4052 resultaten.
geen thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 vlucht
een kind zonder land
ik ben de jongere
door jeugdzorg gemist
de verwarde patiënt
die buiten de regels valt
thuisloosheid weet je
heeft vele gezichten
het vraagt om een blik
die cijfers niet bieden
het huis waar ik slaap
dat kent geen geluid
geen warm welkom
geen handen die reiken
een thuis is geen muren
geen adres en geen steen…
Het heet blank
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 achterblijven
kaalgeschoren hoofden als
in maïsvelden
honger wraakzuchtig be-amen
autobiografisch u mag het weten
mijn grootvader
is in de oorlog in de koolmijnen
van Couillet overleden
is hij vermoord
ik mag het niet weten
wel weet ik
mijn grootmoeder heeft
honger geleden
zwart brood
matig te vinden
de doodskist met stenen…
ZAARTPARK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 trotse kastanjes
bomen omkruld met slingerplant
verkwikkende adem werpen
over ruige weitjes
modderpoelen bergen
reine kraamkamers
van broos komend leven
langs rietvelden wordt
het riviertje Aa of Weerijs
licht aangeraakt
door verdwaalde vingers
van bergbeken
op sommige plaatsen
borrelt zijn versnelde stroom
rondom zware stenen…
Zandloper
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
424 nog even
een stuk van je kostbare tijd
dat je er niet te zeer onder lijdt
'geen zandloper is als het leven'
de berg die door 't oog van
de naald
langzaam leeg loopt heel rustig
en traag
door de zwaartekracht loodrecht omlaag
in 't gebied waar je REMslaap in daalt
zoekt een uitweg naar brede rivieren
langs stevige rotsen en stenen…
De vraag blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Wanneer en hoe ontstond het eerste leven
gewoon gegroeid op ruwe steen
is er iemand die mij hier antwoord op kan geven
of broedt die vraag bij mij alleen?.
Vertel mij hoe de adem kwam
in het onmetelijk heelal
de kleinste bloem of boom met de dikste stam
vertel hoe lang de aarde nog wezen zal.…
Gedaante
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Mijn hart is
een steen geworden
die nergens meer in past.
Afwezigheid liegt niet.
Mensen wel.
Ik draai me om
naar de muur.
Daar waar zij
altijd op me wacht.…
Ruw fatsoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
302 Vuilnis staat weer
in een rij
alsof het wacht en
kijkt naar mij
wat werd verworpen
achteloos,
ligt daar nog steeds
verrassend broos
een lepel buigt
een sok alleen
een brood dat hard
werd, droog als steen
zij liggen daar
zonder verband
vormen toch een
vreemd bestand
de deksel sluit
maar nooit geheel
er blijft altijd
iets…
Het venster open
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
223 Ik buig mij over wat ik voel
tot elk vermoeden wordt gewogen
maar jij, die zonder oordeel kijkt,
ziet waar mijn blik zich heeft bedrogen
want wat te dicht wordt onderzocht,
verliest soms juist zijn ware lijnen
de berg verdwijnt in losse steen
de verte in een handvol schijn
beschouwen is een vreemd verblijf
het brengt nabij,
het voert…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 Het verleden is geen rugzak vol stenen van een ander,
geen vonnis dat we dragen in het felle licht van vandaag.
Niemand vraagt om tranen over gisteren,
om het buigen van een rug onder andermans gewicht.
Maar de fundering ligt er, diep onder onze voeten.…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Rode roos op graf
een laatste stille groet
liefde blijft over
Op koude steen ligt
ze in alle eenvoud neer, alsof de
stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen
stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden.
Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt.…
Als d’einder naeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
101 de verte wast onsiendigh groot,
stof verwordt tot kouden steen;
doch in- ende uytademen
legghen stillekens meer bloot, dat
.
nabijheydt ’t eenigh doel sal blijken,
ende als ghi uwe ooghen wijder opent,
valt dicwerf ’t waer gevoelen in uwen schoot:
dat wat ghi behoeft als daghelijcx brood
.…
Ik wil de bloembolletjes voelen.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
796 Ze droeg aan haar vinger een ring met een scherpe steen.
Ze drukte die scherpe steen in mijn vlees.
Ik viel ervan om in een diepe donkere put.
Ik viel in het water.
Ik gilde want ik kon maar niet uit de diepe put komen.
Mijn reuk en gehoor begon ik te verliezen.
Ik voelde dat het water mij naar beneden trok.…
de Zeijerwiek*
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
874 Het water klettert op stenen die door het vele ijzer in het water een mooie bruine teint hebben gekregen. Wij ontdekten het bij toeval.…
Droomspel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
729 Een rode pion wordt eraf gemept, de steen dobbelt vooruit,
de enen kun je missen, en alles op het honk is uit.…
KONINKLIJKE KOTS OF TROTS, ROTS
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
524 Mag ik even kotsen
Koninklijk kotsen
Wat een vertoning
Wat een spektakel, theater, gedoe, grap
Foute grap, hele foute grap
Het geile tamponnetje Charles
Van zijn oude liefje Camilla
Wordt de Paus van de Anglicaanse Kerk
Hij wordt gezalfd
Ook op z’n te ontblote behaarde borst
De gekroonde vorst van wat….
Ja van wat…
Van ’n eeuwenoud…
Mede der Poëzie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Vrede verbindt
Vanir en Asir
spugen speeksel
scheppen Kvasir
wijzer dan wijs
wetend orakel
dwergen doden hem
doen honing bij bloed
mengen zo mede
mede der dichters
wordt het weergeld
wat Suttungr’s
wilde woede stilt
bewaakt door Gunlödd
Baugi, Suttungr’s broer
belooft het brouwsel
Odin voor de oogst,
offer en loon
maar Gunlödd…
Nul
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
407 Mede geïnspireerd op de rekenkundige vierkantsvergelijkingen van
de vroeg-Assyrische algebraïcus Omarnassar al-Sharif, zoon van Hammurab I, die als eerste het mysterie van het getal nul
aan de vergetelheid heeft ontrukt...
______________________________
ZERO
De wortel uit vier
Plus tweemaal drie in 't kwadraat
Min twintig is nul
Nul…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Maar gelaten door de wind gaan, weg uit de stad van steen.
Geen vrouw, geen haard verwacht mij. Ik blijf ook liever zonder.
'k Heb genoeg aan een pijp op wacht, en een glas in 't vooronder.
--------------------------
uit: Eldorado IV…
Huisraad
gedicht
2.2 met 83 stemmen
36.110 En uit de inrichting ontsnapt een stenen brak.
Aha, denkt hij, inmiddels mateloos nieuwsgierig,
wat hier en thans beneden komt verwijst naar boven.
Prompt is het even koffiedik geblazen daar.
Hij rookt een sigaret en inspecteert het touw,
ontspannen in de dampkring klimmend als een kneep
van goochelaars die zich eerst hebben weggepreveld.…
Slaap SL
gedicht
3.6 met 30 stemmen
15.507 Was ik gordijn, dan ging ik dicht
zoals de steen altijd, dan hing ik
als gewicht aan klok tik tak, dan
steeg het bed in een mum van pijl
mijn gaap in. Binnen gaat de bedstee
open, mijn gedachte spelt het lichtruim -
een hooiberg richt zich naar de vinder:
Past de glazen schoen je voet?…
Wees toch niet bang
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
944 Jouw verdediging rond jouw ziel lijkt wel van steen.
Als ik het einde van jouw labyrint heb weten te vinden,
dan blijkt dat jij jezelf aan niemand durft te binden.
Toch denk ik dat dit ook een leugen is.
Het enige echte antwoord is een veel grotere hindernis.…
De roos
hartenkreet
4.6 met 67 stemmen
3.864 lach en traan
De roos, symbool voor de tragiek
De roos, waart je in een vrolijke waan
Een roos, staat synoniem voor hartstocht
Een roos, die jouw liefde symboliseert
Een roos, voor de jongen om wiens gunsten je zo vocht
Een roos, voor de jongen die jij zo adoreert
Een roos staat ook synoniem voor verdriet
Die ene roos op die verlaten steen…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 besneeuwde
passen in het Andesberggebied
jij was mijn griet in poncho
je donkere lach vereeuwigd
in de kinderen die je bracht
jij was de tijd als zand in
eeuwig golvende woestijnen
de piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven gaf
jij was zon die opkwam
langs de stenen…
Zwarte eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.475 wint ’t terrein
dat uit louter reine liefde is geboren
waar water proefde als zachte wijn
en elke blik op jou mij kon bekoren
Enkel eenzaamheid woont er in mij
zeggen druppels regen uit mijn ogen
want mijn verdriet loert van dichtbij
op de signalen van mijn onvermogen
Zwarte eenzaamheid daalt nog neer
over niets dan harteloos kille stenen…
Pakistan rouwt...
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.426 De dagen glijden voorbij
over de puinhopen van Pakistan
Lichamen liggen zij aan zij
Een ramp die niemand bevatten kan
Machteloos is het woord voor deze chaos
Vele tranen vloeien over de brokken steen
Een hulpverlener graaft een kindje los
gestikt in het puin..zó oneerlijk en gemeen
Langzaam gaat de zon onder over Pakistan
Niets herinnert…
Zwolle IJsselbrug
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
996 Ze ziet een witzwarte vogel
scheren langs de stenen oevers,
zo sierlijk, met zijn lange poten,
de rode snavel fier uitgestrekt:
volgens het sprookje van Andersen
komt hij uit Egypte.
En voort raast de trein,
dreunend en denderend,
van Groningen naar Amsterdam.…
meer lippen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
797 het goed voelt,
niets zeggen
niets weten, van bijbel en god
wat steenkool draagt
kun je van te voren zien
een ruwe diamant
zo ook het lot liefde is,
moet bloed zien
hier en daar een vinger
op je weegschaal, hart en
een doos om in te slapen
tijd smelt als je niet oplet
zoals zij lacht
zou het goed kunnen, ogen
aan een mooie steen…
Voorjaarsrief
gedicht
3.3 met 19 stemmen
17.237 Het laatste adres is bekend,
onze postnummers staan al gekerfd
in de steen. De woorden steeds dunner,
de rook op z'n ijlst, op z'n best.
Ik schrijf je. Daar gaan we heen.
Voor Gerrit K.
------------------------------------
uit: 'Alle gedichten', 2005.…
Vraag aan God
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.275 Waarom zijn er de orkanen
die verdwaasd en nergens heen
stille ogen doen verbazen
om daarna in volle razen
honderd huizen op te blazen
tot de allerlaatste steen ?
Waarom zijn er de geweren
die zich richten op de stoof
van twee onverteerde buren
die hun kogels blijven vuren
tijdens nachtelijke uren
uit de naam van het geloof ?…
mij ontbreekt niets
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
662 van verwachting en gemiste dromen
en jouw leed wordt vergroot
door overdadig op mij in te zoomen
o zeker, mij ontbreekt niets
in ogen van honger en dorst
ook de massa om mij heen is paraat
maar zie je ook wat het kost
dat ik mij vooral op de ziel verlaat
mijn horizon blijkt jouw kim niet te kruisen
waar bergen van mist en gestolde stenen…