4084 resultaten.
Molen De Regt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 De oude Adriaan
bedreven steen,
raakte als zeiler aan de grond;
ving als stelling te weinig wind.
Boezems pompen
door de polders:
trotseer de wind;
overleef het toerisme.
Naast dat kloppend hart
van Kinderdijk
kwam draaiend
de ligger
tot leven.
De witte
De Regt
maalt weer graan.
Gerecupereerd.…
Karakterschets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
423 Niet het dorre land,
niet de ogen die verblinden,
de doop met stenen,
het gras dat steekt
als lansen
in de bek van een wolf.…
rustakker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 hoorde ik
de snelle tijd nog razen
jij blijft
mijn hart stond stil
zij sloot mijn ogen
het avondlicht verdween
en nam zwaar afscheid
ik ging rusten
jij beweegt
ik blies de adem uit
de kaars mocht aan
het gewaad hing om
voor de lange reis
de kist ging mee
jij niet
de weg loopt recht
naar het oude land
de aarde bergt mijn lijf
de steen…
J.C.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 Onze lieve veldheer van Betondorp
Met op een worp van steen zijn kerk als stadion
In welk buurtje hij de bletter te pletter werken kon
Binnen de perken van een Amsterdamse School
Maar waar heb die apekool voor nodig?…
Javaanse jongen met de bamboefluit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Boze geesten kloppen dreigend op de muren
van de macht; slopen tergend langzaam
de stenen, die daar al rusten dag en nacht.
Over de dessa klinken de tonen van
de mysterieuze bamboefluit;
leidt een beenloze Javaanse jongen
langzaam een eeuwen durend tijdperk uit.…
Vrede diepgeworteld in het hart
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
665 er is niets meer wat je nog langer hier houdt
je deed me pijn
wilde een vriend van mensen zijn
beroemd en rijk worden
van mijn kunsten
mijn vuur heb jij gestolen
in het nachtelijk uur
waarin alleen de uil kon kijken
toen de vogels lagen te slapen
een zwaar vergrijp
rijkdom en macht de verleidelijke rode steen
afkomstig uit een barre rots…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n weg groen
glibberig en oneffen
voel steeds gevaar
het getij loopt naast me
beïnvloedt mijn geest
met grimmige golven
bijt me er doorheen
plots geniet ik van ‘t moment
van lijn, van vorm, van kleur
van steen…
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 , heel mooi verlicht
inspireert tot gedicht
Dalmatiërs hebben zich
op de reling van de vis-
sersboot reeds verschanst, klaar voor vertrek
De Strada in de zon
Vele beelden in de tuin
schilderijen aan de muur
d' historische stad lacht
In het spoor van elke nacht
zijn ook hier Meesters
actief; de doeken kleuren
naast gebeeldhouwde stenen…
Nu we hier toch zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Zet zoden aan de dijk, verleg een steen in die rivier,
bouw aan die droom!
Val, en sta op alsof er geen keus is.
Je weet en vergeet het
dat we helden zijn, die hier niet voor hebben gekozen.
Maar nu we hier toch zijn...
Nu we hier toch zijn.…
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Op het speelplein van de steden en de dorpen
wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist,
gedenktekens van de oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel
als die de glans van…
Mijn hart huilt voor kindermisbruik
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
540 het juk van
ontaarding door perversiteit
geen volwassenen of ouders, maar wrede verslaafden
die zonder spijt en impulsbeheersing de
uit eigen vlees en bloed geboren ziel
overmannen, barbaars overweldigen,
het levenslicht uitbannen in alle vroegte
en overschaduwen met niet los te wrikken
aanrakingen die de vrees diep griffen in
tot steen…
Iets dynamisch
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 pseudo
wetenschappen
zij raakten aan bijna
zichtbare waarheden
maar hadden te weinig
basis om alles goed
overzichtelijk te rangschikken
in begaanbaar perspectief
de mens als arrogante
kwast vond gedegen
kennis onzin hij wilde liever
op goed geluk rommelen
en grasduinen met andere
mee- en leeglopers
zoekend naar levenselixers
de steen…
Ik neig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 ik neig almaar meer naar 't rustieke
in denken, doen en laten
ook wel in proeven van 't leven
waarbij de kern een lichte schaduw kent
zonder voor zuiverheid onder te doen,
het oorspronkelijke laat zich niet verlaten
het is als een stilte die een kamer vult
en al het aanwezige rust in hout, steen of glas
alles vertelt zo een eigen verhaal…
Vogelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
555 De kustlijn tussen Bari en Brindisi
Vanouds berucht om smokkelroverij
Kent stenen burchten langs de waterzij
Vooruitgeschoven posten half in zee
Bij stormwind en hoog water aan de loef
En bij windstilte vredig in de lij
Een vogelaar ziet tussen burcht
en wal
De balustrade van een duiventil
Het is er 's avonds stil en
's ochtends bal…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Niet zacht,
niet sierlijk,
maar als steen door glas.
Met elke meter die ik daalde
verscheurde ik een verwachting.
En elke veer die ik verloor
werd een mes op mijn rug.
Ze noemen me gevallen.
Maar ik ben gevallen
op mijn voeten.
Gebroken, ja.
Maar met ogen die eindelijk zien.
Mijn vleugels zijn zwart nu.…
Opperbevel; Lares en Penates
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
472 De stenen mogen rollen,
tollen voor de ogen
van zij die volhouden
dat Het Ware ondeelbaar
voor hen alleen bestaat.
Bouw de baden,
bestier de heuvelen,
breek het verband
tussen hemel en aarde.”…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Het mysterieuze licht valt
door hoge ramen en beweegt langzaam
over steen en hout, alsof het niets wil verlichten behalve
het moment zelf, alsof ook ik even niet meer hoef te worden dan ik ben.…
kruipen door de diepe duisternis
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
455 Een grote steen draag je niet door een stromende rivier
een steile rots beklim je niet met ijzeren staven op je rug
woorden weerleg je niet met een dicht gespijkerde mond
al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen
zijn je handen doorboort
en toch ben je Jezus niet
al ken je zijn verdriet
Gebonden aan de zonden
laat de ketting maar losser…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
302 In de duisternis vind ik mijzelf,
waar identiteit haar gewicht verliest
en als steen uiteenvalt tot gruis,
om iets tastbaars te beloven.
Soms dient de tijd voor even
tot stilstand gemaand te worden,
zodat rust en vrede eindelijk
niet meer door ruis worden bestoven.…
Idus van maart
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
389 Maxim de vaste schaduwsonnetteur
doet hier als parelduikerseend z'n ding
Hij heeft een kwart van tienduizend geschreven
met Nemo, die veel lijkt op Elckerlyc,
en van veel markten thuis is qua lyriek-
als Orfeus die een steen kon laten beven
Mind you, als enige, al zeven jaar
met wisselend succes eerst, dat is waar
Ik las dat jij het rijm…
waar woorden wortel schieten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
307 woord
zoals men water ontvangt
in open handen
niet wantrouwig
niet haastig
wij laten het rusten
op de bodem van ons denken
kijken hoe het bezinkt
of juist blijft drijven
in het licht van de dag
een stem van elders
kan helder zijn
als een klok in de ochtend
wij eren haar klank
dragen haar even met ons mee
zoals men een gevonden steen…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Steen in de ochtend
kleine planten zonder naam
stilte in de lucht
In de zachte ruimte tussen
ons in waar mijn aandacht zich opent
zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn
binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 Jaren vloeien als een beek
door het landschap van ons leven, langs
stenen en bloemen, maar de bedding blijft dezelfde,
gevormd door de stille kracht van alles wat je mij hebt meegegeven.…
De wandelaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Wat hogerop, diep in het heuvelbos,
verhief zich rank een stille stenen stulp.…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Zijn te strakke broek toont nog altijd trots;
zijn billen raken nooit vermoeid
van het starre zitten op een steen.
Maar de jaren wegen, hij heeft een mank been.
Een jas, veel te groot voor woorden,
brengt hem voortaan nergens heen.
Zijn vluchtige gedachten, vol pure poëzie,
stuiten op een wereld die hem niet verstaat.…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
8 Nu rust je op je eiland,
met op je steen die ene zin:
“I’ve tried in my way to be free.”
En ook wij, die jou nog horen,
blijven proberen — op onze manier —
vrij te zijn.…
Vijftig jaar
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.593 Wandelen aan het noordzeestrand
Gedachten verdwijnen met de wind
Even ben ik weer het kind
Met papa en mamma hand in hand
Honden rennen langs me heen
Golven rollen over het zand
Ik waan me weer in niemandsland
Schelpen rapen, soms een steen
Herinneringen komen bovendrijven
De lelijke vervagen naar de achtergrond
Ik gooi een stok voor onze…
Zwarte regen
gedicht
3.2 met 292 stemmen
65.282 dit is de dag van zwarte regen
bomen huiverend in de lucht
duister neerkijkend op de mensen
zwarte druppels op hun gezicht
dit is de dag van zwarte wegen
doodlopend op dezelfde muur
van kleurloze, afwerende handen
neem zijn leven, raak hem hem heer
dit is de dag van zwarte negers
trappend tegen elke steen
van de zwart behuilde aarde
neem…
wie denk jij wel niet dat je bent.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.144 Het is gewoon een stenen gebouw,
maar door jouw jaloezie is het voor mij onwoonbaar.
Ik had al zo graag weg willen zijn,
maar een andere kamer vinden kost gewoon tijd.
Ondertussen groeit mijn hartepijn,
en veranderd het langzaam in boosheid.
Ik trap gewoon niet meer in jouw dreigementen,
trek me gewoon niets meer van je aan.…
Wat waar gebeurde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.575 Als stenen kwamen ze neer.…