4084 resultaten.
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 ik herinner me weinig meer dan
het hunkeren naar je warm vel
voorgoed
bemind te zijn
in de stilte na de jubelende
stemmen op
weg naar huis met de
ganzenhuid nog op de armen
ik herinner me weinig meer dan dat zangvogels
uit de boom
niet kunnen vallen
door wind en brandend getij
terwijl ik de stenen
van de tijd hard en ongenaakbaar…
Anderhalf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Als je dat begrijpt hoopte ik dus dat je nog aspireerde ook
Was ik maar van steen
Maar niet de maan, vanwege heimwee
We vallen gewoon niet op genoeg
Omdat een mens te klein leek
Misschien zijn robots toch de toekomst ...…
Dode grutto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 Daar lag je dan
in de kou op de koude stenen van een weg
wellicht van vermoeidheid uit de lucht gevallen
de weg kwijt naar een of ander weiland
of van de honger omgekomen
en van de eenzaamheid
wie zal het zeggen
het kan maar zo
Daar lag je dan
met jouw fantastisch mooie snavel
omhoog stekend als een vlaggemast
een vlaggetje kon halfstok…
Nieuwbouwhuizen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
551 Ons huis was ooit niets minder,
dan wat doorgebakken stenen.
Niets meer dan drie vloeren.
Niets minder dan zes muren,
en een mooi rood pannendak.
Onze tuin is een reservaat geworden.
Natuur, met achterin een houten hut,
gebouwd in de weldadige schaduw,
van een oaseboom.
Hier vliegen vrije vogels af en aan.…
Reflectie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Steen en been.
Boven het spiegelende water,
dansen de muggen.
Drijven mijn angstige gedachten,
als donkere wolken langs de zon,
waar ze verdampen.
Hier vind ik werkelijkheid!
Rijkdom, vrede en geluk.
Geniet leven dat nooit eindigt.
Voor ons allen al begon.…
GROOT POTENTIEEL
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 Voor elke vogel wordt er een steen naar een vogel gegooid.
Voor elk geliefd kind, een kind dat misbruijkt wordt, in een zak gestopt,
in een donker water gezonken.…
Carpe Diem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Maar o wee o wee, al snel besluipt die negativiteit je en de druk van de maatschappij die je meesleurt als een rugzak vol met stenen.…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 een late stap raakt verloren op
de stenen van de straat
alleen de stille booglampen raden
hoe laat het is.
ze weten dat het doel steeds verder ligt.…
de kunstenaar van zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
504 in kleuren en klanken leeft hij voort
de man van penseel en akkoord
zijn handen vol verf, zijn ziel vol muziek
een uniek kunstenaar, raadslid en hart
hij schilderde dromen op muren van steen
bracht licht in straten, bracht schoonheid
strijd tegen graffiti werd ruimte voor kunst
dat jong talent vrij en bewust ademen liet
met trillende snaren…
Bloemen schreeuwen je naam
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
516 Een aanklacht:
waarom droeg je zoveel licht
in deze wereld van stenen?
Jouw open palm—een wond
in ons verraad. Wij, die herfst
noemen wat moord heet.
Rust zacht? Nee—brand voort,
tuinier, met zon in je haar
als vlammen aan onze schuld.
Je stapjes—messcherp
in ons vlees geëtst.…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Los van de oever
draagt de rivier mij verder
dan mijn verlangen
Ik volg het landschap als
aderen op een oude hand, waar water,
zingt over stenen zonder naam. Mijn voeten zijn moe,
mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat.…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Ik adem in en de wereld
vertraagt, de stenen onder mijn voeten
zijn koud en levend. Het vloeiende ritme van de stroming
spreekt zonder woorden, en ik luister naar mezelf in het verborgen licht.
Langs de rivier is er geen
haast, alleen het wiegende gewicht van zijn
bijzondere bestaan.…
Als… Grote Geelstaart
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
308 onkusbare prinses in deze modderpoel,
als een vergaloppeerde pony in de onbestaanbare stad,
als een inhoudsloze boodschapper van alle goden los,
als een To-To in het bos van boos geworden dromen,
als een uitgefaseerde donder- & bliksem-winterstorm,
als een vorm verzand in onwelluidend leiderschap,
als een ander lichaam mogelijk was…
als een steen…
Heerlijk relaxen aan het water
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
464 Ik leg mijn
zorgen neer tussen stenen en zand, en voel hoe ze lichter worden.
Zonlicht breekt open op het
oppervlak in flarden, bomen spiegelen
in de plas als een tweede wereld. Momenten rekken
zich uit tot een helder nu waarin alles beweegt en niets verloren gaat.…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
296 Ik loop de foetus uit te hangen
op water ontsproten uit bergen,
op water als denkbeeldig construct,
en stenen stijgen op,
schreeuwen als dierhoeven,
zachtwitte dompelpoeltjes aanhorend,
in vacuüm getrokken werelden,
gewatteerde oneindigheid;
na het strakgetrokken verband der soorten
stokt de adem met voorwaartse stuwkracht.…
Ik, als een beminnelijke
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
241 het komt er op aan, bevriend te raken met jezelf
en het zachte rondom opvangen en herinneren
de stenen op je weg moet jezelf dragen
en leren het geheel in je hart te beminnen
soms doorheen onwillige aanwezige lagen…
Nostalgie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
132 Zus stuurt regelmatig foto s
reigers wachtend voor de vis loods
Dezelfde afgesleten straatstenen
liggen er nog wel,
ze werden glad door pekel
Ze bewaarden de geur van vis,
ze droegen touwen,
trossen, tonnen, mensen, mij
Houdt die oude stenen in ere nog.…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Groen blad in de wind
grijze muren in herfstlicht
wortels in de grond
Hier tussen de muren
van steen en asfalt staat een boom
die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken
reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.…
Overpeinzingen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
21 Bewaar de warmte van dit trage uur in je hand,
alsof het een steen is die de winter onthoudt.
Adem in wat er is, laat het overige vervagen,
en wees zacht voor de mens die je vandaag bent.…
Egypte is een bloem
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.296 graan, uien, vijgen
In de rotswand is de steenbok uitgehouwen
Een uitverkoren prooi die briest
Resten van vroege jagers verzinken in het slib
Blootsvoets klimt de boer in dadelpalmen
Langs rafelig touw
Haalt hij de oogst binnen
Feloeken drijven op de Nijl
De vloeiende snelweg
Nog ver voor men sporen trok
Het asfalt stolde
Voeren zij steen…
Zonder bagage
gedicht
2.9 met 20 stemmen
17.242 De hoge heuvel sleepte stenen aan
waar 't licht afdroop als
afscheidstranen. Het gevaar
verbond de wond.
We liepen.
De bergkam had
gaten in zijn tanden en het kind
vleugels op haar rug:
schooltasje, foto van de klas,
krabbel van de eerste liefde.…
Tegen half september werd het
gedicht
3.1 met 32 stemmen
19.650 In een stenen kamertje
waar ze aan een zuurstof-apparaat geklonken lag
daalde toepasselijk de schemering.
Terwijl zeven verdiepingen lager
voor de deur van het ziekenhuis
een jongen en een meisje hoorbaar
afspraken de volgende dag te gaan zeilen,
kwam haar adem steeds langzamer, steeds zwakker.…
Twee-eenheid
netgedicht
4.6 met 82 stemmen
1.891 Het bestaat uit twaalf zuilen met elk een glanzende steen én een teken van de dierenriem. Want bij elk teken van de dierenriem hoort een edelsteen. Samen vormen zij een kalender van edelstenen. Dat moest het onderwerp voor een gedicht zijn. Bij mijn sterrenbeeld, Stier, hoort de edelsteen Rozekwarts.…
droom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.180 Het maakte ieders zo mooie hart van steen.
Ze leefden van roddel, achterklap en jaloezie.
Het deugniet volk groeide en iedereen zei ik wee 't nie.
Wie zou er opstaan en vechten tegen het kwaad.
Wie o wie durfde te vechten tegen hetgeen wat leidt tot haat.
De moedige strijder vocht, gedreven door rechtvaardigheid.…
Het bericht
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
3.096 Een warme zomerdag in Zuidelijk Portugal
we springen lachend in de zee
ik haal een krant, zegt ze
een lange stenen trap naar boven
Het slechte nieuws is snel bereikt
Hij is dood. Herman is dood
ik slik en kijk over de trillende zee
Ken je die dan? vraagt mijn zoon
ik weet niet waar ik moet beginnen
Groeten uit Grollo?…
11 september 2001
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.019 het vuur brandde
en bouwstenen werden puinstenen
en blauw werd grijs
en wandelen werd wegrennen
en onaantastbaarheid werd onmacht
en helpen werd heengaan
en mijn vertrouwen werd onzekerheid
ze stapelden de stenen
het blauw kwam weer bloot
het rennen remde af
de onmacht keerde om
de omgekomenen kwamen onderaards
het vuur was uit…
woorden blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
941 woorden blijven hangen deze winteravond
ze sluimeren door de nacht als in dromen
onrustig in wakend slapen of andersom
vluchtig als lucht, raakbaar als steen
vergeet niet de hardheid van de dag
gisteren een onafgemaakt meesterwerk
vandaag zijn de stukken weer als nieuw
zoals in het begin, of is het slechts schijn
om jou de moed niet opnieuw…
Bezetenen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
767 dit hier is van mij
de menigte raakte confuus en verstoord
besloot toch een beetje verbolgen
“we zullen uw voorbeeld maar volgen”
palen ze werden de grond in geboord
een oude gewoonte die nooit meer verdween
verbleekte het land en verspreidde een leugen
“verzamel bezit, of gij zult nimmer deugen”
het land werd tot goud, ieders hart van steen…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Dun als krijt
Staat je leven
Op steen getekend
Foto’s van stof
Zelfs al heb je
En houd je in kluizen
De meest tastbare relieken
Niets verdrijft de angst
Van een toekomst
Die schromeloos
Met een wisser in de hand
De tuin van je verleden
Hertekent tot een stad
van nieuwe dromen
zeker als die morgen
dwaas heet
en ‘s nachts in bed…
De erfzonde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
677 En toen bedacht hij
dat de stenen last
van piepschuim was.
Voor het eerst richtte hij zich op
en nam het gebergte rondom hem in zich op.
Voor het eerst had hij een besef.
Het besef dat hij leefde.
Dat leven een waarheid was.
En de waarheid was mooi.
Voor het eerst zag hij
dat de leugen van de wereld
een schone waarheid was...…