Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Molen De Regt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
De oude Adriaan bedreven steen, raakte als zeiler aan de grond; ving als stelling te weinig wind. Boezems pompen door de polders: trotseer de wind; overleef het toerisme. Naast dat kloppend hart van Kinderdijk kwam draaiend de ligger tot leven. De witte De Regt maalt weer graan. Gerecupereerd.…

Karakterschets

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
Niet het dorre land, niet de ogen die verblinden, de doop met stenen, het gras dat steekt als lansen in de bek van een wolf.…

rustakker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
hoorde ik de snelle tijd nog razen jij blijft mijn hart stond stil zij sloot mijn ogen het avondlicht verdween en nam zwaar afscheid ik ging rusten jij beweegt ik blies de adem uit de kaars mocht aan het gewaad hing om voor de lange reis de kist ging mee jij niet de weg loopt recht naar het oude land de aarde bergt mijn lijf de steen…
willem jacobs11 februari 2016Lees meer >

J.C.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Onze lieve veldheer van Betondorp Met op een worp van steen zijn kerk als stadion In welk buurtje hij de bletter te pletter werken kon Binnen de perken van een Amsterdamse School Maar waar heb die apekool voor nodig?…

Javaanse jongen met de bamboefluit

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Boze geesten kloppen dreigend op de muren van de macht; slopen tergend langzaam de stenen, die daar al rusten dag en nacht. Over de dessa klinken de tonen van de mysterieuze bamboefluit; leidt een beenloze Javaanse jongen langzaam een eeuwen durend tijdperk uit.…

Vrede diepgeworteld in het hart

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
er is niets meer wat je nog langer hier houdt je deed me pijn wilde een vriend van mensen zijn beroemd en rijk worden van mijn kunsten mijn vuur heb jij gestolen in het nachtelijk uur waarin alleen de uil kon kijken toen de vogels lagen te slapen een zwaar vergrijp rijkdom en macht de verleidelijke rode steen afkomstig uit een barre rots…

kribbig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
grillig langs randen van basalt de dijk draagt m’n pad klimmend naar zijn kruin kijk hoopvol omhoog de zon en het water kleuren m’n weg groen glibberig en oneffen voel steeds gevaar het getij loopt naast me beïnvloedt mijn geest met grimmige golven bijt me er doorheen plots geniet ik van ‘t moment van lijn, van vorm, van kleur van steen…

Subliem intiem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
, heel mooi verlicht inspireert tot gedicht Dalmatiërs hebben zich op de reling van de vis- sersboot reeds verschanst, klaar voor vertrek De Strada in de zon Vele beelden in de tuin schilderijen aan de muur d' historische stad lacht In het spoor van elke nacht zijn ook hier Meesters actief; de doeken kleuren naast gebeeldhouwde stenen…

Nu we hier toch zijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Zet zoden aan de dijk, verleg een steen in die rivier, bouw aan die droom! Val, en sta op alsof er geen keus is. Je weet en vergeet het dat we helden zijn, die hier niet voor hebben gekozen. Maar nu we hier toch zijn... Nu we hier toch zijn.…

Ons verloren paradijs ?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Op het speelplein van de steden en de dorpen wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist, gedenktekens van de oude tijd, ook die van wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds ogen door scheurtjes van de dageraad, schudt aan de magere stammen van de levensboom tegenspoed kerft zich in stenen, voorspoed als fossiel als die de glans van…
Pama5 april 2020Lees meer >

Mijn hart huilt voor kindermisbruik

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
het juk van ontaarding door perversiteit geen volwassenen of ouders, maar wrede verslaafden die zonder spijt en impulsbeheersing de uit eigen vlees en bloed geboren ziel overmannen, barbaars overweldigen, het levenslicht uitbannen in alle vroegte en overschaduwen met niet los te wrikken aanrakingen die de vrees diep griffen in tot steen…

Iets dynamisch

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 381
pseudo wetenschappen zij raakten aan bijna zichtbare waarheden maar hadden te weinig basis om alles goed overzichtelijk te rangschikken in begaanbaar perspectief de mens als arrogante kwast vond gedegen kennis onzin hij wilde liever op goed geluk rommelen en grasduinen met andere mee- en leeglopers zoekend naar levenselixers de steen…

Ik neig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
ik neig almaar meer naar 't rustieke in denken, doen en laten ook wel in proeven van 't leven waarbij de kern een lichte schaduw kent zonder voor zuiverheid onder te doen, het oorspronkelijke laat zich niet verlaten het is als een stilte die een kamer vult en al het aanwezige rust in hout, steen of glas alles vertelt zo een eigen verhaal…

Vogelaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
De kustlijn tussen Bari en Brindisi Vanouds berucht om smokkelroverij Kent stenen burchten langs de waterzij Vooruitgeschoven posten half in zee Bij stormwind en hoog water aan de loef En bij windstilte vredig in de lij Een vogelaar ziet tussen burcht en wal De balustrade van een duiventil Het is er 's avonds stil en 's ochtends bal…
Maxim7 juli 2024Lees meer >

Geen Heilige, Geen Demon

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
Niet zacht, niet sierlijk, maar als steen door glas. Met elke meter die ik daalde verscheurde ik een verwachting. En elke veer die ik verloor werd een mes op mijn rug. Ze noemen me gevallen. Maar ik ben gevallen op mijn voeten. Gebroken, ja. Maar met ogen die eindelijk zien. Mijn vleugels zijn zwart nu.…

Opperbevel; Lares en Penates

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
De stenen mogen rollen, tollen voor de ogen van zij die volhouden dat Het Ware ondeelbaar voor hen alleen bestaat. Bouw de baden, bestier de heuvelen, breek het verband tussen hemel en aarde.”…
R.E.N.S.12 oktober 2025Lees meer >

De rust van heilige stilte

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
Het mysterieuze licht valt door hoge ramen en beweegt langzaam over steen en hout, alsof het niets wil verlichten behalve het moment zelf, alsof ook ik even niet meer hoef te worden dan ik ben.…
CB9 januari 2026Lees meer >

kruipen door de diepe duisternis

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Een grote steen draag je niet door een stromende rivier een steile rots beklim je niet met ijzeren staven op je rug woorden weerleg je niet met een dicht gespijkerde mond al bij al, ben je gebonden aan dikke kettingen zijn je handen doorboort en toch ben je Jezus niet al ken je zijn verdriet Gebonden aan de zonden laat de ketting maar losser…

Tussen Tijd en Stilte

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 302
In de duisternis vind ik mijzelf, waar identiteit haar gewicht verliest en als steen uiteenvalt tot gruis, om iets tastbaars te beloven. Soms dient de tijd voor even tot stilstand gemaand te worden, zodat rust en vrede eindelijk niet meer door ruis worden bestoven.…

Idus van maart

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 389
Maxim de vaste schaduwsonnetteur doet hier als parelduikerseend z'n ding Hij heeft een kwart van tienduizend geschreven met Nemo, die veel lijkt op Elckerlyc, en van veel markten thuis is qua lyriek- als Orfeus die een steen kon laten beven Mind you, als enige, al zeven jaar met wisselend succes eerst, dat is waar Ik las dat jij het rijm…

waar woorden wortel schieten

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 307
woord zoals men water ontvangt in open handen niet wantrouwig niet haastig wij laten het rusten op de bodem van ons denken kijken hoe het bezinkt of juist blijft drijven in het licht van de dag een stem van elders kan helder zijn als een klok in de ochtend wij eren haar klank dragen haar even met ons mee zoals men een gevonden steen…

Samenleven

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 405
Steen in de ochtend kleine planten zonder naam stilte in de lucht In de zachte ruimte tussen ons in waar mijn aandacht zich opent zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.…
CB6 april 2026Lees meer >

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
Jaren vloeien als een beek door het landschap van ons leven, langs stenen en bloemen, maar de bedding blijft dezelfde, gevormd door de stille kracht van alles wat je mij hebt meegegeven.…
CB10 mei 2026Lees meer >

De wandelaar

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 228
Wat hogerop, diep in het heuvelbos, verhief zich rank een stille stenen stulp.…

Werkman

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 216
Zijn te strakke broek toont nog altijd trots; zijn billen raken nooit vermoeid van het starre zitten op een steen. Maar de jaren wegen, hij heeft een mank been. Een jas, veel te groot voor woorden, brengt hem voortaan nergens heen. Zijn vluchtige gedachten, vol pure poëzie, stuiten op een wereld die hem niet verstaat.…

Leonard Cohen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8
Nu rust je op je eiland, met op je steen die ene zin: “I’ve tried in my way to be free.” En ook wij, die jou nog horen, blijven proberen — op onze manier — vrij te zijn.…

Vijftig jaar

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.593
Wandelen aan het noordzeestrand Gedachten verdwijnen met de wind Even ben ik weer het kind Met papa en mamma hand in hand Honden rennen langs me heen Golven rollen over het zand Ik waan me weer in niemandsland Schelpen rapen, soms een steen Herinneringen komen bovendrijven De lelijke vervagen naar de achtergrond Ik gooi een stok voor onze…
metha24 juni 2003Lees meer >

Zwarte regen

gedicht
3.2 met 292 stemmen aantal keer bekeken 65.282
dit is de dag van zwarte regen bomen huiverend in de lucht duister neerkijkend op de mensen zwarte druppels op hun gezicht dit is de dag van zwarte wegen doodlopend op dezelfde muur van kleurloze, afwerende handen neem zijn leven, raak hem hem heer dit is de dag van zwarte negers trappend tegen elke steen van de zwart behuilde aarde neem…

wie denk jij wel niet dat je bent.

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.144
Het is gewoon een stenen gebouw, maar door jouw jaloezie is het voor mij onwoonbaar. Ik had al zo graag weg willen zijn, maar een andere kamer vinden kost gewoon tijd. Ondertussen groeit mijn hartepijn, en veranderd het langzaam in boosheid. Ik trap gewoon niet meer in jouw dreigementen, trek me gewoon niets meer van je aan.…
petra22 juli 2003Lees meer >