5126 resultaten.
Sneeuw
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.551 Warme adem glijdt langs m’n lippen,
langzaam kom je dichterbij.
Ondeugend kijk je in m’n ogen,
je koude neus tegen die van mij!
Lachend in de sneeuw,
met de maan die sterren verlicht.
Komt de gloed van jouw weerkaatsing,
teruggevallen op m’n gezicht!…
Ieder jaar...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.080 De lente zweeft over de koude aarde
Blaast zijn warme adem in de grond
De bodem opent zich in vruchtbaarheid
en geeft geboorte aan dit nieuwe leven
Trots laat de aarde ons weer genieten
van een warme deken vol lentekleuren
Lammeren dartelen in de weidegronden
Een zuiver genieten van dit schouwspel
De aarde nevelt zich in warme kleuren
en…
DMN De Machinefabriek Noordwijkerhout
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.022 Sirene
Onheilsbode
Eenzaam en hoog
Afscheid
Van de fiets op het grindpad
Zijn hand
Zwaaiend naar mij
Stilte
Adem stokt
Hoofden buigen
Vrezen voor de klap
Een eenzame, stoere lach
Licht verslaat geluid
Dof dreunt de donder
Explosie van stof en gruis
Uiteenspattend
Opwaarts kolkend
De grauwe hemel in
Even blijft hij hangen…
de tulp is niet toevallig
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
663 werd onze nationale bloem
rechtop altijd in één klare kleur
ongeveer d'enige fleur zonder geur
vaak genoemd naar heren in de roem
een en al apollonische helderheid
zo uitdrukkelijk met zes bladen
zo logisch ook op zes helmdraden
heerlijk heldere vormelijkheid
vergelijk dan eens dyonische bloemen
zoals de zinnelijke roos en de pioen
adem…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan minder zijn
zwartangstig ademend…
je stierf toen je geboren werd...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.209 Het is de wind
die fluistert naar de bomen
dat jij, m’n lieve, lieve kind
mag gaan zo als je bent gekomen
Het is de wind
die, ademloos,
jou zachtjes weg zal dragen,
dus laat maar los,
m’n lieve kind
en adem, met de wind...…
GEBORENE IN DE MORGEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.116 Als d’ eerste kreet ik hoorde,
Mijn eersteling, mijn zoon,
En – als uw adem smoorde,
Toen gij ons zijt ontvloôn.
Vraag niet wat me meest ontroerde –
De traan, door smart geschreid,
Of dien ’t geluk mij ontvoerde:
Hen wekte één tederheid.…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen,
't Was niet het heldre lachen van uw mond -
Ik weet niet, weet niet wat mijn lippen bond,
Toen gij daar zaat, het tere hoofd gebogen,
Dat hoofdje, als een bloeme, zacht bewogen
Op iedre adem van de ziel: ik vond,
Ik vónd geen woorden in die éne stond,
Dat ooit…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak strak en grauw
uitgestreken in het nauw
van de eindstreep -
de dichtgeregen dag - ach
nu vader's adem…
Sterven van een lief konijn
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
1.189 Onze lieve schat ons zwart konijn
Met op zijn neus dat witte vlekje
Is bezig zijn laatste adem uit te blazen
Hoe erg kan het sterven voor haar zijn
Acht jaar heeft ze ons liefde gegeven
Uitgeteerd kijkt ze me smekend aan
Wil mij nog eens geen voer maar liefde geven
Ach lieve baas het is zowat met mij gedaan
Ik hunker naar je strelend aaien…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 Laat los, laat los, zo zingen alle bossen,
behalve waar de dennenbomen staan -
de beuken die als heersers langs de paden
nog fier rechtop ademen, ook zij worden kaal.
Horen wij wel dit verhaal
of menen wij dat alles duurt?
Er blijft slechts wat de liefde bouwde....…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 Hoe het wintert
En kraakt zo helder
Strakblauwe luchten
Boven witte daken
De vogels, zij vluchten
Weg van nog flinter
Dun ijs op 't water
Mensen verzuchten
En de zucht
Die zij slaken
Spreekt verlangen
Naar behaaglijk
Ooit, ja en later
Zij wetten de schaats
Een blij verheugen
Op wolkig dampende adem
Rode neuzen en oren
Blozend warme…
Zwaai ze uit
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
511 jaagt in vlagen
een dorst die door alles heen draagt
op jouw adem, die het leven kust
stil van binnen
het zilte zout maakt geen lawaai
waar het leven drijft
in een zee van tijdstromen
van eb en vloed
ik hou me vast langs jouw oever
met vaste tred
ligt het ietwat ziltig op mijn tong
ter ontspanning
neem de lucht in me op
zweeft het…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de afgod die je wereld openvouwt
en neem je op sleeptouw in het holst van de nacht
samen bereizen we nieuwe continenten
ademen we de vlucht van onze liefde uit.
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Wij zijn de laatste geliefden in de wereld', 2009.…
Voorjaar
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.083 De hemel zelve, in oneindigheid
Staat hij luid ademend over de aard’ gebogen
En voelt de voeten van de sterren gaan,
Tussen de wolkenvodden om zijn lijf.
Hij wentelt zich en met hem wentelt om
De atmosfeer, luidkeels; aarde en sterren
Omarmen zich en worden van één lichaam,
Het sterrengoudzand in de aarde dringt.…
Huwelijk uit berekening
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.159 De man kreeg zelfs een bijna-doodervaring
en blies erna z'n laatste adem uit.…
Vrolijkheid
poëzie
3.6 met 14 stemmen
2.569 De jeugd is vrij,
De deugd is blij:
Ze is adem van ons harte.
Elkeen bemint
De lach van 't kind,
Ten goede steeds genegen,
Dat vlijtig leert,
Zijn meesters eert,
Zijn oudren is ten zegen.…
Tastbaar in zwart licht...
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
3.596 Mijn ogen dwalen in duisternis
hongerend naar je schoonheid
Als een standbeeld blijf ik staan
Het gevoel van oriëntatie ben ik kwijt
Langzaam bekruipt mij een angst
dat je bent opgelost in dit zwarte licht
Net als ik bijna verstrikt raak
voel ik de hitte van je adem tegen mijn gezicht
Met mijn handen probeer ik je te pakken
slechts grijpend…
Bloodline
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
664 stijg daar maar boven uit
als vrouw die het Al kent
het universum heeft
voor jou geen geheimen
zoon van Mirjam, Jeshua
je geliefde levensgezel
won en verwondde je hart
systeem doordacht waar
alle erotiek verbannen
lichamen ontheiligd worden
van hun schoonheid en
verlangende puurheid
celibaat dat heilig wordt
gezellin van die wij
adem…
Een tuinman snoeide rozen in een gaarde
poëzie
3.0 met 10 stemmen
1.927 Zijn adem stokt, hij beeft en wordt zeer bleek,
Zou graag nog toeven op de goede aarde,
Die hem zo weinig zorgen baarde,
Voor hem steeds mild en goedertieren bleek.
Dan ijlt hij tot zijn meester, die hem wenkt,
Hij stijgt te paard en rent naar Ispahan,
Waar hij zich voor de Sombere veilig denkt.…
Zo Zomaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.538 Zoals je hier zomaar ligt
Je huid verwarmd door het zonlicht dat
Zo licht en zo zoet is
Hoe je zo zuinig en begeerlijk zweeft
Tussen je dromen en je ontwaken
Bedoeld te beschermen en te verhullen
Zo liggen onze lichamen verstrengeld
Zo, als schijnbaar eender
En hoe de regelmaat en de rust
Van jouw ademen
De stilte opvult
Zo schijn je…
Haar verraden hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
564 terwijl ze in zijn armen
de wals van het
bevroren hart danste
de melodie
slangachtig wegdraaiend
van staccato ritmes, ingehouden ritmes
van majeur naar mineur
en terug
benam het haar de adem
alsof haar hart verstild in witte boezem
van ijs en sneeuw
niet meer rood kloppend
wachtte op de verlossing
van de lente
een hart dat wachtte…
pruik
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
634 Het is me nu van alles waard
dicht bij je lichaam en adem te zijn
en je te zien door heuse ogen
nu je kaal en arm naast me ligt.…
angstdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 ik bleef wanhopig in- en uit-
ademen zodat ik niet dood leek
en dat beest zich op me zou
storten en pikkend op me te-
keer zou gaan. maar probeer
dat maar 's wanneer je slaapt.-…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 ik kijk naar buiten, zoek het antwoord
tussen de versteende kleuren
die als stilte tussen lage bomen en mijn adem liggen
heimwee en dit beeld
dat ik niet beschrijven kan
vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom…
Gij, die ik zoet te slapen leide
poëzie
3.0 met 13 stemmen
2.285 Gij, die ik zoet te slapen leide,
uw adem zoelend aan mijn mond,
- Kind van mijn liefde en van mijn lijden, -
en die 'k, toen 'k plots ontwaakte, wijde
met wakend oog me aanstaren vond:
'k en zal aan u geen sussen wagen,
die schielijk dûs de slaap ontwijkt;
de nacht wordt rijker dan de dagen,
want reeds klaart vreugde na de vragen…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Zoals hij stijgt en daalt, hardnekkig al
haar gangen gaat, lichtvoetig kruipdier
van genot dat in haar bekken sluipt,
kleine doodgraver van verlangen,
blindganger van geluk die in haar huid
zijn tekens weeft, dan huiverig naar
adem snakt en wegvlucht uit haar schoot.…
Zo groen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.166 Kom toe kus mij - zei jij guitig
lippentuitend van de kant
waar ik verlegen naar je keek
jouw lippen zacht liet zegevieren
ik jouw ademen kon voelen
losse knoopjes wat liet vieren
want een sprookje is nooit weg - dacht ik
al was het wel genant
dat jij met sprongen vanuit stand
mij naderhand nog wou plezieren
als een kunstje voor ons al…
Ochtenddauw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
984 Ik sluit mijn ogen,
ik hoor je adem weerklinken in mijn oren
In jouw omhelzing ben ik verloren
Mijn handen glijden over je zachte huid
We smelten samen zonder een opvallend geluid
De wereld draait om me heen
Ik voel de tintelingen van genot
tot in mijn tenen
Zachtjes lik ik speels aan je arm
Je lichaam verstrengelt met het mijne,
we hebben…
Behouden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
540 lichamelijk deel van jou
stil bewaard, als een rond de vingers gedragen relikwie
de kleine schrijn glanst zilveren gedachtes
ze reflecteren stil dat lieve monogram, nooit
verjaart jouw naam
als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik
dat de kou slechts winters baart, maar nu
verlang ik naar de schelpen die de zee doen ademen…