3520 resultaten.
Herfstparade
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.092 De herfstwind draagt de geur van tijd,
verwaaide dromen vallen neer,
de hemel kleurt in grauwe spijt,
de dagen lichten steeds iets meer.
Langs lege paden zweeft de mist,
een boom staat kaal in stil verdriet,
de zon vergeet wat warmte is,
en schemert weg in grauw gebied.
Toch fluistert zacht een laatste blad,
het loslaat in de koude…
Heerlijk seizoen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
335 Welk seizoen strooit zo kwistig
met edelsteen en goud
over de paden zo welig
in het langzaam kalend woud.
Een genot in late “Indiansommer”
wandelen in het knisperend blad
vrij van zorg, vrij van kommer
weg gedachten van een stad.
Dit is het seizoen waar ik van droom
als de natuur zich voorbereid op rust
rust ik ook zelf uit onder een boom…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 Ritselend blad valt
ademt de koele herfstlucht
stilte op mijn huid
Bomen ademen in zachte
bewegingen van goud en roest, hun bladeren
ritselen neer als fluisterende herinneringen, ik zie hoe de lucht
vol tinten koper en as wordt, en mijn huid voelt de koele streling van vallend licht.
De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte…
Herfstgedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
197 Oktober dé herfstmaand,
Bladeren zien ’t niet meer zitten,
De kachel duwt kilte uit huis,
Zwammen zwermen uit.
De zon neigt naar kimme,
De lange avonden beginnen,
Kruiken vóór en in bed,
Hoop op uitzicht op winterpret,
De voorbode van ’n nieuwe lente,
Ter inluiding van rokjesdag,
Zomer staat weer voor de deur.
Deze cyclus herhaalt…
EFTELINGREUK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 Vanuit eethuizen
kringelt keukendamp, bereikt
wijde boomkruinen.
Dan verdwijnt zijn lucht
langzaamaan in dicht, kleurig
beregend herfstloof.
Oven, najaarsvocht
geven samen late smaak
aan het Sprookjesrijk.…
Mortis initium
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
255 Aan ons, de fluisterruisende
in droesem gedrenkte bladeren
tekenen van naderende dood,
reeds afstervend bevangen
in ademloze stilte
- niet de stilte zelve,
dat is immers de dood! -
merkt men dat het meer is
dan wachten, nimmer weerkerend wijken,
alles woelt om verandering hier.
Aan het eeuwig zingen der beukenloofbossen is wreed…
begin van de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
292 Wij, zachte tikken op de ramen
als bezinksel van voorbije jaren
in de fijnste lijnen beschrijvend,
die onderhands het einde keren
van ingeblazen adem,
-niet het leven zelve,
dat is feitelijk oneindig!’ –
zien wij dat het losstaat
van vreugde, nooit aflatende lof
voor het verstarde ontoegankelijke.
Van het eindig schreeuwen der verscheidene…
Introspectie
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
307 Langzaam valt het blad
diep tussen aarde en rust
ademt het seizoen
Vochtige aarde geurt
tussen het blad dat langzaam vergaat;
een lichte nevel hangt laag, en in de verte zakt het
bleke licht als een adem die moe maar aandachtig en zacht blijft.
Mossen spreiden hun
zachte huid over verweerde stenen, het
bos houdt zijn adem in, en elke…
Herfst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 De natuur stond in feestkledij vrolijk te vlammen
met een drang tot leven die niet was te stoppen.
Uitbundig toonde ze haar barstende knoppen
en de hoog opschietende stengels en stammen.
Maar het eind is in zicht van dit zomers festijn.
De kering der krachten dient zich wederom aan.
Vanaf heden zal de richting slechts neerwaarts gaan
en de…
Nog een Eind te Gaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
256 Nog een eind te gaan
al weet ik niet waarheen
de wind houdt mijn adem
en weet van snijden
laten en lossen
in meerstemmige tijden
Een hond zoekt zijn snuit
in dichtbebladerd zand
de man aan de lijn gaat vreemd
in zichzelf
zijn taal is van ziel en van land
wellicht niet de mijne
De jacht is nu open
voor wie niet navelstaart
oker, oranje…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Zie het harde blad
op deze windstille dag
valt uit eigen wil
Bladeren dwarrelen traag
naar de aarde, hun kleuren branden in
mijn blik. Elke stap op het pad draagt een fluistering,
een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde.
Wind beweegt tussen kale
takken, zijn aanraking is koel en tegelijk
vertrouwd. Ik voel…
Gedragen aan de levensboom
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
267 Langzaam kleurt het bladerdak
naar pastel van vele kleuren
op het pad hier en daar een dode tak
een zachte bries brengt herfstgeuren.
Een oudere man loopt over de paden
genietend van de herfstzon
de grond bezaaid met blad en zaden
nu stervend nadat in de lente hun leven begon.
Zo is het leven dacht de man
één jaar is voor 't blad genoeg…
zondagse morgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
229 het licht dringt door het wolkendek
als de ratelende regen op het bladerdak
afzwakt
daarentegen
word ik niet minder nat
noch
en evenals
mijn hond
zit ik bij thuiskomst opgescheept
met doorweekte feitelijkheden
en bijpassende lucht
waarbij de blues alsnog niet doorbreekt..
-overleden katers vluchtten in het verleden
bij de geringste…
Ode aan Andre Hazes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
772 Ode aan Andre Hazes
We kende allebei een Moeilijke Jeugd
Veel ellende weinig vreugd
We Groeide beide uit tot de beste schrijvers van het land
U in de Muziek ik in Nederland dichters land
Ode aan Andre Hazes…
Observatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Ik sta en wacht op perron
en kijk op rotonde onder me
Bij een kalende boom waaien
de mooiste en teerste blaadjes
zenuwachtig heen en weer
Alsof bij het breekbaar
en ouder worden
je nog van alles moet doen,
alsof ze zeggen, nog niet,
nog alsjeblieft niet
Ze zijn ijl en hun aanhechting
lijkt verdwenen
Er hangen ook nog logge bladeren…
Nog rozen in de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
271 De zon die toch weer
door de wolken breekt
alsof ze nooit door
duister werd gehinderd
is beeld van wat mijn hart beleeft
en wat het voor jou óver heeft:
veel moeite maar ook licht,
een geur van late rozen,
een kinderlied dat nergens zwicht,
een glimlach mooi als een gedicht
dat zelfs verliefden kan doen blozen.…
Derde jaargetij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
415 Regen, regen en nog eens regen
de herfst toont zijn eigen gezicht
net als de wind, dan voor, dan weer tegen
paden somber of spiegelend in zonnelicht.
De mensen diep in hun regenjas gedoken
lopen zuur mokkend over straat
zien in elke donkere wolk spoken
maken over elke regendrop zich kwaad.
Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen…
voor een breder publiek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
251 een gedichtje neerpennen
om die ene jazzkenner te jennen
van een bepaalde generatie
-hij dacht al,
waar is ‘ie gebleven? maar
daar wordt hij niet door gedreven
of zo’n meisje uit een zeikerig wijsje strikken
dat al zo vaak opgehaald is [..]
dat het verhaal moeilijk te slikken zal zijn
voor een breder publiek, -in ieder geval
zijn unieke…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 Blaadjes dansen laag
kleurig ballet in de lucht
pirouette valt
Wind streelt traag de kale
takken en fluistert geheimen van een aarde
die zachtjes loslaat, en ik adem mee met het ritme van vallende
bladeren, hun zachte aanraking op de grond een zachte spiegel van mijn ziel.
Elke druppel regen raakt
mijn huid alsof het fluisteringen zijn…
Uitademen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
372 Werken en rusten
het buitenleven
geluiden en geuren
De vertrouwde horizon
hoge zilversporen
oplossend in de lucht
Na de oogst
minder doen
minder praten
uitademen
met het ruisen en ritselen
van de wind in zacht winterlicht…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Blaadjes dwarrelen
zacht op vochtige paden
herfst ademt in mij
Als ochtend zich opent
in dof amberlicht, zie ik hoe takken
zich uitstrekken als stille wachters, hun bladeren
trillen in de adem van een dag die zachtjes kantelt naar verval.
De aarde draagt het gewicht
van druppels die nog hechten aan varens,
en in de vochtige schaduw ruik…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Kraai op houten paal
mist vlecht stilte door het veld
seizoen ademt uit
Wanneer koude, zilveren
mist zich spreidt over de kale velden,
zie ik hoe schaduwen zich wikkelen om de laatste
bladeren, hun adem een trage fluistering van wat eens groeide.
De donkere natte grond
ademt zwaar onder de druppels van de
nacht, en in de grijze schemering…
Winterkou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 De winter heeft dit jaar al vroeg
De herfst verdreven.
Bittre kou heerst alom,
Vrees we ’n koude winter gaan beleven.
Gevallen blad zit vastgevroren
Aan de bevroren grond.
De verwarming brandt volop,
’s Nachts ’n elektrische onderdeken,
Of ’n warme kruik mee naar bed.
De plantenwereld is in winterslaap,
Net als d’egels en menig insect.…
Ingevallen vorst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
358 De winter is karaktervol.
We eren onze wintervorst,
met mutsen over onze oren
door ijzig koude wind geraakt.
Gezelligheid: een protocol
met winterbier en warme worst,
en snorrende radiatoren.
De vrieskou heeft ons buitgemaakt.…
Ik ben gehaat en Asociaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 Ik ben gehaat en Asociaal
Maar jaloers waren ze bijna allemaal
De burgers instanties voetbal clubs commerciële Media Politie en justitie hebben alles van me afgepakt
Maar als je ouder wordt
Weet je hoe het leven werkt
Want de meeste mensen hebben toch een zwart hart
Wie in het leven niet steelt of erft
Zal werken tot hij sterft
Het is…
De Volksjongen met de grote mond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
345 De Volksjongen met de grote mond
Ze zeiden mijn carrière komt nooit van de grond
Als Dichter en Amateur Presentator al jaren nummer 1
Ik bouwde alles wat stuk is Gemaakt weer op
Dat was voor mij geen probleem
De Volksjongen met de grote mond
Het heb alleen effe moeten duren
Maar ondanks dat de enige Beneluxe Dichter met Internationale allure…
Leef je leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
283 Leef je leven
Denk niet aan morgen
Leef vandaag
Een leven zonder zorgen
Ooit komt er een dag
Dat het leven naar je lacht
Vechten voor geluk
En niemand maakt dat stuk
Leef vandaag…
Jij bent mijn leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
229 Jij bent mijn leven
Ze zeggen geluk duurt maar even
Dat is slechts schijn
Geluk is pas over
Als ik zeg trek de deur achter je dicht en verdwijn
Jij bent mijn leven
Geniet er samen van
Het duurt helaas maar even…
Ik leef m'n eigen leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
230 Ik leef m'n eigen leven
Ik doe wat ik wil in mijn leven
En ga mijn eigen weg
Kun je daar niet tegen
Dat is jouw probleem
Dan heb je pech
Er is heel veel afgunst en heel veel mensen zijn jaloers
Vaak zijn het er die zelf nooit iets hebben gepresteerd
Je kunt zelf nog zo van het vertrouwen blaken
Achter elke boom staat een vijand die…
Slachtmaand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 November nat, grijs en stormig,
Wandelaars diep in d’kraag weggedoken,
Fietsers over hun stuur gebogen,
Allen op weg naar de warme kachel thuis.
’t Snorren van ’t roodgloeiend houtvuur
Overstemt ’t spinnen van de kat,
De was hangt dampend voor de kachel,
De beslagen ruiten druipend nat.
Vader blaast de rook rond van zijn pijp,
Moeder…