Alle inzendingen over de zon.

36197 resultaten.

Sorteren op:

Een wonder

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 857
De zon, de sterren en de maan de planeten in hun eeuwige baan het universum zo bijzonder is er door God, dus een wonder De jonge adelaar die zweeft het zonlicht dat goud om de wolken weeft het uitspansel zo heel bijzonder is er door God, dus een wonder De bossen, de hei of een meer en ook de zee trekt ons steeds weer de mooie Aarde zo…

7-4-2003

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.014
alleen het gras biedt mij nog plaats als ik die paar stappen verder kon Alles gebiedt mij te verdwijnen schuil te gaan achter een boom maar ik ben te trots om te verkwijnen ik wacht op de zomer, op de zon…

Van dood naar leven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Die Eén wil de zon steeds zijn in ons bestaan. Die Eén wil voor ons steeds redding wezen. Die Eén, Gods Zoon, is uit de dood verrezen.…

Dag en Nacht

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
De nacht strijdt met het ochtend gloren zonder dat ze ooit nog won, ook dit keer heeft ze al verloren want aan de kim is reeds de zon. Het licht trekt langzaam over velden waar zich nu nog dauw bevindt en tjilpende vogels, zij vermelden dat een nieuwe dag begint.…

de Bergen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
De zon schijnt zijn mooiste stralen te willen delen met een prachtige helling van het bergmassief, dat bedekt met alpenroos en een verdwaalde madelief een aanblik biedt om het oog te strelen.…

Het lied van de zomer

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 539
overgoten verspeelden met schuim ons plezier wind had de ruggen gedroogd in veelkleurig bruin ik probeerde de zomer te pakken de warmte de zon het plezier en vertier het is niet gelukt ik kon die emoties in woorden niet vatten…
wil melker16 augustus 2009Lees meer >

Spiegel bij nacht

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 742
Gevangen is ze in de ommegang van zon en maan. Het zweven heersend in een ander rijk vegeteert ze tot de zon weer aan de hemel prijkt. Een ieder die 's nachts in haar ziet, leeft uit een valies van verlies en elk uitleggen der kleren maakt de kleuren doffer.…

Dag en Nacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
De nacht strijdt met het ochtendgloren zonder dat zij ooit nog won, ook dit keer heeft ze al verloren want aan de kim is reeds de zon. Het licht trekt langzaam over velden waar zich nu nog dauw bevindt en tjilpende vogels,zij vermelden dat een een nieuwe dag begint.…
H.J.Breuren26 november 2009Lees meer >

Aan een pessimist

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.324
Als `t regent, daar de zon bij schijnt, Ziet gij alleen de regen ; Ik vestig op de zon mijn oog En op die lieve regenboog, En lach hem hoopvol tegen. -Goed ! Maar intussen wordt gij nat. O ja, dat was te duchten, Zo ik mijn regenscherm niet had, Dat 'k altijd meeneem op mijn pad, Bij 't zien van donkre luchten.…
Nicolaas Beets20 september 2010Lees meer >

berijpte grassen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
een wereld die lijkt verglaasd haar stralen strijken over land verlichten de lange grijze sluiers vochtige wolken slieren weg verdwijnen hand over hand opgestaan uit de dageraad vertoont de zon zich in vol ornaat stralend is de blauwe lucht..…
lijda19 november 2010Lees meer >

Mijn alleroudst verhaal heb ik verzwegen

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Herdenken wij de sprook van vader, zoon: Zie me dat kind eens aan, zijn wonder-loon... Dat zitten op de schouders van een blinde, De lange weg door nacht en zon en winden.…

MEIDAG IN MAART

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.069
De Zon vond bij zijn binnenkomst de meisjes kant en klaar: de meisjes zonder manteltjes, - en met de blonde kleuren van die Ridder in het haar. ---------------------------------- uit: Eerste tochten (1911)…

Mijn leven weer in de hand

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 983
De zeewind waait door mijn haren eenzaam loop ik langs het strand De golven zijn wild en niet te bedaren mijn voetstappen laten sporen achter in het zand Een moment sta ik even stil adem de frisse zeelucht in De zon gaat onder en het wordt kil ik slenter terug naar het begin De zon zakt verder achter de horizon ik geniet enorm van dit tafereel…

ONEINDIGE LIEFDE

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 757
hand niemand die jou nog verdriet kan doen Dadelijk is er zon zonder schaduwkant geef maar je lieve lippen voor een zoen Slaap gerust maar lekker in mijn hand en droom dan maar zalig van ons twee Hand in hand wandelend op het strand naar ons bootje in die zalige liefdeszee…

Ik hou van Icarus

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 22.872
Maar vooral hou ik van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog. --------------------------------------------------- uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…

In de hersenpan van een gestoord dier

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Het kan zijn vuurwapens alvast laden de zon zal niet altijd stralend schijnen.…

De kluizenaar

poëzie
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.663
: De grijze zoekt de vrede in eigen-kwellen, En wil zich martlen tot een heilig man, En schijnt geen traan van 't zinkend oog te tellen, - Doch zon en bloem en vogel gruwt er van: Hij zoekt het leed, dat zij verblijd ontsnellen, - En vrede heeft, wie vreugde vinden kan....…

Een verre Vriend, liefde en de dood.

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Ondertussen zagen wij, in liefde, zittend aan de rand van de zon, glas Castelli Romani in de hand wel zeven schepen tegelijk in beeld. Niemand die het zal geloven, van die zon, die olijven en die wijn, van die liefde en de dood.…

eens zong zij bloemen

netgedicht
4.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.132
eens zong zij bloemen uit haar mond en vogels uit zon-doordrenkte haren lachte ze haar tanden bloot en danste zich vrij in t mulle zand haar ogen groot en wijd keek zij hongerig uit naar de wereld maar na het knellende ontmoeten loste haar lach op in dovemansoren In pirouette bewoog ze naar omlaag daar zingt zij nu een eigen lied haar…

de (om)gevallen wilg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
wie haar beknot ontmoet een wilg dwars en lichtelijk onwillig loopt ze uit door zagen uitgedaagd de spiegeling van het water speelt met haar silhouet grillig samenspel van zon en golven de zon maakt haar gedwee en zo gewillig beknot haar niet ze werpt zich vanzelf voor je voeten als je haar laat en slechts bewondert weldra…

zomerballet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
zie hoe de bloemen zich opmaken tot barstens toe onder het gezwollen blauw rondom het middenrif van de zon gespannen met hun kleurige baarden rond de wangen de monden druipend van fortuin en bijen die uit hun bekers drinken innig gouden was in de botten gieten wijl de kwieke vogels het keukenraam van moeder zon afspieden zich tersluiks…

Vietnam, 4 juli 1969

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
het was koud en de zon liet zich niet één keer zien, maar de regen deed dingen met de lijken die op hun manier erger waren dan alles wat de zon had kunnen aanrichten. het was zo'n dag waarop hij zich realiseerde dat het enige lijk waar hij niet naar kon kijken, het lijk was waar hij nu tegenaan liep!…

Vragen die geen vragen zijn

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
Eigenlijk is er enkel de stille stroming nu, zonder bedenkingen, enkel de zon blinkt in het water en maakt de mensen die het zien plots blij.…
Adeleyd3 februari 2014Lees meer >

Als de avond is gevallen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.568
stil en sereen en trekt de nacht haar zwarte kleed over de aarde heen alle glans en gloed verdwijnt dan sluiten we de wereld buiten en keren ons naar binnen dromend de nacht voorbij in een nieuwe morgen die vanzelf gaat beginnen en de zon weer schijnt voor jou en voor mij…
ria6 juli 2014Lees meer >

de armen van mijn vader

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
de onderarmen; het deel dat altijd in de zon kwam en weer en wind, bruin en verweerd, rozig haar er op, rimpels ruwheid misschien, de stevige handen er aan stugge handen die niet meer plat op tafel kunnen liggen de eeuwige bereidheid zich om gereedschap en de koeienuiers te bekommeren de stevige handen waarin je…

Aap Mij Na

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Met een zon op mijn gezicht Straal ik hoop uit in het volle licht. Rood en wit geschminkt sta ik daar. In het volle licht een beetje raar. Voor de zon en de regen een dienend subject. Onbaatzuchtig voor wat de lach opwekt. Met mijn rode haar en mijn gitaar Raak ik de ziel en gevoelige snaar. Aap mij na, ik ben een clown.…

Over spiegels

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
De zee spiegelt de zon en haar stralend licht, een plas spiegelt wolken, een bomenrij, de volle maan of een stille zwaan. De sloot 's morgens de nevel. De pluimen van riet zie je nog scherper in 't water dan op 't land, en een korreltje zand spiegelt de zon. De lak van een auto spiegelt een tak of een gevel.…
Ralameimaar19 februari 2016Lees meer >

Rokjesdag

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 758
Eens per jaar is ’t feest voor de man dan werpt de zon haar zalige stralen Op alle plekjes, waar ze ‘t maar kan zelfs op blote benen willen zij dalen Blote benen, nog van de winter wit schreeuwen als het ware om de zon Zonnestralen zalig door die roksplit zijn voor blote beentjes als bonbon Weg met de lange broek zeggen zij, schone meisjes…

Aandacht voor het zoete duister

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 512
Een huis voor je timmeren zoals een timmerman dat zou doen of een sjaal voor je breien zoals mijn oma vroeger kon ik kan het niet in mijn aandacht voor het zoete duister weet ik zelfs niet of ik naar je luister de zon op laten komen in een wonderschoon gedicht de ironie van alle landen in een Koninklijk gesticht ik zie het niet…
mobar17 augustus 2016Lees meer >

HET GRAAN

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.538
Zon en wind zijn de gezellen Van de helle vreugd, Doch de zoete korrel zwellen, Liefde, doet Uw deugd. ------------------------------ uit: Opvluchten (1921)…