3533 resultaten.
Echo in leeg huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
186 Onze meiden zijn weg, hun eigen pad opgegaan,
terwijl ik hier alleen achter in de leegte blijf staan.
Ik poets het verleden, ik raak alles telkens weer aan,
ieder voorwerp ademt een treurige waan.
Langs de muren hangt ons leven, gevangen in lijstjes,
van verre vakanties en vrolijke reisjes.…
Verlangen van de zwerver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
64 Hij droomde dat jouw geest in hem verscheen,
een vonk van god, die in zijn ziel herrees;
een jonge knaap noch, teder en alleen,
die spelend in het rulle zand zijn paden las.…
REBEL VOOR HET LEVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ze gingen vaak op pad. Na al die jaren, zomaar
ergens heen waar de natuur nog relatief herstelbaar was.
Te nat voor vuur maar droog genoeg om lang
te bivakkeren.…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 voor hij het pad neemt
in een stad zonder horizonnen
daalt de avond in straten
die stilte weigeren
gieren draaien hun schaduwloze cirkels
en wolken volgen de windpaden
voorbij een verdwijnende zon
en de tong zoekt verkoeling
in een koortsig ademende mond
bleke lijven klauteren
uit onderaardse gangen
zoeken de schaduw van torenhoog beton…
vlaflip
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.677 totdat ik niet meer kan
totdat ik weer voel dat ik zonder
hem of zijn beperkingen wil zijn
maar dan moet ik de juiste woorden
en verbindingen weten te vinden
loos schrijven heeft geen zin
het moet komen van binnenuit
zodat het voelbaar is en autentiek
voor dat ene nietige moment
alleen dan kan ik weer rusten
en verdergaan op het gekozen pad…
O 's ochtends
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.927 Het stroke, dat
voor u ligt, op het mulle pad,
't is of het gouden glansen had.
De groene rogge, grauw van top,
steekt hoog hare aren als lansjes op;
aan ieder stekeltje een zilverdrop.
Hoe blinkend dat groen bij tarwe en gras,
hoe bleek bij het sprietelend jonge vlas,
hoe mat bij de blaren van 't struikgewas.
En daar, die brem!…
Parcours op ijle hoogten
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
834 jij
en voor je 't weet heet je een Kikuyu
en voor je 't weet ben je er dan bij
in de loop daar op dat prachtige parcours
Blanke maskers daar achter zit het geld
je bent jong en je belooft geen ene moer
wat moet je met de tijd die voorbij snelt
geen job of school op je straatparcours
En je ziet de schimmen die voorbij gaan
op de groene paden…
wollig popelgezwam
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
612 mee n’n snotvalling de dijken op
winterstorm valt de canadabomen
aan, takken breken onze paden
achter den stal van Sefke liggen ze
al jaren te vermolmen, de reuzen
stoffering van ons weidse landschap
we hebben onderweg al judasoorkes
over de weg zien gaan, ze luisteren
nie zenne, ze smaken naar koteletten
ge hebt geen last van psilocibine…
In Parijs, onder een brug
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.351 Maar het leven in de grootstad
gaat niet over 'n pad van rozen.
Hij had voor de drugs gekozen
en verloor al wat hij bezat.
Hij stond voor een grote 'deal'
maar werd zonder mededogen
overvallen en bedrogen
door vier gansters zonder ziel.
Vaarwel zusje, kleine meid,
vaarwel papa en lieve moeder.…
Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.022 Langs het pad naast dat pand daar bij het zand ligt mortel
en ik schouw naar dit mortel en een boom met zijn wortel.
Misschien is getij tijden niet helemaal bij kennis geweest,
zijn kindertranen zo als wolken drijven compleet verweest.
Wat valt te dragen kunnen gedachten die kieren behagen.…
La primavera
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 ik strooi bloemen langs mijn pad
volg mij in je laatste oogopslag
De prachtige tekening "Spring Fairy" van de Amerikaanse tekenares Ruth Sanderson inspireerde mij tot het schrijven van dit gedicht.…
Niets spilt de natuur om het niets
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
826 Naar deze tijd hebben we gezocht
het pad versmalt de weg wordt breed
de wereld is een klassiek dansfeest
vele flitsende flikkerende vlammetjes.
Het is niet de schaal die leeg raakt
of het broodmes dat bot is
enkel de kruin van een der olmen
of de verwildering in het knekelhuis.…
Voor P.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.041 Wijs me een weg hoe ik om weet te lopen,
schijn op het pad waar ik misstappen nam.
Niet alleen nemen, niet alleen streven,
leer me de kunst dit als man te beleven…
Sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Op het pad met al die sneeuw,
is het net of je loopt op fluweel.
Zachtjes ga je voort,
geen mens die je hoort.
En de stilte van het bos met de krakende bomen,
daar zul je elke keer weer terug willen komen.
Om de rust te vinden en waar je je niet op hoeft te winden.…
Rust zacht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.072 Het pad naar jouw laatste rustplaats lag spekglad
die morgen, alsof ook de straatstenen jou nog
hier wilden houden net zoals wij, die
jouw vriendschap al misten.
Het afscheid was groots, een koning waardig!
Men loofde in stilte jouw moed,
begreep toen pas ten volle jouw vechtlust,
het hoe en waarom van vele feiten.…
mijn 'oude' oom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.025 Hoe zijn de paden in het leven
Voor een man ontstaan
Waar dacht hij te moeten geven
En waar te moeten gaan
Hoe zijn langszaam levenslijnen
groeven geworden in je hand
en, hoewel vitaliteit soms kan verdwijnen,
kracht en spirit zó gebleven
want...…
Jaargetijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 Wieg mij op tonen die vertroosten en laat me
gaan waar geen harde paden zijn,
maar paddenstoelen huizen en gevallen bladeren
fluisteren in natte aarde die verzucht.
Laat me zijn op plaatsen die doen verdwijnen
en vergeten mijn armoe, mijn tijd.
Waar ik kan versmelten en al het ijs verdwijnt.
Maar ach jij, jij die blijft!…
HAAR KLEINE BORSTJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
953 heel alleen zat ’t meisje in de knoei
Nadien kruiste een knaap haar pad
een jongen die viel op klein en teer
Zo zij was, vond hij haar een schat
Grote borsten..hoefde zij niet meer…
Zingende stemmen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.824 In de onverzadelijke vlagen
Van het leven gaat hun lied te loor,
En bezij de paden, waar wij jagen,
Naar de bodem onzer luide dagen,
Neigt maar zelden een aandachtig oor.…
Prinses van gouden woorden
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
1.967 bloeit het kruid wat hem geneest
* * *
Zinnen slijpend werpt zij haar blik
op leven ‘s smalle schaduw
die zich aftekent
voorbij de wijzers van de tijd
In zacht grijs en krijtwit
beschrijft zij de mens z ‘n vertwijfeling
schept zij een blauwdruk voor de ziel
Zij navigeert zich een weg uit wereld ’s illusie
voorbij de distelende paden…
Missus est Angelus...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.066 "
voortgebaand, op Gods gelee,
diepe en vastgedamde paden,
door de vers gevallen snee!
't Is Gods Engel...
Heel de kerke, bin en buiten,
spreidt, o helder nachtgezicht! dóór
de bontgebrande ruiten,
't duizendverwig keerselicht!
't Is Gods Engel...…
Gedenk mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Wanneer het pad dat wij betraden
met jouw weemoed van voorbije
eer wordt overladen; dan gedenk mij.
Wanneer het verleden in jouw ziel
huist en de tijdgeest jouw levensweg
kruist; dan gedenk mij.
Wanneer de duisternis van het bestaan
worstelt met het licht om voort te gaan;
dan gedenk mij.…
Hoe ouder ik word.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.106 Alle shit, alle problemen, alle verkeerde mensen die op mijn pad zijn gekomen en alle fouten uit het verleden is waren een les voor mijn toekomst die ik heb meegekregen.
Alles in het leven gebeurt met een reden.
Hoe ouder ik word hoe meer ik het leven begin te waarderen.…
vaarwel pa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
810 vaarwel pa
geniet van eeuwig de rust
daar – aan de overkant
die wij in het aardse
in en met elkaar
lastig vinden konden
hier leidde de omgang
over wonderlijke paden
waarlangs over en weer
in het doen en laten
zonder of met elkaar
soms de keuzes schuurden
toch – hier en nu
is er stil het weten
van soms onzichtbare draden
die stevig…
Lotsbestemmingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Geloof hoop en liefde
zijn drie levenskleuren en geuren
een vogel die een pad fluistert
naar inzicht, boter bij vis
kleuren als strepen zeden en
de zeeën van gedachten
je kamers mogen sieren
je met levenslessen plezieren.
Ik zit even roerloos
met deze gedachten als jas om mij.…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Door de moestuin naar de lage oever
Daalt een pad van blinkend schelpengruis.
In de gevelspits heeft zij haar kamer:
Schuins verloopt de zware bruine balk
Naar een muur van schilferende kalk.
Kamerrozen staan voor beide ramen.…
Lelystad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 In jou heb ik gestrompeld
in jou ook opgestaan weer,
je paden gefietst,
in ‘t bos gegaan,
en naakt in jouw water me gedompeld.
Je hebt mij in jouw zon verwarmd
me ’s winters met je ijs omarmd
tussen riet en rijp en kraken.
Mijn stad ben je, waar molens waaien,
in jou zie ik het leven cirkels draaien.…
Zondagochtend exemplaren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Hoorde je het haar ook zeggen
'ik weet niet wat jij doet, ik ga alvast,
leg mijn rug en voeten recht, echt vooruit
het leed is geleden ik ga nu vast op pad
het is wel tijd voor zondermeer dat.
Niets was en is onmisbaar of onuitwisbaar
in ook dit misschien toch wel kortere bestaan.…
voetstappen naar geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 de voetstappen die jij zet
in het zand van de tijd
van minuut tot minuut
van uur na uur
van dag tot dag
van jaar tot jaar
markeren de geschiedenis
stap voor stap
die jij schrijft
voor jouw volgers
de voetstappen die jij zet
soms spontaan
buiten de paden
dan weer binnen de lijntjes
behoudend zorgvuldig
vertellen van geluk en acceptatie…
Jan Eijkelboomsteegje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 gevonden worden wilt
Aan hem voor wie geen weg, allee of laan
Geen avenue, geen plein, plantsoen, poort, dijk
Baan, bolwerk, dreef, haven, kade, gracht te groot zou zijn
Wordt minder dan een voetnoot toebedeeld
Maar aangezien men er in deze stad voor staat
Wat groot is terug te brengen tot de eigen minimale maat
Werd het minder dan een pad…