7239 resultaten.
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?…
Post
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Dan legt hij de pen even neer,
gaat languit liggen op zijn brits,
denkt aan de beschieting van gisteren,
god, wat was hij bang,
schrijft dan verder met vaste hand:
hier gaat alles gewoon zijn gang.…
Eindige stad
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 (ooit stapten we steeds
hoger. tartten we het lot)
nu de schriften zijn
geschreven. de bladen glad
gewreven. de boeken
dichtgeklapt. boven op het
belfort. door het kijkgat van de
toren. wachten we op het
slot. speuren we naar U,
God…
à Bibi
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 bezettingskolonisten
is een bloeiende knop
gebarsten en in uw
dehumane brein losgeraekt
de hecht doortimmerde
plannen van uw sadistisch
demonisch traktaet
schudden en beven
in omsingeling van satans
militair apparaet
uw house of cards
zal de oog-om-oog
tand-om-tand sabbattijd
niet halen
op gebedsdag
vrijdag de dertiende
heeft god…
Zwanendons
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 Zo helemaal niet klaar
voor de opmars
van pukkels van boobs
van overal dons
onder oksels
ook op benen
Oh my god
wie verzint dit
ik zie er niet uit
iedereen ja
IEDEREEN
kijkt naar mij
Als de dood ben ik
voor I Me en Myself
pimp me krimp me
kill mijn aversie
het komt nooit meer goed
MAMA help
Of wie dan ook
verbeter me…
Mijn vriend.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 Hij roert niet in de suikerpot
drinkt geen wijn, erkent geen god.
Men ziet hem grijnzend schrijden door de gangen
zo zelfgenoegzaam superieur,
er komt een dag, dan zal ik hem in lussen vangen.
Ik drijf hem uit, verdrijf zijn tirannieke geur.…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 We weten hen geborgen;
zoals een nieuwe morgen
weer vreugde brengt in huis,
God, schrijf Gij alle namen
in liefde weer tezamen
en wees voorgoed hun thuis.…
Belevenis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Je mist het leven
Het leven dat jij had
Tot God jou vergat
En de duivel
Het overnam
Met een levensloop
Die elke dag
Een stukje meer
Van je leven neemt
Je zus bleef aan je zijde
Verlichte het lijden
Door je te verrijken
Met nieuwe inzichten
Zo leerde je
Dat elke dag
Kostbaar mag zijn
Zowel voor jou
Als voor mij
Dus laat…
De traagheid van het loslaten
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
668 Verlies de milde goden niet uit het oog
onthoud de volheid van het landschap
wie loopt iets mis in stilgevallen tijd?
Van herinneringen weet je veel
van onthechten een beetje
leer ik van onbegonnen verlangen?
Maar schroei je pootjes niet!…
Vereeuwigde verbeelding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 De goden probeert hij uit
de lucht te plukken als kersen,
met bloeddoorlopen vingers tot gevolg.
Hij kan dan verbolgen zijn
dat zijn vluchtplan gesmolten is
als een raket in de zomerzon,
de hemel ligt als een planisfeer
te wachten onder zijn handen
op vereeuwigde verbeelding.…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 Wie mij jaren niet zag, heeft
de geleidelijke overgang gemist
zoals gekken hun verleden vergeten
zijn en als een ander verder leven
Genoeg getuigen, allemaal
verschillende verklaringen
wie ik was, wat ik toen deed
en hoe dat mogelijk was
Wat vind je, heb ik nog de wangen
van een jonge god, en ben ik
ook de gezichten die ik trek
en de…
Vakantieman
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
154 Alles wat mijn
gemoed beroert
Verbeeldingen van
goddelijke bestemmingen
Goden die zich bijna
bij naam laten noemen,
alsof de blindheid
van mijn verloren tijd
het elastiek
van mijn
gymnastisch verleden
verder en verder oprekt
tot een spagaat tussen
Gulliver en
Berendzoon,
Tussen de reus
en de verdwaalde
ontdekker
Mij blijft…
ZENDEN EN LANDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
112 Met vreugde bezield
schrijf ik gedichten
tot eer van Onze Lieve Heer
de woorden uit mijn pen
zijn steeds lovend bedoeld
maar misschien kan
ofschoon vol goede wil
enige vrije uitdrukking
beledigend overkomen
bij lezers of God zelfs
O
Hemelse Vader
hoe het spel tussen
gedachten en inkt mag wezen
bestrooit U het
met Uw genade zonder…
HET ZIEKE KNAAPJE
poëzie
3.5 met 15 stemmen
2.972 Nu leeft en zweeft het voor Gods troon,
En zingt er op verrukte toon,
En speelt er in der zalige rij,
Een Engeltje als zij!
Wie delen wil in 't heilgenot,
Waartoe hem God verhief,
Die zij gehoorzaam aan zijn God,
En hebbe Jezus lief!…
DE VADERLANDSE JONGELING.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.376 o God! dat immer, in mijn ziel,
Die hete liefde gloei'!
Mijn hart klopp’ nog zijn laatste slag:
Voor God en 't vaderland!
Mijn jonge vrienden, die, met mij,
Ons vaderland bemint!
Uw hart kloppe ook zijn laatste slag:
Voor God en 't vaderland!…
Hij neemt de tocht terug,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
279 Alles kan het leven verrijken al bereiken we
daar niks mee in een übergalactische zee
van een vagelijk idee wat poëzie -als het
leven [slash] god- vermag te zijn.…
(Oude) liefde
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.461 "Oh God, ze weet toch wat ze doet?!"
Dan voert een golf haar
zacht weer terug naar aarde.
Ze voelt de kiezels,
hard van haar gewicht.
Hij slaat de oude handdoek om
en droogt haar
met bezorgde handen.…
Zomerdag
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.755 De kat krabt de zon omlaag
Kijk dan toch hoe zij dat doet
voor mij die in de schaduw zit
wonderen in een oogwenk bedenkt
want ik schrijf de stenen tafelen vol
Binnenkort gooit god ze naar je kop
ik ruim de scherven wel op
Zij zoekt haar plaats op mijn schoot
draait zich behaaglijk rond
tot een warme ronde plek
Zij mist alleen nog mijn hand…
Mensenwerk
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.168 Na jarenlang geruzie leek het sterk
En eigenlijk te mooi om van te dromen
Dat zij nog tot elkander zouden komen
Maar nu is er één Protestantenkerk
O God, zo bidt het eng’lenkoor hierboven
Laat ons nog eenmaal in de mens geloven
-----------------------------------------------------------
Hervormden, Gereformeerden en Lutheranen hebben na…
Tussen Oorlog en Poëzie
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
1.878 Verdorie, en dat zie ik pas nu,
die kerel, was de God van geweld,
is er dan nergens meer vrede, verdomme?…
nooit bedankt
netgedicht
3.3 met 57 stemmen
21.402 Ik moest zweven en zwerven,
en mijn goden beschimpen.
Ik moest de redder zijn,
die overbodig was.
Ik moest vooruit,
iedereen opzij!
Ik moest zingen en dansen
en mijn vrienden negeren.
Ik wou te groot zijn,
maar wat wou jij?
Ik heb je nooit bedankt,
en nu kan dat niet meer.
Ik moet zwijgen en voelen
en verder gewoon niks.…
Verdriet
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.290 Ik weet dat het voorbij is
Ik weet dat het zo moest zijn
Ik weet dat het zo goed is
Maar God, wat doet het soms nog pijn…
voortplanting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.108 in elke celdeling
schuilt een kans op
een nieuw levenslot;
gewoon een speling
in een ogenblik
verveling van een
achteloze God
ieder lichaam wordt
langzamerhand tot
chemische fabriek
waarin een kruimel
stof kan leiden tot
fatale stilstand
van het mechaniek
elke ademhaling
voegt heel banaal
een nieuwe regel
toe aan het verhaal
dat…
jij bent de Eva
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
962 door
je haar en licht het
op in warme tinten
het lang gevlochten
in een staart opgebonden
met zeeblauwe linten
ogen raken aan
mijn strand je hand vrijt
branding langs het zand
lippen nodigen me uit
je mond is lente en je stem
zingt het hoogzomerse geluid
ik duik in oceanendiep
laat me in jou verdrinken
jij bent de Eva die God…
ONDERWEG
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
869 Toch zit er wel een regelmaat in
want God leest voor ons de kaart.
Hij is erbij vanaf het prille begin
en is er ook als de reis is geklaard.…
Een beetje Boedhistisch
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
979 “Karma is een goddelijke boekhouding”
God bemoeit Zich echt niet
Met onze straffen en waarderen,
Met al die vreugde en verdriet,
Met al het eren en een oneer.
Hij heeft die taak eens opgelegd
Op de harde schouders van Karma.
Ken maar jezelf is er gezegd,
En al de rest is telkens Dharma.…
Ik heb ze geteld
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
2.213 boven de wolken
vallen sterren
en ik wens
kijk je aan
terwijl je de nacht
op mijn armen drukt
boven de wind
luistert god
en ik bid
huil tevergeefs
wanneer je het daglicht
van mijn lichaam schraapt
in je ogen
wijkt de schaamte
en ik smeek
bedek bloedrood
de verloren strijd
van schrijnend verlies
onder de maan
sterven de…
Taalkundige vragen en opmerkingen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.209 Wat een driedrachtzaaierij,
Die tot God weet wat al verwarring heenleidt,
Maar zeker niet tot taalverfraaierij.…
Als het doek valt
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.534 Als het doek valt
aan het einde
van onze
"leef" tijd
maken we de overgang
van het aardse
naar het eeuwige licht
En staan we dan
voor Allah, Boeddah
of Gods
aangezicht?…
klimatologie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 neer op de wereld
meer doet het niet
om iets te verhelpen
aan zijn humeurige staat
van nat te worden
de wind heeft aangevallen
verklaarde zijn paraplu vervallen
en blies zijn argumenten weg
van stevig en windbestendig
tot een dieptepunt van ellende
en kleumen in de kou
alsof hij niet wist
van een herfst na zomer
blijft hij kreunen, God…