8894 resultaten.
DE SPREIDINGSWET GAAT NAT!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 "Eerlijk zullen we alles delen"
maar verdelen
spreiden
De politiek speelt niet voor Sinterklaas
maar voor een zwarte piet
een pik, pik, zwarte piet
Een inktzwarte periode breekt aan
"Heerlijk avondje is gekomen"
vergeet dat verleden, maar ook het heden
Het fundament, de grond van Nederland zakt
zakt ver onder de zeespiegel, kletsnat…
April
snelsonnet
5.0 met 8 stemmen
595 De grasmaand schildert tuinen rap vers groen
Fier kwetteren de vogels hun akkoorden
Als stellen paren ze in steelse oorden
En broeden dan, zoals het gaat sinds toen
Een viertal echter kniest nog vóór het ei
En toont ook weinig lust tot minnarij
Moraal
Bij vogels van verschillende pluimage
Komt het maar traag en moeizaam tot vrijage…
Heldere beken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Zo zuiver en helder als glas
zo vredig tussen hun oevers
zoals het in het paradijs ook was
reinheid uit de bron zo vers.
Daar is verkoeling voor mens en dier
daar heersen vriendschap vree en rust
daar is geen afgunst maar plezier
wordt ieder misverstand in de kiem gesust.…
Eerste boodschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
418 Eerste boodschap aan de elite
we zijn tenslotte allemaal vreemden
stille getuigen van zwijgend water
in een verleden van vergeten tijden
niet veel maskers te verbergen
om in het alleen zijn te ontpoppen
frêle vlinder die ooit rups was
ook geen daden van roem of faam
alleen met een onbekende naam
gevleugeld onderweg naar de zon
ver verwijderd…
Een nieuwe lente
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
468 De dag zingt zich een vogeltje
vlinders zoeken buikgeluiden
een wind uit het zuiden
legt eieren in een nest
truien terug in de kast
geen vest dat hier nog jast
je bent niet ver
van de boom gevallen
uiterlijk onbewogen
kleed jij je uit
tussen nieuwe tulpen
bloesem, bloemenvazen
alles wijst zich een eigen weg
naar jouw gewillige fluit…
Die ogenclaim
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
346 je keek
mij aan ik
stond perplex
je ogen braken
mij niet maar
slaan mij diep
onderzoekend gade
ik hoorde het zacht
fysiek geluid van
vele stemmen
ver onder de huid
die wachtend bij
corona horen met
hoge koorts
jij hebt mij nooit meer
losgelaten altijd was
er die ogenclaim
als lief behoed-
en zorgzaam tegen
alle gevaar want…
ZOMERTIJD; SUMMERTIME, een actuele nieuwe tekst.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Zomertijd
doch de wereld is winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
Zomertijd
doch bommen die vallen
pijn en verdriet
oorlog is een vloek
Zomertijd
doch honger naar vrede
kom in beweging
en open het boek
Zomertijd
het boek van de vrede
vrouwen en mannen
mijn dringend verzoek
Jan Jacob Krediet Van den Bos, VredesDichter.…
Op een dag als deze
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 Op een dag als deze
krijg ik van hem
een foto van de plek
waar destijds alles
echt beginnen kon
Mijn verlangen
brandend als de zon
wat ik had bedacht
landend in zijn ogen
op dat zomers strand
Van buiten naar binnen
zoals dat heet
geblakerd als het vers
ontdooid zuiver vlees
op die smeulende hitte
Van zo’n toen
dat nooit meer…
als hij kijkt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 Vanaf de allereerste zoen
heeft hij zich stilletjes afgevraagd
wat hem zo aantrekkelijk maakt
waarom hij over het strand rollen wil
samen het zout van hun lijven spoelen
hij steeds weer verdrinkt als hij kijkt
Het moeten wel zijn ogen zijn
want zo’n lijf kan toch iedereen krijgen
en om zijn karakter nou op te hemelen
dat zou werkelijk te ver…
HET LIED DER DWAZE BIJEN
gedicht
4.2 met 17 stemmen
10.535 Ver van ons volk en leven
zijn wij naar avonturen
ver van ons volk en leven
jubelend voortgedreven.
Niemand kan van nature
zijn hartstocht onderbreken,
niemand kan van nature
in lijve de dood verduren.…
Eerder graag
hartenkreet
3.5 met 31 stemmen
4.751 Wereld, wees een vriend
Geef mij ’n glas ver voor mijn dorst
Weer mijn kater voordat ik drink
Strooi mijn stoep lang voor de vorst
Krab m’n wondjes open voor de korst
Wereld, wees een vriend
Plak een pleister voor ik val
Kom langs voordat je het belooft
Geef mij het doelpunt voor de bal
Wissel mijn band ver voor de knal
Wereld, wees…
De brug over
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.751 zijn
Moesten we twee bruggen over gaan
En als we dan samen waren
Leek de tijd niet te bestaan
Zo dichtbij was jij, zo dichtbij
We leefden een eigen leven
Belden elkaar vrij vaak
We hadden veel te geven
En we schoten altijd raak
Soms was de afstand groot
En toen ineens, toen was jij dood
Zo dichtbij was jij, zo dichtbij
En nu, zo verdomd ver…
verliefd en overgegeven
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.014 weg dreven
geen bedding of oevers
gedicht of simpel vers
terwijl het tranen goot
voor éénmaal en andermaal
geschiedenis schreven…
Spiering in de oceaan
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
541 Voorbij een grens van
progressiviteit, een
dramatische stap naar
dogmatisch conservatisme,
ver van de beoogde creativiteit
en van een reflectief denken,
z'n bewustzijn verloopt
dan instinctief, waarbij hij
z'n verantwoordelijkheid
ontloopt.…
Paasgedicht in Tibet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
807 naar Tibet
Een grote bergketen rijst voor mij op
Het is nog ver naar de top en ik daal
Weer af in mijn geest tot op de bodem van mijn geest
Maar ook dat leer je in Tibet
In je geest is het soms leeg…
---------------------------------------------
Foppe Paasdagavond na bezoek moeder in vrede…
- Als een lichte schaduw -
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
1.255 in gedachten danst wat jij ooit was,
verder als kleine puntjes licht
ver weg als grote lichte schaduw ga je
door de donkere dalen van eeuwig niets.…
De kast
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
617 in de luwte
ver van potloden en pennen
verf ik de ouderwetse kast
van groen naar wit
naar iets van wit af
lees het verhaal in de deuren
als levend hout dat vertelt over
wat is geweest
en in nerven en kieren
soms doorgezakt
de ruimte kleurt in dagen,
zelfs jaren
planken zijn gestapeld
naar de laatste behoeften
zichtbaar aangedaan…
Kristalwijze
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 ( voor Hans Plomp )
Hij zwom ver de droomzee in zonder om te kijken,
hij dook diep, tot de schattenbodem, zonder omhoog
te kijken, hij nestelde zich voor lange tijd bij
zoenende zeemeerminnen met jonge, stevige borsten,
felgroene staarten en altijd stijve reuzetepels,
bij speelse roggen, krachtige haaien en kalme
walvissen in trance, bij…
verjaardagswens
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
992 op mijn verjaardag
2 maart 2011
probeer
ik de klein menselijkheid
van sommige volwassenen "dichters"
ik noem die meer "splijtzwammen"
of nog erger "ver-wijd-eraars"
die ze me gisteren nog,
rancuneus,ongekuist,vanuit de hoogte
met veel hollandse bombarie
onder de gordel gaven,
te vergeven.…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 Bekend met alle plooien van structuur,
draag ik de klanken ver vanuit mijzelf.
Er is toch waarlijk geen besef om te verstaan.
Een kort verhaal, een snelle groet.
Het masker recht.
En alles terug, bedekt.
Ik loop weer verder.
Steeds verder, door nieuwe lagen,
vers gevallen sneeuw.
Zoveel paden, zoveel wegen.…
kattenvoer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 lusten lasten wikken wegen
krikken verzwikken
koraalriffen stikken slikken
stikstof levensverwachting
weersverwachting achting
drachtig parmantig nucleair
afval zwerfafval
verkroppen buikspreekpoppen
spreekverbod spreekbeurt
ontpoppen ver schoppen lot
tarten tartaartje broodje brie
rietje kok rijsttafel kokmeeuw
wokken brokken…
Ze zag alleen maar bomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 alleen maar bomen
er was geen zon, geen licht
geen lucht, geen wolken
alleen maar bomen
de sfeer was dreigend
duisternis overal
ze was alleen met angst
voelde zich
opgesloten, beklemd
zag geen verleden
geen toekomst, geen heden
ze zag alleen maar bomen
toen was daar
die open vlakte
zo vrij en uitgestrekt
de bomen waren heel ver…
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 Een windvlaag tilt zijn veren op — een fluistering van herinnering.
Langs gevels waar oude
namen vervagen, kent hij elke stoeprand,
elke warme plek in het licht. Geen vlucht is te groot, geen
hemel te ver, zolang het asfalt roept en het verkeer hem wiegt als een wiegelied.…
Alleen maar bomen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
373 alleen maar bomen
er was geen zon, geen licht
geen lucht, geen wolken
alleen maar bomen
de sfeer was dreigend
duisternis overal
ze was alleen met angst
voelde zich
opgesloten, beklemd
zag geen verleden
geen toekomst, geen heden
ze zag alleen maar bomen
toen was daar
die open vlakte
zo vrij en uitgestrekt
de bomen waren heel ver…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
781 van mijn lied
zweef ik omhoog
naar vluchtige wolken
en bemin het zachte
dat ik aldoor zoek
maar niet vind:
ik ben niet bij machte
Julius: Vitanova hfdst 1 vers 7
een leven zonder
compassie
vertraagt uw tred
naar genade
verheft uw hoofd
en leg uw zorgen
in de onderste lade (9)…
Vergeet de pijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 Is 't echt zolang al geleden
Zo ver van 't heden
Zo ver van vandaag
De wereld lag toen nog aan je voeten
Het leven was jong
Een mooie droom
Kan ik nog eens even met je praten
De boel even laten
Laten zijn
We kunnen de hele nacht nog bomen
Over verloren dromen
Die niet meer zijn
Als een film van je leven
Gaan nachten voorbij…
Zomer
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
800 Mooie zomer
Tanende kracht
Warme nachten
Serene pracht
Zoete dromen
Liefdevol zacht
Mooie zomer
Verlokkend blauw
Grote baden
Aangenaam lauw
Koude dranken
Verleiden jou
Mooie zomer
Rijpende sfeer
Lange dagen
Naderen weer
Zachte winden
Strelende veer…
Zo en leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.028 Uitgebreid de zonnestalen
met schitterende glans
ver over bergen, dalen
de mensheid weer in trance.
De gaven en de krachten,
die op deze koestering wachten.…
Wegwerpmens
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.406 Ver achter mij
Ben jij gebleven
Een stilstaand beeld
In mijn geheugen
Een gebroken droom
In duizend stukjes
Een vriendschap
Niet toereikend
Zo lang gewacht
Op een glimp van jou
Een zachte aanraking
Vertrouwensvol
Maar jij bleef weg
Hoop en dromen
Verdronken langzaam
In tranen van stilte
En koos jij ervoor
Mij als wegwerpmens…
PECH ONDERWEG
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
915 mijn beide benen dragen niet zo ver
halverwege de eindeloze tocht staken
zij hun moeizame bezigheid trekken
terug in de schoot van moeder aarde
stuiterend vervolg ik mijn straffe route
na korte tijd verlies ik abrupt mijn hoofd
laat beide armen zowel de sterke als
de lange slap hangen rol de steile helling
af…