Alle inzendingen

Hij zal mij niet altijd alles kunnen en/of willen geven, waarvan ik denk dat ik dat nodig heb. En al zal er een man in dit heelal te vinden zijn, die mijn behoeftes en diepere verlangens immer en overal op de eerste plaats zet, en ze ook nog weet te bevredigen, dan zou ik mij daar verre van houden, want, - ik wil helemaal…

Een zeldzame bloem ontwaakt uit licht, midden in de zinderende adem van de zomer. Haar meeldraden trillen, heel even maar, en stuifmeel poedert de namiddag goud, om ons te louteren in onze naaktheid. Zeg me, is er nu vrede in het mensenhart? Wij waren getuige van een groot verlangen om simpelweg in haar liefde te bestaan. Nu verkleuren de…

Nostalgie het terug denken aan Warme herinneringen of een vals sentiment Opdat we niet willen vergeten wat is vergaan Heimwee naar het verleden 'die goeie ouwe tijd' Onder het mom het gaat slecht in het heden Niet alles is vergaan wat we vergeten Door boeken, foto's, films en objecten Zijn er momenten dat we het weer weten Zoals bijvoorbeeld…

Onhoorbaar wil hij gedag zeggen. Niet met luide woorden of theatraal misbaar, want de woorden dragen een betekenis met zich mee die men alleen in de diepste stilte kan begrijpen. Begrip, zo weet hij inmiddels, moet dikwijls verder rijpen, verborgen voor de haast van de dag. Hij wil in stilte afscheid nemen. Nu hij daar loopt, door die vreemde…

Haar liefde kende geen grenzen, Haar eindeloze liefde Heeft ze altruïstisch geschonken, Zonder eigen wensen. Nu zij haar liefde niet meer schenkt, Ik die al lang ontbeer, Besef ik meer en meer D’onbetaalbaarheid van zo’n geschenk. De schat die ik in al die tijd heb opgespaard, Is opgeborgen en koester ik In de schatkamer van mijn hart…

Aardige man zaterdag lunchen we voelen ons rijk maar al gauw lachen we niet meer hij huilt om een probleem, ik weet niet wat te doen wat waait en draait er toch in zijn hoofd en de mensen wat zullen die wel niet denken van hem, van mij zo ken ik hem niet zo durf ik hem niet te omarmen dit is niet leuk is er dan niemand om mij…

rood koraal in het licht een oude glans raakt mijn handen rood vliegt vlinderend…

Gisteravond landde er een gigantische flamingo niet heus, op het perron, pal voor mijn neus terwijl ik dacht dat het een mirage was versperde een paar oranje stelten mijn pas. Mijn frustratie was diep want ik wilde erdoor anders miste ik straks de laatste trein die verderop klaarstond op het spoor. Ik deed een stap naar links en zei: ‘…

is nu het tijdstip aangebroken dat ik u melden moet onomwonden dat broeder Dood mij zijn ijlbode heeft verzonden adem, hart en longen leveren in mijn tempel hun helse, helse strijd en ik? ik wil dit leven dit zo vaak innig dierbare leven nog niet kwijt nog niet kwijt…

Er zijn al duizenden verhalen over mij verteld, mijn daden in alle talen vertaald. Gekweld door elke onwaarheid, die ik rusteloos aanhoorde, wachtte ik eeuwenlang met deze antwoorden. De werkelijkheid zoals ik die heb vormgegeven, het bloed dat aan mijn handen is blijven kleven; de schuld en schaamte die eeuwigdurend branden, herinneringen…

ik ben even weinig experimenteel als een ijsschots als een veenlaag als de mist al denk je het lezer in je stoel op de grond van hout ik ben even weinig experimenteel als het warme bed en de gedekte tafel als het lachen en de vriendschap ik ben heel gewoon en ik hoop dat jij gewoon bent dat er in jouw ogen geen afkeer is ik ben een van het…

De vensters langs en straf over de ruit; gekneusd, gedeukt, geplet, geplakt, gekreukt en vaal en grauw van kleur, een eenzang en een zeur. O het omslachtig wezen deze sleur, mijn ziel verzinkt in ongenezen verveling En dan in eens staat overeind de koestering, de vreugde: blij, treurig, om het even, dat ik dit mag beleven, dat ik dit rijk…

Er zijn dagen waarop de pijn eerder wakker is dan jij. De kamer heeft geen kleuren meer, alleen nog als een trilling bereikt een stem bereikt je soms. Ik zal niet zeggen dat het wel goed komt. Je hebt recht op woorden die de waarheid niet ontwijken. Maar ergens in jou wonen nog de mensen die je liefhad. Niet als een troost…

De jonge spelers Ruben, Damián Of Ronald Junior, Shaqueel en Jessey Ze maken in het veld steeds meer progressie Ze willen meer zijn dan ‘het zoontje van’ Ach hopelijk laat Mexx nog niets versloffen Nu hij zijn vader al heeft overtroffen…

woorden worden, worden ze verwekt ontworpen door een woordenarchitect wanneer is een woord geboren wat zijn de succesfactoren worden woorden eerst gebrabbeld uit een woordenton gegrabbeld en als zo’n woord dan wordt gehoord wat maakt dan dat het scoort en wat gebeurt er met de woorden die niemand ooit bekoorden alsof ze nooit hebben bestaan…

zodra we veilig zijn, gevoed en enigszins tevreden, vinden we nieuwe redenen om ontevreden te worden we beginnen te smachten, naar een driedubbele penetratie door de leden van onze lievelingsband naar het noorderlicht. een ander leven, of, wanneer het verlangen een wat minder toeristische richting uitgaat, naar de dood dat kan ook een…

In mijn perceptie, dames en heren, jongens en meisjes en alle variaties van het menselijk bestaan ligt de intrinsieke kracht, macht bij vrouwen en bij vrouwen alleen, als intrinsieke vrouw geboren het is dan ook de angst van mannen vermomd in hun leiderschap en hun 'holy' lichaam dat leidend is dus ook in de gezondheidszorg, de basis…

Kijk eens naar buiten Zo hoog in die lucht Zie je dan een kuiken Of zie je een vrucht Ik heb het over de wolken Zo hoog, vergeleken ons beneden Wat is de wereld toch mooi Te mooi om binnen te blijven Toch ben ik bang Bang voor de buitenwereld Want hoe moet ik dat dan Zo alles alleen Kan ik geen vragen stellen En heb ik niemand om me heen…

Wat moet ik nou doen? Ik weet het niet meer Ben ik wel goed genoeg? Ik weet het niet meer Verdien ik dit? Dit leven? Ik weet het niet meer Maak ik mijn ouders trots? Of ben ik gewoon nutteloos? Ik weet het niet meer Wil ik nog wel wat doen? Ik weet het niet meer Maar ik wil niet dood Ik wil leven En er van genieten Maar ik weet niet hoe…

Elke keer als ik m’n tablet open, Kijkt ze mij lachend aan, En dan denk ik elke keer weer, Je bent een schat. Alleen, je bent niet meer, Mijn lieve schat is weg van hier, Komt nooit meer, Voorgoed uit mijn leven verdreven. Alleen zij weet dat niet meer, Zij is opgehouden te zijn, Zal nooit meer kunnen lachen, Alleen nog op m’n tablet.…

Wanneer ik een niet vooruit te branden type denk te zijn afhankelijk van dingen, vriendinnen, vrienden om me heen, die me vragen, uitdagen, artikelen, boeken Wat zou er van mij worden of zijn als ik die of dat niet had? Ja, toch, een gat ergens in, jaszak, sok, handschoen meteen gedicht boodschap, koken, een werk ja toch voor…

ik ben als Schrödingers kat tegelijk kankerlijder en kankervrij slechts eens per jaar ben ik een van beide na scan van lijf en bloed…

Het duister kruipt een worm in blinde schaduw mijn hand versteent rond een verloren woord ik beef en poog terwijl de takken klagen mijn woede wordt door niemand hier gehoord Eenzaamheid als herfstwind in de bomen het koude blauw omringt het zwarte pad de angst van God is in de nacht gekomen een dode vogel in het kille verdorde gras In het…

Couple - Sean Henry 2. zien hun bronzen ogen de geboorte van het licht droomt hij over de voorbijvarende schepen volgen haar ogen de capriolen van een schreeuwende meeuw brengt hun zicht het donker aan het licht wie is de een zonder de ander? Couple - Sean Henry 3. vanaf de kust ziet zij in stilgezette beweging het metershoge…

Het Internationale Strafhof is een instituut dat Donald op wil doeken, we horen hem de rechters daar vervloeken, maar schrik vooral niet van zijn ergernis. Hebt u ooit criminelen horen zeggen dat rechters hen aan banden mogen leggen?…

Het najaar daalt geruisloos neer en legt zich stil over de stad, een zware deken geweven uit de adem van verloren zielen. Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken, terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen. In de verte jagen miljoenen stemmen bezeten voort, koortsachtig op zoek naar de illusie…

zolang een sluitende definitie ontbreekt blijft twijfel bestaanbaar met het zuur van onrijpe bessen als legering van geest is troost breekbaar zacht als antwoord op plicht op verzaking zo zacht dat metaal smelt in je hand…

Sinds die dag is niets meer vanzelfsprekend als voorheen. De tijd beweegt soms sneller dan het hart en hoofd aankunnen, en wat ooit moeiteloos ging, vraagt nu geduld, moed en aandacht. Er zijn dagen waarop woorden zoeken, beweging wachten laat, of vermoeidheid als een zware jas over de schouders valt. Dagen waarop de wereld…

Ik wilde niet, echt niet, niet mijn Ithaka verlaten, dus veinsde ik waanzinnigheid en ploegde met os en ezel het strand om en zaaide zout. Echter was het mijn grootvader, Palamedes, die mij doorzag, – laat ik daar eens mee beginnen. Ik kon zeker niet goed jagen: vraag het de broers van mijn moeder, Antikleia, allen kinderen van Autolykos…

Wat je doet is een gebed Besef wel tot wie of wat je bidt met je daden en waar je toewijding op gericht is Op rijkdom misschien Op roem Of op de schoonheid van het hout dat je bewerkt Op het welzijn van je gezin het in stand houden van de natuur die ons voedt het begrijpen van de natuur die ons bedreigt het bewonderen van de natuur…