618 resultaten.
Sterretje (naar Constantijn Huygens)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
986 …of staat de wereld stil
en slaap ik door de dagen heen
en is de dove, stille nacht
hand op de schouder van
een blinde dag
omdat jij er niet meer bent?
Ik nestel mij bij dit gebrek
in beelden en zie: er is een oude film
waarin de liefde kwijnt
en alles eindigt in de dood.…
lampje
netgedicht
3.6 met 630 stemmen
75.104 in onze boom
groen als nooit tevoren
brandt één lampje niet
het valt niet op
het zit niet van voren
eigenlijk niemand die het ziet
het lampje is
niet stuk of zo
het geeft gewoon geen licht
en wij …
wij laten het gebeuren
het zit toch niet in het zicht
maar ergens
in de nacht
als alle andere lichtjes doven
zien wij soms
onverwacht…
Wij zijn voor altijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.318 stoïcijns
op jouw gelaat en letteren
onze honger in een eeuwenoude daad
de avond is nog niet te laat
en toch is de straat ontoegeeflijk
in zijn gift om mij te laten dromen
of is het vals en laat ik
de beelden tot mij komen
ik was de boekanier en jij mijn schip
wij kielhaalden de verstekelingen
één voor één totdat de spiegel
onze kaars liet doven…
ik kan sterren roven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.692 moet ik nu
de kansen grijpen
met nova's naar
de zon gaan smijten
de maan verdampen
in mijn laatst kwartier
ik kan sterren roven
hun koude schittering
zonder scrupules doven
ik heb ze binnen
handbereik in de mij
nog toegemeten tijd
zal ik religies af gaan tuigen
tot de sluiers openwuiven
en de waarheid zichtbaar is
van hun leugens…
Ontrouw
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.591 Het is de vlam die brandt op je lippen
Waar vurige vonken van passie ontstaan
Die pas doven als zijn auto de oprit verlaat
En de echtgenoot thuiskomt, 4 uur te laat
Het is de storm die raast in je hoofd
Wanneer je je losrukt van elk gezond verstand
En pas weer stevig op de grond staat
Als de echtgenoot thuiskomt, 4 uur te laat
Het is de rotte…
Later als de nachten koud zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.125 ik zal bij je zitten tot de lichten doven
ik zal je verwarmen met mijn strelingen
alles voor je doen om je tranen te stelpen
en dan tevreden weten dat het goed is
dat je gaat waar je vliegt en waar je daalt
in de vleugels van opwachtende engelen.…
maaidorser
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
916 een dove, lome kater sliep in het koren
augustus, de boer verzilvert zijn oogst
halmen knakken onder het zwierend mes
een haspel tolt en voert ze naar de vijzel
de dorstrommel scheidt zaad van stro
op een rooster ligt het kaf, de ongedorste aren
de korrels rollen door de gaten van een dubbele zeef
naar de opslagtank in zijn buik
hij…
lichtjes
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.168 storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn
wel iets geleerd
verder gaan
recht op staan
van mezelf op aan
de verleiding weerstaan
kan een ding beloven
niets zal het vuur doven…
LICHTJES
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.397 storen
in dit donker en stil
hoe hard ik ook gil
hoe graag ik ook wil
niemand zegt sst stil
ze slaapt
straks
is het weer licht
het einde in zicht
zal het duidelijk zijn
rauw en bezeerd
van deze pijn
wel iets geleerd
verder gaan
recht op staan
van mezelf op aan
de verleiding weerstaan
kan een ding beloven
niets zal het vuur doven…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 sterren doven uit
ik sta in het duister en zie de wereld
voor me
er is geen armlengte
of het altijd gedroomde, geen groet of zoen
roert de wind
er is volkomen stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen…
Niemandsland?
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
740 Ze plantte een heimtuin in mijn
hoofd, fluitenkruid bloeit aan gene
zijne zoals ze heeft beloofd, bloesem
legt een sneeuwtapijt over alle resten
die zijn gezaaid, uitgedunde oppervlakte
laat zich niet bemesten, de overkant
behelst een ruw gebied, de dove netel
claimt de overhand, weelderig onkruid
bemant de horizon zover men ziet.…
De zin van woorden
hartenkreet
4.6 met 36 stemmen
1.750 verkeerd verstond
toen jouw woorden vielen
buiten zinnen...op de grond
langzaam raap ik de scherven
bijeen van wat ik dacht dat
er was maar misschien
dat het nooit bestond
het leven valt niet in
rechte banen, want alleen
en in tranen, schrijf ik
op de beslagen ramen
waarachter jij verdween
waarom blijf ik geloven
dat aarde vuur kan doven…
Dakloos dromer,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
710 kloppende
rivier, verloren hart in de
illusie van het avontuur, de
aarde bewegen elk kwartier,
te herontdekken bij elke slag,
op te lossen in de mist van
erbarmen, hoogtepunt van
een drankgelag, verstijfd
bij menselijk geblaf, onder
de hemelse straf peilt hij de
in – en uitgang van de wereld,
een droomplaats waar hij
het licht laat doven…
Contouren,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
722 Wie bij daglicht de
gordijnen van de
wereld sluit en de
kaars zal doven,
beleeft de toekomst
in een droom, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden,
verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat
geluk niet zal benijden,
vandaag te beitelen in
contouren…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 O dood, geheime nachtegaal
Die in de donkre hagen zingt
Uw nooit ontraadselbaar verhaal
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt,
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad
Over het dompe dove mos
Voort van de wemellichte stad
Naar ‘t ver en stil en duister bos, —
Ik volg u, dood, zing gij mij voor,
Ik zal niet talmen aan de zoom,
Dat ik de laatste…
Lichte versie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 dobbermeeuwen in zwart water
en op het ijsgrijs rondom
stappen zwarte vlekken koet
door de witte vlokkenvloed
de lichte versie van de nacht
er blijft niet veel over
de wereld sluit, ik mis jou
Ik kijk en talm en wacht
nee, niet op jou, op iets
in mijzelf dat er nog niet is
mijn gedachten lossen op
in de sneeuw, als lichten
die opdoemen en doven…
Gevormd uit een klompje klei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Ik loop
naar het venster
en sluit de
duisternis buiten
tegelijk
met de room gekleurde
glanzende gordijnen
van satijn
het binnenste
van mijn ziel
de woonplaats van
het nimmer uit te doven licht
de adem
van Zijn Woord
waarvan
wij woorden maken
in een
gedicht
in blijdschap, wanhoop
of ontsteltenis schrijven
bij Uw licht…
Gemis
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
610 Wellicht kan ik dat mijn hart en ziel laten geloven
als het gewend is aan het enorme intense gemis,
als ik geleerd heb dat de pijn ervan kan doven
simpelweg omdat een rouwproces nu eenmaal zo is.…
Nog niet getreurd
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.137 De Schepper weent, Hij ziet Zijn wereld doven
Het duister dreigt, er is steeds minder zicht
Het lijkt erop dat het niet lukt daarboven
Nog niet getreurd...…
In Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 trambanen
staren ramen als speurende ogen
kraaien wachten op kantelen
en op slanke draden
tot de laatste halte
die niemand ooit zag
soms klimmen woorden
als wollige dekens omhoog
langs gevels van huizen
en langs holle buizen
eens dacht ze dat hij het was
het rollen van het vehikel
deed het ovenrooster tikken
de kaarsen bijna doven…
Zondagmiddag in augustus
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
705 Er is een duidelijke realiteit
in schijnbare liefdesdromen
momenten zonder mystiek
een rode draad, nauwelijks zichtbaar
die naar nieuwe illusies zal leiden
het is alsof je gras kunt horen groeien
bomen kunnen praten, wolken vertellen
over dove dieren die de aarde dienen.…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Hier trilt alles
alsof de hemel zelf
een koorts draagt,
een hunkering
die zich niet laat doven.
Licht scheurt open
als een oude belofte,
en ik val omhoog,
gewichtloos,
maar zwaar van vuur.
Er is geen richting,
alleen hoogte
die zichzelf blijft opeten.…
WOELIG MAAR KORT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 In het Genaderijk van Hierboven
heerst Gods kroon over alle Aardse jaren;
Zijn schouwend vuur waakt, kan nimmer doven.
't Onzichtbare zal zekerheid baren,
geduldig onwankelbaar beloven,
wat het leven hierna eens wil verklaren.…
POLITEIA
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.606 ze vallen daarna heel gauw door de mand
en houden zich voor vier jaar weer als doven.
De wijsbegeerte kent de weg naar boven,
maar vormt met het gewone volk geen band,
hoezeer geleerden zich proberen uit te sloven.
Uiteindelijk komt dit besluit tot stand,
na jaren debatteren, haren kloven:
de leiding komt toe aan een dichterhand!…
een hondenleven
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
921 nukken, ik herken ze
aan de blikken als we 's avonds samen zijn
de opgekropte woede, het chagrijn
normale stilte wordt een heel intense
ik slik haar buien al zo lang ik leef
maar soms komt toch de wolf in mij naar boven
dan zou ik willen blaffen: vuile teef
dan wil ik haar verscheuren, woest en koud
doch het verstand zal al die lusten doven…
tender points
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.147 als de slaap weer niet wil komen
omdat de pijn je grenzen zoekt
of bezit neemt van je dromen
en zo een overwinning boekt
als het schuldgevoel weer welig tiert
in de tuinen van je geest
waar een golf kwaad je rust verstiert
en je de waanzin vreest
als op de “dove” vlekken op je huid
vreemde ogen blijven branden
waardoor je steeds je hart…
Het verschil
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.213 Het onderlinge verschil moet er wezen
Stel dat een ieder hetzelfde was
Met gelijke gedachten en woorden
Ongeacht afkomst kleur of ras
Een ander aanzien zal de wereld hebben
De saaiheid groot allemaal op een lijn
Gelijkheid zou onze stemmen doven
Er zou niemand meer bijzonder zijn
Discussies zouden niet meer bestaan
Geen buitensporigheden…
Schepping
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.014 het eerste onbegrepen hete vuur
is aarde, vorm en inhoud in de kiem
een wacht voor weerklank tot het laatste uur
veel te veel schatten blijven anoniem
uit dove chaos komen onverwacht
hogere bergen aan het oppervlak
een ordelijke glorie, stil gedacht
beheerst bewuste daden met gemak
en nergens fluiten vogels identiek
gelouterd door het zingen…
DE WITTE RAAF
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
913 Zij doven sissend in volslagen stilte.
Ik reed als een gek om thuis te komen
en met mijn lief eenparig weg te dromen.
ZONNELEEN
De episoden van Amos…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 Stil liggen gedachten
in de wonden van het vlees,
waardeloos doven ze
in de schimmel van mijn vrees.…