512 resultaten.
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen…
Dans toch weer met mij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
665 Mijn hoofd hangt machteloos en teneergeslagen.
Droevige dagen
zijn weer terug gekomen
weg, lijken al onze mooie dromen.
Ik wil het niet, ik wil weer met jou dansen
langs sterren, maan en heelal
dans je met mij mee, omhoog, vanuit dit diepe dal?…
Help me!
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
760 We kunnen haar niet redden,
niet helpen, alleen toekijken,
want we zijn machteloos
en de nachtmerrie wordt vervolgd,
tot het einde der dagen.…
armoede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 morgen is zij jarig
haar kleine trots
een feest of cadeau
vertellen tranen
is er echter niet
haar moeder
leuk en opgeleid
met hoge hypotheek
ontslag en schulden
dopt de boontjes zelf
schaamte voelt ze
bij elke aanmaning
die eindeloos komt
machteloos ook
het tij te keren
natuurlijk wil zij wel
het beste zelfs liefst
voor haar meisje…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.177 Wat kan ik anders doen dan machteloos berusten
nu zij me schrijft over haar lage lusten
en dat ze hoopt dat ik sportief aanvaard
dat zij en die ellendeling elkander kusten
Dat ze het schrijft is 't onomstotelijk bewijs
ik schaats riskant op in haar lente dooiend ijs
verkleumd en eenzaam bezig aan een hopeloze reis
Warm maar sportief gekleed…
Verdoen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
950 zij de schil
had mogen verwijderen
van zijn in nevelen
verborgen lichaam
ooit nieuwe pitten
had mogen planten
in de vroege morgen
uren pas dan krijgt
nieuwe aarde vaste grond
in werkelijkheid geplant
waar verrotting haar eigen
weg snijdt, gekarteld en wel
terwijl het masker de grijns
verbergt die gisteren met nu
verbindt in machteloos…
Bommen in Amman
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.778 zijn ogen groot en zwart in onmacht zo gevangen
verward vertelt hij zijn verhaal, hij oogt hondsmoe
zijn feest werd drama; door de dood bedrogen
zag hij zijn hele wereld wreed ten onder gaan
Allah keek toe en zag daar voor zijn ogen
dit kind van hem zo in en in verslagen staan
ik heb gehuild, bij ’t zien van deze jongen
voelde zijn machteloosheid…
verzwegen collocatie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
515 steeds verder voert hem de irritatie
zinloze zoektocht naar zijn ware
ziet hij zich een slaaf als de hare
zijn wezen veroordeeld tot collocatie
verbijt hij machteloos verkrampte agitatie
doof voor de rondgang van een groeiende mare
zoekt hij niet het lichte maar liever nog het zware
en vindt slechts in zichzelf de ultieme confrontatie
wanneer…
Veertje
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.588 geblazen
`t landde zachtjes, lief en teer
op mijn geopende handen neer
en liet me staren in stil verbazen
zorgzaam omvatte ik het wonder
drukte het innig tegen me aan
om er voor immer van te houden
maar toen m’n vingers zich ontvouwden
zuchtte `t pluisje bij me vandaan
Je dwarrelde dwalend naar de horizon
en ik, ik treur, machteloos…
Strohalm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
798 rozen heeft mijn tong gegeven
Fonkelend en vlammend, ware kleurenpracht
Eender aan het blozende stilleven
Door en door met eigen falen voortgebracht
Langs de afgrond manoeuvreert mijn stem
Onuitgesproken val ik over randen
Hoop en vrezen zetten mij nu klem
Tussen doodstille zwart besproken tanden
Praten doet nu niets meer tegen muren
Machteloos…
Ontlading
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
735 Woedend willen letters dansen
trappen ongewild de zin
zelfs de punten slaan op hol
willen terug naar het begin
als de komma's ook gaan krijsen
trekken strepen stil verdriet
zelfs de hoofdletters die buigen
zien het uitroepteken niet
alle woorden worden vragen
machteloosheid verbijt de pijn
zwarte lijnen kunnen niet dragen
zakken door…
mijn lieve moeder
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.327 Gevangen in een wereld
die niet meer de jouwe is
het wordt steeds stiller
om je heen
je gehoor steeds minder
dat is je grootste gemis
je rug gebogen
en slechter ter been
waar is de glans
gebleven in je ogen
en je levenslust
soms hoor ik je zeggen
ik wil alleen maar rust
voel me dan machteloos
en wil ik je helpen
maar weet niet hoe…
vandaag schrijf ik een grijs gedicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.006 machteloos moet zij toezien
hoe smetteloos wit verwatert
vuil/grauw wordt haar speelgrond
modderig haar paden
al worden handen haar zacht opgelegd
kan zij haar blik niet afwenden
haar stervende geliefde
het gelaat dat haar zo dierbaar
wil zij behouden
met handen en voeten
hart en buik
in eeuwige omstrengeling
desnoods samen sterven…
Titelloos
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
595 eens
als je lijf
in beton is gegoten
of nagels je vastpinnen
terwijl de zucht
in ijzer blijft opgesloten,
wezenloos diep van binnen
voel jij ooit
als jouw woorden
een afstand willen slechten
ook,
de verte van onpeilbare
diepe grachten
dat trommelvliezen
niet trillen,
verzaken
en jouw pijn zich
aan machteloosheid…
ik zie de zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 ik zie het beven van de zee
in de branding van eb en vloed
krachtig afgescheiden
pijnlijk verlangen
in stilte weggevloeid
ik zie het nemen van de zee
in een onstuimige stroom
het strand is weer klem gezet
piekeren in slapeloosheid
een machteloos verzet
ik zie het geven van de zee
als zandloper langs het water
de jutter zwerft nog rond…
sterk zijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
431 een bioscoop met de kleintjes
gaan stappen met je vrienden
feestjes om van te dromen
ze mogen nu even niet
de frustratie van de afsluiting
de hulpeloze machteloosheid
van willen maar niet kunnen
het knaagt ons de verwachting
het verdriet boost het gemoed
dat niet wil of kan begrijpen
dat een onzichtbare vijand
ons in beperking ketenen…
Grote verwachtingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 riep hij machteloos
en klein en onplooibaar
en hij trok gezichten
die woordloos vloekten
om iets van vroeger
dat hij zou willen
bewijzen, iets
waar het lot hem niet mee hielp
en waar ik op zou moeten wachten…
het kleinere kwaad
netgedicht
4.9 met 30 stemmen
704 stapten
dacht ik terug aan het zwarte monster
dat we op de echo zagen
toen de afdelingsdeuren openzwaaiden
en ze je wezen welk bed
wilde ik je in een deken wikkelen
je optillen en met je vluchten
de straat op het park in
maar ik verroerde me niet
en toen ze je wegreden
om je geweld aan te doen
omdat dat het kleinere kwaad was
zwaaide ik machteloos…
Bij het afscheid van paus Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 Zo graag zag hij de vrede komen
maar was zo machteloos als wij;
toch bleef hij moedig en vertrouwvol
en pelgrim van de hoop
waartoe hij ons ook opriep.…
De ommekeer
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
903 Als een ster verlaat in veelvoud omgeven
Flonkerend stervend voorbestemd in begin
Wenen zijn manen door hem gekoesterd
In gedoofd gezelschap bijeen versmolten
Als beminde verlaat met veelvoud omgeven
Wenen zij nabij alom door hem gekoesterd
Vereend ineen gesmoord beklemmend geheel
Machteloos weten zij zich voorbestemd in begin
Laat bazuinen…
zij ging al
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.791 een lieve meis
heeft haar jeugd verloren
zinloos en plots
eindigen haar woorden
stokt de weg naar voren
haar jong verleden
een scheppende bloem
sterft in het heden
bladeren van geluk
zuigend naar het licht
buigen troosteloos
worden machteloos
afgesneden..…
ik streelde je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.356 mijn vingers breken glas
vernielen machteloos
het beeld dat jij eens was
scherven kerven diepe wonden
jij hebt mij gevonden
als een vlinder die ontwaakt
je warme adem en je liefde
hebben me toen diep geraakt
je bracht lente na de winterslaap
deed dagen eeuwig duren
je hebt een man van mij gemaakt
in warme passionele uren
ik streelde…
Nederig
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 Bestrijd die woordenschat
op lange duur waarin we
ondergaan, machteloos
tegen taal en tijd, vaak niet
te begrijpen wat te doen,
vertil me aan een lege
letterkast, streep de episodes
door van nu en toen.…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Gedachteloos staren naar drukke straten
stroming van komen en van gaan
verstoppend in machteloos vluchten
verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de…
Er sterft een droom...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
685 een toekomst samen, nogmaals
in de handen van deze tere geest
Al wat leefde tussen hen is vermomming
Is de gedeelde discrepantie
Een vacuüm der ontkenning
Ditmaal zal de Hemel zich voorgoed van de Wereld scheiden
De brug bezwijkt onder een torso van machteloosheid
Want waar de herinnering aan beter ligt begraven
rest slechts het kruim…
Paradijsvogel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 Hij ligt en voelt zich machteloos en klein.
Er klinkt een stem: 'Zeg, praat ik met een dove?
Wanneer gaan wij ons eindelijk verloven?'…
Middelbaar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.834 't Gaf een beetje machteloos aan,
van, wat wil ik nu eigenlijk wel?
Ik dacht ineens terug aan de kindertijd, ja ik weet ook wel,
als je middelbaar bent, ben je die allang voorbij.
Maar dat betekent natuurlijk niet dat je eigen kindertijd
er niet meer toe doet,'t is je eigen strijd.…
Vader met zoon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.293 Beschermd door prikkeldraad, vers van de rol gekruld
Om niet herkend te worden, over ‘t hoofd een zak
In het zand zit vader met zoon en berust in geduld
De voeten in oude sandalen, machteloos mak
Hoe zou ik u beiden niet herkennen, onlangs nog
zag ik u, mijn broer hield tegen zijn borst bemind
een breekbaar lijfje en in zijn palm rustte toch…
Bloedrood
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.663 De zon schemert bloedrood
Het bloed van de schaamte
Rood van naderende dood
Machteloosheid en kalmte
Koester ik in mijn schoot
Vergeet alles in deze nacht
Blijf hopen op een wonder
Macht van mijn wilskracht
Stuur ik nu in 't bijzonder
Naar mijn schoot en wacht
Handen strelen weg de pijn
Verzachten het verscheiden
Van mijn kleine poppedein…
De werkelijkheid zo het is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
967 De dagen vangen in een snapshot van inkt
in woorden verspeeld laten klinken,
hoe dan machteloosheid stikt en verdrinkt
en naar enige vaste bodem kan zinken.…