Alle inzendingen

Ik heb de kust bereikt! heb ik de rust bereikt? de zee wil me meenemen ik vaar uit, ik waai uit ik land op Engelenland daar aan Noordzee's overkant lichte bewolking omvloert de zon als een dekentje voor de warmte ik verbrand gelukkig niet meer maar brand wel van intens verlangen naar een lange rust, niet de eeuwige doch toch wel…

Mijn leven streeft, een snel-vlietende stroom, Naar 't schriklijk eind, de onbekende dood. Nader, rusteloos nader: en mijn schoot Droeg nimmer vrucht, mijn zoetste droom bleef droom. Het baat niet of ik het beseffen schroom, Het baatte ook niet dat ik de mensen vlood: Des nachts ga ik van zware smarten groot En maakt een hete dorst mijn leden…

geleidelijk aan kookt het warme weer mijn vlees mijn hersenzachtheid…

Ongeneeslijk ziek Zowel geestelijk als Fysiek een zinloze Strijd, daar je wordt Ingehaald door de Tijd...…

de hemel staalt mijn ballonnen in de wind als mama een emmer met water vult en de hond te drinken geeft die wortel heet even mager is als ik en natuurlijk oranje als de sinaasappel die ik eet op dit uur een stille zon bewondert het azuur zo koortsig spreek ik met alle dieren op het plafond bezweer de woorden tot beter worden dan alweer het…

Waarom raak ik als echtgenoot en huisvader onthecht en gaat mijn fantasie met mijn hormonen in gevecht en denk ik voor me uit: ‘Wat ben ik schaamteloos en slecht‘ Als Astrid Kersseboom ‘dit wordt een echte plaknacht’ zegt. Ze kijkt erbij alsof ze zich ruim voor ze dit vertelt de nacht in al haar plakkigheid alvast heeft voorgesteld; het woelen…

In de tuin lezen; daarbij naar mussen kijken: veel nieuws ontdekken.…

Zijn zware stembanden vonden licht. Felle tonen waaiden mijn woordenboek binnen en werden samengevouwen tot ‘’welkom op deze zondagmorgen, waarbij je dromen mogen uitkomen’’. Voor mij geen droom, maar een nachtmerrie, die blijft aanslaan als een lamp die eindeloos flikkert boven een kamer waar schaduwen stilvallen. Dus ik probeer ‘m…

Hoor mijn loflied over diepste verlangens, seks en perversie, over BDSM en kink. Over connecties, een vanilla vreemd. Hoor mijn zwanenzang, over leven en liefde, de onvermijdelijke dood en de invulling, schaamteloos, trots, open. En als de muziek stopt, dan was ik wie ik was, zonder opschmuck. De wereld vreemd. Een vrijheid bevochten…

Kijk niet naar het verleden niet naar de statistieken die dienen te stijgen en zo de afgrond verdiepen waarin je niet durft te vallen Draai je liever om, stap terug en leef zoals oude mensen eenvoudig, zonder illusies over wat je nodig hebt Zet zoveel stappen terug dat je weer tijd hebt om niets te doen Kies als geuzenlid van de splinterpartij…

Vreugde kan nooit te lang duren, Verdriet duurt veel te lang, Verdriet en vreugde gaan nooit samen, Geluk is nergens te koop. Alle drie horen bij de liefde, Gaan hand in hand met partnerschap, Hoewel dat is heel bijzonder, Vinden we dat allemaal heel gewoon. Geniet daarom zolang het kan, Wees je steeds bewust van je geluk, Om dubbel te…

In een minuut 60 slagen worden 3000 per tocht Met vier kom je op 12000 Rekenkundig onderzocht Tel daarbij de trainingsuren Binnen, buiten, heel jaar door brengen we 300.000 keren onze armen naar voor Is dat niet wat overdreven vroeg bezorgd een dominee Is er niets beters in dit leven dan heilloos malen in de zee Ach dominee…

De zomerzon brandt fel en velen zuchten, we zien natuurlijk liever alleen de blauwe luchten maar regen is ook nodig en bloemen zijn zo mooi, als brengt het onweer schade aan heel die zomertooi; Laat ons nog even wachten, -we oefenen geduld,- dan komen koele nachten en is de droom vervuld.…

Zomerse stilte boven de vlinderstruik één witte vlinder Wacht stil tot vlinders rond je dansen. In je verschijning herken ik nog de waarde die mij ooit bewoog je mee te nemen toen je diepte gaf aan een lege plaats. Weer ontvouwt zich je stille weelde, terwijl de zomer langs je takken naar binnen stroomt en elke aarzelende bloemknop zich…

De stof die om haar schouders valt, is geen gevangenis, geen muur, het is een vrije, bewuste keuze, een eigen kompas in het uur. Niemand meet haar waarde af aan de plooien van haar kleed. Maar zie de ware schaduw vallen, waar het krijt de lei niet raakt. Een meisje dat naar buiten staart, terwijl de poort haar wereld sluit. Geen boek dat…

Eigenlijk woonde ik mijn hele leven kennelijk te ver. Of misschien was het anders en was jij degene die verderop lag. De rit naar mijn huis, naar hoe ik leefde, bleef een afstand die zelden werd afgelegd. Ik kan de keren nog tellen dat je kwam. Bijna op één hand. Tellen doe ik niet meer. Nu weet ik alleen dat ik werkelijk te ver…

Je moet het maar proberen zeggen ze alsof een eerste keer een lucifer in de regen is, je strijkt, je twijfelt heel even is er vuur vanaf de eerste hap begint het, een mond leert melk, later kersen en afscheid we nemen kleine beten uit de wereld, terwijl de wereld tegelijk haar tanden in ons zet soms kleeft leren aan…

Er vlogen bruine sneetjes, vers gesneden, en eitjes, sapjes, koffie door de lucht Wat maakte die croissant een mooie vlucht Mijn zoontje was zojuist hier uitgegleden Helaas, ontbijt op bed werd ondertussen Ontbijt op mij, de muren en het kussen…

Uitje voor ouderen! Hortus Botanicus Daar doe ik grootmoeder Nooit mee tekort Zeker nu zij in haar Metamorfosestaat Langzaam maar zeker Een kasplantje wordt…

Ik zou niet graag Alleen, vandaag, Door hoven gaan van love'ren schone, Als ik niet kon De lucht, de zon En waar zij óp schijnt, aan u tonen. Hoe licht de schijn Der zonne rein Langs 's werelds eeuw'ge kleurenweelde! Maar wat zou mij Dit hooggetij Der schoonheid zijn, zo gij 't niet deelde? Want uw gelaat In schoonheid gaat Der…

ben jij wel eerlijk tegenover jouw geliefde geweest hard zal het aankomen als jij dit leest namens de kerkgenoten was het een bijbels feest de waarheid hield jij verborgen verliefd als jij was op iemand van hetzelfde geslacht als jij bent de angst was groter en wel de strenge kerkregels betreffend het Oude Testament…

Dribbel, drabbel, druisje wie loopt er door het huisje het huisje van mijn ouder met zijn man op deze vaderdag: mijn bloedeigen papa mijn papa die gaat wel kraken (74) en gaat ook meer zuchten slaken maar voor mij is ie de man van van beweging en nog van veel meer VAN ik heb hem dus heel vrolijke sokken gegeven zodat ie heel vrolijk…

Ik weet niet wat me overkomt! Ze lijken uit het niets te vallen bij honderden, in duizendtallen.    Als fijne klank-en-beeld kristallen, laat ik ze vallen door mij heen en raap ze, om ze één voor één te voegen in een nieuwe maat, die met mij aan… de wandel gaat, of beter: aan de haal met mij! Een wervelwind, een razernij, omhoog de straat…

Ode aan het Bed Er is een plek, zo stil en breed, waar iedereen 's avonds naar toe gaat, zo vredig en tevreden. Het bed, geliefd en vaak bespot, een vriend die je nooit in de steek laat, zonder genot. 's Morgens vroeg, als de wekker schreeuwt, dan denk je: "Nog even!", maar je beseft dat het moet, dat je op moet staan. De dekens, als…

Ik heb het te druk om dichter te zijn Want dat vraagt tijd om goed na te denken, Dus niet drinken, maar te staren naar wijn, Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken: Droesem uit de strot van leven schrapen; Troebele gevoelens slikkend herzien; Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen; Los van het ik, liefst onder pseudoniem. Zoveel…

in het lauwe water drijven lelie’s zonder angst, wij - jij en ik - bespiegelen onze liefde op dit zo strakke prent alsof het is uitgesneden op het perkament van een oud verlangen zou nu nergens anders willen zijn dan hier bij jou, wandelen door het fiere gras, jij een halve stap voor mij omdat ik zelfs nog de warmte vind in de schaduw die…

in een monorail zweeft zij met de glimlach van een verloren kind boven de ongrijpbare tijd speelbal van wind en stroming in haar bloed duizelt het lied van de reis van een vogelveer de kilte eet haar lichaam op zij verdwijnt in de nacht zij heeft nooit bestaan…

Waren het heen en weer buigende boomstammen met volgroeide wildzwiepende bladertakken die in de hel van voortdurend rollende donder en echogeraas en aan een stuk door schichtend weerlichtgeflits in strijd op leven en dood tegen de gutsen van neerstriemende regen bijkans het loodje legden door met tak en al doormidden te knakken…

De zoeker in het mysterie van de ziel ben ik hier staat mijn stoere dichtershart nu stil ik moet leren mijn twijfelmond te houden en op het diepe zwijgen te vertrouwen teveel is vaak te weinig in dit leven in heldere doorzichtige kleuren weergegeven want weinig is soms al heel erg veel het zwijgen eist zijn eigen deel ik leef in het gedicht…

Het oude gedachtelandschap slaapt in vergeelde mist waar dronken denkers door het dichte duister dwalen zij zoeken troost in vage broze droomverhalen waarin de dwaze geest zich telkens weer vergist de diepe wijsheid die men in de nacht beslist blijkt in het kille ochtendlicht te verkleuren wat in de schaduw leek op openzwaaiende deuren is slechts…