Alle inzendingen over afgrond

404 resultaten.

Sorteren op:

Uit je schulp

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
eens zo rijk en wonderschoon Als ik hem zal bereiken Hoog op mijn schelp zal prijken Maar dan verschijnt mijn vlees of ander mens dat zegt Jij dwaas, kom uit je schulp De trap gaat nergens heen Je flonkerende parels Zelfs de hoge blauwe hemel die zo aan je blikken trekt Is niets meer dan fantasia bij avond diafaan Als je de zwarte afgrond…

Is liefde dan een machteloos erbarmen?

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 229
Wij liggen in de buik van dit gevaar, als tweelingen die op de afgrond wachten, terwijl de seinen gillen, onverstoorbaar, door de kieren van de lange nachten. Zij slaapt. Haar adem is een broze vrede, een land waar ik de grens niet van herken. Zij is naar verre verten afgeleden, terwijl ik hier de wachter van de wanhoop ben.…

Bij het spiegelwater

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 231
Hij breekt het ijs met zijn borst, hij lacht om het moeras, geen afgrond die zijn goddelijke hoogmoed temmen kan. Laat de bladeren maar rotten op de stervende grond, al vriest het bestaan tot een hopeloos karkas— het is de honger naar die ene, zeldzame tederheid, die de ziel als een lopend vuur in de as bewaart.…

AKKOORDEN

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 932
maar dan, muziek, klanken, ritme, passie, gevoel, als god toch bestaat, dan heeft god muziek uitgevonden en laat ons dansen, voorbij de afgrond van de eeuwigheid…
Tjoke19 juni 2009Lees meer >

Het is waar

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.718
soorten wegwerpluiers voor bejaarden heb gezien, een onder- steek, antischimmelspul, doorligzalf en iets dat op een aardappelschiller leek het is waar dat ik oude mensen steeds nauwkeuriger gadesla hoe ze hun voeten neerzetten hun haren kammen dat ik mijn ogen hon- gerend laat rusten op rimpelloze jonge huid het is waar dat ik voor een afgrond…

Monoloog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
dat hij gewapend met het ongesproken woord “kniel” wil zeggen, en dwingen wil, tot overgave aan zijn ziel, onbelicht de zon wordt in de schaduw gezet wanneer ontvangen wordt wat schaars is de ziel is het terrein van de bliksem op de tast vindt de monoloog er telkens de weg voelt bomen, rotsen het is er stil, hij trotseert afgronden…

GEESTENKOOR BOVEN DE WATEREN.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 901
Maar gaan de klippen Zijn stortval te keer, Dan bruist hij grimmig, Met kokende golven, Dan stormt hij trapswijz' In d' afgrond ter neer. Tussen de rozen Daar henen geslingerd, Glipt hij wellustig In 't bloeiende dal.…

Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.904
Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten, * Midas' barbier, Midas' beschaamd verdriet: Hij groef een afgrond ver van 't stadsgebied, En borg 't geheim onder een berg van kluiten.…

De nacht-trein

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.784
De trein rolt op de zwarte bol der aarde o, angst-versnelling van mijn hartstocht in de afgrond naar God. De gloeiende veeg van mijn vinger, fosforisch op de blauwe glaswand van een nacht; het grauw geraas van een levenslot aan de duistere bocht van een dennenbos waar God mij wacht.…

Nachtdwaas.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Zij brengt hem telkens weer, Dag na dag, nacht na nacht, In de diepste afgronden van Zijn wezen. Hij gilt! Klieft open het trillende lijf, Doet vloeien de handzame stromen. Verlost wil hij worden. Vandaag nog! … Na deze laatste lust.…
Hardy Paul8 februari 2004Lees meer >

TER GELEGENHEID ENER EERSTE MISSE

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.817
Maar hij, hij kent haar lijden, kent der mensen herten, hij kent dat haken, kent die afgrond, kent die smerten; het lijden kent hij en het middel: steeds bereid voert hij met zich als middel - Gods barmhartigheid.…

de rivier

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 18.226
muil dwars door deinende scherven zij zwermt met grillige warmte over de wereld de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen en daar is een hol en een poel en het kraken en zoemen van een paar draken in de avond niet veraf op een graf staande een uil staart naar een glazen galg daar grof gebouwde rotsen omringen de melodische afgrond…
Lucebert23 februari 2017Lees meer >

Heel even weg

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.731
Heel even weg Maar mijn hele leven verandert ik zag je nog liggen zo klein maar ongezond niet ver van de afgrond heel even weg maar daarna was de tijd gestopt net in mijn armen en nu in droefheid Verschil van 3 minuten Maar in mijn leven voor altijd Heel even weg Maar ik! Ik!…
H.L.A.28 oktober 2009Lees meer >

AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.580
Die eenstemmigheid van denken Hecht de zielen aan elkaar; Kan in 't wee ons wellust schenken, En verbindt een vriendenschaar In de afgrond van 't gevaar. Hechter wordt die band gesloten, Als der wetenschappen gloed Ombruist door 't ontvlamd gemoed, Brave land- en kunstgenoten Met dezelfde zielspijs voedt: o!…

Vertel me niet dat liefde blind is

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 725
Wanneer ik verstoken ben van jou voel ik me zo alleen De wereld lijkt dan een plaats waarin ‘n mens verdwaalt Ze verwordt tot een leegte Een plaats waar angsten regeren Ik begeef me langs afgronden probeer angstvallig mezelf overeind te houden Steeds weer zijn er mensen die jou vertrappen op de jacht naar het kortstondig geluk Zij, die haast…

Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Hier zou ‘k weer willen wandelen vanaf het spiegelende meer, langs 't pad de schuine afgrond peilen, stappen in de schaduw en onverwachte sneeuw. het eenzaam maanlandschap ervaren en na een lange dag eindelijk, om een bocht, de herberg in de verte zien, waar een bord spaghetti wacht.…
Ralameimaar15 augustus 2013Lees meer >

IS HONDERD JAAR GELEÊN

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.822
o Eeuwig, eeuwig oude onpeilbaar donkere, diepe afgrondigheid, waarin mijne oge onvruchtbaar dwaalt, en niets ontdekken kan, ‘t en ware ik eerst ontsliepe uit deze blinde nacht, waarin geen licht en straalt.…
Guido Gezelle19 februari 2004Lees meer >

Groene Ogen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Eensdaags zal dat oog mij verslinden Als de afgrond der kuilende zee.…

Wallis

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 765
Van doorzijpert stukje laagland Naar een hemelshoge top Mam had aan alles lopen denken Limonade om zoetjesaan in te schenken Croissantjes belegd met hagelslag Alsook standjes op de Raststätte Vanwege ons wangedrag Doekjes voor wie er morst Evenals blokjes droge worst Had ze in huishoudfolie meegetorst Behalve dan het kruis van de afgrond…

onderwerpen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
in de meditatio ook vind je vandaag nog enige remedia opdat het verdriet aansluiting vinde bij en oplosse in de ongrondelijke droefte van het ene in de afgrond van het al. abstract (uitvoer): elke stap die je zet is een stap dichter bij het graf. reserveer tijdig want de plaatsen zijn beperkt.…

omgaan met teleurstelling

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.105
't Zand verstikt, ik kan niet praten alleen aan afgrond van ravijn: bevrijdend alles achterlatend? Drink toch met mij: een rode wijn: vroeger druif of vroeger water drink de wijn die bloed kon zijn. Wordt dit een mooi moment voor later? Ben je echt en waar en eerlijk? Wat schuilt er achter helm en schild?…

WOONZORGLOCATIE DE UYLENBURGH EN HET HUISCONCERT VAN PIANIST/COMPONIST CÉSAR LÜTTGER

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
raam” Het raam van de Uylenburgh Het is m’n buurvrouw Ze schatert, hinnekt van de lach Ruggen van voren draaien zich onwennig Op het huisconcert in de Uylenburg Het pianospel van César Crescendeert, moduleert, dissoneert Om filmisch golvend te fascineren op een vrijdagmiddag in de Uylenburgh Soms laat ik me meeslepen De diepte de afgrond…

Gek op zijn berg

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 702
En de maalsteen van de tijd niet te houden blijkt en bergafwaarts in een afgrond rolt, dien ik op eigen inzicht te vertrouwen om de stenen naar boven te moeten sjouwen. En in mijn kielzog tolt de wereld met mij mee of was het andersom?…
pama30 april 2007Lees meer >

Tonen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Waar ben ik gebleven liet ik me vangen door de tijd waar ben ik gebleven in eigen overlevensstrijd Dwars door de gevaren ben ik langs afgronden gegaan Wars van navelstaren heb ik alles doorstaan Een orkaan van de gedachten die zich verdringen in de luwte van mijn geest dachten verwachtend aan hoe het gisteren was geweest…
Dlorah29 januari 2017Lees meer >

Dodende liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 644
Twijfel en ongeloof dat een relatie zo kan gaan, in een afgrond, mijlen diep ben ik gevallen, duisternis is het oord waar ik verblijf, immense leegte rest in mijn hart. Langzaam ontgaan mij de vier jaargetijden, slechts één weet van mijn bestaan, “winter” heeft zich in mij genesteld, want de anderen keerden hun rug naar mij.…

Bijstand??

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.045
kinderboerderij Ik laat ze in die waan Nee schatjes, ik kan jullie niet meer geven Dan al mijn liefde en wat surrogaat We wonen tenslotte in Nederland Eerlijkheid belonen is wat hier niet meer bestaat Want je papa is na het sluiten van de zaak Eventjes maar, in de bijstand beland Maar ja…je papa is toch gaan werken En daarom staan we nu aan de afgrond-rand…

Verjaardag

poëzie
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.531
Welk een onafzienbaar end Hebt gij rustloos afgerend, Zonder pleistren, zonder pozen, Over dorens en langs rozen, Onverdacht op weg en spoor, Tussen klip en afgrond door! Vijfentwintig jaren lang Holt gij met gezweepte gang, En vergeet uw span te stallen, Door wat noodweer overvallen! 'k Zit te duislen van d'orkaan...…

Ergernissen

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
Deze dagen vol van leegte Dat we met zijn allen niks beleefden Vol van angst en ergerlijke regelgeving Bang voor de afgrond waar we als lemmingen op af streefden Hoofd eerst ongeacht de inhoud Slim of volgzaam we eindigen tegelijk onderaan KLM vliegt er met de hoofdprijs vandoor Gevolgd door een zingend kerkkoor De kleine dingen die het…

Een handvol zand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
Waar eens een uitgang zich bevond, was nu geen uitweg, maar een afgrond. Een handvol zand restte bij het einde van haar leven, ik zat naast haar en wist, dat was alles wat ze kon geven. De zandkorrels, een stukje uit haar verleden, gleden door haar vingers naar beneden.…
J van Dijck11 december 2023Lees meer >

Twee werelden in mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 346
Tussen afgrond en hoop, tussen stilte en storm heb ik duizend gedachten geklopt. Mijn hoofd is een razende vlakte vol vragen: Wat is leven? Wat is goed? Wat is waar? Geluid, licht en aanraking botsen binnen, waar muziek of natuur soms antwoord geven.…