
Onze monden roeren traag en bedreven
de zuurstof doorheen de gesmolten lava,
om sterk en bindend ijzer te smeden.…
De smaak van hemel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
906 In het bijzijn van je lief
die verstaat wat je hart doet gevoelen
vluchtte je voor de snelheid
van je overhaaste geest
het moment liet je varen
wuifde je weg als een schip waarvan je
wist dat het spoedig zal vergaan
zo week haar bodem,door het wak
dat je erin had geslagen
en zo tint je jezelf in rose blos
alsof het de hemel was die…
Herinnering
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.189 liefste, het gevoel dat jij me gaf,
die zalige, tedere warmte,
dat had ik nooit eerder ervaren
Ik vond je zo speciaal, zo uniek
Het was alsof ik je altijd al gekend had,
gezien in de ogen van vele vrouwen,
die onbevangen en blij naar de wereld keken
Liefste, je bracht mij in extase
veel meer dan wat ook op aard
Meer dan het zien van een vlucht…
KOFFIEHUIS
poëzie
4.5 met 13 stemmen
5.603 Solidariteit der spel-geruchten,
van de tragies-ernstige domino's, fatum-zwart
tot der biljartballen rood-wit luchtig vluchten.
Geblaseerde rasta's; daarnaast huiselike dikbuiken,-
alles weerom schijn, - dames die eeuwig goedig toeluiken:
allen Babelbouwers van dezelfde gebazel-innigheid.…
- Zomerwind -
hartenkreet
4.0 met 37 stemmen
1.167 Mijn hart, het heeft al veel eerder bemind
het weet als ik vlucht kan de wind mij niet pakken.
Met hete adem dringt hij aan en zucht en blaast,
droogt het vochtige grasland, drumt en raast.
Ach, waarheen wenk jij mij, jij scherpe zomerwind,
Jij fluistert en suist, heb je mij ooit gekend?…
Vaarwel amigo
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.633 Net als Rimbaud, een jaar eerder dan hem gestorven,
wenste hij tot op het laatst te vluchten van leven
en dood, op een schip, godverdomme, als een engel
zó onschuldig!…
Paradijs.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
839 Als ik 's zomers in mijn tuintje zit,
zie ik het paradijs,
de bloemen kleuren mijn horizon
en boven mij de lucht
Daar kan je heel veel sprookjes zien,
een monster, of gezicht
na een tijd vervaagd de schim
een wolk op de vlucht
De vogels brengen hun jongen groot,
wat hebben ze het druk
dus zette ik wat water neer
ze drinken en ze baden zich…
DE NAJAARSZONNE SPRANKELT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.556 Een vlucht van bonte kraaien
Strijkt neder in het bos,
En nog een enkle vlinder
Zweeft waprend over 't mos.
In 't effen water spieglen
Twee zwanen, blank van veer,
Uit dons gewrochte gondels,
Zacht wieglend op het meer.
De haan steekt op de hoeve
Zijn heldere klaroen,
Terwijl nog tortels kirren
In 't laatste beukengroen.…
OPBLIJVEN
gedicht
3.5 met 14 stemmen
4.072 maar ze hangen aan het kozijn
klimmen in de sparrentakken
zodat niemand ze kan pakken
springen op het maneschip
en gebruiken het als wip
klauteren op manestralen
gaan een handje vuurwerk halen
werpen het in wijde vlucht
tegen het zwarte fluweel van de lucht
Worden niet naar bed gebracht
Spelen buiten heel de nacht
Warm in haar bedje heeft…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Radicaal met nuances in elke vlucht!
Zoals in licht en duister, eb en vloed, zomer en winter heeft
onze geschiedenis zich een weg gebaand. Nu is het de tijd
van belijden met ons hart op de juiste plaats. Op zandgrond
en rotsen hebben wij gestaan; toch radicaal gekozen
voor die ene baan.…
Het astronomische dispuut
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 boerin met in haar hand een hark
bij een sloot met een waterlelie
jij bent misschien mijn zonnestelsel
mijn hart, een oerbron van liefde
daar waar de rivier zijn stroomgebied volgt
bedenk ik mijzelf een zwembad
we luisteren naar rollende stenen
bewegen als eieren in de melkweg
ik weet niet wie de eerste is
we zijn nu samen op de vlucht…
onrust
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Wat hadden zij in gedachten
een zonnegod op zijn vlucht
door een vluchtend universum?
Of was het zo'n heel gewone
zo'n menselijke god
een alledaagse sigarenrokende god
in een schommelstoel?
Zelfs de gedachte aan God
maakt ons mensen onrustig,
levenden,
zelfs het denken aan de dood
sturen we de kamer uit.…
waar de tijd stil lijkt te staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
894 stil lijkt te staan
ontsluiert het nu van de tijd
het fonkelend besef
dat verlangen naar eendracht
de wens het te beleven
ons tot daden daagt
die doen wat wij dromen
dat wij
van minuten die jaar zullen worden
voor de kinderen van onze kinderen
hoe genaamd ook
voor Boaz, Emily en Max
onze vleugels mogen spreiden
om zo voor hen
de vlucht…
Ze is een ster
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
910 licht
Als ik naar boven kijk zie ik pas hoe lang jouw weg is
Je baant een weg waar geen wet is
Slechts jezelf hebt en ontkent niks
Door donkere dagen blijf je het licht van ver
Elke dag weer vind ik jou een ster
Alle planeten kan je zien
Omdat je door het universum vliegt
Rijzend door de tijd, heen en terug
Kan niet vragen waar je heen vlucht…
Het binnenste van uitzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 Betreed zo nieuwe vreemde sferen,
al zulke die mijn vlucht toelaat.
Ontmoet ijsvogels, begin te begrijpen.
Hoor een die zich in verten zingt.
Praat met flamingo's wier stijl betovert
en vind ja zelfs een alter ego
zwevend tussen zang en droom.
Op jacht? Een instinctief expansie?
Ook zonder engte blijft het lied.…
De Rhône en mijn vergezicht
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
595 Satijn gevederde, druk pimpelende meesjes,
duikelen koolzwart op sneeuwbevlokte twijgjes,
storen een schichtige ree in het spichtig gewas,
't vlucht sierlijk in het pluimenwiegend rietgras.…
Who's Afraid of Jean-Pierre Ami
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
545 De menie van 't gemengde ras
Roxanne zwart, wit Alexander
Voor olifanten op de vlucht
Naar Babylon, als prins Iskander
En vanwaar die wilde dromen
Nachtmerries van nihilisme
Duivelsmenger Andy Warhol
En zijn blikjeskunst kubisme?…
Geheimen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 naar de tijd
waar sporen van
geheimen en wonden niet
meer krampachtig vastgehaakt worden
je kruis niet als een eed meer zal
dragen in het doodlopende vossenspoor
als we elkaar lachend bevrijdt omhelzen
in de sporen van de
ruiter op het edele witte paard
dat slimmer is als de vos
die uit moet wijken naar het bos
op de vlucht…
Montezuma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 pergola
De Ring van Wagners Nibelungen na
La Vita Bella is zijn magnum opus
En luid schalt in het woud zijn opera
Een losse flodder fladdert door de lucht
Gedreven door de hem vertrouwde geuren
De montezuma automerisvlinder
Een nachtpauwoog, van hot naar her en ginder
Sensoren afgesteld op bloemodeuren
Een onherhaalbaar zelfverkozen vlucht…
Levensboom
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
530 Vol bewondering en verwondering kijk ik al vroeg
in de morgen hoe jij als een reus lijkt uit te rekken met jouw
reusachtige, gespierde takken waarop de vogels bekken, snavelen onder
elkaar en poetsen hun verenkleed voor de komende vluchten in pastel dageraadlucht.…
De pracht van de maan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Hoe ik haar steeds weer probeer te volgen tegelijk verdwaal
in mijn hoofd waar op hetzelfde moment mijn denken op de vlucht slaat
Met schrijvende vingers veeg ik haar nog even weg van het canvas met donkere
achtergrond en geef haar de ruimte waar wij samen zijn tot diep in een volgende morgen.…
Paris en Hélena
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
513 Het paard reed de poort in stichtte moord en brand
in paniek vluchtten
Hélena en Menelaos
met broer Agamemnon
weer terug naar hun land
_________________________________
U gelieve de wrede ondertoon van afgevaardigde (ahum...eh...kom, hoe noemt hij zich ook alweer?....eh, o got ja, K.Bladzij...de naam alleen al...)…
schepen met bolle buik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 machtig is de zee van gepluisde dromen
licht aan de rand waardoor ze ongebonden
in grotere vluchten steeds sneller overkomen.…
Het kleine kind in haar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Ijlings vluchten haar beelden over de zomerse akkers.
Eenzame rode klaprozen pronken nog net tussen het wiegend goudgele korenveld.
Haar ogen turen naar de verte.
Het oneindige beeld van een blauwe lucht met hoog vliegende, gekscherende zwaluwen
belooft een warme zwoele dag.…
Koester elk moment
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
340 Rustig bos fluistert
beek zingt een melodieus lied
natuurs harmonie
Onder een oneindige hemel, waar wolken zacht fluisteren in hun vlucht
ademt de lucht haar stille kracht, een eeuwige bron van leven en pracht.…
Soelaas; ‘Het Meer der Vergetelheid’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
497 Duizend keer
moest ik in de verte staren,
met mijn linkerarm naar de hemel wijzen,
terwijl ik probeerde
de aandacht van eenieder te vestigen
op de vlucht van de kraanvogels,
mijn geliefde kraanvogels.
Dat herinner ik me nog.
Maar de rest is weggezonken
in de diepten van
het meer der vergetelheid.”…