6648 resultaten.
Vol vertrouwen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
829 Zolang de eeuwigheid ons niet
zal roepen zullen wij samen van
het leven genieten elke nieuwe
dag met vreugde gaan begroeten…
de kus
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
777 beschrijf me
deze belofte niet als zacht de zee
oneindige golven
wanneer dan ook
geen enkel woord
draagt de eeuwigheid, aan beide zijden
alsof er wind zou waaien, heen en weer
laat het zijn het voorjaar dat komt
twee vogels onvolmaakt
zichzelf
in het vinden en almaar
mooier
beschrijf me niet
maar laat ons
het strand als…
Foto van vroeger
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.344 Je had er een in je haar gestoken,
als symbool van vruchtbaarheid
en eeuwige vreugde.
Het was een leven dat je zelf niet mocht tekenen:
je verwachtte zoveel,
en zou zo weinig krijgen
En terwijl je een stil gevecht leverde,
wist je al voor je je gewonnen gaf,
dat je nooit zou winnen van de nacht.…
mijn alles, mijn niets
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
967 Voor jou zweer ik eeuwig trouw.
Ik zie je staren
naar de grond
hopend om er niet te zijn.
Ik spreek je niet aan,
ik zeg nooit hallo.
Toch weet ik dat er nooit een einde aan komt,
mijn obsessie voor jou.
Jij,
Jij daar in de gang.
Starend, zo eenzaam en alleen.
Jij bent mijn alles,
Jij bent mijn niets.…
jij, je bent er wel maar...
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.014 Eeuwig praten met de maan
is niet dat, wat ik wil...…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Eeuwig gedurig lijkt de bekoring
van verleden en vooruitgeschoven tijd.
Al turend in heldere betovering
door deze grote en kleine grootsheid.…
Valentijn 2.0
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.082 Valentijn oh Valentijn
wat zou het eeuwig heerlijk zijn
als ik met jou oh Valentijn
een vers idee lanceren kon
Geen harten, bloemen, kersbonbon
geen wolken, sterren, maan of zon
maar met de voetjes op de grond
weg van troep en commercie
Terug naar zo het eens begon
een simpel schrijven – anoniem
niet goed, niet mooi maar puur en rein…
Kans
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.631 Ik weet dat een kans
vaak het leven van een eendagsvlieg leeft
en uit de eeuwigheid niet meer terug te halen is
als de duisternis van de dag je gegroet heeft.…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
Schietgebed voor een fanaat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
683 hij schiet zijn gebed
zonder mededogen
tussen andere ogen
met kogels vol haat
welk een hoogmoed
hij speelt voor god
beslist over de dood
bejaarde moeders
kinderen geen bezwaar
pomp zijn hoofd
vol met liefde
het heeft geen resultaat
wat hij blijft uitbraken
is blinde haat
moge zijn god
hem eeuwig straffen
voor zijn waanzin
en…
een leven lang liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
806 begrijpen
liefde is
seizoenen samen reizen
door lentegroen en zomers goud
door herfstig storm en winters koud
is samen stilletjes vergrijzen
liefde is het gevoel
dat altijd was en is
ergens diep van binnen
zonder einde of beginnen
zonder eis of norm
en in haar zuiverste vorm
is liefde eindeloos in tijd
zonder grens van eeuwigheid…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 hier is niemand
behalve dan de stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het…
Avondkrieken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 het heeft geen zin te wachten
tot een eeuwige zondvloed zal louteren
tot dagen vervagen in welbehagen
zelfs dan
blijven verdroogde rivieren dor
en zal de einder geen honingzoet dragen
zelfs als ik snak naar koelte in verzengende hitte
zelfs als ik honger naar warmte in koude duisternis
zelfs dan
laat ik mij verblinden door verzonnen dromen…
Maanlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
977 Niets is voor eeuwig,
nog niet.
Zelfs het sterrenlicht,
zelfs het maanlicht niet.…
Het hart der volkeren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
742 Mijn hart en de twee ogen vol van eeuwigheid, volledig
en vredige scherpzinnigheid. Diep van binnen.
Alles droeg bij tot verbrede broederschap en verwantschap.
Eveneens aan de eenzijdige doch veelzijdige waardigheid
in en van ieder mens.
Het hart der harten...
kent inmiddels vele smarten.
Een hart dat al veertig jaar onophoudelijk klopt.…
de pluk van vrijheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 mijn boeket doorstond
de eeuwige vlucht, niets daargelaten
maar toch ontheemd zal de
kroon het hoofd verlaten al splijt
het leven zich in twee
halsstarrigheid is geen trots maar is
de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand
maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel
als de rots die mij bevrijdt
het aardse draagt zo zwaar, het…
Mens toch...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 waarom worden dagen geschonken
die trager maar korter zijn
het ochtendroze met avondrood geschonden
leven als zachte rozen of venijn
ik ben mijn weg gegaan
dag na dag met anderen
niemand kan het veranderen
toch blijft bestaan een eeuwig begaan
leven, een flits van wachten
op wat komen moet
eindigheid, één verachten
voorbij het kwaad…
Overtuiging
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
507 Vanaf het moment dat wij
elkaar in woorden vinden
lezend leren kennen
ontstaat er een passie die
oprecht voor altijd zal zijn
Tijd zal ons zonder twijfel
zonder enige tweestrijd
bewijzen dat echt niets voor eeuwig is
Toch weet ik
beslist net als jij
'n boek is (ooit), van kaft tot kaft
het verhaal, met een boodschap, uitgelezen, klaar…
Dag fjord!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Hij schiet omhoog en omlaag,
van water naar wolk,
van wolk naar water,
rakelings langs
de eeuwige sneeuw.…
Oceaan van sterren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 Ik kijk naar een eeuwige duisternis,
naar de schaduw van de maan
Vandaag heeft geen betekenis;
Morgenochtend treedt al aan.…
afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 van afscheid nemen
en water dragen naar het land
Het is een jaar van tegemoetkomen
en handen reiken naar het heelal
Het is een jaar van last verlichten
en ruggen rechten voor wat komt
Het is een jaar van richting kiezen
en voeten plaatsen op gevoel
Het is een jaar van gas terugnemen
en stil staan bij wat telt
Vrienden, moeders, vaders
Eeuwig-weg…
eindig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
659 de zonnebloemen zijn gestorven
hun oude goud verkleurt naar grauw
en bruin verwerkt mijn wintertuin
het huilen van de regen
een kleine engel slaapt verkleumd
zijn hoofdje leunt tegen zijn arm en warm
verlangt zijn hart
een moeder in haar laatste uur
verschuift haar liefde voor de duur van
eeuwig in verbinding
nu waait de wind hun stille…
Ouder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
663 Haar milder gezicht vergeet soms het nu,
vertrouwder met het verleden
Verloren ondeugd in zacht grijze ogen,
stiltes eeuwig vermeden
Voorzichtige glimlach vertelt wie zij was,
beminde vriendelijkheid
De waas in haar weten is nog maar pas,
herinneringen raken kwijt
Sproetjes van tijd op sierlijke handen,
ooit een passende ring
Haar…
Vogels
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
621 Vluchtig kijk ik omhoog
En zie een zwerm vogels
naar het zuiden vliegen
Ze zweven pal boven mijn hoofd
Maar lijken dan
hun eigen weg te kiezen
De zwerm is opeens opgelost
in de naakte, blauwe lucht
Onzichtbaar voor het blote oog;
verdwenen en weggevlucht
Het beeld blijft eeuwig ingeprent
in de geest van mijn gedachten
Ik neem ze…
Mijn hulp
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 Mijn hulp is van God de Heer
Want Hij beschermt mij altijd
Ja, zelfs tot in eeuwigheid.
(uit psalm 121)…
Een lichtje dat schittert in de duisternis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.077 Omdat een vlam niet voor een eeuwig
duister wasdom lijkt te zijn geboren;
maar wenst te branden in het nu zonder dat
de duisternis nog immer een kans krijgt
het licht in zijn volle glorie te smoren.…
depressie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 als ondergaand
van weer een dag
zon de avond kondigt
blaast wind de wolken
die mijn dag duisterden
het betere hopend
naar zwart avondgat
waar het weten zegt
alles moet passeren
alles moet voorbijgaan
wakkert mij tegelijkertijd
het vrezend weten
dat niet eeuwig
de nacht duren zal
uiteindelijk is het weten
niet het wensend denken…
Verleden en heden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
511 Oorverdovend is de stilte
Oogverblindend ’t smetloos wit
Eeuwig groen de verre bossen
Stralend blauw de hemelkoepel
En mijn hart is vol verlangen
Naar de tijd dat ik zwierf daar
Over dat uitgebreide ruime veld
Daar zwierend over bevroren water
Van sloten, vaarten en het meer
Genietend van de rust en vrijheid
Van zuivere lucht en helder…
In vrede gespreid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 je danst goud
in het licht
van de zon
rank en bevallig
zelfs je schaduw
kijkt even niet om
ongeschoeid
beschrijf je
aarde jouw liefde
zwaait naar het
heldere blauw in
atmosferische kou
een energetisch
fantoom met
een hemelse droom
in paradijselijke
schoonheid als
eeuwig symptoom
nog is het je lach
die de toeschouwer
pakt…
Je beduusde mij
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
428 jij hebt de ogen
die de wereld
kunnen zien
in een direct
empathisch verband
ik zag je in een
eerst ontmoeten
jij beduusde mij
want alles aan me
wilde jou begroeten
omhelzing in
een direct warm
omarmen samen
smelten tot een
complementair
nooit meer gissen
of wij iets missen
het volmaakt zijn
dat de essentie van
eeuwigheid…